[EXO] นางสาวแบคฮยอน | CHANBAEK

  • 99% Rating

  • 12 Vote(s)

  • 113,830 Views

  • 1,457 Comments

  • 9,450 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    968

    Overall
    113,830

ตอนที่ 26 : `ตอนที่ 24 : ติวเตอร์จำเป็น (อัพใหม่ 100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7010
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    8 พ.ย. 58




เข้าใกล้ช่วงสอบปลายภาคอยู่รอมร่อ จากที่คุยกันไว้ว่าจะไปเที่ยวด้วยกันสองต่อสองกับพี่แบคฮยอนเป็นอันต้องพับเก็บไว้ก่อน เพราะตอนนี้ชานยอลต้องเร่งอ่านหนังสือ ถึงแม้ว่าตนจะสามารถทำคะแนนได้ดีแม้ไม่ต้องอ่านก็เถอะ

 

ชานยอลไม่เคยกลับบ้านใหญ่ คอนโดตัวเองก็ไม่กลับ แต่สามารถหาเหตุผลยกโลกทั้งใบมาได้เพียงแค่อยากจะนอนกับแฟนตัวเอง

 

ฟังดูเหมือนว่าจะมีความสุขแบบแทบจะสำลัก แต่เปล่าเลย แค่สองครั้งคราวนั้นแม้แต่กอดก็ยังยากเลยคิดดู พี่แบคฮยอนหวงตัวมากขึ้น แต่ก็เข้ามาอ้อนมากขึ้น เหมือนกำลังเล่นสงครามประสาท มาหลอกให้อยากแล้วก็จากไป

 

ชานยอลแทบจะกระอักเลือด

 

แต่มันก็เป็นแค่เมื่อก่อน

 

วันนี้ก็เป็นวันธรรมดาที่ไม่ธรรมดาเหมือนทุกๆวัน นั่นก็คือ หาวิธีแทะโลมพี่แบคฮยอน นั่นเอง หลอกว่าวันนี้จะมาติวคณิตกันเพราะไม่ค่อยจะเข้าใจเลย พกหนังสือติวที่อ่านจบแล้วมาให้ช่วยติวเพื่อความสมจริงของแผนการ

 

พี่แบคฮยอนกำลังยืนพิงเครื่องซักผ้าอยู่ เพราะเมื่อกี้เอาผ้าไปซัก ยืนรอมันไปเหอะเกือบครึ่งชั่วโมงไม่ยอมเข้ามานั่งข้างในด้วยกันดีๆ

 

“พี่คร้าบบบบบ~” ไม่รออีกต่อไป ลุกขึ้นเดินไปหาร่างบางที่ยืนเอาสะโพกพิงกับเครื่องซักผ้า หัวก็โยกไปมาตามเสียงเพลงที่เปิดผ่านหูฟังสีขาว

 

“แบคฮยอน~”

 

“...”

 

มือหนาเอื้อมไปสะกิดเบาๆให้หันมาหา แบคฮยอนหันหน้ามามองพลางเอียงคอเล็กน้อย คิ้วสวยเลิกขึ้น ชานยอลเดินเบียดตัวเข้าไปใกล้แบบไม่ทันตั้งตัว จนแบคฮยอนตกใจร้องโวยวายเสียงหลง

 

“เฮ้ยๆๆๆ จะเข้ามาชิดทำไมเนี่ย” มือเล็กพยายามดันร่างยักษ์ให้ออกห่าง เบือนหน้าหลบลมหายใจอุ่นที่กำลังยื่นเข้ามาใกล้ ยัดเยียดให้เขินจนรู้สึกร้อนที่แก้ม

 

“ก็ผมเบื่อ อยากเล่นกับพี่อ่ะ”

 

“เล่นอะไรของแก” แบคฮยอนชักสีหน้าใส่อย่างหงุดหงิด วันนี้ทั้งวันชานยอลเอาแต่มางอแงกับเขาอยู่ได้

 

“ก็พี่ไม่ยอมเข้ามานั่งด้วยกันอ่ะ”

 

“ก็ฉันทำงานอยู่มั้ย?”

