[EXO] นางสาวแบคฮยอน | CHANBAEK

  • 99% Rating

  • 12 Vote(s)

  • 115,646 Views

  • 1,457 Comments

  • 9,535 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    473

    Overall
    115,646

ตอนที่ 16 : `ตอนที่ 15 : งานประกวด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6638
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    2 ส.ค. 58

 

ตุ้บ!!

พลั่ก!!

ผัวะ!!

 

“อ่อก!

 

“พอแล้วไอเทา เดี๋ยวมันตาย”

 

“เออ ตายไปเลยยิ่งดี คนเหี้ยๆอยู่ไปก็รกโลก”

 

บอกได้คำเดียวว่าเละ

 

เป็นจริงดั่งคำทำนาย จงอินรอยุนฮวานมาหาที่หลังโรงเรียนพร้อมกับเทาแล้วก็พวกเพื่อนอีกสามสี่คน หนึ่งในนั้นก็เพื่อนห้องเดียวกับมันแหละ ไอ้ชานยอลนอนอยู่ห้องพยาบาล ถ้ารู้ว่าเขานัดมันมาซ้อมนะ ตีนข้างที่พลิกคงประทับหน้าไอ้ห่ายุนฮวานไปแล้ว

 

พอมาถึงก็นึกว่าจงอินจะได้จัด กลับเป็นไอ้สัสเทาที่วิ่งเข่านำไปกระแทกอย่างไว เปิดก่อนได้เปรียบคือนิยามของมัน สุดท้ายก็จงอินที่คอยเตือนมันว่าให้พอๆ ทั้งๆที่กูนัดมันมาแท้ๆ

 

“ถุ้ย! นึกว่าจะแน่ ที่แท้ก็กาก” ภาพสุดแสนจะเถื่อน ไม่นึกว่าตุ๊ดเทาจะแสดงออกมาให้เห็นได้ มาทำเพื่อนเขาก็เจอเงี่ยแหละ นี่ถือว่าน้อยไปด้วยซ้ำ เหอะ

 

“มึงมีไรจะพูดมั้ย ไอ้ยุนฮวาน” เป็นจงอินที่พูดขึ้น หลังจากที่ปล่อยให้เทาหายใจหอบเพราะเพิ่งจะเสร็จจากการกระทืบรัวๆใส่คนบนพื้นไม่ยั้ง

 

จงอินเดินไปหายุนฮวานที่นอนแผ่หลาอยู่บนพื้น ก่อนจะก้มไปกระชากคอเสื้อให้หน้าอยู่ระดับเดียวกัน คราบเลือด รอยช้ำ ไอ้เทานี่ไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ

 

“คราวหน้าคราวหลังจะเล่นอะไรกับใคร เช็คแบ็คด้วยนะ ว่าใหญ่มั้ย ไม่ใช่คิดจะเล่นก็เล่นแล้วมาเจอยำตีน อร่อยเลยสิมึง”

 

ตุ้บ!

 

“ไปพวก กลับบ้านเว้ย”

 

ไม่ลืมที่จะหันไปโบกมือลาเพื่อนรักที่นอนกระอั่กเลือดอยู่บนพื้น นี่ไม่แจ๋วทำไม่ได้นะเหวย

 

 

 

*

 

 

 

แหม่ รู้มั้ยว่าผมนอนสะดิ้งอยู่บนเตียงนานขนาดไหน เมื่อวานไอ้เทาโทรมาหา บอกว่าพายุนฮวานไปกินตีนมา อร่อยมาก ผมนี่ขึ้นเลย ทำไมไม่ชวนกูไปด้วย!

 

ยุนฮวานแมร่งก็โง่เนอะ เขานัดไปกินตีนยังจะไปอีก นี่คงคิดว่าแมร่งแจ๋วมากเลยอ่ะดิ โด่ แต่พอนึกให้ละเอียดแล้วละก็ ถ้าผมไปนี่คงเละกว่าไอ้ยุนฮวานแน่อ่ะ

 

ชานยอลตื่นนอนกับบรรยากาศที่คุ้นเคยมาตั้งแต่เด็ก ใช่ เขากลับมานอนบ้านแล้ว นึกเสียดายนิดนึงที่ได้แต่โบกมือลาแฟนตัวเองให้เดินกลับคอนโดคนเดียว เพราะอาการขาพลิกนี่แหละที่ทำให้เขาต้องกลับมาหลับที่บ้าน เพราะหญิงแม่เป็นห่วง

 

ใช้เวลาไม่ถึง 15 นาที ร่างสูงก็จัดการกับธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อยเตรียมพร้อมไปโรงเรียน ขาเรียวก้าวเดินไปที่รถที่จอดรออยู่หน้าบ้านอย่างไม่เร่งรีบ ขาพลิกมันก็ไม่ได้อะไรมากอ่ะ เป็นเมื่อวาน วันนี้ก็เริ่มจะดีขึ้น เลยไม่ได้พันผ้ายืด พี่แบคฮยอนห่วงมากไปเอง

