[EXO] นางสาวแบคฮยอน | CHANBAEK

  • 99% Rating

  • 12 Vote(s)

  • 113,854 Views

  • 1,457 Comments

  • 9,452 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    992

    Overall
    113,854

ตอนที่ 15 : `ตอนที่ 14 : วันกีฬา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6876
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    26 ก.ค. 58

 

เสื้อยืดคอปกสีขาว ตกแต่งแขนสองข้างให้เป็นสีแดงสด สัญลักษณ์สีแดงครั้งนี้คือ ระเบิด ที่พร้อมจะซู่ซ่าอยู่ตลอดเวลา แบคฮยอนเดินออกมาจากห้องน้ำ เพราะไม่สามารถแต่งตัวที่ห้องนอนได้ เนื่องจากมียักษ์นอนอยู่บนเตียง

 

มือเล็กขยี้หัวที่เปียกน้ำก่อนจะสะบัดสองสามทีแล้วเดินไปสะกิดคนที่ยังนอนสลบไสลอยู่บนเตียง

 

“ชานยอลตื่น”

 

คนถูกปลุกขยี้ตาอย่างงัวเงีย แบคฮยอนอดไม่ได้ที่จะเอามือไปลูบผมที่ตั้งชี้โด่ชี้เด่ ถึงอย่างนั้นก็ยังดูหล่ออยู่ดี

 

ชานยอลลุกขึ้นนั่งบนเตียง ตาก็มองไปรอบๆห้องเพื่อปรับโฟกัสให้ชัดเจน ก่อนจะพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นเดินไปหาคนตัวเล็กที่กำลังขยี้หัวเดินไปแขวนผ้าเช็ดตัวที่ห้องน้ำ ก้มหน้าหอมแก้มแล้วพึมพำเบาๆ

 

“อรุณสวัสดิ์ครับ” แล้วก็เดินเข้าห้องน้ำไป

 

 

 

 

“นี่พี่ วันนี้ผมแข่งบาสรอบชิงด้วยนะ”

 

“ชิงอะไร ชิงที่โหล่อ่ะหรอ”

 

“โห้ยยยย ชิงที่หนึ่งสิ” ชานยอลยู่ปากใส่คนปากเสียแล้วเอื้อมมือไปบิดจมูกเล็กๆนั่นเบาๆ แบคฮยอนใช้ตะเกียบปัดมือหนานั่นออก แล้วส่งสายตาคาดโทษ

 

“หรอ”

 

“พี่ต้องไปดูด้วย”

 

“ถ้าไม่ไปอ่ะ”

 

“เดี๋ยวจะโดน”

 

“โดนไร”

 

“คิดเอาเองดิ”

 

มื้อเช้าผ่านไปได้ด้วยดี จากนั้นแบคฮยอนก็ขอตัวไปแต่งตัวต่อ เพราะยังไม่ได้ใส่วิกและแต่งหน้า ร่างเล็กหย่อนตัวลงนั่งที่หน้าโต๊ะแป้ง ก่อนจะจัดการสางวิกแล้วค่อยๆครอบหัวจากนั้นก็จัดแต่งทรงให้เรียบร้อย

 

ชานยอลที่เดินตามมาหลังจากล้างจานเสร็จก็นั่งลงบนเตียงข้างๆโต๊ะแป้ง จ้องมองทุกอิริยาบทของคนตัวเล็ก

 

“พี่แต่งหน้าเป็นด้วยหรอ”

 

ชานยอลถามขึ้น เพราะแบคฮยอนกำลังใช้อายไลเนอร์กรีดตาตัวเอง ไม่มีแม้แต่คำว่าเลอะหรือเส้นขาด

 

“ตอนแรกก็ไม่ แต่เพราะจำเป็นเลยต้องศึกษา” ตอบไปด้วยก็กรีดตาอีกข้างไปด้วย

 

“แต่อยู่กับผมไม่ต้องแต่งนะ ไม่ชอบอ่ะ”

 

“แล้วฉันแต่งหรือไง”

 

“แล้วตอนนี้ทำอะไรอยู่ล่ะ”

 

“แต่งหน้า”

 

“หึ”

 

แบคฮยอนที่พึ่งรู้ตัวว่าโดนกวนตีนก็หันไปตีที่ไหล่กว้าง ชานยอลหัวเราะชอบใจที่ปั่นประสาทคนตัวเล็กได้หลังจากที่ไม่ได้ทำนาน คิดๆดูแล้วก็นานอยู่เหมือนกันหลังจากที่คบกันวันนั้น แต่เขาก็ชอบแบคฮยอนที่พูดง่าย เชื่อฟังมากกว่าตอนแรกที่เอาแต่จิกกัดเขาซะอีก

 

“โอ๊ะ พี่ทาปากด้วย?” แบคฮยอนที่กำลังเม้มปากหลังจากลงลิปกลอสสีชมพูอ่อนเสร็จก็หันไปทำหน้าเอือมใส่อีคนข้างๆที่ถามนั่นนู้นไม่หยุด

