Only you เธอเท่านั้น...ที่หัวใจฉันเรียกหา [SNSD+Shinee+etc.]

ตอนที่ 34 : ตอนที่ 34 เรื่องราวเริ่มคลี่คลาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 536
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    4 ม.ค. 54

เรื่องราวเริ่มคลี่คลาย

 “เราควรพาเธอไปหาโรงพยาบาลนะ มินโฮบอก

เฮ้ย ฉันว่าไม่ดีกว่า ฉันว่าซอไม่อยากให้ที่บ้านรู้หรอกว่าเธอไปโดนอะไรมา ขืนเข้าโรงพยาบาล พ่อซอต้องรู้แน่ๆ เพราะเค้าเป็นหมอใหญ่ของโรงพยาบาลชื่อดังแถบนี้เลยนะ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นเกี่ยวกับคนที่บ้าน จะมีคนไปบอกข่าวทันทีเลย

อ๊ะ ฉันนึกออกแล้ว รอเดี๋ยวนะ มินโฮโทรหาญาติคนหนึ่ง เขาเป็นหมอ และเปิดคลีนิกอยู่ใกล้ๆบ้านของเขา  พอคุยเสร็จ เขาก็ขับรถมุ่งไปที่คลีนิก ระหว่างนั้นก็ให้ยุนอาโทรหาทิฟฟานี่ว่าเจออะไรมาบ้าง 

พอไปถึงคลีนิก หมอตรวจดูอาการของซอฮยอน  รวมทั้งขอยาขวดนั้นมาตรวจดู  อืม  ยาตัวนี้ไม่มีอันตรายกับร่างกายนะ ดูจากขนาดขวดแล้ว น่าจะหยดน้ำยาลงไปไม่เยอะ  แต่ก็ทำให้หลับได้ 5-6 ชั่วโมงเลย หมอพูดกับมินโฮและยุนอา

เฮ่อ...ก็ยังดีนะที่ไม่มีอันตราย... งั้นซอก็ต้องหลับไปจนเกือบเช้าเลยสิ ทำไงดีล่ะ จะบอกพ่อแม่เค้าว่ายังไงดี ยุนอาเริ่มเป็นกังวล

ฉันจะเป็นคนพาเธอกลับบ้านเอง ยุนไม่ต้องไปด้วยก็ได้ ฉันรับผิดชอบเอง มินโฮออกความเห็น

เฮ้ย ไม่ได้ ต้องมีวิธีที่ดีกว่านี้สิ ยุนอาเริ่มคิดหนัก เดินออกไปนอกห้องตรวจ

มินโฮนั่งมองดูซอฮยอนที่อยู่บนเตียงคนไข้  จับมือเธอไว้ แล้วลูบหัวเธอ ฉันเป็นห่วงเธอมากนะ...เธอคงไม่รู้เลยว่า มีเกิดอะไรขึ้นกับเธอบ้างมินโฮจ้องมองเธอ  
ทำไมคนดีๆอย่างเธอต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ด้วย... ถ้าเธอเป็นอะไรไป ฉันคงเสียใจมาก สายตาของมินโฮเต็มไปด้วยความรักและห่วงใยในตัวเธอ  หมอที่ยืนดูอยู่จึงเอ่ยขึ้นมา เค้าเป็นแฟนของนายเหรอ? ดูนายรักเค้ามากเลยนะ หมอ ยิ้มให้เขา

เปล่าหรอกครับ เราเป็นเพื่อนกัน แต่ประโยคหลังหมอพูดถูกครับ ผมรักเธอมาก มินโฮยิ้ม

นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่พี่เห็นนายเป็นแบบนี้... นายไม่ต้องเป็นห่วงหรอกนะ อีกไม่กี่ชั่วโมงเธอก็ฟื้นแล้ว

ขอบคุณพี่มากครับ แล้วก็อย่าบอกพ่อกับแม่ผมนะครับ เรื่องที่ผมพาเพื่อนมาที่นี่ 

หมอพยักหน้ารับ

เดี๋ยวเอาวิตามินไปกินก็แล้วกัน จะได้ฟื้นตัวเร็วขึ้น ให้กินหลังจากที่เธอตื่น หมอหยิบซองยาให้มิน

