[EXO] นางสาวแบคฮยอน | CHANBAEK

  • 99% Rating

  • 12 Vote(s)

  • 115,711 Views

  • 1,459 Comments

  • 9,534 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    538

    Overall
    115,711

ตอนที่ 29 : `ตอนที่ 26 : บทส่งท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6026
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    21 พ.ย. 58







กริ๊งงงงงงงงง~!!

 

“...”

 

กริ๊งงงงงงงงง~!!

 

“งื้ม~”

 

กริ๊งงงงงงงงง~!!

 

“โธ่เว้ยยยยย จะดังอะไรนักหนาว่ะ!

 

เปลือกตาหนาดิ้นยุกยิก พยายามลืมตาขึ้นมาต่อสู้กับความง่วงในเช้าของวัน แต่ก็ไม่เป็นผล หนำซ้ำยังทวีคูณความง่วงเข้าไปใหญ่ ชานยอลขยี้หัวแรงๆสองสามทีให้ตัวเองได้สติ ก่อนจะลุกขึ้นนั่งตัวโยนกลางเตียงขนาดใหญ่

 

“ตื่นได้แล้วนะ มีเรียนเช้านี่”

 

ร่างเล็กชะเง้อหน้าผ่านประตูไม้สีทึบเข้ามาปลุกคนขี้เซาให้ไปเผชิญกับชีวิตมหาลัยวันแรก ชานยอลพยักหัวขึ้นลงเบาๆเหมือนร่างไร้วิญญาณ แต่ถึงอย่างนั้นร่างเล็กก็ทำได้แค่มองเพราะตนเองกำลังยุ่งวุ่นวายกับอาหารเช้า

 

“ฮ้าวววว~” หาววอดใหญ่ก่อนจะลุกเดินหายลับเข้าไปในห้องน้ำ

 

 

 

ผ่านมาแล้วเกือบปีหลังจากงานจบวันนั้น ชานยอลเข้าเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันกับแบคฮยอนจนได้ตามที่เจ้าตัวได้บอกไว้ ชานยอลเลือกที่จะเข้าคณะบริหารธุรกิจเพราะก่อนหน้านั้นได้ลองปรึกษาพ่อตัวเองแล้วท่านบอกว่าน่าจะลงเรียนทางนี้ดีกว่า ส่วนเรื่องหอที่เคยคุยๆกันคราวก่อน ตอนแรกพี่แบคฮยอนก็ไม่ได้อนุญาตซะทีเดียว แต่สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดีเมื่อไอ้เด็กบ้าอย่างเขาหอบข้าวของมากองไว้ที่หน้าห้องคอนโดใหม่ใกล้มหาลัย

 

วันนี้ชานยอลต้องเตรียมตัวไปเรียน ตารางเรียนของชานยอลแบคฮยอนก็ปริ้นออกมาแปะไว้เรียบร้อยแล้วกันลืม เพราะนิสัยแย่อย่างหนึ่งของชานยอลคือหลับตาย ส่วนแบคฮยอนก็มีเรียนเช้าแค่วันเดียว นอกจากนั้นก็เรียนบ่าย แต่เพราะชานยอลเรียนเช้า เขาเลยต้องตื่นเช้าไปด้วย

 

“อรุณสวัสดิ์ครับ” ชานยอลเดินขยี้หัวที่เปียกน้ำออกมาจากห้อง ตาโตปิดสนิทแม้จะยังเดินอยู่ ร่างสูงเดินมาทิ้งตัวนั่งที่โต๊ะอาหารขนาดเล็กติดกับเค้าท์เตอร์ห้องครัว มันดูน่ารักดีสำหรับแบคฮยอนตอนที่ได้เข้ามาดูห้องครั้งแรก

 

“รีบๆกินเลยนะ ชานจะไปสายวันแรกไม่ได้”

 

“ครับ”

 

เดี๋ยวนี้พี่แบคฮยอนน่ารักขึ้นเยอะ นอกจากจะแทนเขาด้วยชื่อแล้ว ยังจะแทนตัวเองว่า พี่ อีกต่างหาก ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเริ่มเปลี่ยนแปลงไปตั้งแต่ตอนไหน รู้ตัวอีกทีก็กลับชอบในการแทนชื่อแบบนี้ไปซะแล้ว

 

“วันนี้พี่เลิกกี่โมง”

 

“สี่โมง”

 

“ผมเลิกสี่โมงครึ่งอ่ะ”

 

“เดี๋ยวนั่งรอที่ร้านค้าคณะแกแหละ”

 

“โอเค ผมจะรีบลงมานะ” แกล้งไถหน้าหล่อที่หัวไหล่ข้างซ้าย จนโดนมือเล็กทุบหัวไปหนึ่งทีให้หยุดเล่น ก่อนจะรีบลงมือทานอาหารเช้าง่ายๆที่แบคฮยอนทำให้

 

“ว่าแต่ว่า พี่ใส่ชุดนิสิตแล้วน่ารักมากอ่ะ”

 

“จริงอ่ะ น่ารักกว่าตอนใส่ชุดนักเรียนป่ะ?”

 

“ไม่อ่ะ อันนั้นน่ารักกว่า เวลากระโปรงมัน... โอ้ย!