 

“เออดิ ผู้หญิงก็ทากันทุกคนแหละ”

 

“อยากลองอ่ะ”

 

“เอาดิ อ่ะ ลองทา”

 

“ไม่ใช่ลองแบบนี้” พูดจบก็โน้มตัวเข้าใกล้ร่างเล็กที่ยื่นลิปกลอสให้ก่อนจะขโมยจุ้บที่ริมฝีปากสีชมพูแวววาวที่ดึงดูดเขาตั้งแต่ตอนที่คนตัวเล็กทาเสร็จ แบคฮยอนกำลังเขินเพราะเสียงจุ้บนั่นไม่ได้เขินที่ชานยอลจุ้บเลย

 

“รสสตรอเบอรี่” ชานยอลใช้นิ้วชี้ปาดลิปกลอสบนริมฝีปากตัวเองแล้วเลียพลางจ้องหน้าแบคฮยอนที่กำลังเหลอหลา ไม่นานหรอก ไหล่กว้างนั่นก็โดนตีอีกที

 

“อย่ามาทะเล้น”

 

“ฮิฮิ ใจสั่นอ่ะเด้ ชอบอ่ะเด้~”

 

“ไปไกลๆ” แบคฮยอนลุกหนีออกไปจากห้องนอนอย่างรวดเร็วโดยที่ปากก็เม้มไปด้วย รู้สึกว่าลิปกลอสจะหลุดออกไปด้วย เพราะอย่างงี้หรอกหรอพวกผู้หญิงถึงต้องเติมลิปตอนที่จูบเสร็จ

 

อ่า พูดแล้วก็เขินแหะ

 

แบคฮยอนเดินมาตรงประตูห้อง ก่อนจะลงนั่งแล้วหยิบเอารองเท้าผ้าใบแบรนด์ดังคู่โปรดขึ้นมาใส่ ก่อนที่เสียงฝีเท้าจะดังไล่หลังมาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับร่างสูงที่ย่อตัวลงมานั่งข้างๆ

 

“รองเท้าพี่เหมือนของผมเลย”

 

แบคฮยอนหันไปตามนิ้วที่ชี้ก็พบว่ามันเหมือนกันจริงๆด้วย แต่ก็ไม่แปลกอ่ะนะ ร้านมันไม่ได้ผลิตแค่คู่เดียวซะเมื่อไหร่

 

“นั่งทำไรละ ไม่ใส่รองเท้าหรือไง”

 

“รอพี่ใส่เสร็จก่อน ไม่อยากเบียด”

 

เพราะว่าคนข้างๆที่นั่งยองๆรอเขาใส่เสร็จ แบคฮยอนก็รีบลุกทันทีที่รองเท้าทั้งสองข้างสวมอยู่บนเท้าของตัวเอง ชานยอลที่เห็นแบคฮยอนลุกขึ้นยืนก็ถึงตาตัวเองที่ต้องใส่บ้าง

 

“พี่ไม่ได้เอาอะไรไปหรอ”

 

“หึ” แบคฮยอนส่ายหน้า ก็แค่งานกีฬา ไม่ได้ทำอะไรซักหน่อย พกเงินไปก็จบแล้ว

 

“ไปกันเถอะ”

 

 

 

 

 

โรงเรียน

“ชานยอล โซยอน ทางนี้~” ยูอินที่นั่งอยู่ที่โต๊ะตัวเดิมโบกมือย้อยๆ หันไปก็พบว่ามีเทาและจงอินนั่งกันอยู่พร้อมหน้าพร้อมตา

 

“โอ้โห้ววววว คู่รักเว้ย เลิฟไอเท็มป่ะเนี่ย ใส่รองเท้าเหมือนกันเลยนะพวกมึงเนี่ย” เป็นเทาที่แซวขึ้นมาทันทีที่เขากับชานยอลเอาตูดติดเก้าอี้ ไม่วายโดนชานยอลเอามือโบกหัวสะบัดไปหนึ่งที

 

“ไอ้เชี่ยชาน ผมกูเซ็ตมาดีนะไอสึด”

 

“นี่มึงเซ็ตแล้วหรอว่ะ” จงอินที่นั่งเงียบพูดขึ้นขัด ทำเอาทั้งโต๊ะขำเสียงดังไม่แคร์โต๊ะข้างๆ ทั้งๆที่เป็นจุดสนใจอยู่แล้วนะ ยิ่งหัวเราะเสียงดังก็ยิ่งเรียกสายตาคนรอบๆได้ดี

 

จงอินลุกขึ้นขอตัวไปดูแลกิจกรรมฝ่ายต่างๆก่อนเพราะว่าอาจจะลืมไปแล้วว่าตัวเองเป็นถึงประธานนักเรียน

 

ตอนนี้โรงเรียนเริ่มคึกครื้นเพราะจะเปิดให้คนนอกเข้ามาได้ แต่มีข้อแม้ว่าต้องใส่ชุดนักเรียนโรงเรียนตัวเอง และต้องโชว์บัตรนักเรียนเพื่อป้องกันการแอบแฝงเข้ามาทำความวุ่นวาย