ยุนอาเดินเข้ามาพร้อมกับทิฟฟานี่และจินอุน  เป็นยังไงบ้าง? ทิฟฟานี่ถาม

ไม่เป็นอะไรแล้ว เพียงแต่อาจจะหลับไปอีกหลายชั่วโมง มินโฮบอก

เฮ้อ โชคร้ายจริงๆเลยยัยซอ เออ!! แล้วฉันโทรไปบอกแม่ซอแล้วนะว่าซอค้างกับฉัน เพราะกลัวเธอกลับบ้านแล้วไม่ปลอดภัย แม่เค้าก็ถามเรื่องมือถือกับเรื่องที่ทำไมฉันโทรมาเอง ฉันบอกไปว่าโทรศัพท์แบ็ตหมด แล้วก็โกหกว่าซอเค้าเผลอหลับไปแล้ว ฉันก็เลยโทรหาแทน... ดีนะที่พ่อซอไม่อยู่ ไม่งั้นสงสัยจะมารับแหงเลย ทิฟฟานี่โทรบอกทางบ้านซอฮยอนหลังจากที่ได้รับโทรศัพท์จากยุนอา

แล้วหมอนั่นล่ะ เป็นใคร ทำไมไม่จัดการมัน เอาเข้าคุกไปเลย จินอุนพูดด้วยความรู้สึกโกรธแค้น

ฉันกับมินจัดการมันแล้ว ฉันกับเพื่อนๆคิดว่าไม่อยากให้ซอเสียชื่อ ก็เลยไม่อย่างให้เป็นเรื่องราวใหญ่โต อีกอย่างพวกเราถ่ายบัตรประชาชน กับทะเบียนรถเอาไว้แล้ว เพื่อนฉันอีกคนเค้าเอาไปจัดการให้ตำรวจคอยดูอยู่ด้วย ไม่ต้องห่วง ถ้ามันทำอีกได้ติดคุกแน่ๆ

งั้นก็ดี แล้วนี่จะให้ซอนอนพักที่นี่หรอกว่ายังไง จินอุนถาม

คงพักที่นี่ไม่ได้ แต่ก็พาเธอกลับบ้านตอนนี้ไม่ได้ด้วย ถ้าฉันจะพาเธอไปพักที่คอนโดของฉัน แล้วให้ยุนหรือไม่ก็ทิฟไปอยู่เป็นเพื่อนซอด้วย ทุกคนคิดว่าแบบนี้ดีไหม มินโฮถามความเห็น 

ฉันว่าก็ดีนะ เดี๋ยวฉันจะอยู่เป็นเพื่อนเธอเอง ยุนอาเห็นด้วย ทั้งจินอุนและทิฟพยักหน้า

มินโฮอุ้มซอฮยอนกลับมาที่รถ  ก่อนที่จะเดินกลับมาที่นั่งคนขับ  จินอุนจับบ่าเขาไว้ มินหันมาทำหน้าแปลกใจ 

ขอบคุณที่ช่วยเธอไว้ หลังจากที่ฉันได้ยินเรื่องของนายที่พูดกับยุนวันนี้ ทำให้ฉันเข้าใจนาย  ฉันคิดว่าเธอคงมีความสุขถ้าได้อยู่กับนาย ดูแลเธอให้ดีๆนะ แต่เรื่องวันนั้นฉันไม่รู้สึกผิดหรอกนะที่ชกนาย หึๆ นายมันกล้ามากจริงๆ จินอุนตบบ่ามินโฮ

ขอบใจที่เข้าใจฉัน  ส่วนซอฮยอนฉันจะดูแลเธออย่างดี ถ้าเธอยังอยากมีฉันอยู่ข้างๆ แต่ถึงเธอไม่อยากให้ฉันอยู่ข้างเธอ ฉันก็จะคอยดูเธออยู่ห่างๆ มินโฮยิ้ม

อืม ฉันเองก็คิดเหมือนนาย งั้นเดี๋ยวฉันกับทิฟกลับล่ะ บายยย จินอุนโบกมือลา พร้อมกับทิฟฟานี่   มินโฮขับรถกลับที่พักพร้อมกับซอฮยอนและยุนอา

 