 

“ทะลึ่งว่ะ” ทำเหมือนไม่ชอบใจเวลาที่โดนหื่นใส่ แต่ก็แอบเห็นมุมปากสวยยกยิ้มเบาๆแถมแก้มยังขึ้นสีอีกต่างหาก พี่แบคฮยอนจะน่ารักไปแล้วนะ

 

“พี่ต้องพาผมทัวร์มหาลัยก่อนนะ”

 

“โตแล้วไม่หลงหรอกน่า”

 

“ทำไมอ่า พาทัวร์หน่อยไม่ได้หรอ”

 

“จิ๊ มันได้ก็ได้ แต่ตอนนี้ไม่ทันแล้วเหอะ จะไปกันได้ยัง”

 

“ครับๆ เก็บจานแปป” แบคฮยอนเดินเข้าไปเอากระเป๋าหนังสือที่โซฟาห้องนั่งเล่น ส่วนชานยอลก็รีบเก็บจานที่กินกันเสร็จเมื่อกี้แล้วสะพายกระเป๋าเป้ตัวเองเดินไปใส่รองเท้าที่หน้าประตูห้อง

 

ล็อกห้องเรียบร้อยแล้วก็เดินจูงมือกันลงมาข้างล่าง เลี้ยวซ้ายไปที่ลานจอดรถ เดินตรงไปที่รถสีเมทัลลิก ของขวัญต้อนรับเข้ามหาวิทยาลัยให้กับลูกชายสุดที่รักของคุณหญิงแม่แสนสวย เปิดประตูเซอร์วิสแฟนตัวเองเสร็จแล้วก็เดินอ้อมมาเปิดประตูรถทางฝั่งคนขับ

 

“เป็นแค่เด็กปีหนึ่ง ขับรถซะหรูเลยนะ”

 

“ก็พ่อรวย”

 

“หมั่นไส้” บิดหูกางๆแรงๆให้หายรู้สึกมั่นหน้า ชานยอลร้องโอดโอยด้วยความเจ็บที่ค่อนข้างจะโอเว่อร์ไปซะหน่อยก็เถอะ

 

“พร้อมยัง?”

 

“ถามทำไม จะออกรถก็ออกไปสิ”

 

“ที่ถามเพราะจะให้จับแน่นๆ”

 

“?”

 

“รถพี่มันแรง!

 

“อ๊ากกกกก! ไอ้เด็กบ้า!!!!

 

 

 

 

 

“จะกวนตีนกันให้เลยสินะ! ห้ะ? รู้มั้ยว่าฉันกลัวความเร็วมากแค่ไหน ไอ้เด็กบ้านี่อย่างแกนี่มัน ฮึ่ย!!

 

“ล้อเล่นขำๆเองที่รัก ดูๆไม่น่ารักเลยนะ”

 

หลังจากที่โดนกระชากวิญญาณจากรถยุโรปราคาแพง พอลงจากรถได้เท่านั้นแหละ แทบอ้วก! กระหน่ำตีแขนหนาแรงๆหลายๆที แต่คนขี้แกล้งก็เอาแต่หัวเราะร่าจนน่าหมั่นไส้ ยอมรับก็ได้ว่าเวลาที่พี่แบคฮยอนโมโหแล้วมันน่ารักมากๆเลยนี่นา ก็ไม่แปลกที่ชานยอลจะแกล้งให้โมโหหนักๆ

 

ทั้งคู่เดินทะเลาะโวยวายเข้ามหาลัยโดยที่ไม่ได้แคร์สายตาใคร หรืออาจจะลืมไปแล้วว่าไม่ได้มีกันอยู่แค่สองคน ชานยอลลูบแขนตัวเองเบาๆเมื่อแบคฮยอนหยุดตี

 

ที่ยอมตามมาด้วยเนี่ยไม่ใช่เพราะกลัวมันหลงหรอกนะ เขาแค่มีงานต้องทำต่างหากเลยมาพร้อมกันทีเดียวเลย จะได้ไม่เสียเวลา

 

“เจ็ดโมงครึ่งแล้วนะ แกควรจะขึ้นไปเตรียมตัวได้แล้ว”

 

“ห้ะ? อะไรนะ?”

 

“ขึ้นไปเตรียมตัวได้แล้ว อย่าเล่นมาก”

 

“คร้าบๆ แล้วนี่พี่มาพร้อมผมทำไมเนี่ย มีเรียนบ่ายไม่ใช่หรอ”

 

“มาทำงาน”

 

“งานไร”

 

“ก็ไม่ยุ่งได้มั้ยละ”

 

“โด๊ะ!

 

“โด๊ะอะไร!