 

งานกีฬามีสองวัน วันแรกจะไล่แข่งขันกีฬาให้หมด เพื่อหาทีมชนะหลังจากที่แข่งกันมาอย่างยาวนาน ส่วนวันที่สองจะเป็นไฮไลท์ นั่นคือการมอบรางวัลนักกีฬา และการประกวดเจ้าหญิงเจ้าชายที่ทำให้แบคฮยอนเครียดโอเว่อร์นั่นแหละ

 

“เออไอ้เทา บาสเราแข่งกับสีอะไร”

 

“สีฟ้า ห้องไอ้ยุนฮวาน แชมป์เก่า”

 

“พูดถึงแชมป์เก่า เห็นว่ามันเล่นสกปรกนิ ผลักกันระเนระนาด ไร้จรรยาบรรณมากที่สุด” ยูอินพูดแทรกขึ้นมาบ้าง

 

ใช่ ยุนฮวานควบตำแหน่งหัวหน้าทีมบาสสีฟ้า เมื่อปีที่แล้วคว้าแชมป์บาสได้ แต่ถึงพวกมันจะเล่นสกปรกก็เหอะ คนมันอยากจะชนะ อะไรมันก็ไม่สน

 

“พวกมึงต้องระวังตัวไว้ด้วยนะเว้ย ปีที่แล้วสีเขียวขาพลิก แขนซ้น ไปสองราย”

 

“ไม่ต้องห่วงหน้าอินนา ถ้ามันทำพวกกูนะ แข่งเสร็จเล่นแมร่ง”

 

“จัดไปไอ้เทา!

 

ชานยอลหันไปแทคมือกับเทาอย่างสนุกสนาน พี่แบคฮยอนคงคิดว่ามันไม่จริงใช่มั้ย เห็นอย่างนี้พวกเขาก็มีเรื่องนะ ถึงไอ้เทาจะดูแลตุ๊ดๆก็เหอะ แต่ตีนมันหนักใช่ได้เลยนะ

 

“เก่งกันจริง” แบคฮยอนบิดหูคนข้างๆไปทีหนึ่ง ก่อนที่อีกมือหนึ่งจะเอื้อมไปบิดหูของไอ้ตุ๊ดหน้าเขียวด้วย

 

“โอ้ยยยยยๆๆ”

 

 

 

 

 

 

 

“พี่คะ ไปดูชานยอลกับเทามันแข่งกัน ได้เวลาแล้ว” ยูอินเดินมาหาแบคฮยอนที่นั่งดูแข่งเทสนิสอยู่ เคยเห็นไอ้คยองซูมันดูการ์ตูนอยู่เรื่องเกี่ยวกับพวกนี้เหมือนกัน เห็นว่าแมร่งร้องไห้ด้วย พอมาดูก็ไม่เห็นแมร่งจะซึ้งตรงไหน

 

“ไปสิ”

 

ยูอินจูงมือแบคฮยอนเดินมาเรื่อยๆที่สนามบาส เดินอ้อมไปหาทีมฝั่งสีแดงที่มีจงอินยืนเท้าเอวมองเงียบๆเพราะก่อนหน้านี้คุยกับพวกเพื่อนตัวเองไปแล้ว

 

ชานยอลที่เห็นว่าแฟนตัวเองเดินมาก็รีบเดินเข้ามาหาจะขอกำลังใจ แต่นึกขึ้นได้ว่านี่โซยอนไม่ใช่พี่แบคฮยอนซักหน่อย เขาก็เลยต้องห้ามใจตัวเองเอาไว้

 

“ตั้งใจแข่งนะ” ยูอินทำท่าไฟท์ติ้งให้เทาที่เดินมาหา ก่อนจะหันกลับไปลากจงอินที่ยืนทำหน้าตายด้านมารวมพลังกันกับนักกีฬาทั้งหมด

 

“พวกมึงไม่ต้องไปกลัวมัน เซฟเท่าที่ทำได้ ห้ามเล่นแรงเด็ดขาดนะเว้ย” ชานยอลสั่งเสียงแข็ง เล่นแรงก็มีโอกาสโดนไล่ออกจากสนามได้เช่นกัน ก็ให้พวกมันเล่นซะให้พอ หลบหลีกแต่ไม่หลบแต้ม

 

“เชื่อใจกันนะเว้ย เล่นแบบที่ซ้อมมา”

 

“โอเค โก โก!!!