 

เอ้อ แต่พอนึกถึงหน้าเศร้าๆตอนอยู่ในห้องพยาบาลนั่นก็ทำให้รู้สึกดีมากมหาศาล ฮิฮิ พี่แบคฮยอนคนซึนปล่อยหลุดหมดเลย ส่วนไอ้ไม้ค้ำนี่ไม่จำเป็นอ่ะ แต่เพราะคนพี่เป็นห่วงเลยต้องเอามาใช้ เพราะไม่งั้นไม่ได้กลับบ้านแน่

 

“โย่วเพื่อนนนนน~” เสียงทักทายอันแสนสดใสดังไกลมาตั้งแต่ป้อมยาม วันนี้ชานยอลสดชื่นจริงๆนะที่เห็นหางคิ้วไอ้เทาถูกแปะด้วยพลาสเตอร์ สงสัยโดนสวนมาหรือไม่ก็โง่เจ็บเอง

 

ป้าบ!

 

“ไอ้สึด พามันไปกินของอร่อยไม่ชวนนะสัส” มือหนาโบกสะบัดซะจนหัวคนโดนปลิวไสวอย่างกะใช้ซันซิล โห่ยยยย นี่ไม่อยากจะเอาคืนนะ เห็นว่าเจ็บอยู่

 

“ไอ้เชี่ยชานตบหัวกูทำปลาไหลอะไร”

 

“หมั่นไส้มึงไอ้สัสเทา”

 

“เออแล้วนี่...มึงหายละอ่อ” เทาทักถามเมื่อเห็นว่าเพื่อนสนิทขาพลิกเดินตัวปลิวมาอย่างกะไม่เคยล้มมาก่อน นี่มึงเป็นเทวดาสมานแผลเองหรือไง

 

“กูเก่งไง กูเซฟทัน”

 

“ครับคุณเพื่อน”

 

“แล้วจงอินไปไหนว่ะ”

 

“ไปห้องกิจการ”

 

ถึงกับสะดุ้ง ไม่น่าเชื่อว่าจะโดนเว้ย ชานยอลหันไปหาคำตอบกับไอ้ตัวกวนตีนข้างๆที่เอามือปัดผมไม่หยุด เออมึงหล่อแล้วเว้ย กูโบกไปเบาๆเอง

 

“ไปทำไรว่ะ โดนเรื่องเมื่อวาน?”

 

“เปล่า ไปหามิสเฉยๆ”

 

“แล้วไป”

 

ยังไม่ทันจะได้หายใจเข้าปอดได้อย่างสบายใจ มือเล็กที่รักมากที่สุดก็ทำเอาหัวชานยอลกระจายตัวทันที นี่ไม่ได้คิดถึงเลยนะเนี่ย

 

“ขาหายแล้วหรอ!!

 

ชานยอลหันไปมองพี่แบคฮยอนที่หอบชุดแฟนซีพะรุงพะรัง มือหนาเอื้อมไปหยิบชุดออกมาจากมือ แล้วเอื้อมไปจับเอวให้นั่งลงข้างๆ

 

“หายแล้ว”

 

“จริงหรอ” แบคฮยอนมองหน้าอย่างไม่ไว้ใจ ก้มลงมองข้อเท้าที่ไม่ถูกพันด้วยผ้าใดๆทั้งสิ้น อีกทั้งยังใส่ผ้าใบมาอีกต่างหาก

 

“อืม ไม่เจ็บ ไม่ปวด หายแล้วร้อยเปอร์เซ็น”

 

ชานยอลล่ะอยากลูบแก้มใสๆนั่นจริงๆ ถ้าติดที่ว่าตอนนี้เขาอยู่กันสองคนนะ มันจะไม่หายได้ไง พอกลับบ้านหญิงแม่ก็รีบพาเขาไปโรงพยาบาลเอกชน สแกนนู้น ตรวจนี่ โห่ยยย คือกลับมาแทบจะเหาะได้อยู่แล้ว

 

“ทำไมหายเร็ว”

 

“ก็ไม่ได้เป็นอะไรมากนี่ครับ กินยาตามที่หมอสั่งเป๊ะๆ คนเก่งก็งี้”

 

“จ้า พ่อคนเก่งงงง”

 

“แหวะ กูจะอ้วก! พวกมึงไปสวีทวิ้ดวิ้วไกลๆได้ป่ะว่ะ แม่ง น่าเบื่อ!

 

เบื่อคนขี้อิจฉา ไอ้เทานี่ชอบงอแงง้องแง้ง ขี้บ่นชิบหาย ดูดิ พี่แบคฮยอนไม่ได้ลูบหัวเลย เซ็ง!

