[OS] DMHP & SMASP

ตอนที่ 3 : [ DMHP ] Road Trip

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 223
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    4 ม.ค. 64


 

 

 

 

sds

 

 

 

นี่มันเป็นโรสทริปที่แย่ที่สุดของแฮร์รี่ พอตเตอร์และเดรโก มัลฟอย เลยก็ว่าได้ มันเป็นทริปที่ไม่น่าจดจำเท่าไหร่แต่ทั้งคู่น่ะจำไม่ลืมเลยล่ะ

 

 

 

 

 

 

 

ร่างเล็กตวัดไม้ฮอลลี่ให้เสื้อผ้าลงไปในกระเป๋าหลังจบสงครามแฮร์รี่ที่ทำงานมือปราบมารได้สองสามปีก็เกิดความรู้สึกเบื่อหน่าย นั้นทำให้เขาเริ่มใช้ชีวิตแบบมักเกิ้ลจนได้มาเจอเดรโก มัลฟอย อดีตผู้เสพความตายที่ได้กลายเป็นหนุ่มน้อยร้านกาแฟไปแล้ว จากนั้นทั้งสองก็ทำความรู้จักกันใหม่ทำให้ได้รู้ว่ามีความชอบเหมือนกันหลายอย่างรวมทั้ง Road Trip ด้วย

 

 

Road Trip คือการเดินทางไปเรื่อยๆ ทั้งสองคนมักแอบนัดโรสทริปกันบ่อยๆ ในตอนแรกก็ผลัดกันขับอยู่หรอกแต่พอช่วงหลังๆ กลายเป็นเดรโกขับคนเดียวเพราะแฮร์รี่ขับรถไม่แข็งเท่าไหร่ ถึงแม้มันจะน่าแปลกใจไม่น้อยที่คุณชายเลือดบริสุทธิ์อย่างเดรโก มัลฟอยจะสามารถทำได้ดี วันนี้เป็นวันดีที่ทั้งคู่ว่างจากงาน (ทำด้วยเหรอ) ทั้งสองคนจึงนัดเที่ยวกัน

 

 

 

เมื่อแฮร์รี่เก็บกระเป๋าเสร็จเขาก็ตั้งสมาธิหายตัวไปที่ห้องพักส่วนตัวของคุณชายทั้งที เขาลืมตาขึ้นมาเห็นขึ้นชายที่เก็บกระเป๋าเสร็จแล้วเช่นกัน เดรโกโยนกุญแจรถเล่นก่อนที่จะยันตัวลุกขึ้นก่อนที่จะพูดกับเขาว่า

 

"ไปกัน"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โดยที่ทั้งคู่ไม่รู้เลยว่านี้จะเป็นโรสทริปที่แย่ที่สุดในชีวิตพวกเขา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ทั้งคู่ขับรถหลงทางในหุบเขาแห่งหนึ่ง แฮร์รี่เปิด GPS ผ่านโทรศัพท์มือถือของตนในมือที่เปียกชื้นไปด้วยเหงื่อ เขาเลื่อนหาไปเรื่อยๆ เดรโกที่เหลือบมามองเขาอยู่เหนื่องๆ ถึงกับพูดออกมาว่า

 

"เราคงต้องพึ่งคาถานำทางแล้วล่ะมั่ง"

"อ่า"

 

 

เขาหยิบไม้ฮอลลี่ของตนเองออกมาจากกระเป๋าแล้วจากนั้นเขาก็ร่ายคาถานำทางออกมา มันชี้ไปทางทิศตะวันตก เดรโก มัลฟอยหันมามอง ชายผมบลอนด์ดูแปลกใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ทักทายอะไรเพียงแต่หักรถไปตามทิศนั้น เส้นถนนที่มืดมิดจนแฮร์รี่แอบหวาดๆ มือบางที่เผลอไปจับเข้าที่ต้นขาของคนที่ขับรถอยู่

 

"ฉันขับรถอยู่นะพอตเตอร์"

"ขออยู่แบบนี้สักพักนะ"

"..."

"ไม่ได้เหรอ"

"ก็ไม่ได้ว่าอะไร"

 

ตัวรถที่เคลื่อนไปตามทิศทางของคนขับ วิ่งเข้าสู่ทางรกร้างทั้งคู่มองหน้ากันและเริ่มคิดว่า มันเริ่มไม่ใช่แล้วล่ะ ไม่นานพวกเขาก็เห็นคฤหาสน์หลังเก่าๆ หลังหนึ่ง เดรโกจอดรถข้างหน้าสิ่งปลูกสร้างนั้นก่อนที่ทั้งสองจะพากันเดินลงมา สองคนถือไม้กายสิทธิ์ร่ายคาถาลูมอสไว้ในมือ

 

"เข้าไปกันมัลฟอย"

"ห้ะ"

 

