Only you เธอเท่านั้น...ที่หัวใจฉันเรียกหา [SNSD+Shinee+etc.]

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 5 โกรธเธอไม่ลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 609
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    25 ก.ย. 53

โกรธเธอไม่ลง

วันต่อมา มินโฮออกจากบ้านก่อนที่คีย์จะลงมาจากห้อง เขาหยุดยืนอยู่หน้าบ้านซอ และมองชั้นสองของบ้าน ‘อีกเป็นชั่วโมงสินะกว่าเธอจะออกมา’ แล้วมินโฮก็เริ่มเดินทางไปโรงเรียน ขณะที่ก้าวเท้าไปไม่ถึง5 ก้าว ก็มีเสียงเรียกจากทางด้านหลัง
“มินโฮ” ซอฮยอนเรียก 
มินชะงัก และหันมาเกือบจะทันที ดีใจที่เป็นเธอ เขากำลังจะเผลอยิ้ม แต่ก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนเขานึกโกรธที่ซอเห็นรุ่นพี่สำคัญกว่าเขา จึงรีบหุบยิ้ม
“มีอะไรเหรอ ทำไมวันนี้เธอออกมาเร็วจัง”
“ปกติซอก็แต่งตัวเสร็จแต่เช้าอยู่แล้วล่ะ เผอิญวันนี้ออกมาเดินเล่นในสวนหน้าบ้าน เห็นมินกำลังออกมาจากบ้านพอดี ซอก็เลยเข้าไปเอากระเป๋าเดินตามมานี่ไงล่ะ เออ แล้วคีย์ล่ะ?”
“คีย์ยังไม่ลงมาจากห้อง แต่ฉันบอกคุณลุงคุณป้าไว้แล้วว่าจะไปโรงเรียนก่อน” เพราะเมื่อคืนมินกระวนกระวายใจเรื่องซอ เขาหงุดหงิดเรื่องเมื่อคืนนี้ จึงตื่นเช้าเพื่อหลีกเลี่ยงการที่จะได้เจอเธอ แต่ตอนนี้กลายเป็นว่าต้องเดินไปเรียนกับเธอแค่สองคน
 
ตอนนี้ทั้งสองคนเดินข้างๆกัน แต่มินโฮ สนใจแต่ทางข้างหน้าโดยไม่มองและไม่พูดคุยกับซอ
“มิน โกรธอะไรซอรึเปล่า ทำไมทำหน้าบึ้งแบบนั้นแล้วก็ไม่คุยกับซอด้วย” ซอสงสัย เพราะเขาดูไม่เหมือนกับเมื่อวานเลย
“ไม่ได้โกรธหรอก ไม่รู้จะคุยอะไรนิ” มินโฮพูดแต่ก็มองไปข้างหน้า โดยไม่หันมาพูดกับเธอ
ซอฮยอนจึงเร่งฝีเท้า เดินไปดักข้างหน้า และจ้องเขา
“โกรธซอแน่เลย อาการแบบนี้ ถ้าซอทำอะไรผิด ขอโทษนะ จะให้ซอทำอะไรก็ได้ ซอไม่สบายใจนะที่เห็นมินเป็นแบบนี้” ซอฮยอนทำหน้าอ้อนวอน ทำให้มินทำอะไรไม่ถูก เขาตกใจที่เห็นเธอทำแบบนั้น ซอน่ารักอย่างบอกไม่ถูกเลยทีเดียว แบบนี้เขาจะกล้าโกรธเธอต่อได้ยังไงกัน
มินกลืนน้ำลายก่อนจะพูด “ก็เมื่อคืนมีโจทย์อีกหลายข้อที่ฉันยังไม่เข้าใจ แต่เธอวางหูไปซะก่อน ฉันก็เลยรู้สึกแย่ว่าทำไมตัวเองโง่แบบนี้ ฉันเองก็ไม่อยากรบกวนเธอ” มินโฮแกล้งพูด ให้เธอเห็นใจ... แล้วก็ได้ผล
“ซอขอโทษจริงๆ นะ งั้นเดี๋ยวเย็นนี้มาที่บ้านซอนะ มาติวกัน”  ซอยิ้มหวาน หวังให้เขายกโทษให้
“อืม ได้ แล้วเธอไม่มีนัดใช่ไหม..?” มินโฮถาม เพื่อความแน่ใจ
“เอ่อ...ไม่เป็นไรหรอก นัดนั้นยกเลิกได้ เพื่อนต้องสำคัญกว่าสิ” เธอนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนยงนัดกับเธอว่าจะพาเธอไปร้านหนังสือในตัวเมือง สงสัยเธอคงต้องยกเลิกนัดกับรุ่นพี่ซะแล้วสิ
 