 

“จนกว่าผ้าจะปั่นเสร็จก็เข้ามานั่งข้างในไม่ได้หรอ”

 

“ไม่เอา อยู่ตรงนี้ก็เย็นดี”

 

อ่าว อย่างนี้ก็ผิดแผนอ่ะดิ เอาไงดีว่ะ ทำยังไงให้พี่แบคฮยอนเข้าไปได้โดยเร็วไว มายืนจังก้าอยู่แบบนี้ มีหวังได้ทำให้อายกันพอดี เขายังไม่อยากโดนพี่แบคฮยอนทุบไหล่ให้ช้ำ

 

“ไหนพี่บอกจะติวให้ผมไง” ยื่นหน้าเข้าไปออเซาะหวังให้คนตัวเล็กมาเอ็นดูเขาเหมือนเดิม แต่เปล่าเลย แบคฮยอนทำท่าทีไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ก้มหน้ามองเครื่องซักผ้าที่กำลังปั่นทำหน้าที่ของมัน และทิ้งชานยอลไว้กลางทาง

 

“ไหนพี่บอกจะติวให้ผมงายยยยย~” กดน้ำหนักมือที่เอวเล็ก ขย้ำไปมาจนคนโดนหันมาจิ๊จ๊ะใส่

 

“ก็ใช่ แต่ตอนนี้กำลังทำงานอยู่ไง ไปๆชานยอล อย่ามายุ่ง”

 

“ทำไมพี่ไล่ผมอ่ะ”

 

“ก็แกมันน่ารำคาญ”

 

“ได๋”

 

“ได๋อะไรของแก อย่ากวนประสาทนะ ไปรอข้างในไป เดี๋ยวตากผ้าเสร็จจะออกไป ไม่ต้องมาวุ่นวายเลย”

 

“ก็ได้ครับ” เห็นว่าไร้ประโยชน์ที่จะอ้อนต่อไปเลยต้องเดินคอตกกลับมานั่งเหงาเดียวดายที่โซฟา ทั้งๆที่มีเธออยู่ ทำไมฉันเหมือนอยู่คนเดียว....

 

 

 

 

 

 

 

 

“เสร็จซักที” แบคฮยอนยืนบิดเอวซ้ายขวาเนื่องจากความปวดล้าจากการตากผ้า ไหนจะแดดแรงๆอีก เดินหิ้วตะกร้าเข้ามาในห้อง เห็นชานยอลนั่งเหมอลอยมองจอทีวีที่ไม่ได้เปิดแล้วหัวเราะเบาๆ ดี สั่งสอนให้รู้ซะบ้าง ว่าแกจะมาเป็นใหญ่ตอนที่ฉันนอนอยู่ใต้ร่างไม่ได้!

 

“ชานยอล จะติวได้ยัง?”

 

แบคฮยอนเดินมาหาชานยอลพลางเรียกให้รู้สึกตัว พอเห็นว่าคนที่ตัวเองรอคอยมาทั้งวันเดินมาหาก็ยิ้มแฉ่งแจกความขาวของฟันครบสามสิบสองซี่

 

“จะให้ติวอะไรอ่ะ”

 

“คณิตครับ”

 

“หือ? ไม่เข้าใจอะไรตรงไหนอ่ะ จะได้สอนถูก” แบคฮยอนเปิดหน้าหนังสือไปพลางๆรอคำตอบ โดยที่ไม่รู้ว่ามีบางสิ่งกำลังคลืบคลานเข้ามาใกล้เรื่อยๆ

 

พื้นที่ว่างบนพื้นพรมหน้าทีวี ถูกจำจองโดยชานยอลและแบคฮยอนที่นั่งอยู่ระหว่างขาของร่างสูงโดยคนตัวเล็กก็ยังไม่รู้สึกตัวเพราะเอาแต่สนใจหนังสือตรงหน้า ชานยอลยื่นหน้ามาวางพาดที่ไหล่บางเบาๆ แบคฮยอนสะดุ้งโหยงเพราะตกใจที่จู่ๆก็โดนครอบงำถึงขนาดนี้

 

มันมาตอนไหน?