 

“เทา ไปโดนไรมา”

 

อุบปากแทบไม่ทัน เทาสตั๊นไปแปปนึง ก่อนจะหันหน้ามาทางชานยอลเพื่อขอความช่วยเหลือ เดี๋ยวครับ กูยังคิดไม่ออก

 

“เดินไปดิ้ มึงอย่ามาลีลา”

 

เสียงเอะอะโวยวายดังขึ้นข้างหลังโต๊ะที่พวกเขานั่ง เป็นจงอินนี่เองที่เดินมา พร้อมกับผลักเพื่อนรักของพวกเขามาด้วย ยุนฮวานฮึดฮัด หน้าเต็มไปด้วยรอยแผล ทั้งยังพลาสเตอร์ที่ปิดเกือบจะไม่เห็นหน้า ปากก็แตก

 

“มึงขอโทษเพื่อนกูเลย อย่าอิดออด” จงอินผลักมาเสร็จ ก็ล้มตัวลงนั่งที่เก้าอี้มองดูเหตุการณ์ตรงหน้า

 

ชานยอลทำสีหน้างงๆนิดหน่อย แตกต่างกับพี่แบคฮยอนที่แทบจะลุกไปฟรีคิกแทบจะทันทีที่มันเดินมา ชานยอลลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ยุนฮวานกัดปากแน่นไม่กลัวความเจ็บที่แผ่ซ่านยามเมื่อฟันกระทบแผล แต่จะให้เขาขอโทษเนี่ยนะ เหอะ

 

“ยืนทำเหี้ยไรคร้าบ” เทาที่ทนมองมันอ้ำอึ้งก็นึกขัดใจจริงๆ ปาน้ำแข็งใส่แมร่งเลย

 

สถานการณ์เป็นที่น่าสนใจ เหล่านักเรียนทั้งชายหญิงเริ่มเดินช้าเอื่อยๆเพราะต้องการเสือกกับคนกลุ่มนี้ ชานยอลยังคงยืนนิ่ง แต่ในใจนี่เร่งแมร่งชิบหาย เมื่อไหร่จะขอโทษกูเนี่ย พูดก็พูดไม่พูดก็กลับไป สึด เสียเวลากูมั้ย

 

“เฮ้ออออ แมนๆหน่อยดิว่ะ มึงผิดก็ยอมรับผิด กลัวไร” เป็นชานยอลที่พูดขึ้นมา เพราะทนไม่ไหวที่ต้องรอกว่าจะเปิดปากได้

 

“เออ กูขอโทษ”

 

“เออ ก็แค่เนี่ย กูไม่ได้ติดใจอะไรมึงหรอก ไปเหอะ” จะติดใจอะไรอีกละ แค่เห็นหน้ากูก็แทบจะกอดปลอบใจแมร่งอยู่แล้ว เละซะขนาดนั้น

 

“ปล่อยไปง่ายๆเลยหรอว่ะ”

 

“แค่มันกล้าขอโทษกูก็พอแล้วป่ะไอ้สัสเทา มึงดูสภาพมันดิ้”

 

ชานยอลหันมองคนข้างๆเล็กน้อยที่เอาแต่มองดูอยู่เงียบๆ แบคฮยอนหันมาสบตาเมื่อรู้สึกว่ามีใครจ้องอยู่ มือเล็กตบลงเบาๆที่ข้างแก้ม

 

“ไม่พอใจอ่ะ”

 

แบคฮยอนพูดแค่นั้นก่อนจะหันไปหยิบแก้วน้ำของไอ้เทามาดูดอึกๆอย่างไม่สนใจ ชานยอลก็คงทำได้แค่ยิ้มให้อีกคนสบายใจ ก็มันไม่โกรธแล้วเปล่าว่ะ

 

 

 

 

Skip Time  งานประกวด

 

 

 

 

ในที่สุด ...ในที่สุด ความเครียดทั้งปวงก็ได้หลั่งไหลเข้าสู่หัวของแบคฮยอนใน สาม สอง... นะ หนึ่งงงง

 

 

“ยินดีต้อนรับทุกคนเข้าสู่งาน Prince and Princess ~!! งานยิ่งใหญ่แห่งปี เฟ้นหาดาวเด่นบนเวทีที่ทุกท่านทอดสายตามองในตอนนี้ ขอเสียงปรบมือดังๆอีกซักรอบสิครับ!!

 

 

แบคฮยอนนั่งกัดเล็บตัวเองอยู่หลังเวที ยูอินกำลังนั่งแต่งผมให้คนตัวเล็กที่เอาแต่ทำหน้าเครียดยังกะโลกจะแตกในวันพรุ่งนี้งั้นแหละ

 

แบคฮยอนมาแสตนบายแต่งตัวก่อนคนอื่น เพราะไม่อยากให้ความแตก ยูอินก็เข้าขาได้ดีเหลือเกิน จับแบคฮยอนหมุนนู้น แต่งนี่ อย่างรวดเร็วไม่ปล่อยให้เสียเวลา

 

