Only you เธอเท่านั้น...ที่หัวใจฉันเรียกหา [SNSD+Shinee+etc.]

ตอนที่ 35 : ตอนที่ 35 พูดเปิดใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 539
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    7 ม.ค. 54

พูดเปิดใจ

 ซอฮยอนเริ่มรู้สึกตัว และค่อยๆลืมตาขึ้น มองไปบนเพดาน พยายามปรับสายตากับความมืด เธอมองเห็นโคมไฟที่อยู่ข้างๆเตียง ควานหาสวิตซ์ไฟและกดเปิด พอไฟสว่างก็มองไปรอบๆตัว ความคิดแว่บแรกที่เกิดขึ้นมา เธอถามกับตัวเองว่าอยู่ที่ไหน เธอมองไปยังคนที่นอนอยู่ข้างๆ
เอ๊ะ! เรามานอนกับยุนงั้นเหรอ แล้วเรามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ดูยังไงก็เหมือนไม่ใช่บ้านของยุน เธอค่อยๆยันตัวเองลุกขึ้น
มึนๆหัวจัง ครั้งสุดท้าย เราจำได้ว่าอยู่ที่ผับนี่นา แล้วรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังหน้ามืด เกิดอะไรขึ้นกันแน่นะเธออยากจะปลุกยุนอาเพื่อถาม แต่ก็ไม่อยากจะรบกวนเวลานอนของยุนอา
เธอลุกออกจากเตียง ไฟสลัวจากแสงโคมไฟ ทำให้มองเห็นรูปบนผนัง เธอจำได้ทันทีว่ารูปนี้เธอเคยเห็นที่ห้องของมินโฮ รูปนี้ทำให้เธอรู้สึกตาสว่างขึ้นมา

รูปนี้มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง หรือว่าเราอยู่ที่ห้องของเขาซอฮยอนมองกลับไปที่เตียงอีกครั้ง เธอไม่ได้ตาฝาด นั่นยุนอากำลังนอนอยู่จริงๆ เธอตัดสินใจเดินไปที่ประตู ค่อยๆบิดลูกบิดประตู และแง้มประตู มองออกไปเห็นห้องอีกห้องหนึ่งที่ดูเหมือนเป็นห้องนั่งเล่น รวมถึงมีครัวเล็กๆ อยู่ในบริเวณห้องนั้น เธอมองจากประตูห้องนอนเห็นแต่ด้านหลังของโซฟา  
นี่ไม่ใช่ที่ๆเราเคยมา เกิดอะไรขึ้นกันแน่ เธอเดินลงน้ำหนักเท้าให้เบาที่สุด ค่อยๆย่องไปดูที่โซฟา เพราะคิดว่าใครคนหนึ่งอาจจะนอนอยู่ที่นั่น

แม้จะมีแค่แสงไฟสลัวจากด้านนอกที่ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้อง ทำให้เธอเห็นหน้าเขาได้ไม่ชัดนัก แต่ก็จำเค้าโครงหน้านั้นได้ดี
ใช่มินโฮจริงๆด้วยเธอยืนมองเขา ถึงแม้ตอนนี้จะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่ก็คิดว่าเขาต้องเป็นคนที่ช่วยเหลือเธอในครั้งนี้แน่ๆ

 

อากาศตอนนี้เย็นเล็กน้อย มินโฮนอนตะแคงและกอดอก  ผ้าห่มของเขาร่วงลงบนพื้นพรม ซอฮยอนคิดว่าเขาคงรู้สึกหนาว จึงหยิบผ้าห่มขึ้นมา ค่อยๆห่มให้เขาอย่างเบามือ เธอค่อยๆนั่งลงบนพื้น มองใบหน้าคมเข้มของเขา
ฉันคงปฏิเสธตัวเองไม่ได้ ว่าชอบนายมาก... มากซะจนไม่คิดว่าจะชอบใครได้ขนาดนี้ สิ่งที่ฉันรู้สึกกับนายในตอนนี้ คือความรักใช่รึเปล่า?’ 