มินแอบอมยิ้ม เขาเองก็นึกขำตัวเองอยู่ในใจ ปกติแล้วเขาเป็นคนที่ไม่เคยโกหกอะไรใครแบบนี้มาก่อน เหลือเชื่อจริงๆ แล้วเขาก็ทำได้ดีเสียด้วย มินเองก็รู้สึกค้านกับตัวเองอยู่ในใจว่ากำลังทำผิดกับเธอ แต่อีกใจหนึ่งก็คิดว่า ถ้าไม่ใช้วิธีนี้ มันคงเป็นเรื่องยากที่เขาจะได้อยู่ใกล้ชิดเธอ
 
“อืม วันนี้ไหนๆก็มาถึงโรงเรียนก่อน 1 ชั่วโมงแล้ว ไปห้องสมุดกันดีไหม” ซอฮยอนแนะนำ
“เอาสิ งั้นเธอพาฉันไปหน่อย เพราะคีย์ยังพาฉันเดินได้ไม่ทั่วเลย”
ก่อนที่จะเข้าห้องสมุด เสียงมือถือมินโฮก็ดังขึ้น
“ฮัลโหล ว่าไงคีย์” เมื่อมินรับสาย คนในสายก็บ่นทันที
“นี่นายไปโรงเรียนแต่เช้าทำไมไม่เรียกฉันล่ะ”
“ฉันก็อยากมาเช้านี่ อีกอย่างนะ นายกับยุนไม่ต้องรอซอฮยอนล่ะ วันนี้เธออยู่กับฉันที่ห้องสมุดแล้ว ไว้เจอกันที่ห้องเรียน บายยย” มินโฮรีบพูดและตัดสาย ทำเอาปลายสายงงเลยทีเดียว 
“นี่ สองคนนั่นสนิทกันขนาดนี้เลยเหรอ”
ซอฮยอนขอบคุณที่เขาช่วยบอกคีย์ให้ เพราะกลัวสองคนนั้นรอเธอเหมือนกัน
 
มินกับซอเดินไปที่ชั้นหนังสือที่เกี่ยวกับปรัชญา เพื่อจะเอามาทำรายงาน
ขณะที่ซอกำลังเลือกหนังสือให้มินอยู่ และมินก็ยืนอยู่ข้างหลังเธอ เธอเลือกมา 1 เล่ม และหันมาเปิดหนังสือให้ดูเนื้อหา
“เล่มนี้ก็ดีนะ มินจะใช้เรื่องนี้เขียนรายงานมั้ย?” 
“ดูน่าสนใจดีนะ ถ้าเธอเห็นว่าดีฉันก็เห็นด้วย^__^”
อีกด้านนึงของชั้นหนังสือ ก็มีกลุ่มเด็กผู้ชาย ม.ต้น สองสามคนกำลังเล่นกันอยู่ ฝั่งตรงข้ามกับทั้งสองคนพอดี ทันใดนั้นเด็กคนนึงถูกแกล้งผลักไปชนชั้นหนังสือ ทำให้ชั้นหนังสือเอนไปมา และหนังสือที่อยู่ชั้นบนสุดกำลังหล่น มินเห็นชั้นหนังสือที่อยู่ข้างหลังเอนและกำลังมีหนังสือจำนวนหนึ่งกำลังร่วงลงมาตรงที่ซอยืนอยู่ มินใช้แขนดึงตัวซอเข้ามาในอ้อมกอดและหมุนตัวบังเอาไว้ ‘ปึ๊ก ตุ้บ ตุ่บ....’ หนังสือหลายเล่มหล่นลงบนหัวและหลังของเขา  
เมื่อเด็กสามคนที่ก่อเรื่องไว้ เห็นว่ามีคนอยู่ตรงนั้น จึงรีบวิ่งออกจากห้องสมุด โดยไม่สนใจเสียงดุของบรรณารักษ์  
มินเผลอกอดซอแน่น เพราะกลัวเธอเป็นอันตราย ซอเองก็ตกใจไม่น้อย เธอยืนนิ่งอยู่ในอ้อมกอดของเขา  
 
ตอนที่คว้าตัวซอมากอดไว้ มินไม่ได้คิดอะไรนอกจากว่ากลัวเธอเป็นอันตราย แต่ตอนนี้หัวใจเขากลับเต้นแรงมาก.. มากจนกลัวว่าเธอจะได้ยินเสียงหัวใจของเขาที่กำลังเต้นผิดปกติ ถึงแม้จะกลัวแต่ก็ยังไม่อยากคลายอ้อมกอดจากเธอเลย….
 