ผู้เข้าประกวดคนอื่นๆก็ทยอยแต่งตัวกันจนเสร็จไปสองราย สามราย จนเสร็จกันหมด ยูอินยังคงจัดการกับผมปลอมของเขาอยู่อย่างหน้าเครียด ความร้อนจากเครื่องดัดทำเอาแบคฮยอนยู่หน้า เพราะรู้สึกร้อนๆตอนที่ผมถูกปล่อยลงหลังจากดัดเสร็จ

 

“เสร็จแล้ว พี่ไม่ต้องเครียดนะคะ ทำตามที่ซ้อมกันไว้”

 

แบคฮยอนพยักหน้ารับ ตอนเช้าหลังจากคุยกับพวกผู้ชายได้แปปเดียว ยูอินก็ลากแบคฮยอนออกไปนั่งบนห้องเพื่อเรียกไปซ้อมโชว์ที่จะแสดงในวันนี้ ในงานต้องมีโชว์ความสามารถพิเศษ แบคฮยอนก็เลยเลือกร้องเพลงเพราะตัวเองถนัดดี

 

“ยูอิน โทรศัพท์อ่ะ”

 

ยูอินควักโทรศัพท์ที่พี่ชายหน้าสวยฝากเอาไว้เพราะจะขึ้นเวทีแล้วไม่อยากที่จะเอาไปเกะกะตัวเอง มือเล็กรับโทรศัพท์มาก่อนจะกดเข้าไปในแอพไลน์ ก็เห็นว่ามีคนส่งไลน์เข้ามาเยอะมาก ไม่ต้องเดาหรอกว่าเป็นใคร

 

 

Chan : ทำอะไรอยู่ครับ

Chan : พี่เหงามั้ย

Chan : ผมเหงาว่ะ

Chan : นั่งอยู่สนามบาสนะ จะขึ้นแสดงยัง

Chan : เดี๋ยวผมไปที่งานเลยนะ

Chan : เข้าหลังงานได้ป่ะ

Chan : อยากเจอพี่อ่ะ

Chan : พี่ครับ...

 

โทษที กำลังแต่งตัว งานจะเริ่มแล้ว เหงาก็คุยกับไอ้เทา : Baek

เข้าหลังงานไม่ได้ อืม อยากเจอแกเหมือนกัน : Baek

 

มีใครบอกหรือเปล่าว่าผมแก้มบานมากขนาดไหน โอ้ยยยยย ผมเปลี่ยนชื่อไลน์ให้ตัวเองแล้วก็แฟนตัวเองด้วย อิอิ พออ่านแล้วมันก็ ชานแบคๆๆๆ ฟินครับ ทำไมชื่อของเรามันเข้ากันดีจัง

 

ผมกับไอ้เทาแล้วก็ไอ้จงอินมายืนออกันอยู่ที่หน้างาน เพราะต้องซื้อดอกกุหลาบเข้าไปด้วย จำกัดอยู่ที่ 1000 ดอก ตอนนี้ก็เหลืออยู่พอให้ซื้อไปถล่มเวที

 

“ดอกเท่าไหร่ครับ”

 

“สามร้อยวอนค่ะ”

 

“เอาสองร้อย”

 

“สองร้อยอะไรคะ”

 

“สองร้อยดอก”

 

เสียงปรบมือแปะๆดังขึ้นที่ข้างหู เห็นอย่างงี้พวกมันไม่ปล่อยให้ผมซื้อคนเดียวหรอก เดี๋ยวแมร่งก็ตามซื้อกันมา

 

“ของผมอีกร้อยดอก”

 

“สองเลย หารกับกู”

 

“เคๆ อีกสองร้อยดอก”

 

คนขายนี่ทำหน้าเหวอเลย นี่ผมไม่รวยเลยนะ ก็แค่เงินค่าขนมที่เก็บออมมาอ่ะ ผมไม่ได้โกหกจริงๆนะ ส่วนไอ้จงอินกับไอ้เทาน่ะ รวยอยู่แล้ว ผมแค่คนพอเพียงครับ(ถุ้ย)

 

“จงอิน ฝากมึงจัดการทีดิ”

 

“ไม่ต้องห่วง”

 

ชานยอลหยิบดอกกุหลาบสีแดงสดไปสิบดอก เทาก็เช่นกัน ส่วนที่เหลือให้จงอินเอาไปแจกจ่ายให้กับสมุนของมันทั่วโรงเรียน มีเพื่อนเป็นประธานนักเรียนมันก็ดีอย่างเงี่ย จากนั้นก็เอาดอกกุหลาบไปใส่ในกล่องโหวตข้างหน้าเวทีที่ได้ถามยูอินมาว่านับคะแนนโหวตจากไหน

 

 

.