จู่ๆมินโฮก็ขยับตัว ทำให้ซอฮยอนตกใจรีบลุกขึ้น แต่ข้อศอกกลับไปถูกขอบโต๊ะกระจกที่เธอนั่งพิงอยู่  รู้สึกเจ็บแปลบเหมือนถูกไฟช็อตที่แขน “โอ๊ย!!” เธอนั่งทรุดลงเพราะความเจ็บ มินโฮตกใจตื่น รีบลุกขึ้นและควานหารีโมทเปิดสวิตซ์ไฟ  พอไฟสว่างขึ้น ก็เห็นซอฮยอนนั่งทำหน้านิ่ว เพราะเจ็บแปลบที่ข้อศอก 
“ซอเป็นอะไรรึเปล่า?” เขานั่งลงข้างๆเธอ ไม่กล้าแตะเพราะไม่รู้ว่าเธอเจ็บตรงไหน

“ข้อศอกไปโดนโต๊ะน่ะ มันก็เลยเจ็บชาไปทั้งแขน แต่คงไม่เป็นอะไรมาก” เธอบอกกับเขา

“ขอดูหน่อยได้มั้ย ข้างนี้รึเปล่า” มินโฮถาม พร้อมกับประคองแขนข้างนั้นของเธอ ซอฮยอนพยักหน้า

เธอบิดแขนให้เขาดูข้อศอกของเธอ

“มีรอยเขียวนิดหน่อยนะ เดี๋ยวฉันเอายามาทาให้” เขายิ้มหวาน เมื่อซอฮยอนรอยยิ้มนั้น ทำให้เธอรู้สึกประหม่า เธอหลบตาเขาและหน้าเริ่มแดง

“มานั่งที่โซฟาก่อนนะ” เขาประคองเธอลุกขึ้นมานั่งที่โซฟาตัวที่เขานอนอยู่เมื่อกี้ เธอเองก็ทำตามเขาอย่างว่าง่าย เพราะตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูก

มินโฮเดินไปหยิบหลอดยาที่ใช้สำหรับทาแก้ฟกช้ำ และเดินกลับมาหาเธอ  นั่งลงข้างๆ ซอฮยอนยกข้อศอกขึ้นมาเพื่อให้เขาทายาได้ถนัด เขาจับแขนเธอเอาไว้ และทายาให้อย่างเบามือ 

ซอฮยอนมองหน้าเขา เธออมยิ้มที่เห็นเขาดูอ่อนโยน และเอาใจใส่เธอเหมือนกำลังดูแลเด็กตัวเล็กๆ

มินโฮละสายตาจากข้อศอก เงยหน้าขึ้นมองเธอ ซอฮยอนรีบหันไปมองทางอื่น

“เสร็จแล้ว นั่งตรงนี้ก่อนนะ เดี๋ยวฉันมา” เขาลุกขึ้นเอายาไปเก็บ เธอมองตามเขาไปอย่างสงสัย

เขากลับมาพร้อมกับยาและน้ำ “อ่ะ นี่ยาวิตามิน หมอเค้าให้มา ร่างกายจะได้ฟื้นตัวเร็วขึ้น” มินโฮยิ้ม

ซอฮยอนรับน้ำกับยามาอย่างงงๆ “ทำไมต้องกินวิตามินด้วย ซอเป็นอะไรเหรอ แล้วทำไมซอกับยุนถึงมาอยู่ที่ห้องของมินได้”

มินโฮอ้ำอึ้งเล็กน้อย ก่อนจะตอบเธอ “เธอถูกวางยาตอนที่อยู่ในผับ...” หลังจากนั้นเขาก็เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ฟัง

ซอฮยอนตกใจกับประโยคแรกที่ได้ยิน หลังจากได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด เธอรู้สึกซึ้งใจกับเพื่อนๆที่ช่วยเหลือเธอในครั้งนี้  น้ำตาของเธอไหลซึมออกมา 

“ขอบคุณจริงๆ ขอบคุณ...” เธอไม่รู้จะพูดคำไหนที่จะแทนความรู้สึกทั้งหมดได้

“กินยาซะนะ จะได้ไม่รู้สึกอ่อนเพลีย” มินโฮยิ้มอย่างอ่อนโยน 

ซอฮยอนกินยา น้ำตาเธอยังคงไหลอาบแก้ม  มินโฮหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดน้ำตาให้เธอ

“ฉันไม่อยากเห็นเธอต้องเศร้าอีก นานแล้วนะที่ฉันไม่ได้เห็นรอยยิ้มสดใสของเธอ” มินโฮยิ้มหวาน

