Only you เธอเท่านั้น...ที่หัวใจฉันเรียกหา [SNSD+Shinee+etc.]

ตอนที่ 31 : ตอนที่ 31 ความสัมพันธ์ครั้งก่อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 495
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    23 ธ.ค. 53

ความสัมพันธ์ครั้งก่อน

 หลังจากวันนั้น ทุกคนมาเรียนตามปกติ แต่จองโมกลับเดินมาส่งซอทุกเช้า และไปส่งเธอกลับบ้านด้วย  จองโมตามประกบซอทุกครั้งหลังจากเรียนเสร็จ ทำให้มินไม่มีโอกาสที่จะคุยกับเธอ

กลุ่มของมินไปกินข้าวหลังเลิกเรียนด้วยกัน ยกเว้นยูริที่ขอตัวกลับ  จู่ๆอนยูและจงฮยอนก็จ้องหน้ามิน “นี่นาย ฉันคิดมาตลอดเลยนะว่านายกับยูริชอบกัน แต่หลังจากคืนรับน้องวันนั้น ฉันรู้ละว่านายชอบซออยู่ แต่ไม่กล้าพูดกับพวกฉันใช่มั้ย?” จงฮยอนถาม

“ฉัน... เอ่อ... ใช่ ฉันชอบเธอมานานแล้ว ขอโทษนะที่ไม่ได้บอก แต่เธอเคยปฏิเสธฉัน ฉันก็ไม่รู้ว่าจะบอกพวกนายยังไง” มินสารภาพ

“โธ่เอ้ย ว่าแล้วไง ฉันรู้สึกว่านายทำตัวแปลกๆเวลาเจอเธอ ฉันก็ว่าทำไมถึงไม่อยากให้ฉันรู้จักเธอนัก” อนยูชี้หน้ามิน

“ขอโทษ ที่ไม่ได้พูดกับพวกนายตรงๆ ถึงเธอจะปฏิเสธ แต่ฉันก็อดหวงเธอไม่ได้” มินทำหน้าสำนึกผิด

“แล้วนี่ ยูริรู้แล้วใช่มั้ย ถึงไม่คุยกับนายเลย แล้วไอ้ข่าวที่ว่าพวกนายคบกันมันก็ไม่ใช่เรื่องจริงน่ะสิ” จงฮยอนถาม

“อืม นั่นเป็นแค่ข่าวลือที่เพื่อนโรงเรียนเก่าฉันกุขึ้นมา เพราะไม่อยากให้สาวที่มันชอบมาชอบฉัน แต่ฉันไม่นึกว่าจะลือไปไกลมากขนาดนั้น”

“แต่ดูท่ายูริชอบนายจริงๆนะ มินโฮ นายไม่เห็นใจเธอหน่อยเหรอ?” จงฮยอนถามเขา

“เฮ้อ เรื่องนั้นฉันก็เห็นใจเธอนะ แต่ว่าหัวใจมันคงเปลี่ยนใจกันไม่ได้ง่ายๆ อีกอย่างฉันไม่เคยคิดอะไรแบบั้นกับยูริเลย ที่หยอกเล่น ควงแขนกันบ้าง ก็เพราะเห็นว่าเราสนิทกัน ไม่ได้คิดอะไรเลย” มินโฮถอนหายใจ เขารู้สึกผิดที่ทำให้เธอมีความหวัง

“อืม ถ้านายยืนยันแบบนั้น ฉันจะเป็นคนปลอบใจเธอเอง” จงฮยอนเสนอตัว

มินและอนยู ขมวดคิ้ว จ้องจงฮยอน “นี่ นายชอบเธอเหรอ” มินกับอนยูพูดเกือบพร้อมกัน จงฮยอนยิ้มเขิน “ใช่ แต่ฉันคิดว่าพวกนายอาจจะคบกัน ฉันเลยไม่กล้า”

“งั้นก็อย่าช้า ทำให้เธอเห็นว่านายดูแลเธอได้” มินบอก

“โธ่เอ้ย ดีแต่แนะนำคนอื่น นายมันไม่ได้เรื่องเลยมิน ชอบเค้ามาตั้งนานแล้ว ยังจีบไม่สำเร็จไม่ใช่เหรอ ถึงต้องใช้จูบ 5555” อนยูแซวมิน ทำให้จงฮยอนหัวเราะไปด้วย

มินหน้าแดง พูดไม่ออก

“นั่นน่ะสิ นายนี่ร้ายไม่เบา ไม่นึกว่าจะเป็นคนแบบนี้นะ เห็นนิ่งๆ ไม่นึกว่าจะกล้าจูบสาวต่อหน้าคนอื่นๆได้” จงฮยอนเสริม