 

“เขยิบออกไปเดี๋ยวนี้เลย”

 

“แบบนี้แหละ ผมจะได้เห็นชัดๆ”

 

“นั่งแบบเมื่อกี้ก็เห็นเหอะ ออกไป”

 

“ไม่”

 

“ไม่งั้นไม่ติวให้”

 

“เรื่องของใคร” ว่าจบก็ตวัดแขนโอบรอบเอวบางไว้อย่างแน่นหนา กระชับให้แน่นขึ้นเมื่อคนในอ้อมกอดพยายามดิ้นเพื่อให้หลุดออกจากพันธนาการ ชานยอลยังคงตีหน้ามึนทำไม่รู้เรื่องต่อไป ในที่สุดคนที่ยอมแพ้ก็คือแบคฮยอนที่ถอนหายใจพรืดใหญ่อย่างช่วยไม่ได้

 

"ไหนบอกมาสิว่าไม่เข้าใจเรื่องอะไร"

 

“ไม่มี”

 

“เอ้า! ไหนว่าจะให้ติวให้ไง”

 

“ผมก็แค่อยากให้พี่มาเล่นด้วย”

 

“เป็นบ้าหรอ”

 

“บ้าเพราะรัก”

 

“แหวะ” ปากบางเบะปากหมั่นไส้ คนมองรู้สึกอดใจไม่ไหวแต่เหมือนคนทำจะไม่รู้ ปากเล็กยังคงขมิบมุบมิบล้อเลียนไปเรื่อย ชานยอลโน้มหน้าเข้าไปหาหวังจะฉกมาซักจูบสองจูบ แต่ไม่เป็นผล เมื่อแบคฮยอนเอนตัวหนีอีกทั้งมือเล็กก็ปิดปากเขาเสียจนไม่สามารถทำได้

 

“หยุด อย่าลุ่มล่าม”

 

“อื้ออออออ!

 

“ออกไป เดี๋ยวนี้” ชานยอลโมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยง อะไรว่ะ! จะจูบแฟนตัวเองนี่ผิดมากมั้ยเนี่ย

 

“ทำไมอ้า! ขอจูบหน่อยไม่ได้หรอ”

 

“ไม่ได้”

 

“อะไรว่ะ แล้วโรคหลงชานยอลหายแล้วหรอ”

 

“แน่นอน”

 

“ได้ไง!

 

“เพราเจอแกบ่อยโคตรๆมั้ง เลยชิน”

 

“โห่ยยยยยยยยยยย”

 

“เงียบ”

 

หน้าหงิกหน้างอแต่มีหรือคนโหดอย่างเขาจะสนใจ ที่ยอมให้ตอนแรกนั่นก็ถือว่ามากไปละ หลังจากนี้มันต้องไม่ง่ายอีก

 

“จูบหน่อย”

 

“...”

 

“จูบหน่อยนะครับ”

 

“หุบปาก”

 

“ขอจูบโหน่ยยยยยย”

 

“เออๆ”

 

ตัดปัญหาด้วยการจับใบหน้าหล่อเข้ามาใกล้ ก่อนจะกดริมฝีปากลงไปให้แนบชิด ชานยอลกระชับแขนที่โอบนอบเอวเอาไว้แน่น ก่อนจะเลื่อนมือข้างที่ถนัดขึ้นมาประคองที่ลำคอขาวให้แหงนรับจูบหวานให้ถนัด ป้อนจูบที่วาบหวามที่สุดให้เมื่อลิ้นร้อนสามารถเข้าไปควานหาของหวานในโพรงปากได้

 

“อื้อ~”

 

แบคฮยอนร้องประท้วงเมื่อชานยอลแกล้งขบปลายลิ้นเล็กเบาๆคล้ายกับจะหยอกล้อให้รู้สึกขวยเขิน แบคฮยอนบีบไหล่กว้างระบายอารมณ์เมื่อรู้สึกแปลกๆ ชานยอลจูบอย่างเอาแต่ใจมากเกินไป เขาหายใจไม่ทันแล้ว

 

“ชะ...ชาน...ยอล” ร้องท้วงในขณะที่ริมฝีปากก็ยังประกบกันอยู่ ชานยอลกดจูบหนักๆย้ำลงไปสองทีก่อนจะผละออกให้คนตัวเล็กได้หายใจ

 

“อะ...ไอ้บ้า”

 

“หึ น่ารัก”

 

“ฉัน...”

 

“ครับ?”