ซอฮยอนยิ้มตาหยี “ขอบคุณนะที่ดูแลซอ แต่...” จู่ๆเธอก็นึกถึงยูริขึ้นมา

“แต่ อะไรเหรอ?” มินโฮทำหน้าสงสัย

“มิน อย่าทำให้ยูริเข้าใจผิดอีกเลย ถ้ามินเป็นแฟนกับยูริ ก็ควรดูแลเค้าให้มากกว่านี้” ซอฮยอนทำหน้าจริงจัง 

มินโฮยิ้มขำๆ “เราสองคนไม่เคยเป็นแฟนกัน เธอก็ได้ยินไม่ใช่เหรอ ยูริก็เคยแนะนำว่าฉันเป็นเพื่อน อีกอย่างหนึ่งถ้าเธอเห็นรูปที่อยู่บนผนังในห้องนอนแล้ว เธอน่าจะรู้ว่าฉันไม่เคยเปลี่ยนใจ” เมื่อซอฮยอนได้ยินดังนั้น เธอก็นึกถึงวันที่เธอกับยูริรู้จักกัน นั่นสินะ เธอไม่เคยพูดเลยว่ามินเป็นแฟน

มินโฮจ้องเธอด้วยสายตาหวานซึ้ง  ซอฮยอนก้มหน้าหลบสายตาเขา หัวใจเต้นแรง ใบหน้าร้อนผ่าว 

“ฉันมีหลายเรื่องอยากจะพูดกับเธอ แต่ไม่มีโอกาสได้คุยกันเลย ขอฉันพูดตอนนี้ได้มั้ย?” มินโฮก้มมองเธอ

“ได้สิ มีอะไร...จะคุยกับซอเหรอ?” ซอฮยอนเงยหน้าขึ้นมา แต่ก็ไม่กล้าสบตากับมินโฮตรงๆ

“ฉันขอโทษที่วันนั้นทำให้เธอต้องอาย  แต่ฉันก็อยากให้คนอื่นเค้ารู้ว่าฉันชอบเธอ ฉันรู้ว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์ทำแบบนั้น อาจเป็นเพราะฉันหวงเธอกับรุ่นพี่และเพื่อนๆของฉัน ก็เลยทำแบบนั้นลงไป เธอโกรธฉันรึเปล่า?”  มินโฮบอกเหตุผลที่เขาทำ ยิ่งทำให้ซอฮยอนเขินอาย
"เรื่องนั้นช่างมันเถอะ ซอไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นแล้ว" เธอหลบตา สิ่งที่ซอฮยอนไม่ได้คิดถึงคือความอับอายในวันนั้น แต่สำหรับรสจูบนั้นเธอยังจำได้ไม่เคยลืม 

 

มินโฮไม่อยากเสียโอกาสในครั้งนี้ เขาจึงตัดสินใจที่จะพูดบางอย่างกับเธอ เขาจับมือข้างขวาของซอฮยอนขึ้นมา และกุมมือเธอเอาไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง

“ฉันเคยคิดว่า เธอคงไม่มีวันมาชอบฉันได้ ฉันพยายามตัดใจในวันที่กลับไปออสเตรเลีย  แต่ยิ่งห่างมากเท่าไหร่ฉันก็ยิ่งคิดถึงเธอมากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ฉันรู้ว่าฉันรักเธอมาก” มินโฮจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ

“แล้วเธอรู้สึกยังไงกับฉัน บอกฉันได้รึเปล่า?” มินโฮรุกคำถาม ตอนนี้ใจเต้นตึกตัก เขาอยากรู้คำตอบจากปากเธอเหลือเกิน

ซอฮยอนเงยหน้าขึ้นมองเขา เธอยิ้มอย่างเขินอาย เราจะพูดยังไงดีนะ เร็วไปมั้ยที่เราจะพูดแบบนั้น

ซอ...เอ่อซอฮยอนหน้าแดง เธอไม่เคยบอกรักใคร รู้สึกเขินที่จะพูดคำนั้นออกไป

“ซอรู้สึกดีกับมินนะ มินเป็นคนดี และขอบคุณที่ดูแลซอมาตลอดซอฮยอนพูดจบก็หันหน้าไปอีกด้าน เพราะอายเกินกว่าจะสบตาเขา เธอพยายามดึงมือออก แต่เขาไม่ยอมปล่อย