“เฮ้ย อย่าพูดแบบนั้น ฉันก็...แค่ ...เอ่อ แล้วเล่นเกมแบบนั้น ก็ต้องมีโดนปากบ้างแหละ” มินโฮก้มหน้า

“ที่ฉันเห็นไม่ใช่แบบนั้นนิ นายประคองหน้าเธอให้เงยขึ้นมารับจูบนายด้วย ฉันเห็นแล้วยังสยิวไปด้วยเลย” อนยูทำท่ากระตุกเหมือนถูกไฟช็อต

มินโฮยิ้มอาย “เอ้ย อย่าแซวดิ่ ฉันก็อายเป็นเหมือนกันนะ เพียงแต่ตอนนั้นสติฉันมันควบคุมไม่ได้... เฮ้อ... แย่ว่ะ ฉันทำให้เธอขายหน้าคนอื่นๆรึเปล่าเนี่ย” มินส่ายหัว เพราะนึกย้อนไป เขาก็ทำเรื่องน่าอายจริงๆ มินทำหน้ากลัดกลุ้ม

“เฮ้ย ไม่ต้องคิดมาก ฉันจะบอกอะไรให้นะ ไหนๆก็จูบเธอไปแล้ว นายก็ต้องรีบรุกจีบเธอนะ” อนยูเสนอ

“เอางั้นเหรอ ... เธอจะเกลียดฉันอีกรึเปล่าก็ไม่รู้ แถมตอนนี้ยังมีพี่จองโมอะไรนั่นอีก”

“เรื่องเกลียดไม่เกลียด เราไม่มีทางรู้หรอก แต่ดูท่าทีซอหลายๆครั้ง เธอดูเหมือนจะแคร์นายนะ ส่วนรุ่นพี่คนนั้น ถึงจะเป็นแฟนหรืออะไรก็ตาม นายก็ไม่ได้คิดจะสนใจอยู่แล้วนี่นา  สิ่งสำคัญสำหรับนายคือนายชอบซอ และไม่อยากให้เธอเป็นของคนอื่นไม่ใช่เหรอ” จงฮยอนพูด

“นั่นสินะ ตอนนี้ฉันไม่ได้สนใจเรื่องนั้นอีกแล้ว” มินครุ่นคิด ไม่รู้ว่าเธอจะรู้ตัวรึเปล่า ว่าเธอจูบตอบฉันด้วยเขาอมยิ้มเมื่อนึกถึงคืนนั้น

“ขอบใจพวกนายมากนะ” มินโฮยิ้ม พอได้ปรึกษาเพื่อนทั้งสองคนทำให้เขามั่นใจมากขึ้น

“ไม่เป็นไรหรอก ถ้ามีอะไรให้พวกฉันช่วยก็บอก” จงฮยอนพูด อนยูพยักหน้าเห็นด้วย

“อื้ม ฉันจะสู้อีกครั้ง” มินพยักหน้า เพื่อนๆยิ้มให้กำลังใจเขา

 

วันรุ่งขึ้น หลังจากจองโมมาส่งซอ เธอนั่งอยู่ในห้องพร้อมกับทิฟและจินอุน จินอุนนั่งด้านในสุด หลังจากนั้นก็เป็นทิฟและซอนั่งถัดมา  ส่วนจงฮยอน อนยู ยูริ นั่งด้านหลังถัดไปอีกสองแถว  มินเดินมาจากด้านหลัง เขาเดินเลยกลุ่มเพื่อนไป และเดินเข้าไปนั่งข้างซอ ทำเอายูริตกใจและไม่พอใจกับสิ่งที่เขาทำ “คิดจะทำอะไรของนาย” เธอพูดพึมพำ

ซอไม่ได้สนใจเนื่องจากที่นั่งข้างเธอปกติจะมีเพื่อนคนอื่นๆ เดินมานั่งบ้าง แต่ทิฟและจินอุนเห็นมินก่อน พวกเขาทำตาโต ทำหน้าตกใจ ทำให้ซอหันไปมอง “มิน” ซอพูดชื่อออกมาเบาๆ

“นายมานั่งนี่ทำไม ไปนั่งกับเพื่อนนายข้างหลังโน่น” จินอุนไล่อย่างไม่ใยดี

“ฉันจะนั่งที่นี่ ตรงนี้ว่างนี่นา ฉันมีสิทธิ์เลือกจะนั่งตรงไหนก็ได้” มินทำลอยหน้า ไม่สนใจคำพูดของจินอุน

“หนอย ...นายนี่ยังกล้ามาทำแบบนี้อีกเหรอ” จินอุนชี้หน้า

“เฮ้ย จินอุนใจเย็นสิ” ทิฟหันไปหันมา ไม่รู้จะทำยังไง

“จินอุนพอเถอะ เค้าจะนั่งนี่ก็ช่างเค้า เราย้ายก็ได้” ซอทำท่าจะลุกขึ้น แต่มินจับแขนเธอไว้

