[EXO] นางสาวแบคฮยอน | CHANBAEK

  • 99% Rating

  • 12 Vote(s)

  • 115,582 Views

  • 1,457 Comments

  • 9,537 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    409

    Overall
    115,582

ตอนที่ 12 : `ตอนที่ 11 : การง้อที่ถูกต้อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8678
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    5 ก.ค. 58

 

วันสุดท้ายของอาทิตย์นี้ มันคงจะเป็นวันที่ดีสำหรับนักเรียนหลายๆคน แต่สำหรับแบคฮยอนมันเหมือนการลดวันรอคอยการประหาร

 

การประกวด Prince and Princess !!

 

แบคฮยอนจะไม่เว่อร์เลยนะ ถ้าต้องลงประกวดในฐานะผู้ชาย คิดแล้วก็ปวดหัวเว้ย! เครียดชิบหาย ชานยอลก็ลงไปซื้อน้ำตั้งนานแล้วทำไมไม่มาซักทีว่ะ

 

แบคฮยอนไม่รอแล้ว รีบบึ่งไปที่โรงอาหารทันที

 

เพราะใกล้จะถึงวันกีฬาที่จะจัดขึ้นในวันพุธกับวันพฤหัสบดีข้างหน้า วันศุกร์ของอาทิตย์นี้เลยปล่อยให้แต่ละคณะสีจัดการงานของตัวเองตั้งแต่คาบเที่ยงเป็นต้นไป

 

ม.ปลายปี 3 ห้อง 2 ของเขาอยู่สีแดง แบคฮยอนรู้สึกถูกชะตากับสีแดงยังไงไม่รู้แหะ

 

คาบเช้ามีเรียนแค่ 3 วิชา หลังจากนั้นก็ปล่อยยาว แต่ละคณะสีก็เรียกประชุมสีของตัวเอง แบคฮยอนที่นั่งแง่วอยู่ห้องประชุมคนเดียวก็ชักจะอารมณ์เสียตามนิสัยของตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ ยูอินและเทาไปจัดการน้องที่ต้องการจะเข้าร่วมเชียร์ ส่วนจงอินก็ไปรับหน้าที่เป็นกัปตันทีมดรอปบอลที่ตัวเองลง

 

“ฮิฮิ นี่แก มะกี้ฉันเดินไปซื้อน้ำมา เห็นเยอินที่อยู่ห้องสาม บอกมีเรื่องจะคุยกับชานยอล แล้วนางเดินนำไปเฉย โคตรมั่นเลยอ่ะ”

 

“ได้ยินข่าวลือมาเหมือนกัน ว่านางเล็งชานยอลเอาไว้ ไม่เบาเลยแหะ”

 

“เอ้อ แต่ชานยอลมีแฟนแล้วไม่ใช่หรอ โซยอนที่เป็นเน็ตไอดอลอ่ะ”

 

“นั่นเพื่อนเขาย่ะ”

 

“เพื่อนอะไร วันนั้นฉันเห็นไปจู๋จี๋กันที่ห้องสมุดอยู่เลย หัวชานยอลนี่ถูๆๆๆๆ จนเลขจะออกอยู่ละ”

 

“จริงป่ะ” ใบหน้าหวานหยุดยืนอยู่ตรงข้ามกับเจ้าของเสียงนินทาที่กระตุกต่อมระเบิดของแบคฮยอน ทั้งๆที่พยายามข่มใจตัวเองไม่ให้ลุกแล้วเชียวนะ

 

คนถูกถามชะงักนิ่ง ไม่คิดว่าคนในบทสนทนาจะยืนเด่นหราอยู่ตรงหน้าพวกเขา แบคฮยอนไม่ได้หาเรื่อง แค่เดินเข้ามาถามว่าจริงหรือเปล่าก็แค่นั้น

 

“เงียบทำไม ที่ถามไม่ได้ยินหรอ”

 

“ดะ ได้ยิน”

 

“ก็ตอบมาสิ จริงหรือเปล่าที่พูดเมื่อกี้” แบคฮยอนกดเสียงต่ำ รู้สึกขัดใจที่เอาแต่ยึกยักอยู่นั่น ทีตอนนินทาละสบายปากจริงเชียว

 

“จริง”

 

“แล้วตอนนี้เดินไปไหน”

 

“ไปทางสวนละมั้ง” สองสาวชี้นิ้วไปทางที่ว่า สวนที่พวกชานยอลจะชอบมานั่งรอกันเป็นประจำในตอนเช้า

 

หัวสมองไม่รอช้า สองขาก็เริ่มก้าวออกไปทันที

 

 

 

 

ร่างสูงโปร่งยืนหันหน้าเข้าหาผู้หญิงคนนึง ซึ่งก็น่าจะเป็นผู้หญิงที่ชื่อเยอินอะไรนั่น แบคฮยอนเดินย่องเข้าไปช้าๆอย่างใจเย็น เพราะไม่อยากจะไปขัดจังหวะบรรยากาศโรแมนติก ฟีลแบบนี้ สารภาพรักแน่ ...ไม่น่าฉลาด

 

ร่างเล็กหยุดยืนอยู่ข้างร้านน้ำ คอยแอบมองทุกการกระทำของบุคคลสองคนตรงหน้า มันใกล้พอที่จะได้ยินบทสนทนา และชัดพอที่จะมองเห็นใบหน้าเปื้อนน้ำตาของเยอิน

 

“เราขอโทษนะ เรามีแฟนอยู่แล้ว”

 

“ฮึก ชานยอลขอโทษทำไม ...เราแค่...อยากบอกให้นายรู้ความรู้สึกเราเฉยๆ ถึงแม้เราจะรู้... ฮืออออ ฮึก! ว่าชานยอล...”

 

“ไม่ร้องไห้ดิ ฟังไม่รู้เรื่อง”

 

แบคฮยอนมองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยอารมณ์หลากหลาย อยากรู้จังว่าชานยอลกำลังทำหน้าแบบไหนอยู่ ในใจก็พยายามส่งเสียงเชียร์ไม่ให้ไอ้เด็กบ้านั่นเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาของหญิงสาว แบคฮยอนกำลังเป็นคนใจร้ายหรอ

 

ไม่นะ... นั่นแฟนเขานิ

 

เยอินยังคงยืนร้องไห้อย่างกับญาติใครเสีย ชานยอลมองซ้ายมองขวาอย่างร้อนใจ น้ำที่ซื้อให้จะหายเย็นแล้ว เขากำลังปล่อยให้พี่แบคฮยอนรอนาน..มากกกกก ชานยอลโดนทุบแน่

 

“ไม่มีอะไรแล้วใช่มั้ย งั้นเราขอตัวนะ”

 

“เดี๋ยว...”