ว่าจบแฮร์รี่ก็จับมือมือหนาของเดรโกเข้าไปในตัวคฤหาสน์นั้นโดยไม่ฟังคำค้านของอีกฝ่าย ไม่นานร่างของทั้งคู่ก็อยู่ในตัวคฤหาสน์แล้ว บรรยากาศข้างในที่หนาวเย็น มีสายลมจางๆ ที่พัดผ่านตัวของทั้งสองคนไป แฮร์รี่และเดรโกที่เผลอเอาตัวชิดกันโดยไม่รู้ตัว กำไม้กายสิทธิ์แน่นขึ้นด้วยสัญชาตญาณ อดีตมือปราบมารอย่างแฮร์รี่ลากเดรโกไปในลึกขึ้น ยิ่งลึกยิ่งหนาว

 

"กลับเถอะพอตเตอร์ มันแปลกๆ อยู่นะ"

"กลัวเหรอมัลฟอย"

"เปล่า"

 

 

พูดยังไม่ทันขาดคำไฟระย้าตกลงมา เดรโกดึงร่างโปร่งที่อยู่ใกล้ตัวดึงหลบไฟนั้นได้ทัน หายใจหอบอย่างใจหาย นัยต์ตาสีมรกตสอดประสานกับนัยต์ตาสีเทาอมฟ้า มองกันอย่างรู้ใจว่าควรหนีไปได้แล้ว คราวนี้เป็นเดรโกที่ลากออกมาบาง ลากออกไปถึงโถงของคฤหาสน์ก็พบหมาตัวที่ดำขู่ ดวงตาสีแดงก้ำของมันมองมาที่พวกเขา ในตอนนี้เดรโกได้วิ่งออกนำไปคนแรกแล้ว ส่วนแฮร์รี่น่ะหรือ เขายังคงยืนอยู่ หากถามว่ากลัวไหม แน่นอนว่าเขากลัว ใช่กลัวจนขาแข็งไปหมดแล้ว ได้แต่ก้นด่าเพื่อนร่วมทางในใจว่า

 

' เอากุไปด้วยยย มัลฟอย '

(ภาษาวิบัตและคำหยาบเล็กน้อย)

 

ไม่นานคนตัวสูงผมบลอนด์ก้อุ้มเขาขึ้นพาดบ่าแล้วก็ออกวิ่งทันที แฮร์รี่เองก็ตกใจร่ายคาถาสะกดนิ่งใส่หมดตัวนั้นแล้วบอกให้คนที่แบกตนอยู่ให้เร่งฝีเท้าโดยเร็ว ไม่นานทั้งคู่ก็ถึงตัวรถ เดรโกวางเขาลงที่เบาะข้างคนขับและวิ่งอ้อมไปที่ฝั่งคนขับ ออกรถทันที

 

แต่ใครจะไปคิดว่าหมาสีดำตัวนั้นจะวิ่งตามพวกเขามา มันวิ่งมาดักที่หน้ารถกระโจนใส่ แฮร์รี่และเดรโกหันมามองหน้ากัน แฮร์รี่ที่เปิดกระจกรถไปร่ายคาใส่มัน คาถาร่ายแปดพันที่ถูกขุดขึ้นมาใช้มันไม่ได้ช่วยอะไรเลยด้วยความตกใจนั้นทำให้เขาเผลอร่ายคาถานั้นออกไป

 

"อาวาดาเค ดราฟา"

 

หมาตัวนั้นนอนนิ่งกับพื้นทันที แน่นอนว่าวันต่อมาแฮร์รี่และเดรโกถูกนำตัวไปสอบสวนทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ภาพในความทรงจำของทั้งคู่ถูกนำมาฉายต่อหน้าศาล แน่นอนว่ามันสร้างความแปลกใจเป็นอย่างมาก อดีตผู้เสพความตายเดรโก มัลฟอยและชายผู้ปราบมารแฮร์รี่ พอตเตอร์ ออกเที่ยวด้วยกันสองต่อสอง เป็นข่าวที่ตราตรึงใจผู้อ่านไปสองสามเดือน ทั้งคู่ต้องหลีกเลี่ยงคำถามว่า 'ทั้งสองคนคบกันอยู่หรือ ' แม้ทั้งคู่จะไม่ถูกลงโทษเพราะว่าเป็นการป้องกันตัวก็ตาม แต่ก็นั้นแหละมันเป็นการที่ทั้งคู่ต้องจดจำไปอีกนาน 

 

 

 

 

 

ยากที่จะลืมเลยล่ะ

 

 

 

 

 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

19 ความคิดเห็น

  1. #4 Arayakamol (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 00:01
    ไม่เห็นจะเป็นโร้ดทริปที่แย่ที่สุดเลย ออกจะจั้กจี้หัวจายยยย 🤣🤣🤣❤❤❤
    #4
    1
    • #4-1 Nimayu(จากตอนที่ 3)
      30 กรกฎาคม 2563 / 11:39
      น้องรี่กับพี่เดรกน้ำตาร่วงแล้วค่ะ55555555
      #4-1
  2. #3 poonsia000 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 22:56
    คุณคะ555555น่ารักมากๆเลยค่ะ
    #3
    1
    • #3-1 Nimayu(จากตอนที่ 3)
      30 กรกฎาคม 2563 / 11:39
      ฮื้อออ ขอบคุณนะค่ะ
      #3-1