เมื่อจินอุนพาทิฟฟานี่มาถึงบ้าน เธอลงจากรถยื่นหมวกกันน็อคคืนให้จินอุน

นาย ไปญาติดีกับเค้าตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย ทำเหมือนเป็นเพื่อนกันมานาน คราวก่อนยังทะเลาะกันอยู่เลย แล้วทำไมนายไปสนับสนุนหมอนั่นให้ซอซะล่ะ ซอบอกไม่ใช่เหรอว่าเป็นแฟนกับพี่จองโมอยู่ทิฟฟานี่สงสัย

“ก็ฉันคิดว่าหมอนี่มันเป็นคนดีใช้ได้ แล้ววันนี้ฉันก็ได้รู้ว่าเค้าชอบซอมานานแล้ว นานกว่าฉัน แต่เค้าก็ยังไม่ถอดใจ  อ้อ แล้วเรื่องที่มินโฮเป็นแฟนกับยูริ เธอเลิกพูดได้เลยนะ เพราะเค้าสองคนไม่ได้เป็นแฟนกัน เรื่องนั้นเป็นแค่ข่าวลือ”

“จริงเหรอ แย่จัง นี่ฉันเข้าใจผิดมาตลอดเลยเหรอเนี่ย แถมยังบอกเรื่องนี้ให้ซอกับยุนเข้าใจผิดอีก” ทิฟฟานี่ทำหน้าเซ็ง

“ถูก!! เธอทำให้สองคนนั้นเข้าใจผิด อีกอย่างหนึ่งนะ ฉันไม่เชื่อเรื่องที่ซอคบกับรุ่นพี่นั่นหรอกนะ ถึงจะดูสนิทสนมกันก็เถอะ แต่ฉันดูแล้วเหมือนพี่ชายน้องสาวมากกว่า” จินอุนออกความเห็น

“จะว่าไป ฉันก็คิดเหมือนนาย ซอดูไม่ได้มีความสุขเลย เหมือนแค่ต้องการหนีมากกว่า ถ้าเดาไม่ผิดคนที่ซอกำลังหนีอยู่ ก็คงเป็นมินโฮเนี่ยแหละ”

“งั้นเราสองคนก็เห็นตรงกัน และฉันก็ได้ยินมาว่าซอเค้าก็ชอบมินโฮเหมือนกัน แต่เธออย่าไปถามซอนะ จนกว่าสองคนนี้เค้าจะคืนดีกัน” จินอุนกำชับ 

ทิฟฟานี่ทำตาโต “จริงเหรอ ฉันพลาดเรื่องสำคัญอีกแล้วสิเนี่ย ขอบใจนะที่บอก”

“อืม แล้วก็เธอไม่ต้องไปสนับสนุนพี่จองโมอะไรนั่นหรอกนะ ฉันรู้สึกไม่ค่อยถูกชะตากับรุ่นพี่คนนี้เลย”

“แหม เห็นเค้าทั้งหล่อ ทั้งเท่กว่าตัวเองล่ะสิ อิจฉาใช่มะ” ทิฟฟานี่แกล้งแซวเล่น

“ฉันไม่เคยคิดแบบนั้นเลย เอาเป็นว่าเรื่องของซอ เราอย่าไปยุ่งดีกว่า ยกเว้นว่าถ้าเห็นว่าเพื่อนกำลังเดือดร้อน หรือกำลังหลงผิดไป เราค่อยช่วย”

“โอ้โห ... นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันได้ยินนายพูดอะไรดีๆแบบนี้ เยี่ยมเลย” ทิฟฟานี่ปรบมือให้เพื่อน พร้อมกับหัวเราะชอบใจ จินอุนทำหน้างงๆ

“ทิฟฟานี่!! ไปไหนมา กลับมาเอาป่านนี้” แม่ของทิฟฟานี่กำลังเปิดประตูบ้านออกมา ทำเอาทั้งสองทำหน้าเหวอ

“ฉันไปก่อนนะ ไม่อยากฟังเสียงแม่เธอบ่น ไปล่ะ บายย” จินอุนรีบขับมอเตอร์ไซด์ออกไป

“เฮ้ย โห รักกันจริงๆเลย เพื่อนฉัน” ทิฟฟานี่ทำหน้างอ แล้วก็หันมายิ้มแหยๆให้แม่ ที่ยืนกอดอก ทำหน้าถมึงทึงอยู่หน้าบ้าน 