 

แบคฮยอนฟาดลงที่แขนหนาอีกซักรอบ คุยกันนิดหน่อย จากนั้นก็ให้ชานยอลขึ้นไปเตรียมตัวเรียนตามที่เขาได้บอกไว้ แบคฮยอนถอนหายใจหมุนตัวเดินกลับออกไปเพื่อที่จะไปคณะตัวเอง วันนี้เขานัดกับคยองซูไว้ว่าจะไปทำงานกันที่ห้องสมุด ถึงแม้ว่านี่จะเป็นเปิดเทอมวันแรก แต่เด็กปีสามอย่างเขาก็ไม่ควรจะนิ่งนอนใจ เพราะเขายังต้องเตรียมตัวสำหรับโปรเจ็กต์จบด้วย เพราะได้ลองถามพวกรุ่นพี่มาแล้ว คิดว่าโปรเจ็กต์จบก็คงจะเหมือนๆกันทุกปี หาข้อมูลกันล่วงหน้าก็ไม่เสียหาย

 

แบคฮยอนเลือกที่นั่งหลังสุด เป็นที่ประจำเวลามาที่นี่ และอีกอย่างคือมันค่อนข้างเงียบสงบ ไหนจะวิวจากหน้าต่างข้างๆที่เป็นลานน้ำพุ มุมนี้แหละสวรรค์ ถ้าโดนแย่งคงมองแรง

 

อัพเดตชีวิตเด็กๆคนอื่นๆคราวๆ โซยอนน้องสาวสุดที่รัก ขอแม่ไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่น น่าจะติดใจโมจิครั้งนั้น ถึงตอนแรกเขาจะคัดค้านหัวชนฝาว่ายังไงโซยอนก็ยังเด็กเกินไป ไหนจะภาวะโรคสวยที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด แล้วจะไปตามคนอื่นเขาทันได้ยังไง แต่สุดท้ายแล้วก็ต้องยอมในเมื่อมันเป็นความต้องการของเจ้าตัว

 

คิมจงอิน เลือกเรียนมหาลัยเดียวกันกับชานยอล แต่จงอินอยู่คณะนิเทศพวกตัดต่อภาพยนตร์เพราะเจ้าตัวอยากลองทำ และอีกอย่าง มหาลัยที่นี่ก็ยังมีชื่อเสียงทางด้านนี้อยู่เหมือนกัน

 

หวงจื่อเทา ลงเรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมโยธา น่าจะสนใจเรื่องพวกนี้อยู่พอตัว หรือนิสัยมันให้ก็ไม่รู้

 

คังยูอิน เลือกเรียนทางด้านศิลปกรรมศาสตร์ แต่ไม่ได้ถามว่าลงสาขาอะไร และอีกอย่างคือเจ้าตัวนั้นไม่ได้เรียนอยู่ที่เกาหลีใต้ แต่ได้ทุนไปเรียนต่อที่อังกฤษ ตอนนั้นพอโซยอนรู้เรื่องนี่น้ำตาอย่างกับเขื่อนแตก ร้องไห้โวยวายลั่นบ้าน เดินก็ร้อง อาบน้ำก็ร้อง เป็นแบบนั้นอยู่เกือบสองวัน หยุดร้องได้ก็ตอนที่ยูอินรู้เรื่องแล้วสวนหมัดฮุคขนาดใหญ่ว่าโซยอนก็ไปเรียนต่อต่างประเทศเหมือนกัน

 

เด็กๆโตขึ้นเยอะ เขาเองก็เหมือนกัน อีกปีเดียวก็จะจบแล้ว ถึงแม้จะเพิ่งขึ้นปีสามก็เถอะ พ่อของเขาแนะนำให้ไปทำงานที่เดียวกับที่พ่อทำอยู่ แต่ติดอยู่ตรงที่ว่าเขาสนใจแต่มันอยู่ที่ฝรั่งเศสเนี่ยละ แล้วจะบอกกับชานยอลยังไงดี

 

“มาไวไปมั้ง”

 

“พอดีติดรถชานยอลมันมา ก็เลยมาด้วยเลย”

 

“อ๋อหรอ” คยองซูเบะปากจนรู้สึกคันเบาๆที่เท้า แบคฮยอนมองเพื่อนตัวเองที่หอบข้าวหอบของพะรุงพะรังอะไรเยอะแยะนักไม่รู้

 

“สาบานว่ามึงเปิดเทอม”

 

“เออ ทำไม พร็อพกูเยอะ กูให้มึงช่วยถือหรอ ก็เปล่า แล้วจะบ่นเพื่อ?”

 

“กูก็แค่ถามมั้ย จะพูดเยอะๆให้มันได้อะไร” เอื้อมมือไปเสยหัวมันให้เสียทรงจนโดนโวยวายด้วยคำหยาบไร้เสียง เพราะนี่คือห้องสมุด และบรรณารักษ์ดุมาก

 

“จงอินอ่ะ”

 

“เรียนดิ”

 

“เออเนอะ”

 

“ชานยอลอ่ะ”

 

“เรียนดิ”

 

“เออเนอะ”

 

รู้สึกเหมือนอยากทำให้คนที่เราหมั่นไส้วูบไปแบบไม่รู้ตัวมั้ยครับ นั่นแหละแบคฮยอนกำลังรู้สึกแบบนั้น ถามย้อนไปมาแถมยังลอกคำพูดเขาไปอีกด้วย

 

“กูละเบื่อเพื่อนแบบมึงเลยจริงๆ ไอ้สัสโด้”

 

“เบื่อกูทำไม ใครจะหาเพื่อนที่เหมือนศัตรูแบบนี้ได้ ไม่มี๊”

 

“กูอยากจะขอบคุณตายเลย”

 