“ปล่อยซอได้มั้ย ซอง่วงแล้ว” เธอใช้มืออีกข้างป้องปากแกล้งทำท่าหาว

“อืม .. ยังไม่ใช่คำตอบที่ฉันอยากได้เลย” มินโฮยิ้มเจ้าเล่ห์ เขาเองก็ไม่คิดว่าตัวเองจะทำอะไรแบบนี้ วันนี้ฉันขอเอาแต่ใจตัวเองหน่อยก็แล้วกันนะ

“ฉันถามใหม่ดีกว่า เธอรักฉันรึเปล่า?” มินโฮก้มมองหน้าเธอ เพราะตอนนี้ซอฮยอนกำลังก้มหน้าหลบตาเขาและยิ้มอย่างเขินๆ  เมื่อเห็นปฏิกิริยาแบบนั้นเขารู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก คิดว่าเขาทำให้เธอเขินได้ขนาดนี้ นั่นก็แสดงว่าเธอคงชอบเขาอยู่ไม่น้อย

ใจร้อนจัง ทำไมต้องรุกคำถามขนาดนี้นะ ฉันทำอะไรไม่ถูกแล้ว >///<’

เธอหายใจเข้าเต็มปอด แล้วเงยหน้าขึ้นมา “ซอ...ซอชอบมิน” เธออายม้วน หน้าแดงหูแดงไปหมด

มินโฮยิ้มกว้าง “ถึงเธอยังไม่ได้บอกว่ารัก แต่คำว่าชอบทำให้ฉันดีใจมาก”  

“จากนี้ไปฉันจะไม่ยอมอยู่ห่างเธอเลย แล้วจะเป็นไปได้มั้ย..ถ้าฉันจะขอเธอเป็นแฟน”

 “ตอนนี้ฉันเป็นแฟนกับนายไม่ได้” เธอไม่อยากพูดตกลงตอนนี้เพราะรู้สึกว่าเร็วไป อีกอย่างที่เธอต้องทำคือต้องคุยกับจองโมก่อน หลายๆคนก็เข้าใจว่าเธอกับจองโมเป็นแฟนกัน ถ้าจู่ๆเธอเป็นแฟนกับมินโฮ เธอคงดูเหมือนผู้หญิงโลเล เปลี่ยนใจง่ายแน่ๆ

มินโฮชะงัก หัวใจที่กำลังเบิกบานอยู่เมื่อกี้ก็พลันจางหาย

“ทำไม เพราะอะไร” เขาพูดพึมพำ และทำหน้าผิดหวัง

ซอฮยอนตกใจที่เห็นเขาทำหน้าเศร้าแบบนั้น “ไม่ใช่ว่าซอจะไม่อยากเป็นแฟนกับมินนะ แต่ซอไปทำสัญญากับใครบางคนไว้ แล้วหลังจากจบเรื่องนั้นแล้ว... เราก็เป็นแฟนกัน”

“กับพี่จองโมคนนั้นใช่มั้ย?” มินโฮถาม จ้องมองเธอเขม็ง

“เอ่อ...คือ เรื่องนี้มันเป็นความโง่ของซอเอง ตอนนี้ซอเข้าใจทุกอย่างแล้ว เพราะงั้นรอหน่อยนะ”

“เธอไปสัญญาอะไรกับเค้าไว้ บอกได้มั้ย?” มินโฮกุมมือเธอ และดึงเธอเข้ามาใกล้

“กะ...ก็แค่สัญญาโง่ๆน่ะ ไม่มีอะไรมากหรอก” เธอไม่กล้าบอกว่า วางแผนกับจองโมเพราะเขา

“เธอไม่ได้มีอะไรกับรุ่นพี่คนนั้นใช่มั้ย?” มินโฮค่อยๆขยับเข้าไปใกล้เธอ ทำเอาซอฮยอนกลัวขึ้นมา

“เปล่า ไม่ได้มีอะไรเลย ซอพูดจริงๆนะ มินหึงเหรอ?”