 

ร่างสูงที่กำลังจะหมุนตัวเดินหยุดกลางคัน หันหน้ากลับไปหาคนที่เรียกเขาอย่างช่วยไม่ได้

 

“แฟนนาย...คือใคร โซยอนหรอ”

 

“เกือบถูก แต่เป็นพี่ของโซยอนน่ะ ไปนะ มีคนกำลังแอบยิ้มอยู่ ต้องรีบไปหา”

 

คนฟังถึงกับชักสีหน้างุนงงอย่างไม่เข้าใจ ที่นี่มีแค่หล่อนกับชานยอลนินา แล้วใครกันละที่กำลังแอบยิ้มอยู่

 

แบคฮยอนที่กำลังยืนมองเจ้าของใบหน้าที่ส่งยิ้มหวานจนนึกหมั่นไส้ เออ คนที่แอบยิ้มน่ะเขาเองแหละ

 

แบคฮยอนแค่ยิ้มกับคำตอบนั่นก็เท่านั้น

 

“รู้ได้ไงว่าอยู่นี่” แบคฮยอนกอดอกมองตาสระอิ ชานยอลยิ้มปากกว้างซะจนตาปิด ไม่มีใครเคยเห็นรอยยิ้มแบบนั้นแน่ๆถ้าคนที่เห็นไม่ใช่แบคฮยอน

 

“เห็นตั้งแต่เดินย่องมาแล้วเหอะ”

 

“ไง หักอกสาวหรอ หล่อมากรึไง” แบคฮยอนจิ้มหน้าอกชานยอลไปทีละคำ รู้สึกมั่นหน้าคนตรงหน้าสุดแรงกล้า พึ่งหักอกเขาเองแท้ๆ แต่ตัวเองมายิ้มเบิกบานเป็นดอกทานตะวันซะได้

 

“หรือพี่อยากให้ผมรับรักละ” ชานยอลยกคิ้วอย่างกวนๆส่งไป

 

“ไม่” แบคฮยอนทำหน้าบึ้ง เดินหนีมาแบบไม่รอ ทิ้งให้คนอารมณ์ดีเดินตามเข้ามาแทบไม่ทัน

 

“รู้ได้ไงว่าผมอยู่นี่อ่ะ” มือหนายื่นขวดน้ำที่ถูกแกะพลาสติก เปิดฝา ใส่หลอดไว้ให้เรียบร้อยแล้วอย่างรู้งาน แบคฮยอนรับมาดูดอึกใหญ่ๆแบบไม่สนใจที่จะตอบ เพราะก่อนหน้านี้ยอมรับว่าหิวน้ำมากจริงๆ

 

“ถามพวกห้องหนึ่งที่กำลังนินทาแก”

 

“หือ? นินทาว่าไรอ่ะ”

 

“ว่าชานยอลห้องสองถูกเล็งเป็นเหยื่อของเยอินห้องสาม นางมั่นหน้ามาก เดินนำชานยอลไปเฉย”

 

ชานยอลหัวเราะก่อนจะดึงแก้มเล็กเบาๆ ปากอวบอิ่มยู่อย่างไม่พอใจ ชานยอลชอบดึงแก้มเขาอยู่บ่อยครั้ง และแต่ละครั้งแรงจะแตกต่างกันออกไป ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของคนดึง

 

“เออพี่ ลืมบอก เดี๋ยวตอนบ่ายมีเรียกประชุมคนที่จะเข้าประกวด Prince and Princess ด้วยนะ”

 

แบคฮยอนทำหน้าเครียด วันจริงเริ่มเข้าใกล้มาเรื่อยๆ แบคฮยอนไม่อยากแต่งหญิงโชว์คนทั้งโรงเรียนด้วยชุดอื่นที่ไม่ใช่ชุดนักเรียนหรอกนะ

 

“ไม่ลงได้ป่ะ~” เสียงออดอ้อนพร้อมมือเล็กเกี่ยวแขนของคนตัวสูงเบาๆ แบคฮยอนออกแรงดึงไปมาด้วยท่าทางที่โคตรจะน่ารัก ชานยอลยอมรับว่าถ้าลงได้จะรีบลงแทนเลย ถ้าจะอ้อนแบบนี้

 

“ผมก็อยากจะลงแทนพี่อ่ะนะ แต่ผมลงบาสไปแล้วอ่ะ เขาไม่ให้ลงอย่างอื่นแล้ว”

 

แบคฮยอนผลักมือชานยอลออกอย่างแรง เดินกระฟัดกระเฟียดกระแทกเท้าด้วยอารมณ์โกรธที่รุนแรงประหนึ่งขีปนาวุธ ชานยอลไม่ได้นึกกลัวหรือตกใจ แต่รู้สึกขำด้วยมั้ง แบคฮยอนมองค้อนแฟนหนุ่มที่ยืนส่งยิ้มโง่ๆมาให้ เขาไม่ได้รู้สึกดีหรอกนะ บอกไว้ก่อน

 

“เซ็ง!! งื้อออออ~!! ไม่อยากประกวดเลยอ้าาาาา ชานหาคนอื่นมาลงแทนทีสิ นะๆๆๆ” ลูกอ้อนที่เคยใช้บ่อยๆถูกงัดขึ้นมาให้ชานยอลเห็นเป็นครั้งแรก แบคฮยอนใช้หัวถูไหล่ชานยอลไปสามสี่ที ก่อนจะแหงนหน้าส่งสายตาน่าสงสารไปให้เพื่อหวังให้คนมองเห็นใจ

 

“เอาน่า วันเดียวเองครับ ผมก็อยู่ดูแลพี่ตลอด” พูดไปมือก็หยิบเอาขวดน้ำมาปิดฝาไปด้วย ชานยอลหยิบขวดน้ำจากมือแบคฮยอนมาถือให้เอง เพราะกลัวคนตัวเล็กจะเกะกะหรือลำบากที่จะถือ

 

“อื้อ! รู้น่า แต่มันก็อดที่จะกังวลไม่ได้อ่ะ เข้าใจใช่ป่ะ”

 

“เข้าใจครับ”

 

มือหนายกมาลูบหัวคนรักเบาๆเพื่อให้อีกคนสบายใจ ชานยอลไม่รู้ว่าคนตัวเล็กกังวลอะไรกับมันนักหนา แต่ถ้าเขาเป็นพี่แบคฮยอนก็คงจะเข้าใจเอง

 

 

...ขอเชิญนักเรียนที่เข้าร่วมประกวด Prince and Princess มาประชุมกันที่ห้องประชุม 2 ด้วยค่ะ...