ตอนแรกที่ว่าจะทำงาน กลับกลายเป็นเม้าท์แตกทันทีที่เปิดเข้าไปดูเกมส์ใหม่ล่าสุดที่ใช้เครื่องพีเอสสี่เล่น คยองซูกระตุกตัวบ่อยจนน่ารำคาญเพราะเมื่อวีดีโอพรีวิวเกมส์มันถึงจุดที่น่าตื่นเต้น แบคฮยอนอดแปลกใจไม่ได้ที่มันสนใจเกมส์อะไรพวกนี้ แถมยังจะเก็บตังเพื่อซื้อเกมส์นี้มาเล่นอีกด้วย

 

“กูไม่เคยรู้นะว่ามึงชอบแนวนี้”

 

“ทำไมว่ะ มึงดูดิ น่าสนุกจะตาย”

 

“อื้อ หนุกก็เล่นดิ”

 

“ประเด็นคือกูไม่มีเครื่องเล่นไง”

 

“ยืมกูมั้ยละ”

 

“โอเคตามนี้ ป่ะไปหาไรกินกัน” คยองซูตัดบทอย่างรวดเร็วซะจนแบคฮยอนตามไม่ทัน มืออวมของเพื่อนที่เหมือนศัตรูลากคอแบคฮยอนให้ลุกขึ้นเดินตาม

 

เหลือเวลาอีกสี่สิบห้านาทีในการหาอะไรใส่ท้องเพื่อเตรียมเรียนคาบบ่ายในวันนี้ คยองซูลากเขาเดินหาอะไรกินทั่วโรงอาหาร ทั้งข้าว ผลไม้ ขนมหวาน อะไรต่อมิอะไรสารพัดอย่างเยอะแยะไปหมด

 

“เฮ้ย นั่นใช่ชานยอลป่ะว่ะ” คยองซูหยุดเดินรอบที่ห้าแล้วที่ลากเขามา ครั้งนี้ก็กำลังจะลากมาให้ซื้อน้ำปั่น แบคฮยอนหันไปมองตามนิ้วสั้นๆชี้ไปที่โต๊ะเกือบสุดท้าย

 

“จริงด้วยว่ะ อยู่กับเซฮุนด้วย”

 

“มึงรู้จักเดือนนิเทศด้วยหรอว่ะ”

 

“อื้อ ชานยอลรู้จัก”

 

“ไปมั้ย”

 

“รออะไรล่ะ” แบคฮยอนว่าจบก็รีบสาวเท้าไปหาแทบจะทันที เพราะอะไรน่ะหรอ นอกจากจะอยู่กับเซฮุนแล้ว ยังมีชะนีสองสามนางรายรอบแน่นโต๊ะไปหมด แลกลัวว่าจะหายใจกันไม่ออก เพราะเหมือนคัพจะใหญ่พอควร

 

ชานยอลไม่ได้สนใจพวกผู้หญิงที่นั่งข้างๆเสียเท่าไหร่ เจ้าตัวเอาแต่คุยกันกับเซฮุนที่ด้านข้างมีผู้ชายตัวเล็กๆนั่งอยู่ เอ...คุ้นๆนะคนนั้น

 

อ้าว... นั่นมันพี่รหัสเขานี่หว่า

 

“หวัดดีแบค”

 

“หวัดดีครับพี่ลู่หาน” แบคฮยอนทักทายพี่รหัสทันทีแทนที่จะเป็นแฟนตัวเอง คนตัวเล็กเดินอ้อมไปหาลู่หานที่นั่งอีกด้านหนึ่งผ่านหน้าชานยอลไป

 

“แฟนตัวเองนั่งอยู่นี่นะครับ”

 

“อ้าว มองไม่เห็นอ่ะ โทษทีๆ”

 

“มานั่งนี่เลย” ชานยอลเอื้อมไปคว้าแขนเล็กมาใกล้ตัวแล้วดึงมานั่งข้างๆเขยิบได้นิดหน่อยเพราะติดพวกเพื่อนผู้หญิงที่เข้ามาทักเขาตั้งแต่เมื่อเช้า แล้วตอนนี้ก็ตามลงมาทานข้าวด้วย

 

“เอ่อโทษนะ เขยิบหน่อยได้มั้ย แฟนเราไม่มีที่นั่ง”

 

“หรือทางที่ดีก็ลุกไปเลยยยยย” แบคฮยอนไม่ได้จะกวนตีน เขาแค่พูดตามความเป็นจริง พวกผู้หญิงสองสามคนสะบัดหน้าลุกออกไปหมดแล้ว แบคฮยอนมีที่นั่ง คยองซูก็มีที่นั่ง และพี่ลู่หานก็หายหน้าหงิกแล้วด้วย

 

“เลิกแล้วทำไมไม่โทรหา”

 

“ผมโทรไปแล้ว แต่พี่ปิดเครื่องอ่ะ”

 

“จริงอ่ะ เออว่ะ จริงด้วย”

 

“ผมกินข้าวเสร็จแล้วนะ พี่อ่ะกินยัง”

 

“อื้ม มีหมูมาลากไป”

 

ป้าบ!