 

“ไม่ให้แกจูบแล้ว”

 

“ไม่ฟังหรอก”

 

“เดี๋ยว!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

กลายเป็นว่าแผนติวหนังสือได้ผล ถึงแม้จะแลกมาด้วยความเคืองเล็กๆของเจ้าตัวก็เถอะ แต่ชานยอลก็ไม่แคร์

 

ตอนนี้เขาจูงมือพี่แบคฮยอนออกมาเดินตลาดในห้างตอนสายด้วยกัน ใกล้เที่ยงแล้วต้องหาอะไรใส่ท้อง ชานยอลเดินลากคนตัวเล็กให้เดินตามมาเรื่อยๆ โดยคนพี่ก็ยังไม่นึกบ่น เพราะกำลังงอนอยู่ แต่ก็ยังดีที่ในห้างเปิดแอร์เย็นๆ ไม่ใช่แดดร้อนๆไม่งั้นมีหวังพี่แบคฮยอนอารมณ์ร้อนเข้าไปอีก

 

“หิวหรือยังครับ”

 

“อื้อ”

 

“เอาไรดี”

 

“....”

 

เมื่อพี่แบคฮยอนไม่ตอบก็ต้องคิดเอง ร่างสูงเดินนำเข้าร้านเนื้อย่างตั้งแต่หัววันเพราะเหตุผลหนึ่งคือเป็นของโปรดของแฟนเขาด้วย และอีกอย่างคือ คิดไม่ออกจริงๆ

 

หยุดลงนั่งที่โต๊ะเกือบริมร้านด้านในสุด เป็นมุมอับที่สุดแล้วตรงนี้ ชานยอลยัดแบคฮยอนให้เข้าไปนั่งด้านในสุด ส่วนตัวเองปิดริม เว้นที่ว่างตรงข้ามไว้ให้อากาศลอยตัว

 

“จะมานั่งเบียดทำไมเนี่ย”

 

ชานยอลไม่ตอบ แบคฮยอนจิ๊จ๊ะรอบที่สองของวันแล้วสำหรับวันนี้ ปกติพี่เขาไม่ได้อารมณ์เสียจริงจังขนาดนี้นะ แค่เล่นๆเท่านั้นเอง สงสัยคงจะเป็นเมื่อตอนก่อนออกมาแน่เลย

 

ตอนที่ปล้ำจูบแฟนตัวเอง

 

“ไปนั่งนู้นชานยอล”

 

“ไม่เอา จะนั่งตรงนี้”

 

“ก็ได้ งั้นฉันไปนั่งตรงนั้นเอง”

 

“ไม่ได้ พี่นั่งนี่แหละ”

 

เถียงไม่ชนะก็ลงไม้ลงมือตลอด ชานยอลกุมหัวไหล่ที่โดนตีอีกแล้ว ทั้งสองข้างเลยเนี่ย โดนประจำ อะไรไม่พอใจนิดๆหน่อยๆก็ตีๆๆๆๆ ทำไมนะทำไม

 

“เมนูค่ะ”

 

“ขอบคุณครับ” ชานยอลแบ่งเมนูอีกใบให้กับคนตัวเล็กที่นั่งหน้าบึ้งมองเขาตาขวาง เปิดเมนูอย่างแรงจนกลัวว่ามันจะขาดออกจากกันเสียให้ได้ พนักงานร้านมองอย่างกับอ้อนวอนให้เปิดดีๆไม่งั้นเขาอาจจะต้องเสียเงินทำสมุดเมนูขึ้นมาใหม่

 

“เอาเนื้อสามที่ครับ”

 

“เอาข้าวผัดด้วย”

 

“น้ำเป็ปซี่”

 

“ไม่ได้ครับ ห้ามกิน เอาน้ำเปล่าสองที่ครับ”

 

“ค่ะ” พนักงานเก็บเมนูและเดินจากไป แบคฮยอนมองหน้าชานยอลนิ่งส่งคำถามผ่านทางสายตาว่าทำไมเขาถึงกินน้ำเป็ปซี่ไม่ได้

 

“อะไรครับ”

 

“จะกินเป็ปซี่”

 

“มันไม่ดีต่อสุขภาพ ผมไม่อนุญาต”

 

“ย่าห์ชานยอล นายเป็นพ่อฉันหรอ”

 

“ถ้าหมายถึงพ่อของลูกละก็...ครับ”

 

“ไอ้!!