 

เสียงรวมพลังดังลั่นเป็นภาพที่ฝั่งสีฟ้าไม่มี แบคฮยอนกอดอกยืนมองอยู่ข้างจงอิน ไม่รู้ว่าหมอนี่มันไปกินอะไรผิดสำแดงมาหรือเปล่า หน้าบึ้งเชียว

 

“เป็นอะไรไปจงอิน”

 

“พี่คยองซูไม่รับโทรศัพท์ผม” เสียงถอนหายใจแรงๆถูกปล่อยออกมากระแทกหน้าแบคฮยอนจนหน้าม้าแตกกระจาย มือเล็กตีเข้าที่แขนพร้อมกับจงอินที่โค้งหัวขอโทษ แต่มันก็ยังขำอยู่

 

“มีสองเหตุผล แบตหมดไม่ก็เล่นเกมส์อยู่”

 

“พี่คยองซูไม่ได้ติดเกมส์ซะหน่อย”

 

“เกมส์เศรษฐีอ่ะติดแน่ ลองส่งใบโคฟเวอร์ให้มันสิ”

 

“ตลกว่ะ” จงอินหัวเราะเบา สีหน้าดูผ่อนคลายขึ้นมามากหลังจากที่คุยกับเพื่อนแฟน

 

เสียงเปานกหวีดดังขึ้นเรียกความสนใจของแบคฮยอนให้หันไปที่สนาม ทีมสีแดงกับสีฟ้ากำลังเดินเข้าประจำจุดที่วางแผนกันมา นักกีฬาในสนามกำลังยืดเส้นยืดสายผ่อนคลายตัวเองไปเรื่อยๆเพื่อรอเวลาที่แท้จริง

 

จากนั้นไม่นานเสียงนกหวีดเริ่มเกมส์ก็ดังขึ้น นักกีฬาในสนามวิ่งวุ่นกันไปมาอย่างรวดเร็ว ตอนนี้ทีมสีแดงครองลูกบาส ก่อนจะส่งต่อให้เทา และจุดสิ้นสุดคือชานยอลที่กำลังรอลูกบาส

 

ร่างสูงวิ่งวนไปมาอยู่หน้าแป้น ไม่สามารถเข้าไปชู้ตได้ เพราะมีผู้เล่นฝั่งสีฟ้าสามคนดักอยู่ ก่อนที่จะตัดสินใจ เทาก็วิ่งเข้ามาแย่งลูกบาสในมือของชานยอลไปอย่างรวดเร็ว แล้วพุ่งเข้าไปที่แป้นก่อนจะกระโดดดั้งค์ตัวลอย แต่ทว่าลูกบาสกลับลอยไปด้านหลังแทนที่จะลงสู่แป้นที่อ้ากว้างรอเวลาลูกบาสสีสวยนั่นสัมผัสมัน

 

ชานยอลที่รอเวลาการแสดงต่อจากเพื่อนรักก็วิ่งออกมารออยู่ที่เส้นสามคะแนน เมื่อลูกบาสที่ถูกเทาหลอกคนดูทั้งสนามลอยมากระทบมือของร่างสูง ชานยอลก็กระโดดชู้ตโดยไม่ปล่อยให้ฝ่ายไหนตั้งตัวได้เลยทีเดียว

 

สองคะแนนงามๆ

 

เสียงปรบมือร้องเฮ้ดังลั่น รู้สึกว่าคนจะเยอะกว่าปกติ ทั้งสองฝากสนามอัดแน่นไปด้วยผู้คนที่หลั่งไหลเข้ามาดูการแข่งขันบาสในช่วงบ่าย กรูกันเข้ามานั่งตามอัศจรรย์สองข้างที่ยังเว้นว่างอยู่

 

เพื่อนในทีมเดินเข้ามาแทคมือชอบใจ ก่อนจะแยกย้ายกันไปประจำจุดของตัวเอง ยุนฮวานที่คอยมองดูเกมส์อยู่ข้างสนามกัดฟันกรอด ถึงแม้จะสองแต้มก็เหอะ แต่เล่นแบบนี้เหมือนจะดูหยามไปหน่อยมั้ง

 

เวลาค่อยๆผ่านไปเรื่อยๆ และคะแนนก็พุ่งสูงขึ้นในทีมสีแดง ชานยอลและเทาเล่นได้เข้าขาดีมากจนแบคฮยอนเองก็ตกใจ ส่วนเพื่อนอีกคนหนึ่งที่ลงมาเล่นด้วยก็เล่นดีมาก ถึงแม้จะไม่ได้แสดงละครหรือหลอกล่ออะไรเหมือนไอ้เด็กบ้าสองคนนั่นทำ แต่ก็เป็นตัวช่วยแย่งบอลที่ดี

 

ชานยอลกับเทายังคงเล่นเกมส์บนพื้นสนามอย่างสนุกสนาน อย่างกับอยู่ในช่วงซ้อม และแล้วครึ่งแรกก็จบลงด้วยสกอร์ 27-9 จบลงอย่างสวยงามด้วยลูกชู้ตของชานยอลที่ยืนรอนอกเส้นโค้ง เหมือนตรงนั้นจะเป็นที่ประจำของหมอนั่นไปแล้ว เพราะมันเดินรอบวนทั่วไปหมด

 

กรรมการเป่านกหวีดบ่งบอกถึงเวลาพัก 1 นาที เทาที่เดินเข้ามาพลางเช็ดเหงื่อเรียกเสียงกรี๊ดกร๊าดของนักเรียนนอกสนามได้ดีไม่ต่างกับชานยอลที่เดินสะบัดหัว เอาผ้าเช็ดหน้าที่ถูกโยนมาโดยฝีมือของแฟนตัวเอง