 

“อ้าวพี่ ทำร้ายแฟนผมทำไม” ชานยอลหันไปเหวใส่คยองซูเล่นๆที่เอามือไปตะปบหัวแฟนปากดีของตัวเอง แต่ไม่นานต่อจากนี้ก็มีมือหนาเข้ามาล็อกคอคยองซูให้เงยหน้าขึ้นจุ้บปากท่ามกลางโรงอาหารขนาดใหญ่

 

“จงอิน!!!

 

“จะเสียงดังทำไมเนี่ย”

 

“นิสัย!!

 

แบคฮยอนแอบแท็คมือกับจงอินที่เดินมาเข้ามาทางด้านหลังตั้งนานแล้ว รอโอกาสแกล้งคนตัวเล็กปากเปราะ สมน้ำหน้า ท็อคออฟเดอะทาวน์มั้ยละเพื่อนรัก

 

“ให้มันน้อยๆหน่อยมึงอ่ะ อ้าวไอ้เชี่ยเทา ใครทำมึงท้องหรือไง หน้าเศร้ามาแต่ไกล”

 

“ไอ้สัสชาน กูเสียใจ ยูอินแมร่งทิ้งกู”

 

“แม่มึงไปหาสิ่งที่ดีกว่าลูกอย่างมึงไง”

 

“อ้าวไอสัสนี่”

 

“มาพร้อมหน้าพร้อมตากันเลยนะพวกมึง” เซฮุนพูดขึ้น คนมาใหม่อย่างจงอินกับเทาถึงกับอ้าปากค้าง รีบเดินเข้ามาสวัสดีรุ่นพี่ในตำนานแทบจะทันที

 

“โอ้เฮีย ผมโคตรคิดถึงเฮียเลยว่ะ”

 

“ถ้าคิดถึงกูจริงมึงต้องเดินมาเห็นกูแล้ว มึงไม่ต้องมาแถเลย” เซฮุนผลักหัวเทาออกห่าง ส่วนจงอินก็ยิ้มหล่อส่งไปให้

 

“เซฮุนเป็นรุ่นพี่ของแก๊งค์ผมน่ะ” ชานยอลว่าเมื่อเห็นสีหน้างงจากเหล่าแฟนเพื่อน

 

“เมื่อก่อนพวกมันดื้อจะตาย ก็มีเราเนี่ยแหละที่คอยลากมันมาเรียน”

 

“ฟังดูดีนะ ตอนนี้ใครลากใครละเนี่ย” ลู่หานเหน็บเซฮุนเบาๆ อ่า...หรือว่าพี่ลู่หานอาจจะเป็นคนเดียวกันกับที่ชานยอลถามตอนนั้น ใช่แน่ๆ เพราะพี่ลู่หานเป็นคนจีน

 

“แล้วแบคฮยอนรู้จักลู่หานได้ไงอ่ะ”

 

“น้องรหัสเราเอง”

 

“จริงอ่ะ ทำไมโลกมันกลมจัง”

 

รู้สึกเหมือนโต๊ะนี้น่าจะเสียงดังสุด คนก็เยอะ นั่งก็ยังเบียดกันอีก แต่ก็มีเวลาคุยด้วยกันแค่แปปเดียวเท่านั้นเพราะต่างคนต่างมีเรียนด้วยกันต่อ พวกเด็กปีหนึ่งเรียนเต็มวันหมดเลย พี่ลู่หานกับเซฮุนก็มีเรียนบ่ายเช่นเดียวกับเขาและคยองซู

 

“งั้นแยกย้ายกันเลยนะ”

 

“โอเค”

 

แบคฮยอนหยุดยืนรอชานยอลที่เดินเข้ามาใกล้ ร่างสูงโน้มหน้าลงมาพูดเบาๆจนต้องเอนหน้าหลบ “ตอนเย็นผมมีที่ที่หนึ่งจะพาพี่ไป เจอกันที่ไหนนะครับ?”

 

“ตึกคณะแก”

 

“ครับ”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แบคฮยอนนั่งเล่นโทรศัพท์รอชานยอลที่ร้านค้าของตึกคณะบริหาร  สั่งของกินมาสองสามอย่าง แฮมเบอเกอร์หนึ่งชิ้น เฟรนช์ฟรายส์หนึ่งห่อกับเป๊ปซี่หนึ่งแก้ว ไอ้ส่วนของเป๊ปซี่เนี่ยต้องรีบกินรีบทิ้ง ไม่งั้นโดนชานยอลบ่นหูชาแน่ๆ คิดได้ดังนั้นก็รีบดูดน้ำให้หมดอย่างรวดเร็วแล้วเดินหยิบแก้วไปทิ้งที่ถังขยะเป็นจังหวะเดียวกับที่ชานยอลเดินเข้ามา

 

“ผมมาแล้วววว”

 

“มาแล้วก็ไป”

 

“หิวไรป่ะครับ” แบคฮยอนเดินถือกระเป๋าสะพายไปไม่ทันไรก็โดนแย่งถือแทบจะทันที ก่อนที่มือหนาจะเข้ามากอบกุมมือเขาเอาไว้

 

“ไม่อ่ะ ว่าจะพาไปไหนก็ไปกันเลยเถอะ”

 

“รีบขนาดนั้น?”