 

 

เสียงประกาศในเรื่องที่ทำให้เครียดมาทั้งวันดังขึ้น จนทำให้แบคฮยอนหน้าหงิก ชานยอลขำกับสีหน้าและมือเล็กๆที่กำลังบีบมือเขาอยู่ เวลาอยู่กับพี่แบคฮยอนบอกได้เลยว่าชานยอลขำจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว ขำจนเมื่อยปาก ไม่ว่าคนตัวเล็กจะทำอะไรเขาก็รู้สึกตลกไปซะทุกอย่าง แบบนี้เขาเรียกว่า เอ็นดู ....หรือเปล่านะ?

 

“ไม่ต้องเครียดขนาดนั้นครับ เดี๋ยวผมไปส่งที่ห้องประชุม ถ้ามันน่าเบื่อมากหรือกังวลกับมันมาก ผมจะรอพี่ในไลน์นะครับ”

 

“อือ” ชานยอลยังคงลูบหัวบรรเทาความเครียดของคนตัวเล็กไปเรื่อยๆ ก่อนจะกอดคอแล้วพาเดินไปด้วยกัน

 

“อ่อ อันบล็อกผมด้วยครับ”

 

“เออว่ะ”

 

“ฮ่าๆๆ คิดไงบล็อกผมเนี่ย ผมเป็นแฟนพี่นะ”

 

“ก็แกมันน่ารำคาญ”

 

และแล้วแก้มย้วยก็โดนหยิกอีกครั้ง มันแรงมากพอจนมือเขาลั่นตีที่ไหล่หนาไปสองที

 

.

.

 

“ผมไปแล้วนะ เสร็จแล้วไลน์มาบอก เดี๋ยวผมมารับ”

 

“โอเค” แบคฮยอนโบกมือลากลับ ก่อนจะถอนหายใจแล้วหมุนตัวเดินเข้าห้องไปหาที่นั่ง ซึ่งมีนักเรียนหน้าตาดีนั่งรออยู่ 5 คนถ้านับไม่ผิด

 

แบคฮยอนเลือกนั่งตรงริมหน้าต่าง หยิบโทรศัพท์ออกมาทันทีที่ก้นสัมผัสกับเนื้อไม้ รอเวลาที่เมื่อไหร่การประชุมจะน่าเบื่อ เขาจะได้ไลน์หาชานยอลทันทีตามที่เจ้าตัวพูดไว้

 

“น่าจะครบแล้วนะครับ ผมชื่อ คริส เป็นประธานของงานประกวด อยู่ปีสามห้องหนึ่งครับ” เสียงปรบมือดังขึ้นหลังจบการแนะนำตัว คริสโค้งหัวอย่างนอบน้อมตอบรับ

 

“อย่างที่เคยเห็นการประกวดมาหลายปี รุ่นพี่เขาทำไว้ดีมาก ซึ่งผมที่เป็นประธานก็อยากจะสืบต่อความรู้สึกต่อไป กติกาเหมือนเดิม จะมีการสุ่มชุดแฟนซีที่จะได้ใส่ในงาน ซึ่งปีนี้เราเสนอคอนเซ็ปโลลิต้าไป แน่นอนว่ามันต้องอลัง ซึ่งทางคณะกรรมการก็เห็นชอบเกี่ยวกับคอนเซ็ปที่พวกผมเสนอไป และทางเราก็ได้จัดเตรียมชุดสำหรับการประกวดเอาไว้เรียบร้อยแล้วด้วยครับ”

 

“โดยผู้เข้าประกวดจะต้องเตรียมความสามารถพิเศษมาคนละ 1 อย่าง หรือมากกว่านั้นก็ได้ อย่างเช่น ร้อง เต้น เล่นดนตรี หรืออาจจะเป็นการแสดงละครสั้นๆซัก 1 บท”

 

“วันนี้ผมจะให้ทุกคนจับฉลากไปคนละ 1 ใบ และรับชุดในวันนี้ไปได้เลย การประกวดมีวันที่สอง ทุกคนต้องมาแสตนบายเตรียมตัวที่หลังเวทีตอนเที่ยงพร้อมกันนะครับ”

 

“มีใครสงสัยอะไรมั้ยครับ?”

 

คริสสอดสายตามองไปรอบๆห้อง ทุกคนในห้องนั่งเงียบ

 

“จริงๆแล้วคณะกรรมการเสนอมาอีกทีว่าให้เพิ่มกติกามา 1 อย่าง ให้เกณฑ์นี้เป็นตัวช่วยในการตัดสิน ซึ่งกติกานั่นก็คือ ดอกกุหลาบ จะมีดอกกุหลาบเปิดร้านขายที่หน้างาน โดยดอกกุหลาบจะจำกัดอยู่ที่ 1000 ดอก ผู้เข้าประกวดทุกคนจะได้รับดอกกุหลาบหลังจากโชว์ความสามารถเสร็จแล้ว และดอกกุหลาบก็จะเป็นอีกหนึ่งเสียงตัดสินครับ”

 

“เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ทุกคนช่วยลุกขึ้นมาจับฉลาก รับชุด แล้วก็เลิกประชุมเลยครับ ขอบคุณที่สละเวลามาครับ”

 

คริสโค้งหัวคำนับอีกรอบด้วยรอยยิ้มเล็กๆ ไม่นานจำนวนคนในห้องก็เริ่มทยอยลุกเดินกันไปจับฉลากที่หน้าห้อง แบคฮยอนยังคงนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวเดิม เพราะไม่อยากจะเข้าไปเบียด รอให้คนน้อยกว่านี้ดีกว่า

 

เห็นท่าว่าคนจับฉลากเดินเร็วกว่าที่คิด แบคฮยอนจึงจำเป็นต้องเดินไปต่อแถวอย่างช่วยไม่ได้ แผ่นฉลากสุดท้ายถูกยื่นมาหยุดอยู่ตรงหน้าแบคฮยอนที่กำลังจะล้วงมือเข้าไป มือเล็กหยิบกระดาษที่ยื่นมาให้อย่างช้าๆ และค่อยคลี่มันออกด้วยหัวใจที่เต้นตึกตัก

 

สีชมพู

 

ในกระดาษไม่ได้มีสิ่งที่น่าตื่นเต้นมากมายนัก แค่เป็นกระดาษระบุสีเฉยๆ แบคฮยอนยื่นกระดาษไปด้วยสีหน้างงๆ ก่อนที่ชุดของเขาจะถูกส่งมาให้

 

โอโห้ว แบ๊วชิบหาย

 