 

“เช็ดให้หน่อยดิ”

 

“เช็ดเองสิ นี่โซยอน ไม่ใช่แบคฮยอน”

 

“เออเนอะ”

 

ไม่รู้ว่าเขาสองคนสนใจว่าใครเป็นใครมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่แบคฮยอนรู้สึกไม่สบายใจ จะว่าหวงก็ได้ เขาไม่อยากให้คนอื่นเข้าใจว่าชานยอลกับโซยอนเป็นแฟนกัน

 

“พวกมึงอย่าเล่นสนุกมากนะครึ่งหลังเนี่ย กูเห็นไอ้ยุนฮวานเตรียมตัวจะลงเล่น” จงอินเดินมาเตือนหลังจากที่คอยจับตามองฝ่ายตรงข้ามมาซักพัก

 

“โอเค จงซอกมึงต้องระวังตัวด้วยนะเว้ย พยายามอย่าแย่งบอลจากด้านข้างมัน มึงจะโดนศอก” ชานยอลอธิบายลักษณะของคู่แข่งที่เขาคอยจับตาดูตลอดระยะเวลาที่แข่งมาก่อนหน้านั้น จงซอกพยักหน้าเข้าใจ ก่อนที่ทั้งสามคนจะรวมพลังกันอีกรอบ และเดินเข้าสนามไป

 

เสียงนกหวีดครึ่งหลังดังขึ้น สองเท้าที่เตรียมพร้อมจะเคลื่อนที่พุ่งออกตัวอย่างรวดเร็วเพราะฝ่ายเขาได้บุก ไอ้ยุนฮวานยังไม่สามารถลงได้ เพราะต้องรอเวลา

 

14-2

 

สีฟ้าก็ไม่ได้เก่งอย่างที่คิดไว้ ที่แชมป์ก็เพราะเล่นสกปรกนี่เอง

 

ไม่นานเกินรอ กรรมการผู้คุมสนามก็เป่านกหวีดเพื่อเป็นสัญญาณว่าต้องการเปลี่ยนตัว ยุนฮวานเดินแทคมือกับเพื่อนทีมตัวเองอย่างเอื่อยๆไม่รีบร้อน ก่อนสายตาจะหยุดนิ่งจ้องมองชานยอลที่ยืนเตรียมพร้อมอยู่ตรงหน้า

 

ปี๊ดดดดดดดดดดด

 

เสียงฝีเท้ากระทบพื้นดังเอี๊ยดอ๊าด เนื่องจากความเหนียวของรองเท้า ยุนฮวานเล่นได้ดีกว่าคนในทีมที่มัวแต่จะเอาตัวกระแทกกระทั้นทีมสีแดงอย่างเอาเป็นเอาตาย ดูเหมือนฝั่งสีฟ้าจะเปลี่ยนแผนการเล่นใหม่ เป็นแผนการเล่นที่หวังจะให้เขาเป็นเหมือนกับสีเขียว

 

“มึงคิดว่าจะชนะสินะไอ้ชานยอล”

 

“มึงคิดว่าไง” ชานยอลสะบัดมือแย่งบอลตรงหน้าก่อนจะโยนลูกส่งไปให้จงซอกที่เตรียมรอไว้อยู่แล้ว ค่อยๆเบี่ยงตัวหลบกระโดดรับลูกที่ส่งมาอย่างกันสื่อใจถึงกันได้ และลูกบาสก็ลอยกระแทกเข้ากับแป้นบาส ล่วงหล่นลงกระทบกับพื้นสนาม พร้อมๆกับเสียงเฮ้ที่ดังลั่นแสดงความยินดี

 

20-12

 

แต้มเริ่มไหลไปเรื่อยๆ ยุนฮวานเองก็เริ่มเล่นแรงเรื่อยๆ ทีมสีฟ้าโดนฟาวล์ไปแล้วสองรอบ รอบแรกผลักเทาล้ม และรอบสองผลักหลังจงซอก และชานยอลคิดว่ารอบที่สามน่าจะเป็นเขา

 

ยุนฮวานพุ่งตัวมาทางชานยอลที่กำลังกระโดดชู้ต แสร้งทำเหมือนว่าไม่สามารถเบรกได้ จนกระแทกเข้ากับร่างสูงที่กำลังกระโดดลอยตัว จนกระเด็นล้มลงบนพื้นอย่างแรง ยุนฮวานเองก็ทำเหมือนตัวเองล้มแล้วกลิ้งไปอีกทาง ลูกบาสกระเด็นออกจากสนามไป

 

เหตุการณ์ชุลมุนทำเอาแบคฮยอนใจหายวูบ ภาพชานยอลตัวลอยกระเด็นเพราะโดนชนนั่นทำเอาแบคฮยอนตกใจมากจนเผลอเอามือยกขึ้นปิดปากโดยไม่รู้ตัว สองเท้ารีบวิ่งมาดูอาการชานยอลทันทีที่ร่างสูงค่อยๆพยุงตัวเองลุกขึ้นนั่ง