 

“ก็เปล่า”

 

“กลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเดี๋ยวเราค่อยไป”

 

“ก็ได้”

 

 

 

 

 

ชานยอลเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วส่วนแบคฮยอนกำลังนั่งจิ้มลูกชิ้นเข้าปากอยู่หน้าทีวี ระหว่างทางกลับคอนโดเห็นร้านลูกชิ้นยำแล้วมันซี้ดปาก  อดใจไม่ไหวเลยให้ชานยอลจอดแวะซื้อให้

 

“กินๆๆๆๆอยู่นั่นแหละ จะตัวแตกอยู่แล้ว” บีบแก้มที่บวมไปด้วยลูกชิ้นคับเต็มปาก แบคฮยอนสะบัดหน้าหนีแต่ไม่สามารถหลุดออกได้ มือใหญ่ยังคงบีบเล่นมันส์มือโดยไม่สนเลยว่าเขาจะเคี้ยวมันได้หรือไม่ และตอนนี้มันคงแดงเถือกไปแล้วแน่ๆ

 

“อานออน!” (ชานยอล!)

 

“ครับ”

 

“อ่อย!” (ปล่อย!)

 

“ไม่เอาไม่อ่อย ทำไม่เป็น”

 

“ไออ้า!” (ไอ้บ้า!)

 

ยกเท้าถีบเอวหนาให้ออกไปจากตรงนี้ ท่านี้เสียที แบคฮยอนมองค้อนไล่หลังชานยอลที่เดินเข้าไปหาน้ำดื่มในห้องครัว

 

“ไปกันได้หรือยังครับ จะกินอีกนานมั้ย”

 

“แปปสิ”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เสียงคลื่นกระทบชายฝั่งน่าฟังกว่าเสียงเพลงที่อยู่ในคลับ หาดทรายสีขาวสะอาดสะท้อนกับแสงแดดยามเย็นช่างสวยจับใจ แบคฮยอนถอดรองเท้าออก เดินย่ำบนพื้นทรายด้วยเท้าเปล่า ถึงชานยอลจะดุแต่ก็ช่างเถอะ ขอแค่ครั้งเดียเอง

 

“เฮ้ออออออ~” สูดเอากลิ่นของทะเลเข้าจมูกเต็มปอด หลับตารับความรู้สึกที่แปลกใหม่ เขาไม่ได้มาทะเลตั้งนานแล้ว ถ้าจะให้นับคงพูดได้ว่านี่เป็นครั้งที่สามที่มาที่นี่ แต่นึกยังไงถึงพามากันนะ

 

ความรู้สึกเย็นคล้ายกับโลหะที่ลำคอขาว แบคฮยอนลืมตาขึ้นเอี้ยวตัวหันไปมองด้านหลังพบว่าเป็นชานยอลที่โน้มหน้าเข้ามาใกล้ ก้มลงมองที่คอตัวเองเป็นสร้อยคอที่มีแหวนคล้องไว้อยู่ ถ้าจำไม่ผิด เป็นแหวนวงเดียวกันกับของที่ชานยอลใส่ตลอด

 

“ผมเอาแหวนให้พี่ใส่ที่คอดีกว่าให้ใส่ที่นิ้ว ผมกลัวพี่ทำหาย เพราะพี่ยิ่งขี้ลืมอยู่ด้วย” ชานยอลใส่ตะข้อเสร็จแล้วก็จับร่างเล็กให้หมุนเข้าหาตัวเองที่ยืนซ้อนหลังอยู่

 

หลับตารับจุมพิตหวานเบาๆ ทั้งที่มือก็กำแหวนที่คอตัวเองไว้อยู่ ริมฝีปากบางยิ้มแม้จะยังถูกประทับจากคนตัวสูงก็ตามที

 

“จองไว้ก่อนนะ”

 

“ขอบคุณนะ ว่าแต่แหวนนี้มัน...”

 

“แม่ผมให้เป็นของขวัญรับเกิดผมอ่ะ แม่บอกให้ผมเอาไปให้กับคนที่ผมรัก”

 

“ครอบครัวชานนี่ท่าจะเคร่งเรื่องของขวัญกันเหลือเกินนะ”

 

“เขาเรียกว่าขี้อวด” หัวเราะใส่กันเบาๆก่อนจะจูงมือเดินริมชายหาด ลมพัดผมปลิวว่อนจนเสียทรง แต่ไม่มีอะไรน่าสนใจไปกว่าคนข้างกายตอนนี้แล้ว แบคฮยอนบีบมือที่จับ กระชับแน่นขึ้นจนชานยอลแปลกใจ แต่ก็โล่งใจทันทีที่หันไปเห็นรอยยิ้มหวานถูกส่งมาให้

 

คนตัวเล็กเอาหน้ามุดแขนหนาก่อนจะสลัดมือออก ผลักชานยอลไปข้างหน้า ส่วนตัวเองกระโดดขึ้นหลังคนตัวสูงแบบไม่ทันตั้งตัว ชานยอลเซไปสองสามก้าว จะหันไปโวยใส่แต่กลับต้องเงียบเพราะพี่แบคฮยอนเอาแต่ระดมหอมแก้มทั้งสองข้างของเขาเป็นว่าเล่น

 

จุ้บๆๆๆๆๆ

 

“ฮ่าๆๆๆ ทำตัวน่ารักแบบนี้นี่เตรียมใจไว้หรือยัง?”