 

สองมือประทุษร้ายไอ้เด็กบ้าด้วยใบหน้าที่เริ่มจะขึ้นสี ให้ตายเหอะ ทำไมเป็นคนแบบนี้เนี่ย

 

พนักงานที่เป็นคนจดรายการโต๊ะเขาเดินยกถาดเนื้อมาเสิร์ฟขัดสงครามมวยคู่ให้ยุติลง  ชานยอลหันมาสนใจเนื้อสีสดที่วางเรียงรายตรงหน้า ใช้ตะเกียบคีบเนื้อลงไปวางในเตาร้อนๆจนเกิดเสียงฉ่าใหญ่ แบคฮยอนเหมือนเด็กสิบขวบที่หูผึ่งทันทีที่ได้ยินเสียงเนื้อกระทบเตา จินตนาการว่ามันต้องอร่อยจนละลายในปากแน่ๆ

 

“อาทิตย์หน้าผมสอบปลายภาคแล้วนะ”

 

“อ่าห้ะ แล้วแกคิดหรือยังว่าจะเข้ามหาลัยอะไร”

 

“ผมจะเรียนที่เดียวกับพี่”

 

“หือ? จริงดิ จะเข้าคณะอะไร”

 

“บริหาร”

 

“อ้อจริงสินะ บ้านแกทำธุรกิจโรงแรมนี่นา” พูดจบก็งับชิ้นเนื้อที่ถูกส่งมาจากเด็กบ้าข้างๆ เคี้ยวงุบงับจนแก้มตุ่ย ทั้งที่ก่อนหน้านี้ก็กำลังเคี้ยวชิ้นเนื้อที่แย่งมาจากชานยอลอยู่แต่ก็ยังอ้าปากรับชิ้นเนื้อเข้ามาเพิ่ม

 

“แล้วแกรู้มั้ยว่าฉันเรียนคณะอะไร”

 

“รู้ดิ”

 

“จริงอ่ะ ทั้งๆที่ฉันไม่เคยบอกแกอ่ะนะ”

 

“แน่นอน ถึงพี่ไม่บอกผมก็ต้องรู้อยู่แล้วป่ะ”

 

“งั้นไหนบอกมาซิ้”

 

“ศิลปศาสตร์ เอกอิ้ง”

 

แบคฮยอนทำหน้าหมั่นไส้ใส่ทันทีที่ชานยอลพูดจบ แถมยังทำหน้าล้อเลียนเล่นหูเล่นตา จนต้องบิดจมูกโด่งแรงๆ

 

“ถูกใช่ป่ะล้า”

 

“อื้อ”

 

“แฟนกันก็ต้องรู้ทุกเรื่องป่ะ”

 

“ถ้างั้นคงต้องเรียกว่าเสือกแล้วแหละ” คำพูดตอกกลับทำเอาชานยอลหัวเราะลั่น

 

“คิดถึงตอนนั้นที่พี่เอาแต่ด่าผมว่าเสือกๆๆๆ” เนื้อชิ้นใหญ่ถูกยื่นไปจ่อที่ปากหวาน แบคฮยอนอ้าปากรับ โยกหัวไปมายามเมื่อเคี้ยวแล้วรู้สึกว่ามันละลายในปากตามที่นิยายต่างๆบรรยาย

 

“ก็มันจริง”

 

“แต่ผมชอบนะ”

 

“คนบ้าอะไรชอบที่ตัวเองโดนด่า” บ่นเบาๆแล้วงับชิ้นเนื้ออีกรอบ ชานยอลก็ยังเป็นชานยอลอยู่วันยังค่ำ คอยดูแลแบคฮยอนยังไงตอนนี้ก็เป็นแบบนั้น ไม่เคยหลงลืมหรือขี้เกียจ กระทั่งในเวลานี้ ที่เอาแต่ป้อนเนื้อให้เขา โดยที่ตัวเองก็กินตามแค่ไม่กี่คำ อีกทั้งยังรับหน้าที่ตัดชิ้นเนื้อให้อีก

 

“ถ้าผมเข้ามหาลัยแล้วขอย้ายไปอยู่ห้องพี่ได้ป่ะ”

 

“ไม่เอา”

 

“ไมอ้า!!