 

“ชานยอล! เจ็บ...ตรงไหนมั้ย” แบคฮยอนถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง ลมหายใจขาดห้วงไปพร้อมกับคำที่พูดติดๆขัดๆเพราะเห็นสีหน้าที่เจ็บปวดของแฟนเด็ก

 

“ผมเจ็บข้อเท้าว่ะ” ร่างสูงเอามือกุมข้อเท้าไว้แน่น จงอินที่เดินตามมาดูอาการก็ถึงกับเลือดขึ้นหน้า เดินดุ่มๆไปหาตัวต้นเหตุที่กำลังปั้นหน้าเจ็บ ปัดแขนปัดขาทำเหมือนตัวเองโดนชน

 

“มึงทำเหี้ยไรว่ะ ไม่เล่นแรงไปหน่อยหรอ!” จงอินกระชากเสื้อของคนที่ทำให้เพื่อนตัวเองเจ็บตรงหน้าอย่างไม่ปรานี จนคนโดนตัวลอยเพราะความสูงที่แตกต่าง เทาที่เห็นท่าไม่ดีก็รีบแยกเพื่อนตัวดีเขาออกทันทีไม่งั้นมีเรื่องแน่ บอกเลยว่ายุนฮวานไม่น่ารอด

 

“หยุดๆ พวกเธอกำลังจะทำอะไรกัน เอาคนเจ็บออกไป ส่วนเธอเบอร์แปด ฟาวล์!

 

กรรมการเดินไปหยุดอยู่หน้ายุนฮวานที่กำลังทำหน้าฮึดฮัดเพราะคำว่าฟาวล์เมื่อกี้ ถ้าเขาเล่นแรงอีกรอบ จะปรับแพ้ทันที

 

“เดินไหวไหม” แบคฮยอนที่เอามือคนเจ็บคล้องคอช่วยพยุงให้ร่างสูงยืนขึ้น แต่คงจะลืมไปว่าร่างกายค่อนข้างแตกต่างกัน ดังนั้นจงอินที่ทนเห็นเพื่อนจะล้มลงไปอีกรอบไม่ไหว เลยเดินเข้ามาช่วยพยุงแทน

 

“ขอบใจ”

 

“เดี๋ยวผมพามันไปที่ห้องพยาบาล”

 

“โอเค” แบคฮยอนบอกก่อนจะหันกลับมาเอาของชานยอลที่วางไว้ เจ้าตัวเอากระเป๋าใบขนาดพอดีมือมาด้วย เพราะต้องหอบชุดกีฬามาใส่แข่งก่อนจะเดินตามชานยอลไป เทากับจงซอกยืนหน้าเครียด เพราะคนไม่พอ ไม่นึกว่ารุ่นน้องที่ลงชื่อเป็นตัวสำรองจะไม่มา เพราะมันอาจจะนึกว่าไม่ต้องลงแข่ง เนื่องจากมีตัวเต็งอยู่ครบทีม เลยหนีไปเที่ยวกับครอบครัวแล้ว

 

“จะเอาไงดีว่ะ ใครจะลงแข่งแทนว่ะเนี่ย” จงซอกบ่นหน้าเครียด

 

“เชี่ยยุนฮวาน แข่งเสร็จมึงเจอกูแน่”

 

เทาทำหน้าโหดเหี้ยมไปทางตัวต้นเหตุ แต่มันกลับส่งยิ้มกวนตีนมาให้ แมร่งต้องโดนจริงๆนั่นแหละ เอาให้แมร่งยิ้มไม่ออกเลย ควายนิ

 

“เดี๋ยวกูลงเอง” เสียงจงอินดังขึ้น เอาพวกเพื่อนพ้องหันคอแทบเคล็ด เทารีบเดินไปหาจงอินที่กำลังถอดเสื้อกีฬาออกแล้วเปลี่ยนมาใส่เสื้อบาสสีแดงแทน เปลี่ยนมันแมร่งตรงนี้แหละ กางเกงก็ด้วย ดีนะที่ใส่บ็อกเซอร์มา

 

“เดี๋ยวๆไอสัส มึงนี่ก็เปลี่ยนไม่อายเลยนะ สาวๆนี่กรี๊ดจนคอแตกแล้วสัส”

 

“ช่างแมร่ง”

 

“ตกลงมึงจะลงแทนใช่ม่ะ แล้วชานยอลอ่ะ ไปส่งไวจัง”

 

“เออดิ ไอ้ชานยอลมีเจ้าหน้าที่พยาบาลมารับไปก่อน”

 

“โอเค ตามนั้น”

 

เหลืออีกแค่แต้มเดียวเท่านั้น จงอินเองก็พอเล่นเป็นอยู่บ้างเพราะยังไงก็เป็นกีฬาพื้นฐานของผู้ชายอยู่แล้ว ส่วนดรอปบอลสีเขาชนะไปแล้วก่อนจะมีการแข่งขันบาสฯ