 

“ยังเลย”

 

“เตรียมใจไว้เลย ไม่รอดแน่คืนนี้”

 

“กลัวตายเลยยยยยยย”

 

“อย่าให้จับได้นะ”

 

แบคฮยอนกระโดดลงบนพื้น วิ่งดุกดิกหนีชานยอลที่กำลังวิ่งไล่มา เสียงหัวเราะมีความสุขดังลั่นไปทั่วชายหาด เมื่อจับได้แล้วก็คงไม่พ้นระดมจุ้บปากให้แดงเจ่อตามที่ชอบทำ แบคฮยอนเล่นกับคนผิดแล้วล่ะ

 

 

 

 



Talk : จบแล้ววววว งื้ออออ ไม่คิดว่าจะจบ ให้แต่งต่อเรื่อยๆให้ถึง 100 ตอนก็ทำได้นะ 55555 แต่ไม่น่ามีคนอ่าน สุดท้ายแล้วอยากจะขอขอบคุณทุกคนอีกครั้ง ที่อ่านมัน ตอนสุดท้ายนี้ไม่ขออะไรมาก ขอคนละ 1 เม้นท์ก็ได้ก่อนจากกัน 

ปล.เปิดจองฟิคแล้วนะคะ เราอยากให้มันเป็นความทรงจำที่ดีที่ไม่หายไปตามกาลเวลา สำหรับใครที่สนใจลองเข้าไปดูรายละเอียดได้ก่อนที่ลิ้งค์นี้ จิ้ม

ฟิคนางสาวแบคฮยอน #นสแบคฮยอน

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

56 ความคิดเห็น

  1. #1441 Sea121 (@Sea121) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 22:22
    ไม่อยากให้จบเลยจริงๆ น่ารักกันจนตอนสุดท้ายเลยน้าาาา
    #1441
    0
  2. #1430 namemay24001 (@namemay24001) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 12:26
    ถึงจะมีถึง100ตอนก็จะอ่าน555
    #1430
    0
  3. #1423 Timmmmmmmm (@Timmmmmmmm) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 17:27
    งื้อออออ ชุ้นเพิ่งมาอ่านนน เรื่องนี้น่ารักมากๆอีกแล้ว ขอบคุณไรท์ที่แต่งฟิคน่ารักๆแบบนี้มาให้อ่านนะคะ ไรท์แต่งดีทุกเรื่องเลยค่ะ ติดตามผลงานอยู่ตลอดน้าาาา <3
    #1423
    0
  4. #1369 YWONDER (@iamyata12) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 21:45
    อ่านจนจบเลยยย น่ารักมากๆๆๆ
    #1369
    0
  5. #1351 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 14:28
    จองไว้แล้วเด้อออออ
    #1351
    0
  6. #1323 gamyuiialone (@gamyuiialone) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 18:04
    น่ารักอ่าา~
    #1323
    0
  7. #1314 ㅊㅎㅂ (@tenly0627) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 21:29
    น่ารักมาก;-;
    #1314
    0
  8. #1258 dewwiizodiac (@dewwiizodiac) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 14:42
    น่ารักมากๆเลย
    #1258
    0
  9. #1256 Whitepine (@Whitepine) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:38
    ชอบอ่าเรื่องนี้ ทุกตัวละครคือคาแรคเตอร์น่ารักหมดเลย
    #1256
    0
  10. #1253 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:15
    น่ารักอ่าาาา น่ารักมากๆเลย ถึงตอนจบจะไม่ได้สวยหรูอะไรมากแต่มันก็ดูโรแมนติกดีอ่ะเพราะแบคทำตัวน่ารักแบบนี้ยังไงล่ะชานยอลถึงได้ชอบทำตัวหื่นใส่อยู่เรื่อยถ้าจะโทษก็ต้องโทษที่ตัวเองนะแบคว่าทำไมชานยอลถึงชอบลวนลามแกอยู่ตลอดเวลา 5555555