“ใช่!  ทั้งหึง ทั้งหวง รู้แบบนี้แล้ว ก็อย่าไปสนิทกับพี่จองโมมากนะ”

ซอฮยอนได้ยินแบบนั้นก็หัวเราะ เขาดูน่ารักจริงๆ ทำเหมือนเด็กเอาแต่ใจ

“เห็นฉันหึงแล้วมันดูตลกนักเหรอ?” ว่าแล้ว เขาก็ดึงเธอเข้ามากอด

“อ๊ะ นายจะทำบ้าอะไร ปล่อยนะ” ซอฮยอนพยายามดิ้น แต่สู้แรงเขาไม่ไหว

“ขออยู่นิ่งๆแบบนี้สักพักได้มั้ย ฉันอยากรู้ว่าตัวเองไม่ได้ฝันไป ฉันดีใจเหลือเกิน...ความรักที่ฉันเฝ้ารอมานาน ตอนนี้ฉันสมหวังแล้วจริงๆ” มินโฮยิ้มและ หลับตาพริ้ม

ซอฮยอนชะงัก นั่งนิ่ง และค่อยๆยกมือทั้งสองข้างกอดตอบ ซบหน้ากับไหล่ของเขา

ฉันเองก็รอคอยมานานเหมือนกันซอฮยอนยิ้มออกมาอย่างมีความสุข

ทั้งสองสัมผัสถึงความอบอุ่นจากอ้อมกอดของกันและกัน ถึงมินโฮอยากให้เวลาหยุดอยู่แค่ตอนนี้  แต่เขาก็รู้ว่าไม่ควรเอาเปรียบเธอมากเกินไป  หลังจากนั้นไม่นานเขาก็คลายกอด ให้เธอกลับไปพักผ่อน และเดินไปส่งเธอที่หน้าห้องนอน

“นอนหลับฝันดีนะครับ” มินโฮบอกพร้อมกับยิ้มหวานให้ซอฮยอน

“หลับฝันดีเช่นกันนะ” ซอฮยอนยิ้ม และปิดประตูห้องนอน

ส่วนเขากลับไปนอนบนโซฟาตัวเดิม  “มีความสุขจัง” มินโฮยิ้ม และพึมพำกับตัวเองเบาๆ

-----------------------------------------------------------------------------------------

สวัสดีค่ะ ขอโทษนะคะที่ไม่ได้มาลงให้เมื่อวาน  พอดีเมายาลดน้ำมูกไปหน่อย 555
ก็เลยหลับตั้งแต่กลับถึงบ้าน  
ถ้ามีอะไรก็ติงได้นะคะ เผอิญภาษาของคนเขียนก็ไม่เข้าที่เข้าทางสักเท่าไหร่ 
อย่างเดียวที่ทำได้คือพยายามให้พิมพ์ผิดน้อยสุด ^^"
ยังไงก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะจ๊ะ  ไว้เจอกันตอนหน้าจ๊าาาา

**พระเอก นางเอกแปะมือกันแล้ว 5555
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

356 ความคิดเห็น

  1. #343 OLOnsG (@olonsg) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2555 / 23:17
    ในที่สุดก็สมหวังกันสักที จากนี้ไปคงหวานกันน่าดู

    อุ๊ยยยย เขินนนน
    #343
    0
  2. #301 วิโอลันเต้ (@fangjang_s) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 มีนาคม 2554 / 15:37
    >///< เขินที่สู๊ดดดด
    #301
    0
  3. #283 [P]uppy[B]eary (@puppybeary) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:57

    เย้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

    เขินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนค่า

    หุหุหุ ยิ้มแก้มจะแตกอยู่แล้ว หุหุหุ เขินแทนมากๆแต่ก็ดีใจแทนด้วย

    ขอบคุณนะคะไรเตอร์ที่ทำให้มีความสุขยิ้มหน้าบานได้ขนาดนี้

    จะเป็นกำลังใจให้นะคะ (^oo^)

    #283
    0
  4. #250 NuiIZiN (@nuiizin) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 11 มกราคม 2554 / 15:16
    หวานเกิ๊นนนนน!!!
    สมกะที่รอคอยมานาน 55
    ชอบมากๆๆๆๆ
    น้องมินตรงได้โล่อะ
    อย่างนี้ซิถึงจะเรียกว่าลูกผู้ชายตัวจิง 5555
    น้องซอทำถูกแล้วละค่ะ เริ่ดมากๆๆ
    #250
    0
  5. #248 m&m (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 มกราคม 2554 / 23:09
    มินซอหวานกันจัง น่าอิจฉา คุณไรเตอร์ค่ะเรื่องต่อไปจะแต่งคู่ไหนค่ะ ขอมินซออีกได้รึป่าว