 

“เกะกะ”

 

“เอาดีๆ”

 

“เดี๋ยวฉันก็จะย้ายแล้ว คอนโดนี้มันไกลกับมหาลัย ฉันขี้เกียจตื่นเช้าๆ”

 

“แล้วพี่หาห้องได้แล้วหรอครับ”

 

“อื้อ จองอยู่ เดี๋ยวค่อยย้ายเอาตอนใกล้ๆเปิดเทอม”

 

“ไปอยู่ด้วยยยยย”

 

“รอให้ถึงเวลาก่อน”

 

“ครับผม!

 

 

 

 

 

 

 

หลังออกมาจากร้านเนื้อย่าง รู้สึกเหมือนคนตัวเล็กจะลืมไปแล้วว่ากำลังงอนไอ้เด็กบ้านี่อยู่ คิดไม่ผิดจริงๆที่ชวนเข้าร้านเนื้อย่าง

 

ทั้งคู่เดินคุยกันไปเรื่อย ซื้อนู้นนั่นนี่กินระหว่างเดินเที่ยว ถึงแม้แบคฮยอนจะแวะร้านบ่อยๆแต่มือของทั้งคู่ที่ประสานกันไว้ก็ไม่หลุดออกจากกันเลย

 

“อยากกินชาเขียวสตรอเบอรี่ป็อป”

 

“จำได้ด้วยหรอครับ” ชานยอลลูบหัวคนรักเบาๆ อยากจะฟัดมันตรงนี้เลยถ้าติดว่าไม่กลัวพี่แบคฮยอนโมโหอ่ะนะ มีอย่างที่ไหนพูดแล้วทำหน้าซื่อๆใส่ อดใจไม่ไหวแล้วจะโทษใครเนี่ย

 

“อร่อยดีนะอันนั้น”

 

“แน่สิ ของโปรดผมนี่”

 

“อยากกิน”

 

“ที่นี่มีร้านนึง เดี๋ยวพาไป” พูดจบก็จูงมือคนตัวเล็กให้เดินตามมาเรื่อยๆ ชานยอลหยุดอยู่ที่ร้านสีส้มขนาดกลาง เป็นร้านประจำเมื่อไหร่ที่เขามาที่นี่ เขาก็จะเดินมาซื้อชาเขียวสตรอเบอรี่ป็อปตลอด

 

“อ้าวว่าไงชานยอล ไม่เจอกันตั้งนานเลยนะ พาใครมาด้วยเนี่ย”

 

“แฟนผมครับพี่เซฮุน”

 

“จริงดิ มีตอนไหนทำไมไม่บอกกันบ้างว่ะ”

 

“คนนี้จริงจังพี่”

 

“หรออออ เอาเหมือนเดิมนะ?”

 

“ครับ”

 

ชานยอลดันหลังร่างเล็กให้เข้ามานั่งเก้าอี้ในร้านที่สำรองไว้เผื่อลูกค้ารอนาน เจ้าของร้านยังคงทำหน้าที่ชงชาต่อไป แต่ก็ยังหันมาคุยกันเป็นระยะ

 

“ไม่คิดจะแนะนำหน่อยหรอ”

 

“เอ้อลืม พี่ครับนี่ พี่เซฮุน เจ้าของร้านนี้ แล้วก็เรียนที่เดียวกับพี่ด้วย ส่วนพี่เซฮุน นี่พี่แบคฮยอน แฟนผม”

 

“จริงอ่ะ หน้าคุ้นๆอยู่นะ” แบคฮยอนถาม

 

“หวัดดีครับ ผมอยู่ปีสองนิเทศ”

 

“นั่นไง เดือนนิเทศจริงด้วย เราก็ปีสอง ยินดีที่ได้รู้จักนะ”

 