    ปล.จบได้น่ารักมากๆค่ะขอบคุณสำหรับฟิคดีๆนะคะไรต์เตอร์ เราจะติดตามอ่านผลงานของไรต์ที่เหลือให้หมดเลยค่ะ แค่เรื่องแรกยังสนุกและน่ารักขนาดนี้เรื่องอื่นๆของไรต์น่าจะสนุกน่าดู ^___^
    #1253
    0
  11. #1225 ชเว (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:39
    งื้ออออเรื่องนี้เป็นเรื่องที่น่ารักมากๆอีกเรื่องนึงเลย เอาไว้สำหรับอ่านคลายเครียดก็ได้ เราชออบคาเร็คเตอร์ของตัวละครมากๆ ดูไม่ค่อยงี่เง่าดีอ่ะ โดยเฉพาะแบคชอบที่แบคพูดตรงๆนะตอนที่พูดสารภาพความรู้สึก และอีกหลายๆตอนเลย แล้วก็ชอบนิสัยที่หวงตัวของแบคมสกอ่ะ มันดูน่ารักมากอ่ะ สมเหตุสมผล งือชอบบทุกอย่างที่เป็นเรื่องนี้ติดตามผลงานมาจากเรื่องคอร์ดิโก้เลยค่ะ แล้วก็อ่านมาเรื่อยๆ ชอบมากก จะติดตามต่อไปนะะคะ ขอโทษด้วยที่ไม่ได้เม้นเลยยเรื่องนี้ เพราะไม่ได้อ่านในแอพ มันเด้งออกตลอดเลย อ่านในอินเทอร์เน็ตเลยจะเม้นยากนิดนึง
    #1225
    0
  12. #1221 KyuMin_Pumpkin (@minpumpkin) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 18:40
    โง้ยยยยยย น่ารักกกก~ เบื่อควาทขี้อวดของบ้านปาร์คจัง.. 55555
    #1221
    0
  13. #1194 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 00:01
    งื้ออออออ. น่ารักมากๆๆๆๆๆ
    #1194
    0
  14. #1131 Am_Punch (@Am_Punch) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 20:28
    งือ เค้าพึ่งมาอ่าน น่ารักมากเลย อ่านรวดเดียวหมดเลย ติดงอมแงม
    #1131
    0
  15. #1130 Sra-Chanbaek (@Sra-Chanbaek) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 03:41
    นางสาวบยอนจบแล้ว เศร้าใจ
    #1130
    0
  16. #1112 atthxm (@amppyamppp) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 18:47
    น่ารักกกก
    #1112
    0
  17. #1111 atthxm (@amppyamppp) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 18:47
    ??????
    #1111
    0
  18. #1097 phakh (@nu_phakh) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2559 / 23:58
    ง่า..จบแล้ว ชานรักพี่แบคมากๆ รักพี่แบคนานๆน้า
    #1097
    0
  19. #979 KYU_KYU (@tataracm) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 18:06
    น่ารักมากก
    #979
    0
  20. วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 23:34
    ได้อ่านท่านชานมา ติดมากกๆ เลยมาอ่านเรื่องนี้???? ชอบการแต่งของไรเตอร์มากๆคะ
    #953
    0
  21. #951 baitoey_fun (@baitoey_fun) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 10:52
    ฮือออๆๆๆๆTT ไม่อยากให้จบเบยยย ไรต์ขาาาา~ หนูขอร้อง เปิดภาค 2 ที พลีสสสสส หนูยังอยากอ่านอยู่เลยยยย~ น้าาา~ หนูชอบฟิคเรื่องนี้มากจริงๆ อยากอ่านต่อสุดๆอ่ะ มาเถอะนะๆๆๆTT
    #951
    0
  22. #926 nutsukkw+ (@phyniix27) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 มีนาคม 2559 / 12:27
    งืออจบแล้ว กดเฟบไว้นานมากอะแต่ไม่มีเวลาซักที ปิดเทอมนี่อ่านสองวันรวดเดียวจบเลย ติดมาก5555555555 สนุกอะ ชอบ รักเลยก็ได้ แต่งได้น่ารักมากๆอะ น่ารักจนไม่อยากวางมือถือเลย เน็ตหมดก็ยังอุตส่าห์วิ่งไปเติมเงินหน้าบ้านมาอ่านต่อ5555555555เขินจัง ชอบมากๆอะ พูดไม่ถูกจริมๆ อ่านแบบไม่หลับไม่นอน เห้อ จบแล้ว หาเรื่องที่ทำให้อยากอ่านแบบมาราธอนอย่างงี้ยากมาก โอ๊ยชอบ ไม่รู้จะบรรยายยังไง พูดไม่เก่งแต่รักหมดใจนะตัวเอง อิ้อิ้ ชอบทุกอย่างในเรื่องนี้เลย ทัังตัวละคร คาแร็คเตอร์ บลาๆๆๆๆ เนื้อเรื่องเราก็ชอบ ชอบมากๆอะ ชอบคนแต่งด้วยนะ กริ๊วววววว อ้าวพอๆ ชอบที่เดินเรื่องออกมาน่ารักมากๆ อยากจิกหมอนไปซะทุกตอน โอย ฟินจริงๆ แนะนำให้ต่อภาค2ค่ะ 555555555555ไปดีก่า
    สัญญาจะติดตามเรื่องอื่นๆแน่นอลลล><
    #926
    0
  23. #887 lantine (@lantine) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:53
    อ้าาา~~~อ่านทีเดียวจบเลย ไรท์เเต่งน่ารักมากชอบค่ะสนุกดี ไรท์ขอสเปมั่งนะคิดถึงเเบคหรือภาค2ก็ได้ไม่ขัดค่ะ555++ รอติดต่อตอนต่อไปหรือเรื่องต่อไปของไรท์ค่ะ เเล้วเเบคบอกว่าจะไปต่างประเทศ..? ขอบคุณที่เเต่งเรื่องน่ารักๆให้อ่านค่ะ
    #887
    0
  24. #875 lailary_21 (@nootcharinelf) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2558 / 19:30
    จองทางไหนหรอคะ หรือว่าหมดเวลาจองแล้ว T__T
    #875
    1
  25. #874 Mint Tippawan (@mint_cb) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 15:09
    อ่า..จบแล้วเหรอ ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้มานะคะ น่ารัก
    #874
    0