    ถ้าจบเรื่องนี้แล้วไม่รู้จะไปอ่านฟิคมินซอสนุกๆแบบนี้ที่ไหน เสียดายจัง ไม่อยากให้จบเลย

    แต่ก็อยากรู้ว่ามินซอลงเอยกันยังไง จะแต่งงานกันรึป่าว แต่งฟิคมินซออีกนะค่ะ ขอร้อง

    ชอบคุณไรเตอร์แต่งค่ะแต่งค่ะสนุกดี และก็อัพแบบต่อเนื่องจนจบเรื่องอีกด้วย

    ไรเตอร์บางคนก็ชอบอัพไม่จบไม่ต่อเนื่อง ค้างๆคาๆยังไงไม่รู้



    สู้สู้นะคะคุณไรเตอร์
    #248
    0
  6. #245 momo_sone (@maknaesnsd) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 มกราคม 2554 / 18:29
    เขินแทน  จะลงเอยแล้ว
    ก็เหลือแค่ต้องเคลียร์กับจองโม
    #245
    0
  7. #244 Love Yoona ^^ (@i-am-love-yoona) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 มกราคม 2554 / 18:18
    ชอบมากเลย
    ซึ้งสุดๆๆๆ
    รอไรเตอร์อัพอีกนะคะ
    สู้ๆๆๆค่ะ
    #244
    0
  8. #243 loveseo (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 มกราคม 2554 / 01:50
    แอร๊ยยยยยยยยยยยยยย >,<

    ไรเตอร์อ่ะทำรีดเดอร์เขินอีกแล้ว

    จะบอกว่าชอบตอนนี้มากกกกกกกกกกกกกกกกเลยค่ะ

    มินกับซอน่ารักสุดๆ

    แล้วที่ไรเตอร์กังวลเรื่องภาษาน่ะไม่เลยนะคะ

    รีดเดอร์คนนี้อ่านแล้วไม่ได้รู้สึกสะดุดอะไร

    กลับรู้สึกว่าไรเตอร์บรรยายดี

    อ่านแล้วจะอินกับมินซอสุดๆที่จบตอนทุกครั้งเลยค่ะ

    ชอบเรื่องนี้มากจริงๆ

    จะคอยเป็นกำลังใจให้ไรเตอร์

    และจะคอยติดตามเรื่องนี้จนจบเลยค่ะ

    รักษาสุขภาพนะคะไรเตอร์ สู้ๆค่ะ ^^
    #243
    0
  9. #242 m&m (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มกราคม 2554 / 23:33
    เขินจังเลย ชอบตอนนี้มาก

    จะได้ลงเอยกันซะที

    แฮปปี้เอ็นดิ้ง เย้ เย้ เย้



    ขอบคุณไรเตอร์นะคะ

    ที่ทำให้รีดเดอร์คนนี้

    มีความสุขม๊ากมาก
    #242
    0
  10. #241 ... (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มกราคม 2554 / 23:26
    พอจะหวานก็หวานเกิน

    มินซอน่ารักมากๆ >
    #241
    0
  11. #240 TZAOEMM-ION (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มกราคม 2554 / 23:14
    อ๊ายยยยย น่ารักจังเลยอ่า



    อ่านไปก็บิดไป ฮ่า ฮา



    ป.ล. มีคลิปไหมค่ะ อยากได้จัง
    #240
    0
  12. #239 ayamaki_sh (@ayamaki) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มกราคม 2554 / 23:12
    มินซอ น่ารักมากอ่ะ เขินๆ >-< ฮิฮิ

    ขอบคุณมากนะคะไรเตอร์
    #239
    0
  13. #238 mod (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มกราคม 2554 / 22:44
    บอกรักกันแล้ว





    ยิ่งอ่านยิ่งเขินแทนมินกับซอ อิอิ



    เข้าใจกันสักที



    ที่นี้ก้อเหลือ พี่จองโม กะยูริแล้วสิ



    #238
    0