 

 

หลังเวทียังคงสงบดีอยู่ แบคฮยอนนั่งอยู่ที่ซอกหลืบเพื่อพยายามระงับใจตัวเองไม่ให้ตื่นเต้นจนอาจจะเผลอวิ่งหนีออกไปจากงานได้ ยูอินเองก็นั่งอยู่ข้างๆคอยให้กำลังใจไม่ห่างไปไหน

 

“หวัดดี” แบคฮยอนเงยหน้าขึ้นมองตามเสียง เป็นผู้หญิงตัวเล็ก ผิวขาว ผมยาวคนหนึ่งที่เดินมาทักเขา ทักว่าหวัดดีแต่หน้าไม่ยิ้มเลยแหะ

 

“หวัดดี” ตอบไปแค่นั้น จากนั้นก็ก้มหัวลงอีกครั้ง

 

“เมินกันหรอ”

 

แบคฮยอนรู้สึกว่าหัวโยกไปตามทิศทางที่นิ้วเล็กๆนั่นดันหัวของเขา คิ้วขมวดด้วยความไม่เข้าใจ นี่มาหาเรื่อง? อ้อได้สิ อยากได้นักละก็

 

“พี่ใจเย็นๆนะคะ”

 

“ไม่เย็นแล้ว” แบคฮยอนลุกขึ้นยืนผลักคนที่ไม่แม้แต่จะรู้จักชื่อ จนเสียการทรงตัวถอยหลังไปสามสี่ก้าว

 

“มีอะไร อยากโดนดีใช่ม่ะ”

 

“อีโซยอน”

 

“อี...” แมร่งชื่อไรว่ะ

 

“นี่ มินอาใช่ป่ะ ว่างมากก็ไปนั่งเล่นกับแม่ไปนะลูก ไม่ต้องมาเสือกทางนี้ เพื่อนก็ไม่ใช่ ทำอย่างกะสนิทกันเนอะ มีผลักหงผลักหัวด้วย”

 

“แก...”

 

“อุ้ยๆๆๆ ยูอิน เราสองคนรู้จักนางด้วยหรอ อ้อ คงรู้จักละมั้ง เล่นผลักหัวตั้งแต่เจอหน้ากันเลย ไง หวัดดีเพื่อนรัก”

 

แบคฮยอนรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นบ้าไปแล้ว รู้สึกกวนตีนมากขึ้น 80% เวลาเครียด มินอาเดินฮึดฮัดจากไปแล้ว ทีนี้ก็เข้าสู่ความสงบสุขอีกครั้ง บทจะง่ายก็ง่ายเนอะ

 

“ถามจริง นั่นมินอามันเป็นอะไรกับน้องพี่”

 

“จริงๆ ตอนแรกทั้งสองคนเป็นเพื่อนกันมาก่อนค่ะ แต่เพราะตอนนั้นมินอาแอบชอบชานยอลค่ะ แต่โซยอนมันไม่รู้ แล้วประจวบเหมาะกับที่ตอนนั้นโซยอนเพิ่งฮอตใหม่ๆ เลยขอให้ชานยอลคบเป็นไม้กันหมา นั่นแหละ เลยบาดหมางกัน”

 

“หรอ ฮอตจังเนอะเพื่อนแกเนี่ย” แบคฮยอนเบ้ปาก

 

“ฮ่าๆๆ ไม่หรอกค่ะ พวกเราน่ะเหมือนกัน แค่คนอื่นมองเปลี่ยนไป”

 

“นั่นสินะ”

 

ถ้ามินอามาหาเรื่องอีกเมื่อไหร่ละก็ สาบานเลยจะเล่นให้หนัก นี่ไม่ได้แค้นส่วนตัวเลยนะ แค่แค้นแทนน้องสาวเอ๊งงง

 

 

“ขอเชิญผู้เข้าประกวดหมายเลข 1 จากม.ปลายปีสามห้องซี สาวน้อยบัลเล่ห์สุดสง่างามยามเมื่ออยู่บนเวที จอง ซึงฮวา~!!

 

 

เสียงปรบมือดังระนาวเมื่อพิธีกรค่อยๆเรียกชื่อผู้เข้าแข่งขันออกไปประจำเวที แบคฮยอนรู้สึกกลับมามีความเครียดอีกแล้ว กลัวเส้นเลือดในสมองแตกจัง

 

“หายใจเข้าค่ะพี่ หายใจเข้า ...หายใจออก ฟู่วววว ผ่อนคลายค่ะๆ”

 

เสียงพิธีกรยังคงเรียกผู้เข้าแข่งขันไปเรื่อยๆจนเหลือคนสุดท้าย นั่นคือเขาเอง แบคฮยอนเอง เอ้ยยย โซยอนเอง

 

 

“และผู้เข้าแข่งขันคนสุดท้าย หมายเลข 7 จากม.ปลายปีสามห้องบี สุดยอดเน็ตไอดอลที่ดังสนั่นข้ามโรงเรียน ใครๆก็รู้จักเพราะเป็นที่นิยม ไฮไลท์ของงานเลยก็ว่าได้ นั่นคือ บยอน โซยอน~!!

