บันทึกของมินาโตะ

ตอนที่ 39 : ราชินีแป๊ะยิ้ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    21 ก.ค. 61


"คุณ(......)........พอดีว่ามีเรื่องอยากปรึกษาอะค่ะ"
ชื่อจริง : ซินจา มินาโตะ
ชื่อเล่น : มินาโตะ , มินะ , มินะ - จัง , ซินจาซัง 
ฉายา : White Crimson Alice 
อายุ : 17 ปี
น้ำหนัก : 50 กก.
สูง : 167 ซม.
ลักษณะเด่น : ไว้ผมสีขาวยาวถึงข้อเท้า ดวงตาข้างขวาสีดำกาแลคซี่ ดวงตาข้างซ้ายถูกปิดด้วยผ้าปิดตา มีสีหน้าเรียบเฉยแต่แอบอมทุกข์อยู่ตลอดเวลา
นิสัย : เป็นคนที่อภิมหาเงียบโคตรๆ ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร ชอบอยู่ในที่สงบและอ่านหนังสือหรือฟังเพลงอยู่เงียบๆกับผู้พิทักษ์ที่เธอสร้างขึ้นจาก'พลังโลหิตศักดิ์สิทธิ์'ของเธอ แต่ตัวของเธอเองนั้นก็เกรียนอยู่พอสมควร เธอมีอาการโรคจิต(ไม่)นิด ชอบลากใครก็ตามที่ใส่ร้ายหรือกลั่นแกล้งเธอมาเล่นเกมส์ทรมาณและฆ่าอย่างโหดเหี้ยมโดยที่ตัวของเธอนั้นสามารถปลอมแปลงหลักฐานและทำลายศพได้อย่างแนบเนียนจนไม่สามารถตามตัวเธอได้ ชอบหมุนกล่องเพลงให้พัพเพ็ตบ่อยๆแถมยังชอบหลับหรือเล่นเปียโนอยู่บ่อยๆด้วย ชอบขอคำปรึกษาพัพเพ็ตหรือคนที่เธอให้ความไว้วางใจอยู่เสมอ 
สิ่งที่ชอบ :
- ของหวานอะไรก็ได้ที่มีช็อกโกแลตอยู่ด้วย 
- เพลง
- หนังสือ
- พัพเพ็ต (อยู่ด้วยแล้วสบายใจเพราะพัพเพ็ตทำให้เธอนึกถึงแม่ของเธอที่จากไปเช่นเดียวพัพเพ็ตที่อยู่กับเธอแล้วสบายใจเพราะมีเธอคอยหมุนกล่องเพลงให้ตลอดเวลาโดยไม่เคยบ่นซักครั้งและเอ็นดูเธอเหมือนลูกสาว เธอมักจะมาขอคำแนะนำจากพัพเพ็ตอยู่บ่อยครั้ง)
- พวกหุ่นอนิเมทรอนิคทุกตัว 
- หนังหรือเกมส์หลอนๆ
- ตุ๊กตากระต่ายสีขาวของเธอ
- แอปเปิ้ล
- เล่นเปียโน
- การนอนหลับ
สิ่งที่เกลียด : 
- คนเสแสร้งเพื่อหวังผลประโยชน์จากตัวเธอ
- คนตีสองหน้า 
- คนที่มาก่อกวนเวลาเธอเล่นเปียโน

พลัง&amp / ความสามารถ :
- พลังโลหิตศักดิ์สิทธิ์ : เป็นพลังแห่งการสร้างสรรค์จากเลือดที่อยู่กับเธอมาตั้งแต่เด็กๆ เวลาใช้ต้องใช้คัทเตอร์กรีดแขนข้างใดข้างหนึ่งเพื่อให้เลือดไหลออกมา สามารถสร้างได้ตั้งแต่ อาวุธ เกราะป้องกันตัวและพวกพ้อง สร้างประตูมิติไปยังโลกหรือAUต่างๆได้ สร้างยานพาหนะ(?) สร้าง
ยารักษาโรค(?) สร้างบ้าน(?) หรือแม้กระทั่งชุบชีวิตหรือให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตใหม่ก็ยังได้...........................