 

หลังจากแข่งจบคงต้องแวะไปเอาเลือดออกจากหัวคนก่อน

 

เป็นไปตามที่คาด สกอร์สุดท้ายจบลงที่ 22-13 จงอินทำฟาวล์ไปสองครั้ง ครั้งแรกวิ่งชนยุนฮวานจนล้มกลิ้งของจริง กับครั้งที่สอง วิ่งๆมาแล้วไปเตะเขาเฉย ไอ้หมอนี่มันนักเลงจริงๆ

 

การแข่งจบลง สีแดงเป็นฝ่ายชนะไป กรรมการให้นักกีฬาทั้งตัวจริงและตัวสำรองออกมายืนเรียงแถวจับมือขอบคุณกัน จงอินเดินมาหายุนฮวานที่กำลังมองมาอย่างไม่ชอบใจ เพราะโดนไปหลายอึก

 

“เจอกันหน่อยเป็นไงมึงอ่ะ หลังโรงเรียนดีมั้ย หรือหน้าบ้านมึงดี”

 

“หึ ทำไมว่ะ เดือดแทนเพื่อนหรอคุณประธาน”

 

“ก็นิดหน่อย” จงอินยักคิ้วให้อย่างยียวน ยุนฮวานกัดฟันกรอดเพราะไม่สามารถต่อกรกับประธานนักเรียนได้จริงๆ ไอ้หมอนี่มันนักเลงเก่า พวกเยอะชิบหาย ในห้องเขาก็มีเหมือนกัน ถ้าจงอินสั่งให้จัดการละก็ เพื่อนร่วมห้องก็ไม่เว้น

 

“มึงไม่กลัวโดนคณะกรรมการพิพากษาหรอว่ะ”

 

“ถ้ามึงกลัว ก็เจอกันหลังโรงเรียน ถ้าไม่มา กูจะไปตามถึงบ้านมึง”

 

สิ้นเสียงของจงอิน ยุนฮวานก็เดินออกไปจากตรงนั้นทันที จงอินหัวเราะเยาะ กล้ามาเล่นกับเพื่อนของเขา มันก็ต้องกล้าที่จะโดนตีนเขาเหมือนกัน

 

“คุยอะไรกับมันว่ะ” เทาถามขึ้น ก็มองว่ามันยืนคุยห่าไรกลางสนามนานเกิน

 

“ก็แค่นัดมัน เจอกันหลังโรงเรียนเฉยๆ” เทายิ้มกริ่ม ก่อนจะเดินขนาบข้างกับคู่หูเพื่อนซี้ ไม่ลืมที่จะลากยูอินมาด้วยกัน

 

มึงเสร็จแน่เพื่อนรัก...

 

 

 

 

 

 

 

 

ห้องพยาบาล

 

“หมอพันผ้ายืดให้แล้วนะ ไม่ได้ร้ายแรงอะไรมาก ดีที่เซฟไว้ทัน เลยพลิกนิดหน่อย”

 

“ครับ”

 

“นี่ยาแก้ปวด และแก้อักเสบ อย่าลืมกินละ เสร็จแล้วหมอขอตัวก่อนนะ”

 

“ขอบคุณครับ” ชานยอลหันไปขอบคุณคุณหมอที่ถูกจ้างมาดูแลในช่วงวันกีฬา เพราะจะต้องมีเด็กบาดเจ็บแบบเขาแน่ๆ แบคฮยอนนั่งหน้านิ่งมองหน้าชานยอลอยู่อย่างเงียบไม่นึกขอบคุณคุณหมอด้วยซ้ำ เขารู้ว่าพี่แบคฮยอนเป็นห่วง และคนตัวเล็กจะเป็นแบบนี้เสมอเลย

 

“ผมไม่เป็นไร”

 

“....”

 

“เดี๋ยวก็หาย”

 

ชานยอลเอื้อมมือไปลูบหัวของคนรักเบาๆ แบคฮยอนหลับตาลงช้าๆเพราะอะไรไม่รู้เขาถึงกลัว กังวล ไม่อยากให้ชานยอลเป็นแบบนี้เลย

 

“พี่ไม่ต้องเครียดนะ ผมไม่เป็นไรจริงๆครับ”

 

“แล้วจะเดินกลับยังไง”

 

“หมอเอาไม้ค้ำวางไว้ให้ข้างเตียงนี่ไงครับ”

 

“จะหายเมื่อไหร่”

 

“ไม่น่านาน เพราะผมไม่ได้เจ็บมาก”

 

“หิวน้ำมั้ย หิวอะไรมั้ย อยากได้อะไรหรือเปล่า”

 

ชานยอลส่ายหน้า แบคฮยอนยกมือขึ้นลูบหัวคนเจ็บเบาๆแล้วถอนหายใจออกมา เขารู้สึกไม่ดีที่ตัวเองไม่สามารถช่วยอะไรได้ ตอนนั้นที่เขาป่วย ชานยอลยังมาดูแล แต่ตอนนี้ชานยอลเจ็บเขาทำได้แค่มองดู แบคฮยอนนี่แย่จริงๆ

 

“....อย่าทำให้เป็นห่วงอีกนะ”

 

 

 

 

 

 

 

 

Talk : มีใครจะฝากอะไรถึงยุนฮวานมั้ยคะ?