ชานยอลเดินเข้าไปในร้านเพื่อเข้าไปช่วยทำ เพราะตอนนี้ลูกค้าเริ่มทยอยมากันเรื่อยๆ เป็นเพราะเซฮุนเป็นถึงขั้นเดือนนิเทศ สาวๆในมหาลัยเลยแวะเวียนเข้ามาอุดหนุนไม่ขาดสาย แต่ก็จะเจอเฉพาะแค่ช่วงปิดเทอมเท่านั้นแหละ เพราะเปิดเทอมแล้วก็ต้องเรียน แต่ก็มีแวะเข้ามาบ้าง

 

“แล้วพี่คนนั้นไปไหนแล้วอ่ะ” ชานยอลถามขึ้นเมื่อเห็นว่าแบคฮยอนได้น้ำไปแล้ว คนตัวเล็กเดินไปนั่งกินเงียบๆคนเดียวไม่ได้โวยวายอยากจะกลับบ้าน

 

“ไม่รู้”

 

“เลิกกันแล้วหรอ”

 

“ไม่ได้เลิก เพราะยังไม่ได้คบกัน”

 

“หรอ ถ้าคิดถึงเขาก็กลับไปหาเขาซะสิ จะฟอร์มจัดเพื่อ?”

 

“ก็เขากลับจีนไปแล้ว จะให้ทำไงว่ะ”

 

“แล้วกลับไปนานยัง”

 

“นานแล้ว”

 

“แล้วกลับมายัง?”

 

“ไม่รู้”

 

“โทรหาสิว่ะไอ้พี่ชาย แล้วเมื่อไหร่จะจีบติดว่ะเนี่ย”

 

“หุบปากไปไอ้น้องชาย”

 

ชานยอลอยู่ช่วยแค่เพียงนิดหน่อยเพราะกลัวว่าแบคฮยอนจะเบื่อ โบกมือลาพี่เซฮุนก่อนจะเดินเคียงคู่กันมาเรื่อยๆที่ลาดจอดรถ

 

“กลับกันเลยมั้ย”

 

“อื้อ อยากนอน”

 

“งั้นก็ไปนอนป่ะ”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แอร์ยี่สิบห้าองศาตามที่รัฐบาลบอกว่าเบอร์นี้ประหยัด ภายในห้องที่เงียบสนิทมีเพียงเสียงแอร์ที่ทำลายความเงียบเป็นพักๆ แบคฮยอนหลับไปแล้ว หลับสนิทด้วย ส่วนชานยอลก็แอบขโมยหอมแก้มนุ่ม ชดเชยที่พี่แบคฮยอนไม่ให้เข้าใกล้

 

 

ร่างเล็กนอนคว่ำ ใช้หน้าด้านซ้ายแนบลงไปกับหมอนนุ่ม มีเพียงแก้มอวบอิ่มข้างขวาที่ล่อตาล่อใจชานยอลให้กดปากสูดดมกลิ่นหอมให้จนช้ำแดง นอนเกลือกกลิ้งเล่นไปมาบนเตียง สลับกับนอนมองหน้าหวานที่น่ารักน่าเอ็นดูเกินไป

 

 

ร่างสูงไถลตัวลงมาให้หน้าอยู่ระดับแนวกับหน้าท้อง เป็นจังหวะที่แบคฮยอนขยับตัวนอนตะแคงให้เรื่องมันง่ายขึ้น ริมฝีปากหนาเลื่อนเข้าไปกดจูบเบาๆที่หน้าท้องแบนผ่านเสื้อยืดสีเทา วงแขนแกร่งโอบรอบเอวบางเอาไว้ ก่อนจะปล่อยให้ตัวเองผลอยหลับไป

 

ไม่รู้ว่าพระเจ้ามีจริงมั้ย

 

แต่ก็ขอให้เขากับพี่แบคฮยอน

 

อยู่ด้วยกันไปนานๆ....