 

มินโฮอุ้มซอฮยอนไปยังเตียงของเขา ค่อยๆวางเธอลง จัดท่าให้เธอนอนสบาย และถอดรองเท้าให้ ยุนอาเดินตามเข้ามาหลังจากวางของเรียบร้อยแล้ว  “เดี๋ยวยุนนอนห้องนี้กับซอนะ ฉันจะไปนอนที่โซฟา”

“อืม ขอบใจนะ” ยุนอายิ้ม

“ไม่เป็นไร เรื่องเล็กน้อย มีอะไรก็เรียกฉันได้นะ” มินโฮยิ้มตอบ เขาเดินไปหยิบเสื้อผ้าและผ้าเช็ดตัวเพื่อไปอาบน้ำที่ห้องน้ำด้านนอก

ก่อนที่มินโฮจะเดินออกไป ยุนอาก็เอ่ยปาก “มินโฮ ฉันเชื่อแล้วล่ะว่านายรักเธอมากจริงๆ” ยุนอายิ้ม และหันไปมองรูปที่แขวนอยู่บนผนังในห้องนอนของเขา “ถ้าซอรู้ คงจะดีใจมาก” ยุนอาหันมาพูดกับมินโฮ

“ถ้าเธอรู้สึกแบบนั้นจริง ฉันคงดีใจมากที่สุด” มินโฮยิ้ม

“อืม ฉันเองก็คงโล่งใจ และดีใจมากเหมือนกัน ถึงตอนนั้นฉันไม่ค่อยชอบนาย แต่ตอนนี้ฉันรู้สึกดีกับนายมาก... แต่ถ้าวันไหนนายทำให้ซอต้องเจ็บปวดล่ะก็ ฉันจะไม่ปล่อยนายไว้แน่” ยุนอาจ้องเขม็ง ให้มินโฮรู้ว่าเธอเอาจริง ไม่ได้พูดเล่น

“โอเค ฉันไม่มีวันทำแบบนั้นแน่ เธอพักผ่อนเถอะ ไว้เจอกันพรุ่งนี้เช้า ฝากดูแลซอด้วยนะ” มินโฮยิ้มพร้อมกับโบกมือลา แล้วเดินออกจากห้องไปพร้อมกับปิดประตูห้องนอนให้

ขณะเดียวกันจองโม รวมทั้งเพื่อนๆของเขากำลังตามหาซอฮยอน ตอนนี้กำลังจอดรถ และยืนคุยกันอยู่ริมถนน “เอายังไงดี แจ้งตำรวจดีไหม” ชางมินถาม

“เดี๋ยวรอก่อน ฉันจะลองโทรหาเพื่อนๆของเธอดูก่อน ถ้าไม่เจอจริงๆ ฉันคงต้องบอกทางบ้านซอ และต้องแจ้งความ” จองโมบอก

ทุกคนพยักหน้า จองโมจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เขาเพิ่งเห็นว่ามีหลาย miss call  เขาเช็คเบอร์ หนึ่งในจำนวนนั้นมีเบอร์ของทิฟฟานี่โทรมาหาเขา 5 ครั้ง เขาจึงโทรกลับไปหาเธอ และภาวนาขอให้ทิฟฟานี่รู้ว่าซออยู่ที่ไหน

“สวัสดีครับ น้องทิฟ” เขาทำน้ำเสียงนิ่งๆ เก็บอาการร้อนรนเอาไว้ เพราะไม่อยากให้ทิฟฟานี่เป็นกังวลไปด้วย

“สวัสดีค่ะพี่จองโม วันนี้โทรหาพี่ตั้งหลายครั้งไม่เห็นพี่รับสายเลย ทำไมโทรกลับมาดึกจังล่ะคะ”

“ขอโทษครับ พอดีพี่ติดธุระอยู่ แล้วก็ปิดเสียงโทรศัพท์อยู่ด้วยครับ น้องทิฟมีเรื่องอะไรรึเปล่าครับ เห็นโทรมาหลายครั้ง”

“อ่อ เผอิญว่าตอนนั้นทิฟกำลังตามหาซอกันน่ะค่ะ แต่ตอนนี้เจอแล้ว ไม่ต้องรบกวนพี่แล้วล่ะค่ะ”

