บันทึกของมินาโตะ

ตอนที่ 30 : ยัยเด็กญาณทิพย์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    2 ต.ค. 59


"ฉันสัมผัสได้..........."

ชื่อ-นามสกุล: เซชิน ไคโฮะ (Seishin Kaiho)

ชื่อเล่น:ไคโฮะ/โฮะซัง

อายุ: 16 ปี

คู่:ยามาโมโตะ ทาเคชิ

นิสัย:นางเป็นคนที่เงียบมากๆ เงียบชนิดที่ว่า ได้ยินแต่เสียงลมหายใจของนางกับสายลมที่พัดผ่านเท่านั้น (แต่ไม่ได้จืดจาง) เพราะไม่ชอบพูดจากับใครยกเว้นคนที่สนิทด้วยเท่านั้น

นางเชื่อเรื่องวิญญาณอยู่พอสมควรและจะร้องไห้ออกมาทันทีถ้าได้รับรูว่าเขาไม่สามารถไปผุดไปเกิดได้(และเธอจะพยายามทุกวิถีทางเพื่อช่วยให้พวกเขาไปเกิด)

เธอรักการร้องเพลงและการเต้นมากๆเพราะเธอจะมีความสุขเมื่อได้ร้องเพลงหรือเต้น(แต่จะทำเวลาอยู่คนเดียว)

เธอชื่นชอบการอ่านหนังสือมากๆเพราะเธอมักจะชอบที่จะหาความรู้เกี่ยวกับเรื่องเหนือธรรมชาติอยู่เสมอๆ(เพื่อรับมือกับวิญญาณ)

ถึงแม้เธอจะดูบอบบางน่าถนุถนอมแต่จริงแล้วเธอเก่งกาจด้านศิลปะการต่อสู้มากๆ เพราะทางครอบครัวเก่งด้านการต่อสู้มาตั้งแต่รุ่นบรรพบุรุษแล้ว

เธออ่อนโยนมากๆและรู้จักอ่อนน้อมถ่อมตนอยู่เสมอและมีมารยาทสุดๆ

ประวัติ:เธอเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของตระกูล'เซชิน'ตระกูลนักปราบผีร้ายและเป็นผู้ปลดปล่อยวิญญาณให้ไปผุดไปเกิด คนในตระกูลล้วนแต่เก่งด้านการต่อสู้ทั้งสิ้น และด้วยความที่เป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของตระกูลทำให้พ่อแม่ค่อนข้างคาดหวังกับเธอมาก(แต่ไม่กดดันเธอ)พ่อแม่จึงสอนศิลปะการต่อสู้ด้านต่างๆให้ตั้งแต่ 7 ขวบ ไคโฮะมีสัมผัสพิเศษมาตั้งแต่เกิดทำให้เธอจำเป็นต้องเงียบๆเพื่อปิดบังพลังนั้นเอาไว้ไม่ให้ใครรู้ จนกระทั่งได้พบโรงเรียนปราบผีเข้า ทำให้เธอตัดสินใจสมัครแบบไม่ลังเลทันที

อาการเมื่อสัมผัสถึงวิญญาณ:เวลาวิญญาณอยู่ใกล้เธอจะขนลุกและจะพูดเบาๆว่า'ฉันสัมผัสได้'หรือถ้าหนักๆขาจะทรุดทันทีพร้อมกับร้องไห้ออกมา

ความสามารถพิเศษ:เก่งศิลปะการต่อสู้ทุกแขนง ร้องเพลงได้ไพเราะมากๆ 

ความถนัด:ร้องเพลง เต้น ต่อสู้ เงียบ(?)

สิ่งที่ชอบ:หนังสือเกี่ยวกับเรื่องเหนือธรรมชาติ/ร้องเพลง/เต้น/ชา/เค้ก/การที่วิญญาณได้ไปผุดไปเกิด/ที่สงบๆ

สิ่งที่ไม่ชอบ:การที่วิญญาณไม่ไปผุดไปเกิด

สิ่งที่กลัว:เสียงวิญญาณที่ร้องด้วยความทุกข์ทรมาณ/การจากลาแบบกระทันหัน



4 ความคิดเห็น