แบคฮยอนรับชุดมาด้วยความกระอักกระอวนของรูปแบบสีของมัน ความรู้สึกเหมือนตอนเปิดตู้เสื้อผ้าของโซยอน มันเป็นชุดวันพีช สีชมพูหวานเว่อร์ เนื้อผ้าเป็นกำมะหยี่ ตัดกับสีขาวดูคุณหนู ตรงคอก็เหมือนจะมีที่คลุมหรืออะไรซักอย่าง เรียกไม่ถูกเหมือนกัน

 

“ชุดนี้เป็นชุดเอสเลยนะคะ ได้เน็ตไอดอลมาใส่แบบนี้ งานค่อยน่ามีสีสันหน่อย สู้ๆนะคะ” หนึ่งในคณะกรรมการงานประกวดกล่าวในสิ่งที่แบคฮยอนไม่อยากฟัง ทำได้เพียงส่งยิ้มแห้งๆไปตามมารยาท

 

คงจะลืมไปแล้ว ว่ามีอีกคนบอกว่าถ้าเสร็จแล้วไลน์ไปบอก ตอนนี้แบคฮยอนกำลังเดินออกจากห้องประชุมไปอย่างไร้วิญญาณ สติค่อยๆหายไปเรื่อยๆ มือที่ถือชุดโลกสวยก็แทบจะลากพื้นอยู่แล้ว เฮ้อ!

 

“โอ๊ะ ขอโทษครั....ค่ะ” แบคฮยอนก้มหัวทันทีเมื่อรู้สึกว่าหน้าไปกระแทกกับอะไรสักอย่างโดยที่ไม่ทันมอง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาก็พบว่าเป็นประธานงานประกวดที่พึ่งเจอเมื่อกี้

 

“เอ่า โซยอน หวัดดี ไม่เจอกันนานเลยนะ”

 

“อ่า ...หวัดดี”

 

“ตอนแรกที่เห็นชื่อเธอส่งมา ฉันตกใจมากเลยนะ ไม่คิดว่าเธอจะลงประกวดด้วย” คริสยกมือขึ้นมาเกาท้ายทอยก่อนจะส่งยิ้มมาให้อย่างขลาดๆ

 

“งั้นหรอ ทำไมละ”

 

“ก็มินอาลงด้วยน่ะสิ รายนั้นพอรู้ว่าเธอลงก็มาอาละวาดใหญ่เลยนะ วันนี้ก็ไม่ได้เข้าประชุมด้วย”

 

“หรอ” แบคฮยอนหรี่ตาลง โซยอนมีศัตรูกับใครเขาด้วยหรอเนี่ย ไม่น่าเชื่อแหะ

 

“แล้วนี่ได้ชุดอะไรหรอ ...โอ้ ชุดนี้ด้วย! สุดยอดไปเลยแหะ นี่ฉันเลือกเองกับมือเลยนะชุดนี้” คริสเอื้อมมือมาจับชุดที่แบคฮยอนถืออยู่ก่อนจะหมุนมันไปมาและเริ่มอวดสรรพคุณ

 

“นี่น่ะ ชุดเอสของงานเลยนะ ดีนะเนี่ยที่เธอได้ใส่มัน” คนตรงหน้ายกนิ้วโป้งมาให้แล้วหัวเราะเบาๆ แบคฮยอนที่มองการกระทำนั่นก็ต้องหัวเราะตามไม่งั้นคนชวนคุยต้องหน้าแตกแหงมๆ

 

“นั่นสิ”

 

“เธอจะไปไหนต่อหรือเปล่า เดี๋ยวฉันช่วยถือชุดให้นะ” คริสขยิบตามาให้ แบคฮยอนรู้สึกมีประกายวิบวับที่หางตาทันทีที่เปลือกตากระทบกัน ก่อนที่มือใหญ่จะหยิบชุดไปถือแทน แบคฮยอนมองคนตรงหน้าแล้วยิ้มให้กับความใจดีของเขา

 

“จริงๆไม่ต้องก็ได้นะ” แบคฮยอนล้วงเอาโทรศัพท์ออกมากดส่งไลน์หาชานยอล ลืมไปเลยว่าจะไลน์ไปหาถ้าหากเสร็จประชุมแล้ว ไม่รู้เด็กนั่นเป็นบ้าไปแล้วหรือยัง

 

“หือ มีอะไรหรอ”

 

“ไม่ต้องเดินไปส่งหรอก เดี๋ยวชานยอลมารับน่ะ”  แบคฮยอนตอบทั้งๆที่ก็ก้มกดโทรศัพท์ยิกๆ

 

“เอ่า งั้นหรอ พวกเธอสองคนนี่ยังตัวติดกันไม่เปลี่ยนเลยนะเนี่ย ฉันนี่นึกว่าแฝดซะอีก” คริสหัวเราะร่วน แบคฮยอนเองก็เช่นกัน ทั้งสองคนยังหัวเราะกับบทสนทนาที่คริสสร้างขึ้นมาเรื่อยๆ แบคฮยอนไลน์ไปหาชานยอลว่าอยู่ที่หน้าตึก 2 ไปเมื่อกี้ และคริสก็อาสาจะยืนรอเป็นเพื่อน

 

“คุยกันท่าทางสนุกเชียว คุยด้วยดิ” มือปริศนาเอื้อมมาจับที่ไหล่ของแบคฮยอนแล้วออกแรงดึงเข้าหาตัว ก่อนที่มืออีกข้างจะกระชากชุดแฟนซีที่แบคฮยอนจับได้ออกจากมือคริสแรงๆจนเจ้าตัวถึงกับตกใจ การมาครั้งนี้ของชานยอลแตกต่างไปกว่าทุกครั้งมาก

 

“พอดีมันจบแล้วว่ะ มึงมาช้าไป” คริสเอ่ยด้วยสีหน้าระรื่น ชานยอลยักคิ้วให้ข้างนึงอย่างกวนส้นตีน ไม่เคยเห็นชานยอลเป็นอย่างงี้เลยแหะ

 

“จบแล้วก็ดี งั้นขอตัว” ชานยอลออกแรงกระตุกให้แบคฮยอนเดินตามมา แทบจะหันไปโบกมือลาตามมารยาทแทบไม่ทัน ชานยอลกับคริสมีเรื่องอะไรกันหรอ บรรยากาศนี่บูดซะกลิ่นโชยเลย

 

“โอ้ยยยยย เบาๆได้มั้ยห้ะ! โมโหอะไรของแก” แบคฮยอนถูกลากมาไกลจากตึก 2 พอสมควร ทางข้างหน้าก็จะเข้าสู่โรงอาหารแล้ว

 