“จริงเหรอครับ เจอเธอที่ไหน แล้วตอนนี้เธออยู่ที่ไหน” พอเขาได้ยินว่าทิฟฟานี่เจอเธอแล้ว ก็ดีใจจนลืมตัว

“เอ่อ จริงค่ะ แล้วทำไมเสียงพี่ดูตื่นเต้นมาก หรือว่าพี่เองก็หาซอไม่เจอ” ทิฟฟานี่ถามกลับไป

“ปะ เปล่าครับ พอดีพี่เองโทรหาเธอไม่ติดเลยน่ะครับ ก็เลยเป็นห่วง แล้วตอนนี้เธออยู่ที่ไหนล่ะครับ”

ทิฟฟานี่นิ่งไป ไม่แน่ใจว่าควรบอกเขาดีไหม

“เอ่อ  ก็คืนนี้ซอไปพักกับยุนอา เพื่อนโรงเรียนเก่าน่ะค่ะ ซอบอกว่าแบตเตอรี่มือถือหมด ก็เลยติดต่อใครไม่ได้ แต่เค้าก็โทรกลับมาหาทิฟแล้ว พี่จองโมไม่ต้องห่วงนะคะ” ทิฟฟานี่เลี่ยงที่จะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้จองโมฟัง

“ครับ งั้นก็ดีแล้ว ...ขอบคุณมากนะครับ พี่ไม่รบกวนแล้ว บ๊ายบายน่ะครับ” จองโมวางสายไป เขาดีใจมากและโล่งใจที่สุด

“เฮ่อ โล่งอกไปที ไปหาเพื่อนนี่เอง” กาอินที่เป็นกังวลมากที่สุด ยิ้มกว้างออกมา รู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก

“งั้นแยกย้ายกันกลับเถอะ ไว้เจอกันวันจันทร์” ซองมินบอกทุกคน

จองโมเดินกลับไปที่รถของตัวเอง นั่งครุ่นคิดถึงเรื่องในคืนนี้ ทั้งๆที่รู้ว่าเราจะมา แล้วทำไมเธอไม่โทรบอกเรานะ ว่าเธอจะไปไหน หรือมีอะไรเกิดขึ้นกับเธอ ที่ไม่อยากบอกเรารึเปล่า ตอนนี้คงโทรถามเธอไม่ได้ ไว้พรุ่งนี้ลองโทรดูอีกทีก็แล้วกัน’ 

-----------------------------------------------------------------------------------------
สวัสดีทุกคนจ๊า ปีใหม่ที่ผ่านมาหวังว่าคงได้รับคำอวยพรที่ดีๆกันนะคะ
สำหรับไรเตอร์ก็ได้รับสิ่งดีๆในปีใหม่นี้เช่นกัน ถึงวันนี้จะเริ่มไม่สบายอีกรอบ แต่ก็ยังสู้ไหว
มีภาพมินซอมาฝากสำหรับคนที่ชอบทั้งสองคนนี้นะคะ
แคปภาพมาจากแฟนแคม งาน KBS Music Festival 2010




 
 
 
 
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

356 ความคิดเห็น

  1. #282 [P]uppy[B]eary (@puppybeary) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:41
    ว้าววววว..จะคลี่คลายแล้วหรอคะ