 

 

แบคฮยอนค่อยๆสาวท้าวเดินเข้าไปประจำที่ที่ถูกแปะไว้ด้วยสก็อตเทปจำกัดตำแหน่ง ร่างบางโปรยยิ้มให้ผู้ชมมากหน้าที่ยืนปรบมือเสียงดัง รู้สึกตัวอีกทีก็กำลังมองหาชานยอลแล้ว ร่างเล็กกวาดสายตาไปทั่ว นั่นไง ยืนยิ้มโชว์ฟันขาวอยู่นั่นไง หมั่นไส้

 

ชานยอลเองรู้สึกว่าจะหยุดหายใจไปแล้ว โอโห้ ไม่คิดว่าชุดวันนั้น พอมาอยู่บนตัวพี่แบคฮยอนจะน่ารักได้ขนาดนี้ ตัวเล็กๆ ปากแดงๆ สงสัยต้องไปจับยูอินมาตีก้นแรงๆซักที โทษฐานทำให้พี่แบคฮยอนสวยเกินจำเป็น

 

อยากหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปรัวๆเหลือเกิน แต่พอหันไปเท่านั้นแหละ กูว่ากูไม่ต้องละ ไอ้เทานี่ถ่ายรัวๆ เสียงกดชัตเตอร์นี่ดังแบบแทบไม่พัก เอาเถอะ

 

พิธีกรไล่ถามประวัตินู้นนี่นั่นไปตามหน้าที่ หมายเลขแรกๆถูกไล่ให้แสดงความสามารถพิเศษไปเกือบจนหมด แต่ละคนนี่ก็ไม่ธรรมดา มินอาหมายเลข 5 ยัยนั่นร้องเพลงได้เพราะสุดๆ แบคฮยอนไม่คิดว่าตัวเองจะชนะหรอก ก็แค่ลงแข่งให้เต็มๆไปงั้นแหละ

 

“มาถึงเบอร์ 7 แล้วครับ สวัสดีครับบบบ ตอนนี้รู้สึกเป็นยังไงบ้างครับ ตื่นเต้นมั้ย”

 

“มากครั...ค่ะ ไม่คิดว่าจะมีสติเดินขึ้นมาบนเวทีได้”

 

“ฮ่าๆๆ ไม่ติดตลกสิครับ คนสวยมักอารมณ์ขันนี่น่าจะจริง โชว์ความสามารถพิเศษได้เตรียมอะไรมาครับ”

 

“เพลงค่ะ ผะ...ฉัน...ได้เตรียมเพลงๆหนึ่งมาร้องให้ทุกคนฟัง”

 

“งั้นเชิญรับฟังได้เลยครับ”

 

แบคฮยอนบีบไมค์แน่นเพื่อระบายความตื่นเต้นที่มี เพลงที่เขาเลือกมันเหมาะกับใครคนหนึ่งที่เขาคิดว่าคนๆนั้นต้องตั้งใจฟังมากๆ แต่แบคฮยอนไม่รู้ว่าชานยอลจะฟังภาษาอังกฤษออกหรือเปล่า

 

เสียงบรรเลงดนตรีค่อยๆเริ่มขึ้นอย่างสบายๆ ผู้คนข้างล่างโบกมือไปตามจังหวะ ก่อนที่ริมฝีปากจะเผยอออกเปล่งถ้อยคำแรกด้วยเสียงที่หวานใส

 

 

Lying beside you, here in the dark

ผมอยู่เคียงข้างกายคุณในความมืดมิด

Feeling your heart beat with mine

สัมผัสได้ถึงเสียงหัวใจของคุณที่เต้นไปพร้อมกันกับผม

Softly you whisper, you're so sincere

เสียงของคุณที่กระซิบเบา ๆข้างหู คุณมีเพียงความจริงใจมอบให้กับผม

How could our love be so blind

ความรักของเราจางหายไปได้อย่างไรกัน

 

 

เสียงหวานบรรเลงไปพร้อมกับดนตรีเบาๆฟังสบาย แบคฮยอนที่กำลังเนรมิตให้ที่แห่งนี้เป็นเหมือนโลกแห่งความฝัน โลกที่มีเสียงใสๆให้ฟังได้ทั้งวัน

 

 

We sailed on together

เราสองออกเดินทางพร้อมกัน

We drifted apart

แล้วก็พลัดหลงกันไป

And here you are by my side

และตอนนี้ คุณมาอยู่ข้างกายผมแล้ว

 

 

ชานยอลกำลังตกอยู่ในภวังค์ แน่นอน มันไม่ใช่แค่เขาคนเดียว ไอ้เทาที่กำลังถือไอโฟนถ่ายคลิปวิดีโอถึงกับต้องชะโงกหน้าใช้ตามองภาพที่แท้จริงที่ไม่ใช่ในจอ ส่วนไอ้จงอินไม่รู้ไม่ต้องไปสนใจ

 

 

So now I come to you, with open arms

ผมมาหาคุณแล้ว พร้อมอ้อมกอดอันแสนอบอุ่น

Nothing to hide, believe what I say

ไม่มีอะไรต้องปิดบัง เชื่อผมนะครับ

So here I am, with open arms

ผมอยู่นี่แล้ว พร้อมอ้อมกอดอันแสนอบอุ่น

Hoping you'll see what your love means to me...