ชานยอลลดระดับฝีเท้าลงเพื่อให้คนตัวเล็กเดินตามได้ทัน แบคฮยอนเหลือบมองหน้าคนตัวสูงอย่างฉงน อยากรู้ก็อยาก แต่กลับไม่กล้าถามซะงั้น

 

ชานยอลเอื้อมมือมาจับมือเล็กๆเอาไว้แล้วเดินไปด้วยกัน แต่เจ้าของมือก็ยังไม่ปริปากออกมาซักแอะ แถมตอนเดินมาเมื่อกี้ก็ไม่มองหน้ากันเลยด้วย

 

งอนแน่นอน ว่าแต่งอนอะไร

 

“แน่ะ ไม่คุยแล้วจับมือไม” แบคฮยอนสะกิดที่มือหนายิกๆ น่าแปลกที่คนโดนงอนไม่อารมณ์เสียที่โดนเด็กบ้านั่นโกรธแบบงงๆ กลับกัน แบคฮยอนยังคงขำในท่าทีน่ารักๆนั่นอีกต่างหาก มีอย่างที่ไหน งอนเขาแล้วมาจับมือเขาเนี่ยนะ ถือของให้อีกต่างหาก ชานยอลมันนิสัยยังไงของมัน

 

“ชานยอลลลลลล เงียบทำไม โกรธไรบอกดะ.....” พูดยังไม่ทันจบประโยค ร่างเล็กก็ถูกกระแทกเข้าอย่างจัง

 

ซูชิหน้าไข่กุ้ง ไข่ปลา ไข่คนห่าเหวอะไรนั่นหกใส่แบคฮยอนอย่างไม่น่าให้อภัย ทั้งครีม ทั้งซอส ถึงมันจะเลอะไม่มาก แค่ปลายกระโปรงกับรองเท้า แค่นี้ก็เรียกอารมณ์โกรธได้แล้วจ้า

 

แต่คนที่โกรธดูเหมือนจะไม่ใช่แบคฮยอนแล้วละ

 

“เดินเหี้ยไรว่ะ!!” ชานยอลสบถออกมาใส่รุ่นน้องปี 1 ที่เดินไม่มองทางแล้วมาชนกับแบคฮยอน ถ้าไม่มีชานยอลจับไว้ป่านนี้เขาคงล้มกลิ้งเป็นลูกมะพร้าวไปแล้ว

 

“ผะ ผมขอโทษครับรุ่นพี่” เด็กนั่นก้มหัวจนแทบจะติดเข่า ชานยอลยังมองด้วยสายตาแข็งกร้าว อารมณ์โกรธตอนแรกกับตอนนี้บวกกัน ไม่ต้องบอกนะว่ามันจะรุนแรงมากแค่ไหน

 

“เออ มึงจะไปไหนก็ไป!!” มือหนาผลักหัวรุ่นน้องไปทีหนึ่ง จนคนโดนเซไปสองสามก้าว ก่อนจะพูดขอโทษอีกรอบแล้ววิ่งหนีไป

 

ชานยอลถอนหายใจเบาๆ ก่อนที่จะออกแรงกระตุกที่มือแล้วลากแบคฮยอนไปที่ตึกเดิมที่เคยนัดเพื่อนไปทำงานตอนนั้น ที่นี่ค่อนข้างเงียบเพราะเป็นตึกเก่าเอาไว้เก็บของ บรรยากาศไม่น่ากลัวหรอก ตรงนี้จะเป็นที่กบดานมากกว่า

 

แบคฮยอนมองทุกการกระทำตั้งแต่ที่ชานยอลลากเขามาเรื่อยๆจนมาหยุดอยู่ที่ก๊อกน้ำหลังตึกเก่า ที่เดิมที่เคยทำให้ใจแบคฮยอนเต้นไม่เป็นส่ำ

 

“โกรธอะไร”

 

ชานยอลไม่ตอบ วางชุดแฟนซีลงข้างๆก๊อกน้ำ ก่อนที่สองมือหนาจะโอบเอวเล็กแล้วออกแรงยกขึ้นไปนั่งที่ขอบอ่าง ชานยอลก้มลงมองปลายกระโปรงที่เลอะซอส รวมไปถึงรองเท้า และถุงเท้าอีก

 

มือหนาเปิดก๊อกน้ำแล้วรองน้ำมาลูบเช็ดบริเวณที่เลอะเบาๆ แบคฮยอนยังคงนั่งยิ้ม ไม่นานรอยเลอะก็หายไปจนหมด แต่สีส้มจากไข่กุ้งยังคงทิ้งร่องรอยไว้ที่ขอบถุงเท้าของเขา

 

“จะบอกได้หรือยังว่าฮึดฮึดอะไร” แบคฮยอนยกมือขึ้นลูบหัวชานยอลเบาๆ เปลี่ยนจากลูบก็เป็นจัดทรงให้ แล้วก็ลูบอีกครั้ง

 

ชานยอลเท้าแขนลงที่ขอบอ่าง ท่าที่เหมือนกับตอนนั้นทำให้แบคฮยอนใจเต้นอีกแล้ว ที่นี่เป็นจุดเริ่มต้นที่เด็กนี่ค่อยๆรุกเขา อ่า...พอนึกถึงแล้วก็เขินแหะ

 

“เปล่า ผมงี่เง่าเองแหละ”

 

“แกไม่ชอบคริสหรอ” แบคฮยอนเลื่อนมาลูบแก้มเบาๆ ก่อนจะเล่นนิ้วไปมาบนแก้ม การกระทำเล็กๆน้อยๆที่ชานยอลไม่คิดว่าจะได้เห็นก็ทำให้รอยยิ้มหวานๆถูกส่งไปอีกคนที่นั่งอยู่บนขอบอ่าง

 

แบคฮยอนเลิกคิ้วมองอย่างแปลกใจ ตกลงจะโกรธ จะงอน จะดี จะยิ้มก็เอาซักอย่าง

 

“เราเคยมีเรื่องกันนิดหน่อย แต่ผมก็ไม่ได้ติดใจอะไรหรอก มันก็คุยกับโซยอนปกติแหละ แต่ผมไม่ชอบตรงที่เป็นพี่ไม่ใช่โซยอน”

 

“ก็เลยพาลหงุดหงิด?”