    เอ..ยังรึเปล่าน้า หุหุหุ แต่มาถึงขนาดนี้แล้วน่าจะคลี่คลายได้แล้วเนอะ

    คลิปงานนั้นเราก็ดูหลายรอบเหมือนกัน คิดว่าไม่ต่ำกว่า 30 รอบ หุหุหุ

    สายตามินมินนี่แบบหวานหยาดเยิ้มมาก ตั้งแต่เดินมาแล้ว

    ตอนแรกเราก็คิดว่า เอ๊...มองมักเน่น้อยหรือยูรินะ เพราะมาสองคนพร้อมกัน

    แต่พอมาเห็นตอนมักเน่น้อย ร้องเย้..แล้วมินมินมองแบบหวานหยาดเยิ้ม

    ดูซ้ำไปซ้ำมาตั้งหลายรอบค่า ว่าใช่มั๊ย หุหุหุ 

    เป็นกำลังใจให้ในการแต่งต่อไปเรื่อยๆนะคะ สนุกมากๆเลย (^oo^)
    #282
    0
  2. #235 NuiIZiN (@nuiizin) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 มกราคม 2554 / 00:09
    ขอให้น้องซอตื่นมาด้วยความเข้าใจ
    ผู้ชายที่รักและหวังดีกะผู้หญิงที่ตัวเองรักได้ขนาดนี้หาได้ยากจิงๆ
    เรื่องราวทั้งหมดกำลังจะดีขึ้น
    อย่าให้มีอะไรแย่ไปกว่าที่ผ่านมาเลย
    #235
    0
  3. #233 loveseo (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 มกราคม 2554 / 03:46
    ps. หายไวๆนะคะไรเตอร์

    fighting ka ^___^
    #233
    0
  4. #232 loveseo (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 มกราคม 2554 / 03:42
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด>,<

    ชอบทั้งภาพแคปของไรเตอร์ และ แฟนแคมที่คุณNi-nee เอามาแปะมากกกกค่ะ

    ยิ่งทำให้อินกับคู่นี้เข้าไปใหญ่

    ซอดูเขินๆอายๆไม่กล้ามอง แต่มินนี่มองแบบจ้องจริงจัง

    แอร๊ยยยยยยยย ขอกรี๊ดอีกสิบรอบ >,<

    ไรเตอร์คะ ชอบตอนนี้มากค่ะ สนุกมากกกกก

    มีทั้งมินซอ ทั้งยุนซอ 5555555 เรียลสุดๆ

    อยากให้ซอรับรู้ความดีของมิน แล้วเลิกหนี เลิกเข้าใจผิด

    อยากให้ทุกอย่างเริ่มคลี่คลายเหมือนชื่อตอนจริงๆๆๆ

    ตอนนี้กรี๊ดมินมากกกก

    ชอบยุนอา กับ จินอุนมากๆด้วยค่ะ

    เพื่อนๆซอมีแต่คนดีๆนะคะ

    ส่วนพี่จองโมน่ะ ออกไป ออกไป! 55555555

    มาอัพต่อไวๆนะคะไรเตอร์

    รีดเดอร์คนนี้จะรอออออออออเสมอ :)
    #232
    0
  5. #231 Ni-nee (@ni-nee) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 มกราคม 2554 / 23:37
    ลองดูนี่ละกันนะคะ หน่วงๆหน่อยหนึ่ง เพราะไฟล์ใหญ่ค่ะ 
     
      
    #231
    0
  6. #230 ... (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 มกราคม 2554 / 23:33
    ตอบ คุณ m&m ค่ะ

    เป็นแขนของยูริตอนปรบมือค่ะ

    จากภาพนี่คิดว่ามินโฮมองซอฮยอนนะ

    น่ารักจริงๆ >
    #230
    0
  7. #229 ... (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 มกราคม 2554 / 23:25
    อยากรู้ตอนซอตื่นจัง ><

    มินน่ารักมากๆ 5555

    ชอบรูปจัง น่ารักมาก

    รอตอนต่อไปนะคะ

    ขอให้หายโดยไว เพี้ยง !
    #229
    0
  8. #228 m&m (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 มกราคม 2554 / 22:20
    เริ่มคลี่คลายจิงจิงแล้วใช่มั้ย

    แฮปปี้ แฮปปี้จังเลยค่ะ อิอิ

    ชอบรูปมากเลย มินมองซอใช่มั้ย

    ไม่ได้มองยูริใช่มั้ย เห็นข่าวมินโฮ

    กับยูริบ่อย เหมือนคบกัน

    อยากให้คบกันซอมากกว่า

    รูปที่มีแขนยื่นมาทางมินโฮอ่ะ

    แขนใครหรอ ใช่แขนซออ่ะป่าว

    ใครรู้ช่วยบอกที ดูไม่ออกจิงจิง



    คุณไรเตอร์สู้สู้นะคะ ดูแลสุขภาพตัวเองด้วย
    #228
    0
  9. #225 Love Yoona ^^ (@i-am-love-yoona) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 มกราคม 2554 / 21:51
    รออ่านต่อนะคะ
    สนุกมากเลย
    #225
    0
  10. #224 mod (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 มกราคม 2554 / 21:38
    อ่านไปลุ้นไป



    ยิ่งดูรูปยิ่งอินนน
    #224
    0