หวังว่าคุณจะรับรู้ว่าความรักของคุณมีความหมายกับผมมากมายขนาดไหน

Open arms

อ้อมกอดของผม

 

 

สาบานกับพระเจ้าตรงนี้เลย ถ้าพี่แบคฮยอนอยู่กับผมสองต่อสองตอนนี้ ผมจะไม่ปล่อยให้พี่เขารอดจากอ้อมกอดของผมแน่ๆ ต้องโทษตาตี่ๆนั่นนะ ที่เอาแต่มองมาตั้งแต่ยังไม่เริ่มร้อง พี่จะไม่ปล่อยให้ผมตั้งหลักหัวใจหน่อยหรอ เอาแต่รัวฮุคมาอยู่นั่น จะลงโทษให้เข็ดเลย!

 

 

.

.

 

 

สิ้นสุดแล้วกับงานโลกแตก ผลออกมาไม่เป็นที่คาดหวังสำหรับแบคฮยอน เจ้าตัวไม่คิดว่าตัวเองจะคว้ารางวัลมาได้ด้วยคะแนนโหวต 427 ดอก โอโห้วววว ถึงแค่ความสามารถจะไม่ได้เยอะดีเด่อะไรอ่ะนะ

 

ดอกกุหลาบทั้งหมดที่ถูกนำมาใส่ในกล่องโหวต เจ้าของชื่อที่แปะกล่องมีสิทธิ์เอาไปได้ แต่แบคฮยอนก็เลือกเอาไปแค่ 10 ดอก แค่ช่อนั้นที่แฟนเด็กเขาเอามาให้ พูดแล้วก็เขิน ไอ้บ้าชานยอลดันเอามาให้ตอนที่เขาร้องเพลงจบ เขาให้เอาใส่กล่องโว้ยยย

 

หลังจากจบงาน แบคฮยอนก็โดนลากให้ไปถ่ายรูปกับคนนู้นที คนนั้นที จนขาแทบพันกันไปหมด แสยะยิ้มจนกรามเกือบจะค้าง โชคดีที่บอดี้การ์ดสุดหล่อมาช่วยกันเขาไว้ทัน

 

แบคฮยอนเปลี่ยนเสื้อผ้ามาเป็นชุดลำลองธรรมดาที่หอบมาจากห้องโซยอน เป็นกระโปรงสีขาวกลีบเยอะๆสีกรมท่าแบบที่ผู้หญิงเขากำลังฮิตกัน กับเสื้อตัวใหญ่ๆสีขาว รองเท้าผ้าใบมัฟฟินคู่โปรด นี่แต่งหญิงจนจะชินแล้วนะ วันไหนใส่วิกออกจากบ้านแบบไม่รู้ตัวเพราะความเคยชินนี่ต้องโทษโซยอนมันเลย

 

“จะกลับยังไง ให้ไปส่งมั้ยครับ”

 

“ไม่ต้อง แกนั่นแหละ จะให้ฉันไปส่งมั้ย”

 

“เดี๋ยวคนที่บ้านมารับ”

 

เออ พูดถึงไอ้ชานยอลแล้วนึกแปลก ไหนบอกแม่เป็นแม่บ้าน พ่อก็แค่รับจ้าง ทำไมที่บ้านมีรถมารับว่ะ ไม่เข้าใจ หรือกูกำลังโดนมันหลอก โอ๊ยเบื่อ มีแต่คนหลอก

 

“ชานยอล”

 

“ครับ?”

 

“พรุ่งนี้มารับที่คอนโดหน่อยนะ”

 

“หือ? จะไปไหนครับ”

 

 

 

 

 

 

 

“ไปบ้านแกไง”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Talk : ฮู้เร่~ ชานยอลคนขี้แกล้ง ไหนมีไรจะสารภาพ ไหนบอกสิ้ 55555 เม้นเจิมตอนนี้ที ตอนหน้าวุ่นกว่าอีก รออ่านเลยนะคะ ไหนนน มีใครรอดราม่า ?? อยากได้ก็บอก เดี๋ยวจัดให้ค่ะ ตอนนี้ยาวมากอ่า โอ้มายก็อดดดด ไม่คิดว่าจะยาวขนาดนี้ อย่าเพิ่งเบื่อนะ งือออ

ปล.รับสมัครคนคิดชื่อตอนค่ะ คิดไม่ออกจริงๆ ใครสนใจทักมาค่ะ เฮ้ยนี่จริงจัง ค่าจ้างคืออ่านฟิคก่อนใครเพื่อนเลย 555555