เมื่อเสียงเงียบไป ซอคิดว่าคงไม่มีอะไรหล่นลงมาแล้วสินะ เธอจึงขยับตัว เพื่อจะหลุดจากวงแขนของเขา  มินจึงคลายอ้อมกอด “หนังสือคงไม่หล่นแล้วสินะ” 
ซอเงยหน้าขึ้นมามองเขา 
 “มินเป็นอะไรรึเปล่า เจ็บมั้ย”  
 “ไม่เป็นอะไรหรอก ดีนะชั้นนี้ไม่มีหนังสือเล่มใหญ่มาก” มินโฮยิ้ม ลูบหัวตัวเองไปพลาง
“หัวล่ะ ขอดูหน่อยสิ” ซอเอื้อมมือไปแตะหัวของมิน 
มินจับมือของซอเอาไว้ “ไม่เป็นไรหรอก ไม่เจ็บเลยสักนิด เธอปลอดภัยก็ดีแล้ว” เขายิ้มให้เธอ เผลอมองเธอด้วยสายตาหวานซึ้ง
เมื่อซอมองสบตาคู่นั้น จู่ๆ เธอรู้สึกหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที เธอหลบตาและดึงมือกลับ
“ขอบคุณนะ แล้วก็ขอโทษด้วย ตั้งแต่เจอกัน มีแต่เรื่องทำให้มินต้องเจ็บตัวอยู่เรื่อย” เมื่อเธอนึกถึงเรื่องที่เขาช่วยเหลือเธอมา ซอก็น้ำตาซึม รู้สึกซึ้งใจ ที่เขาคอยปกป้องเธอ
 “ไม่เป็นไรหรอก แค่อุบัติเหตุเล็กน้อย เธอไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว เรามาเลือกหนังสือกันต่อเถอะ” เขาเปลี่ยนเรื่อง เพราะถ้ายิ่งเห็นเธอเป็นแบบนี้ เขาคงทนที่จะกอดปลอบเธอไม่ได้แน่ๆ  
--------------------------------------------------------------------------------------------------------

ตอนนี้สั้นไปหน่อย สัปดาห์นี้ลงตอนเดียวนะคะ  ^^ ขอบคุณสำหรับคนที่ติดตามค๊า

356 ความคิดเห็น

  1. #331 OLOnsG (@olonsg) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2555 / 00:58
    ทั้งพระเอก ทั้งสุภาพบุรุษ แบบนี้ไม่นาน

    ซอ ลืมพี่ยงแน่ๆ
    #331
    0
  2. #310 Vic.Sica (@s-l-o-w-l-y) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 17:21
    น่ารักๆคู่นี้ ><
    #310
    0
  3. #290 วิโอลันเต้ (@fangjang_s) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2554 / 18:35
    มินโฮน่ารักที่สุดเลยค่า ไรเตอร์
    #290
    0
  4. #67 NuiIZiN (@nuiizin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2553 / 00:47
    หวานเจี๊ยบเลยอะ
    ชอบที่น้องซอพูดอยู่ประโยคนึงคือ....
    "...เพื่อนย่อมสำคัญกว่าอยู่แล้ว..."
    ถ้าเพื่อนเราคิดได้แบบนี้ก้อคงดีนะ
    เราจะได้ไม่ต้องรู้สึกถูกทิ้งเหมือนทุกวันนี้
    น้องซอจะรักน้องมินโฮได้มั้ยเนี่ย?
    พี่ยงคือก้างชิ้นใหญ่ 5555
    #67
    0
  5. #21 Miiz~ Cute Maknae^^ (@thekoi) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2553 / 16:44

    ซึ้งจัง

    #21
    0
  6. #6 jukaree (@jukaree) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กันยายน 2553 / 01:58
    หวานอ่ะ ซอใจดีจัง
    มินซอน่ารักอ่ะ อย่างงี้ ยงคงต้องถอย...
    มาต่อเร็วๆนะ
    #6
    0