 

“อื้อ”

 

“ไอ้เด็กบ้า~” แบคฮยอนขำร่วนก่อนจะจับหูทั้งสองข้างแล้วโยกไปมา คางเล็กๆเกยอยู่บนกลุ่มผมนุ่มด้วยความหมั่นเขี้ยว

 

ชานยอลยังคงเป็นชานยอล นิสัยซับซ้อนหรือเจ้าตัวมันซ่อนไว้ ชานยอลยังดูแลแบคฮยอนได้ดีเสมอ เดินกลับบ้านก็ไปส่งทุกวัน ไลน์หากันตลอดโดยไม่มีใครเบื่อ แบคฮยอนที่เคยกลัวตอนก่อนจะคบกันก็ค่อยๆดีขึ้น แต่ก็มีอีกอย่างที่แบคฮยอนยังไม่รู้ และชานยอลก็ยังไม่รู้เกี่ยวกับตัวตนของกันและกัน

 

“ง้อด้วย ผมงอน” ชานยอลยื่นหน้ามาใกล้หน้าหวานอย่างออดอ้อน แบคฮยอนบีบจมูกโด่งๆไปทีหนึ่งอย่างหมั่นเขี้ยว

 

“งอนไร”

 

“งอนที่พี่ไปคุยอย่างกับสนิทสนมกับมัน ผมไม่ชอบ”

 

“แล้วฉันจะรู้มั้ยละ” แบคฮยอนขำเบาๆด้วยความเหนื่อยใจกับเหตุผล ดูเหมือนไอ้เด็กบ้านี่กุเรื่องงอนเขาซะมากกว่า

 

“ไม่รู้แหละ งอน รับผิดชอบด้วย”

 

แบคฮยอนมองหน้าคนเอาแต่ใจอย่างนึกขำ สองมือเล็กๆยกขึ้นมาโอบหน้าหล่อๆอย่างเอาใจ ก่อนจะส่ายไปมา จากนั้นก็ออกแรงบีบที่แก้มจนปากจู๋ จับส่ายไปมาพร้อมกับทำปากจู๋ตามไปด้วย ชานยอลขืนหน้าออกห่างก่อนจะขมวดคิ้วส่งมาให้

 

“ผมโตแล้วนะ”

 

“โตแล้วยังงอนแบบไร้เหตุผลเนี่ยนะ” แบคฮยอนดันคางคนตัวสูงเบาๆ ชานยอลหัวเราะชอบใจก่อนจะยื่นหน้าเข้าใกล้อีกครั้ง

 

“เร็วๆ ผมยังไม่หายโกรธนะ”

 

“แล้วจะให้ทำไง”

 

“คิดเอาเองดิ” แบคฮยอนตบเข้าที่แก้มชานยอลเบาๆเพราะหมั่นไส้กับคำตอบ

 

แบคฮยอนยังคงมองชานยอลอย่างชั่งใจ มือเล็กวางลงที่ไหล่หนาทั้งสองข้าง ก่อนที่ริมฝีปากบางจะค่อยๆเลื่อนเข้าหาริมฝีปากหนาอย่างช้าๆ ชานยอลที่ไม่คิดว่าพี่แบคฮยอนจะถึงขั้นง้อด้วยจูบก็นิ่งงันไปชั่วขณะหนึ่ง ไม่นานริมฝีปากหวานก็ผละออก แต่คงไม่ทันมือหนาที่จับท้ายทอยของคนตัวเล็กแล้วออกแรงดันให้ริมฝีปากลงมาประกบกันอีกครั้ง

 

ความหวานพุ่งสูงขึ้น แบคฮยอนกำลังรู้สึกร้อนที่แก้ม ชานยอลเลื่อนมือมาโอบที่ใบหน้าเล็ก ส่วนมืออีกข้างก็เท้าแขนที่ขอบอ่าง ริมฝีปากหนาละเลียดเบาๆไปตามแนวของความนุ่ม ดูดดึงริมฝีปากล่างของคนตัวเล็กเบาๆอย่างหยอกล้อที่เป็นฝ่ายเข้ามาจูบเขาก่อน ชานยอลกำลังสติแตกเพราะเอาแต่กดจูบลงมาย้ำๆอย่างคนกระหาย

 

“อื้ออออ” แบคฮยอนส่งเสียงประท้วงอยู่ในลำคอ เมื่ออยู่ๆไอ้เด็กบ้าก็กัดริมฝีปากล่างเขาแล้วดึงมันออกมาตามด้วยเสียงหัวเราะของคนกระทำ มือเล็กตีที่ไหล่ของชานยอลอย่างแรงเมื่อตอนที่ตัวการดูดริมฝีปากเขาอย่างนึกสนุก

 

ชานยอลถอนจูบออกก่อนใบหน้าจะเลื่อนไปซบที่ไหล่ เอาจมูกถูกไถไปตามคอขาวอย่างออดอ้อน แบคฮยอนยังคงหอบหายใจเพราะจูบมาราธอนที่ทำเอาหายใจแทบไม่ทัน

 

“หายงอนแหละ ขอบคุณสำหรับของหวานครับ”

 

 

.

.

 

 

“ไอ้เชี่ยเทา มึงอย่ามาง้องแง้งดิ้สัส มึงเป็นตุ๊ดหรือไง” จงอินด่าทอเพื่อนตัวสูงที่เอาแต่นั่งทำหน้าหงิกมาตั้งแต่เช้า

 

“มึงทิ้งกู มึงไม่รักกูแล้ววววววววววววว!!

 

“ฮือ เทาย่าฉันรักนายนะ ฉันรักนาย” ยูอินลุกขึ้นไปกอดหัวประหนึ่งลูกรัก เทาซบหน้าลงที่ซอกแขนแล้วก็ทำเสียงสะอื้นไปด้วย

 

“เฮ้อ! พวกมึงเลิกติ๊งต๊องกันซักทีจะได้ม่ะ กูจะไปซ้อมแล้ว ตกลงจะไปไหมไอ้ห่าเทา” จงอินสะบัดมือตบหัวคนแอ็คติ้งเก่งไปหนึ่งที

 

“มึงอย่าทำร้ายกูได้มั้ยว่ะ แค่นี้หัวใจกูจะแตกสลายอยู่แล้ว ฮืออออ!!