Talk : ไม่เจอกันนานเลยงิ คิดถึงพี่แบคฮยอนกับไอ้เด็กบ้ามั้ยเอ่ยยยยย? เราคิดถึงทุกคนมากกกกกกกก เหมือนเราจะบอกมาตั้งแต่ต้นแล้วนะว่าแบคฮยอนมันเป็นคนหลายอารมณ์ เดาอารมณ์ยากมาก 55555 เรียกว่าคนบ้า บ้าเพราะรัก ...เอ่อะ 

ปล.เก็บเงินยัง? คิคิ

ฟิคนางสาวแบคฮยอน  #นสแบคฮยอน

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

36 ความคิดเห็น

  1. #1408 เพนกวิน._. (@pattaraya_torfun) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 04:46
    ก็เขากลับจีนไปแล้วมานิดนึงก็ชิปนะ
    #1408
    0
  2. #1349 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 14:19
    อยู่ด้วยกันนานๆ~
    #1349
    0
  3. #1311 ㅊㅎㅂ (@tenly0627) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 21:13
    ชานยอลรักพี่แบคมากมั้ยยยย เอ็นดูอะ น่ารักกก
    #1311
    0
  4. #1272 Chinwara (@cwr_087) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 17:00
    นอนซบหน้าท้อง ฮอก!
    #1272
    0
  5. #1251 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:04
    แก้มแบคช้ำหมดแล้วมั้งชาน -__- อะไรจะชอบหอมแก้มพี่เขาขนาดนั้นอ่ะชอบจริงๆเลยนะลักหลับเขาเนี่ยแต่ตอนที่แบคตื่นก็ลวนลามเขาตลอดอ่ะเบื่ออีเด็กหื่นจริงๆ 5555555
    #1251
    0
  6. #1219 KyuMin_Pumpkin (@minpumpkin) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 18:18
    มุ้งมิ้งงงง
    #1219
    0
  7. #1192 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 23:38
    ชอบบบบ น่ารักมากกกก ><
    #1192
    0
  8. #1094 phakh (@nu_phakh) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 09:02
    สองคนนี้มันเล่นกันน่ารักจัง5555
    #1094
    0
  9. #1041 Title Thanatporn (@titlethanatporn) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 09:23
    อยู่ด้วยกันตลอดไปเลยนะชานแบค
    #1041
    0
  10. #977 KYU_KYU (@tataracm) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 17:58
    อยุ่กันไปนานๆเลย
    #977
    0
  11. #949 KIMSO.ZYX (@fern10exo-l) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 22:03
    ตั้ลล้าคคคคค
    #949
    0
  12. #866 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2558 / 17:51
    ชานยอลน่ารักตลอดเลยอ่ะ อิจฉาแบค
    #866
    0
  13. #782 QR.Code_Inter'View (@view1410) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 23:57
    งื้อ น่าร้ากกก
    #782
    0
  14. #770 Yogurt osis (@pope18) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 14:50
    โอ้ยน่ารักกกกก มีแฟนเด็กนี่ดีไหมจะได้มีบ้าง 55555555
    #770
    0
  15. #769 12exo9snsd (@kwonyuri12exo) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 07:53
    งื้ออออออ น่ารัก รอนะค่ะ
    #769
    0
  16. #767 nyjdr (@eauxoxo) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 01:03
    น่ารักมากกกกแงงงงงงง
    #767
    0
  17. #765 คนรักแบคฮยอน (@byun-aommie) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 21:45
    เราว่าชานเป็นโรคแบคลิซึ่มแล้วล่ะ 5555
    ถ้าแกจะอยากฟัดเขาขนาดนั้นแหมมมมมมมมม
    #765
    0
  18. #764 mirazaki (@mirazaki) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 20:07
    คิดถึงจัง
    #764
    0
  19. #763 Sayhi_exofan (@prig_exofan) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 19:55
    น่ารักจังงงงง
    #763
    0
  20. #762 Bambie_Swiftpink (@Bambie_Swiftpink) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 18:35
    คิดถึงงง
    #762
    0
  21. #761 ninuttyy (@ninuttyz) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 17:33
    เราก็ขอให้ชานแบครักกันไปนานๆ
    #761
    0
  22. #760 min-issaree (@min-issaree) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 17:22
    ชานยอลน่ารักเสมอต้นเสมอปลายมากอ่ะฮือออชอบ
    #760
    0
  23. #759 unicone (@may1047) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 16:41
    พี่แบค โหดตลอดด หรือ ชานหื่นเกินไป555 แต่คู่นี้น่ารัก
    #759
    0
  24. #758 ดราม่าโคม่า (@pei_phoo) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 16:33
    งื้อออ น่ารักก
    #758
    0
  25. วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 16:22
    ตะหู้ววละมุนล้วนๆ55555
    #757
    0