ขอบคุณคำแปลจาก kieinf.blogspot.com

ฟิคนางสาวแบคฮยอน  #นสแบคฮยอน


©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

45 ความคิดเห็น

  1. #1340 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 13:41
    ชานยอลเหมือนปิดบังอะไรอยู่ ถถถถถ
    #1340
    0
  2. #1300 ㅊㅎㅂ (@tenly0627) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 19:42
    ชานยอลพลาดแล้ว555555555
    #1300
    0
  3. #1257 เซฟต๋าาาาาา (@misakasafe) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:40
    อยากรู้บ้านชานยอลทำไร55555555
    #1257
    0
  4. #1242 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:08
    ชานยอลลลลล ฉันรู้ว่าบ้านแกรวยแล้วแกก็ไปโกหกแบคมันเนี่ยนะถ้าแบครู้แกจะแก้ตัวยังไงห้ะ!!! 
    #1242
    0
  5. #1210 KyuMin_Pumpkin (@minpumpkin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 21:49
    เอ้าาาา. เค้าจะเปิดตัวลูกสะไภ้แล้วค่าาาาา
    #1210
    0
  6. #1182 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 21:12
    นี่ก็อยากรู้5555
    #1182
    0
  7. #1163 qqxr_ (@qqxr_) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 16:56
    โดนหลอกบ่อยจนชินสินะ555555555555
    อหหหห200ดอกคูณสองเบาๆ
    #1163
    0
  8. #1085 phakh (@nu_phakh) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 01:48
    พี่แบคบุกบ้านชานยอล455
    #1085
    0
  9. #1053 Pinkuplatong (@kimozetsu) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 21:32
    น่ารัก จะต้องพูดว่าน่ารักอีกกี่ทีวะแบค

    นี่ที่จริงไม่มีใครโหวตให้แบคเลยนะเนี่ย 400. มาจากชาน จงอิน เทา แล้ว คนอื่น ติ้ดเดียว ได้รางวัลเพราะแฟนรวยแท้ๆ
    #1053
    0
  10. #1033 Title Thanatporn (@titlethanatporn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 22:31
    พี่ชานปิดแบคเรื่องบ้านทำไมอ่า
    #1033
    0
  11. #1009 Kewii_CB (@kewii-bsk) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 02:15
    น่านนนนนนน ชายยอลมีความลับอัลไลปกปิดไว้~
    #1009
    0
  12. #968 KYU_KYU (@tataracm) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 17:11
    5555 ตลลกอ่าา คู่นี้
    #968
    0
  13. #939 KIMSO.ZYX (@fern10exo-l) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 23:20
    ชานยอล ยูปิดบังแบคทำไม
    #939
    0
  14. #857 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2558 / 20:58
    ชานยอลมันต้องรวยมากแน่ๆ
    #857
    0
  15. #735 Qzaxgun (@gzb1-realster) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 04:26
    แต่ไม่เข้าใจทำไมยอลต้องปิดแบคเรื่องที่บ้าน? เพื่ออ?
    #735
    0
  16. #734 Qzaxgun (@gzb1-realster) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 04:25
    อะร้ายยยย พี่แบคอยากไปบ้านยอลนะครับโผ้มมม5555
    #734
    0
  17. #658 alittlestar (@jeawnafoxe) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2558 / 22:48
    ดอกไม้ที่คนอื่นให้น้อยอ่ะ5555555555 อยากดราม่าแรงนะเค้าแอบกลัวววววววว
    #658
    0
  18. #644 QR.Code_Inter'View (@view1410) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2558 / 14:44
    จ้าาาา เล่นเพลง Open arms เลยน้ออออ
    #644
    0
  19. #472 ❥summer (@kannarinda) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 15:56
    น่าน เอาล้าว สรุปบ้านชานยอลนี่ยังไงๆๆๆ
    #472
    0
  20. #423 Letanxoxo (@looktan-lovely) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2558 / 18:04
    นี่แบคได้จากคนอื่นน้อยจัง 2 คนนั้นซื้อ 400 ดอก ของชาวบ้าน 27 มันต้องเยอะกว่านี้จิ!!!
    #423
    0
  21. #392 ไอจัง เองนะ (@babe-buzzbuzz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 20:49
    รอเลยยยยย  หลอกอะไรเค้าไว้การพูดกำกวมไม่ชัดเจนมันก็เหมือนหลอกแหละแก
    #392
    0
  22. #391 kithong (@btobry) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 15:57
    น่ารักอ่ะ งือ
    #391
    0
  23. #386 bovii (@aueyaa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 01:43
    นึกว่าไปเดท555555
    #386
    0
  24. #385 Dadoongy (@dadoongy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 09:28
    ดราม่าอารายยยไม่อาววว บ้านชานยอลต้องไม่ธรรมดาแน่นอนอะ
    #385
    0
  25. #384 unicone (@may1047) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 22:18
    ชอบมากกก ไรท์มาอัพแล้วว อย่าง่าแต่แบคงงเลย นี่ก็งงกับพีีชานเหมือนกัน- -
    #384
    0