 

แบคฮยอนนั่งมองคนพวกนี้มานานแล้วหลังจากที่ไปง้อชานยอลที่หลังตึก(เขินจุง) เรื่องทั้งหมดก็คือ เทางอนจงอินที่เอาแต่ติดแฟน และติดกีฬาไม่ค่อยมาหาเพื่อนฝูง ความงอนทั้งหมดทั้งมวลที่เคยเกิดขึ้น สุดท้ายก็ระเบิดทันทีที่จงอินโยนขวดน้ำใส่เพราะต้องรีบไปคุมทีม แต่ปกติก็โยนให้ไม่ใช่หรอว่ะ

 

“มึงอย่ามาไร้สาระดิ้ กูจะไปคุมทีมแล้ว เดี๋ยวจะสาย”

 

“สุดท้ายมึงก็เห็นสิ่งอื่นดีกว่ากู” เทาพูดตัดพ้อแล้วหันหลังหนี ปล่อยให้จงอินกุมขมับแล้วยีหัวแรงๆ ส่งสายตาไปหาชานยอลก็พบกับความว่างเปล่า เพราะมันกำลังก้มหน้านอนหลับเอาตัวเบียดเสียดพี่แบคฮยอนอย่างเอาเป็นเอาตาย

 

“โทษนะเทาย่า นีนี่ กูต้องไปแล้วว่ะ พี่ฮยอนจุนรออยู่ บร๊ายยยยย~” ยูอินโบกมือลาทุกคนที่นั่งมองการทะเลาะกันอยู่ฝ่ายเดียวด้วยความอ่อนใจ

 

จงอินมองเทาที่ยังคงนั่งหันหลังอยู่ ก่อนจะเดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า พ่นลมหายใจออกเบาๆ

 

“เออ กูขอโทษที่ทิ้งมึงให้อยู่คนเดียวบ่อยๆ”

 

“......”

 

“หายงอนกูเหอะ เดี๋ยวกูพาไปเลี้ยงไอติม”

 

เทาหูกระดิกทันทีเมื่อพูดถึงของกิน ใบหน้าเศร้านั่นหายไปแล้ว เทากระโดดโลดเต้นร้องเย้ๆอย่างกะเด็กไม่มีผิด จงอินทำหน้าเหนื่อยใจ จากนั้นมือใหญ่ก็ลูบเข้าที่หัวของคนขี้งอนจากเบาๆก็กลายเป็นแรงตบไปทีนึง

 

“กูจะไปซ้อมแล้ว จะไปมั้ย”

 

“ไป!

 

“งั้นกูไปก่อนนะเว้ย” จงอินโบกมือลาข้างหนึ่ง อีกข้างหนึ่งก็ประคองเพื่อนตัวแสบที่ดีดดิ้นไม่หยุด เทาโบกมือลาอย่างคึกคัก แบคฮยอนขำเบาๆแล้วโบกมือส่งกลับให้ไป

 

ตอนนี้ทั้งโต๊ะเหลือเขากับชานยอลแล้ว และตอนนี้มันก็เย็นมากด้วย แบคฮยอนคงต้องปลุกชานยอลได้ซักที เพราะหลังจากที่เกิดสงครามหย่อมๆก็ปาไปชั่วโมงกว่าที่แบคฮยอนปล่อยให้ชานยอลนอนสบายใจจนเวลาผ่านไปจวนจะ 6 โมง

 

“ชาน ตื่นได้แล้ว” แบคฮยอนยื่นหน้าไปที่ข้างหูแล้วกระซิบเบาๆให้คนขี้เซารู้สึกตัว

 

“อื้อ” ชานยอลผงกหัวขึ้นมาแล้วขยี้ตาตัวเองไปด้วย แบคฮยอนจับผมหน้าม้าที่ไม่เป็นทรงให้คนตัวสูงอย่างเบามือ

 

“กี่โมงแล้วอ่ะ”

 

“จะ 6 โมงแล้ว”

 

“พรุ่งนี้ผมไปนอนกับพี่ได้ป่ะ” ชานยอลส่งยิ้มกริ่มมาให้พลางเอาหัวถูไหล่ไปมาอย่างออดอ้อน แบคฮยอนดันหัวทุยๆออกแทบไม่ทัน

 

“ไม่”

 

“นะ นะ ให้ผมไปนอนด้วยนะ” คางหน้าเกยเข้าที่ไหล่บางเบา แบคฮยอนจ้องมองไปที่ดวงตากลมโต ลูกตาใหญ่จริงๆเลยแหะ

 

“ไม่”

 

“ไมอ้าาาาา~”

 

“แกเองก็รู้อยู่แก่ใจ”

 

“ฮิฮิ ผมไม่... พี่หรอก สบายใจน่า” คนตัวเล็กหน้าหยิกทันที ชานยอลเว้นคำไว้ให้แบคฮยอนป่วนประสาทหรือไง

 

“เชื่อได้หรอ” สายตาประเมินความน่าเชื่อถือถูกส่งให้ชานยอลอย่างเย็นชา

 

“พี่ต้องลอง” ท่าทางทะเล้นยังคงส่งมาให้แบคฮยอนเรื่อยๆ จนคนมองอดหมั่นไส้ตีปากหนาเบาๆไม่ได้ ชานยอลยิ้มหวานขยิบตาส่งให้

 

อ่อยหรอ

 

“ไม่ต้องมาทะเล้น”

 

“นะ นะ เดี๋ยวเติมเกมส์ให้นะ โอเคป่ะ?”

 

คอแทบเคล็ด ไอ้เด็กนี่มันรู้ได้ยังไงว่าเขาเล่นเกมส์จนถึงขั้นติด แบคฮยอนมองหน้าชานยอลที่กำลังยิ้มเหมือนตัวเองถือไพ่เหนือกว่า แบคฮยอนขมวดคิ้ว นี่เขากำลังจะโดนเด็กหลอกอีกครั้งใช่มั้ย

 

“บะ บ้าหรอ น้อยๆหน่อย รู้มาจากไหน”

 

“ถามโซยอน”

 

“ไอ้...”

 

“นะๆ สองวันเอ๊ง!

 

แบคฮยอนหยุดคิด มันก็ไม่ได้แย่หรอกมั้ง เอาจริงๆคือเห็นแก่เกมส์มาก โอยยย แย่จริงๆเลยเชียว ยังไงถ้าชานยอลมันลวนลามเขา มีหรือจะยอม

 

“2 ใบ” แบคฮยอนเอ่ยออกมาเสียงเรียบ จนชานยอลที่กำลังเอาหัวถูกับอกบางหยุดชะงัก แบคฮยอนยิ้มออกมาน้อยๆ สองใบที่ว่าเนี่ย ราคาสูงสุดของบัตรเลยนะ ไหวหราาาาา

 

“ให้ 4 ใบเลย!

 

แบคฮยอนอ้าปากค้าง ก่อนมือหนาจะลากคอเขาให้เดินไปด้วยกัน อะไรนะ 4ใบเลยหรอ โอโห้ววว ขายได้หลายตัวเลยนะเนี่ย แต่เดี๋ยวก่อน ไอ้เด็กบ้านี่มันรวยมาจากไหน มันจะเอาเงินมาจากไหนเนี่ย  4ใบไม่ใช่น้อยๆนะ

 

แต่คงไม่ต้องสงสัยอะไรมากนักหรอก ตอนนี้ที่ทำได้คือแกะมือปลาหมึกออกจากเอวให้ได้ก่อนดีกว่า โอยยยยย~ มือไวจริงๆโว้ย!