- ควบคุมธาตุได้ตามใจนึก : เธอสามารถควบคุมธาตุได้ตามใจนึกตั้งแต่ ไฟ น้ำ ดิน ลม เหล็ก ลาวา น้ำแข็ง พืช แสง ความมืด และความว่างเปล่า แต่ทุกๆครั้งที่เธอใช้เกินปริมาณที่ร่างกายของเธอจะรับไหวหรือควบคุมธาตุทั้งหมดพร้อมกันอย่างฉับพลัน หลังจากการต่อสู้ เธอจะหลับแบบไม่รู้เรื่องรู้ราวจนกว่าจะถึงเช้าของอีกวัน

- มากความสามารถทางด้านการต่อสู้ : เธอนั้นมีความสามารถทางด้านการต่อสู้ที่หลากหลายไม่ว่าจะเป็น ฟันดาบ ใช้มีด ใช้หอก ใช้ปืน ใช้เวทย์ หรือศิลปะมือเปล่า

- ความสามารถในการปลอมแปลงหลักฐานและทำลายศพได้อย่างแนบเนียน : อันนี้ LV. MAX ค่ะ

- ปลดปล่อยวิญญาณร้ายให้เป็นอิสระ

- รับรู้เจตนาของผู้คน,มอนสเตอร์,หรือเผ่าพันธุ์ต่างๆ

- สามารถไปยังอดีตและอนาคตได้แต่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอดีตได้

- วาร์ปไปยังสถานที่ต่างๆในระยะ 8,000 กิโลเมตรได้แต่ต้องรออีก 30 นาทีถึงจะวาร์ปได้อีกครั้ง

- คุยกับสิ่งที่มองไม่เห็นได้ (นั้นเป็นสาเหตุทำให้เสียงของเธอค่อนข้างเบาเพราะไม่อยากให้คนอื่นมองว่าเธอบ้า)

- การเล่นเปียโนอยู่ในระดับ LV. MAX

อาวุธ : คัทเตอร์และอุปกรณ์สำหรับทรมาณคน
คู่ : พัพเพ็ต
ลักษณะการพูด : ตามข้างล่างเลยค่ะ ^^

ปกติ : "สวัสดีค่ะ..........."

มีความสุข : "ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะคะ......คุณพัพเพ็ต/(.......)"

เศร้า : "ฮึก.....ฮึก.....ฮึก....."มินาโตะร้องไห้อย่างเงียบข้างๆกล่องของพัพเพ็ตที่ไม่มีเจ้าตัวอยู่ข้างใน น้ำตาสีใสปรากฏอยู่บนใบหน้าของเด็กสาวอย่างชัดเจน เด็กสาวค่อยๆใช้มือเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาเหล่านั้นซ้ำไปซ้ำมาอย่างไม่รู้จบ 

แปลกใจ : "................."มองสิ่งที่อยู่ตรงหน้าอย่างแปลกใจในขณะที่มือของเธอยังคงไขลานให้พัพเพ็ตต่อไป(?)

โกรธ : "............."เด็กสาวมองคนๆนั้นด้วยใบหน้าที่เรียบเฉยแต่เต็มไปด้วยความเกรี้ยดกราดพร้อมคิดให้เขาอยู่ในบัญชีดำที่ต้องฆ่าให้ตาย

หัวเราะ : "ฮะๆ............"ใบหน้าของเด็กสาวที่เคยเรียบเฉยนั้นปรากฏรอยยิ้มบางๆแห่งความสุขขึ้น

ฆ่าคน : "......Sayonara :)......."เด็กสาวคลี่ยิ้มบางแต่สยองอย่างโรคจิตให้เหยื่อของเธอก่อนจะใช้มีดแทงซ้ำอย่างโหดเหี้ยม
*เสียงของเธอนั้นค่อนข้างเบามากๆ

คิดว่านิยายจะออกแนวไหน : ดูจากผลงานนิยายที่คุณนูนเคยแต่งแล้ว........ก็คงออกแนวดาร์กนิดๆมั้งคะ(?) ส่วนหลักๆก็คงเป็นแฟนตาซี เฮฮา แนวชีวิตประจำวันค่ะ ^^




4 ความคิดเห็น