ฟิคนางสาวแบคฮยอน  #นสแบคฮยอน

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

50 ความคิดเห็น

  1. #1407 เพนกวิน._. (@pattaraya_torfun) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 03:45
    เข้ามาอ่านละก็หวีดอยู่คนเดียว
    #1407
    0
  2. #1339 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 13:36
    ชานยอลบาดเจ็บเลย หายไวๆ เด้อ
    #1339
    0
  3. #1299 ㅊㅎㅂ (@tenly0627) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 19:30
    โหยุนฮวานทำตัวโคตรน่าตื้บ จงอินจัดดิ๊
    #1299
    0
  4. #1255 Nehwa (@begus) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:07
    ยุนฮวานนังเด๋อเอ้ย!!!
    #1255
    0
  5. #1241 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:55
    กระทืบแม่งซักทีดิ๊จงอินเอาให้แม่งยิ้มไม่ออก หมั่นไส้!!! แบคดูแลชานดีๆนะ
    #1241
    0
  6. #1209 KyuMin_Pumpkin (@minpumpkin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 21:37
    เอาเลยค่ะพี่จงอิน. แสดงความนักเลงเก่าให้เพื่อนยงฮวานดูหน่อยๆ
    #1209
    0
  7. #1181 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 20:57
    จัดเลยยยย
    #1181
    0
  8. #1162 qqxr_ (@qqxr_) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 16:41
    ไปค่ะจงอินจัดการ!!
    #1162
    0
  9. #1136 Bubble_pp (@pare-phat) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 01:41
    เอามันไปเก็บไกลๆทีค่ะ
    #1136
    0
  10. #1120 mees$ (@v-nan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 21:56
    เจ้านักเลง
    #1120
    0
  11. #1107 Kannika Tankam (@yingkhem) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 22:41
    จงอินแบดมากกก ชอบจัง
    #1107
    0
  12. #1084 phakh (@nu_phakh) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 01:39
    ท่านประธานหัวร้อน555
    #1084
    0
  13. #1064 _naerngbxth (@_naerngbxth) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 17:59
    คือพึ่งมาอ่านค่ะ อยากบอกยุนฮวานว่า ขอบคุณที่ทำชานเจ็บแล้วแบคดูแลชานอ่ะ งื้ออออ
    #1064
    0
  14. #1052 Pinkuplatong (@kimozetsu) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 21:18
    ยุนฮวานเจอพิงินเล่นแน่แก...ฮึ้ย โกรธแทน
    #1052
    0
  15. #1032 Title Thanatporn (@titlethanatporn) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 22:26
    ยุนฮวานทำพี่ชานเจ็บนะ เกลียดดดด
    #1032
    0
  16. #1008 Kewii_CB (@kewii-bsk) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 02:03
    จงอินน่ากลัวง่ะะะ
    #1008
    0
  17. #967 KYU_KYU (@tataracm) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 17:04
    จัดหนักๆเลยค่า
    #967
    0
  18. #938 KIMSO.ZYX (@fern10exo-l) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 23:09
    ยุนฮวานแม่งขี้โกงสาสส แต่สมน้ำหน้าอ่ะแพ้ไปโลยยยย
    #938
    0
  19. #856 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2558 / 20:51
    ดีแต่ลอบกัดล่ะสิ
    #856
    0
  20. #790 Natcha Aomamm (@ammza-10) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2558 / 06:36
    พี่ชานเจ็บน้องก็เจ็บค่ะ ฮื่อออ
    #790
    0
  21. #713 Tanmeeem (@beam_numon) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2558 / 20:46
    ขี้โกงว่ะ นิสัยไม่ดีเลย มันต้องโดนจงอินเล่นงาน อินไป 55555
    #713
    0
  22. #657 alittlestar (@jeawnafoxe) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2558 / 22:41
    ไอยุนฮวานเจอตีนจะหนาวสัดดดดด นี่ใคร!!นี่กองกำลังแบคอัพพี่จงอิน555555555555
    #657
    0
  23. #643 QR.Code_Inter'View (@view1410) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2558 / 14:33
    เชื่อเหอะ ว่าบอร์ดที่ชานยอลทำ กะจะเอาไว้เชียร์น้องแบค
    #643
    0
  24. #428 Allypreeze (@allypreeze) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2558 / 23:44
    จงอินเจ๋งมาก เอาใจไปเลย มันทำชานเจ็บ ต้องเอาคืน!!!
    #428
    0
  25. #398 ❥summer (@kannarinda) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 11:41
    โอ้ยยยยย เป็นห่วงแทน ยุนฮวานแม่ง!!!!! ซักตั้งปะ!!!!! 55555555555 จงอินเล่นแม่งเลย5555
    #398
    0