 

 

 

 

 

 

Talk (แลยาวเนอะ)

เฮ้ยยยย เขินกันมั้ยแก 555555 ตอนหน้าแซ่บกว่านี้อีก รออ่านกันเลยนะ จริงๆตอนนี้เราแต่งไว้แล้ว ...นิดนึง เพราะจะไปเล่นเกมส์ 555555

เฮ้ยแก ขอบคุณสำหรับ 900 กว่าเฟบ !!! ฮู้เร้~!!! มาจากไหนก๊านนนน ขอบคุณทุกๆคอมเม้นท์มากๆ น้อยมากจริงๆ 55555 แล้วก็ขอบคุณทุกๆแท็กในทวิต โอ้ยปริ่มมาก

คือเราอยากจะให้แลกกันนะ ถ้าไม่เม้นก็แท็ก ไม่แท็กก็เม้น เราอยากจะอ่านคอมเม้นท์เหมือนที่แกอยากจะอ่านฟิคเราอ่า ให้ไม่ได้ไม่เป็นไร ไม่ซีๆ บอกไว้เฉยๆเนอะ


นี่คือชุดที่เราพูดถึงในฟิคนะคะ ออกแนวหวานแหววมาก หาได้ตามญี่ปุ่นทั่วไป เบิ่งงงง


หลังจากนี้ก็อยากจะถามว่า ถ้ามีรวมเล่ม สนใจมั้ยคะ เพราะเราคิดว่าเราเพิ่งมาแต่งเรื่องแรก จะรวมเล่มมันจะเร็วไปไหม แต่ถ้าทุกคนสนใจเกินที่เราคาดไว้ เราก็จะมาแจ้งอีกทีเนอะ

ท้ายที่สุดก็ขอขอบคุณทุกคนที่สนับสนุนเรื่องนี้ 900 กว่าเฟบมันมากเกินที่ตั้งเป้าไว้อีก สัญญาว่าจะแต่งให้ดียิ่งๆขึ้นไปอีก ขอบคุณแท็กที่แนะนำฟิคเราในทวิตด้วยเน้อ เจอกันในตอนหน้านะคะ รักทุกคนนนนน เม้นเจิมหน่อยที่รัก

ฟิคนางสาวแบคฮยอน  #นสแบคฮยอน

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

63 ความคิดเห็น

  1. #1336 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 10:30
    เกมส์นี่แบคตกลงหมด ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1336
    0
  2. #1296 ㅊㅎㅂ (@tenly0627) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 18:56
    เห็นแก่เกมส์ไปอีกพี่แบค555555555
    #1296
    0
  3. #1284 see B (@Aimmy_secret) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 12:21
    โหหชุดผู้หญิงอย่างเราเห็นแล้วยังเลี่ยนเลย
    #1284
    0
  4. #1238 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:46
    โรคติดเกมส์กำเริบเลยนะนังแบค!!!! 5555555
    #1238
    0
  5. #1206 KyuMin_Pumpkin (@minpumpkin) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 20:57
    เชื่อลพ ว่าชานยอลสายเปย์ของจริง..
    #1206
    0
  6. #1178 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 19:07
    สายเปย์ของจริง 555
    #1178
    0
  7. #1160 qqxr_ (@qqxr_) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 15:44
    ดูถูกชานยอลเกินไปแล้วแบค55555555555555 สายเปย์ของแท้
    #1160
    0
  8. #1081 nichidaa (@nichidaa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 18:35
    น่ารัก55555
    #1081
    0
  9. #1076 phakh (@nu_phakh) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 01:39
    เห็นแก่กิน ยังเห็นแก่เกมอี๊กกกก5555
    #1076
    0
  10. #1049 Pinkuplatong (@kimozetsu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 19:53
    ป้าด ชุดแบคอ่ะ สวยเว่อร์

    พิแบคคะ พิจะเห็นแก่เกมส์ขนาดนี้มะได้นะ นี่ยอมชานเพื่อแลกกะเกมส์เลยเหรอออ นางก้อดูรักหวงชานนะ ยอมจูบง้อด้วยย
    #1049
    0
  11. #1029 Title Thanatporn (@titlethanatporn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 17:44
    พี่ชานมีอะไรในใจป่ะค่ะ
    #1029
    0
  12. #1005 Kewii_CB (@kewii-bsk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 01:31
    ชานยอลมีแผนนน!!
    #1005
    0
  13. #964 KYU_KYU (@tataracm) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 15:41
    นึกว่าแบคจะได้ใส่เกาะอก
    #964
    0
  14. #935 KIMSO.ZYX (@fern10exo-l) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 14:26
    เห็นแก่เกมสุดๆอ่ะ555
    #935
    0
  15. #853 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2558 / 20:11
    ชุดน่ารักมากๆ

    #853
    0
  16. #829 เสี่ยว'หมิง♡ (@gam_sira) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2558 / 13:11
    เห็นแก่เกมส์มากแบคฮยอน 555555
    #829
    0
  17. #733 Qzaxgun (@gzb1-realster) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 03:46
    น่ารักง่าาา เขินนน><
    #733
    0
  18. วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 12:23
    หวานนน
    #699
    0
  19. #640 QR.Code_Inter'View (@view1410) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2558 / 13:28
    ชุดน่ารักดี
    #640
    0
  20. #623 jewanafoxe (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 22:10
    โอ้ยยยยย แบคต้องน่ารักมากๆแน่ๆอยากเห็นนนนนน
    #623
    0
  21. #622 jewanafoxe (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 22:10
    โอ้ยยยยย แบคต้องน่ารักมากๆแน่ๆอยากเห็นนนนนน
    #622
    0
  22. #564 oil_exo-l (@oil_exo-l) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 20:27
    ชุดแบ๊วขนาดดดด
    #564
    0
  23. #552 BoomBimBom (@BoomBimBom) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 14:12
    อรั้ยยยยเขิลลลล...
    .
    ...
    ... เขิลได้ทุกตอนจิงๆ....
    #552
    0
  24. #551 FahhaF (@fah313) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 10:43
    เขินฉากง้ออะาฟาฟสสฟสฟวฟ-////- แบคฮยอนนี่เห็นเรื่องเกมไม่ได้เลยเนอะโดนเด็กหลอกแน่ๆ5555555555
    #551
    0
  25. #460 ★AOM'ONPCY☆ (@idolcaiyen) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 08:17
    แฟนลำดับสูงสุดของแบคฮยอนก็คือเกม 55555
    #460
    0