“ฉันไม่ได้มาทำอะไรเธอ แค่อยากมานั่งเรียนข้างเธอเท่านั้น ฉันไม่รบกวนเธอหรอก นั่งที่นี่เถอะ” มินจ้องหน้าซอ ทำให้เธอชะงัก

“ซอ นั่งเถอะ อาจารย์มาโน่นแล้ว” ทิฟบอก

ซอนั่งลงที่เดิม เธอเงียบและไม่พูดอะไรกับมิน มินเองก็ตั้งใจเรียน เหลือบมองเธอเป็นบางครั้ง เขาอมยิ้ม รู้สึกมีความสุข ถึงแม้จะเห็นเธอทำหน้าบึ้งก็ตาม  ต่างกับจินอุนที่จ้องมินเขม็ง รู้สึกโกรธ แต่ก็ทำอะไรมินไม่ได้ เพราะรุ่นพี่ซึลองคาดโทษเอาไว้

เค้าคิดอะไรของเค้ากันนะ ทำแบบนี้ไม่เกรงใจยูริหรือไงซอคิดอยู่ในใจ อยากจะหันไปมองยูริ แต่ก็ไม่กล้า

หลังจากอาจารย์เดินออกไป ซอรีบปิดหนังสือเก็บใส่กระเป๋า และลุกออกจากที่นั่ง โดยที่ไม่รอใคร

มินจับแขนเธอไว้ “รอเดี๋ยวสิซอ ฉันมีเรื่องอยากคุยด้วย”

ซอพยายามสะบัดแขนให้หลุด แต่มินไม่ยอมปล่อย “นี่ปล่อยนะ ฉันไม่อยากคุยกับนาย” ซอพยายามแกะมือออก เธอมองไปรอบๆ เห็นเพื่อนๆหลายคนจ้องมองอยู่ ทำยังไงดี’  แล้วจินอุนก็ดึงมือมินออกจากแขนซอ “ไปกันเถอะ” จินอุนมองด้วยหางตา แล้วจับแขนซอเดินออกไป ทิฟรีบเดินตามหลังทั้งสองคนไป

มินนิ่งค้าง เธอโกรธอะไรฉันนักหนาเหรอ หรือว่าเรื่องที่เข้าใจผิดระหว่างฉันกับยูริมินคิด

อนยูเดินลงมาหามิน ตบบ่า “ไม่เป็นไรเพื่อน เดี๋ยวหาโอกาสใหม่”

ยูริมองดูมินด้วยความเจ็บปวด ทำไม นายไม่หันมาชอบฉันบ้าง

“ยูริ ไปกินข้าวด้วยกันนะ” จงฮยอนที่นั่งอยู่ข้างๆ เรียกเธอ

“อื้ม ไปสิ แล้วนายต้องรอสองคนนั่นรึเปล่า?”   ยูริถาม

“เธออยากรอรึเปล่าล่ะ?” จงฮยอนถามกลับ

ยูริหันมา “ถ้าฉันไม่อยากรอ นายจะไปกับฉันรึเปล่า” น้ำตาซึมออกมาจากขอบตาเธอ

“ได้สิ ไปกันเถอะ” จงฮยอนยิ้มให้กำลังใจ

ทั้งสองคนลุกออกไป มินและอนยูมองตาม จงฮยอนหันหลังมา โบกมือให้เพื่อนทั้งสอง

 

ระหว่างที่รออาหารที่สั่ง ทิฟก็ถือโอกาสถามซอ “ซอ ฉันว่าจะถามหลายทีแล้วแต่ลืมทุกที... เธอกับมินรู้จักกันมานานแล้วใช่มั้ย?” ทิฟขมวดคิ้ว

ซอถอนหายใจ ก่อนจะบอกทิฟ “อืม ใช่ ฉันรู้จักเค้ามาตั้งแต่ม.5 เราเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน”

“ไม่เห็นซอบอกทิฟเลย ตอนแรกทิฟก็เห็นว่าซอมองเค้าอยู่ แต่บอกไม่รู้จัก”

“ก็ซอไม่แน่ใจน่ะ อีกอย่าง เราไม่เจอกันมาตั้งปีแล้ว ไม่ได้สนิทกันเหมือนเดิม”

“แต่ดูท่าเค้าจะชอบเธอนะ เธอกับเค้า...เคยชอบกันเหรอ?” ทิฟทำหน้าสงสัย

“เปล่านะ  ไม่ใช่แบบนั้น เราก็แค่เพื่อนกัน” ซอทำหน้าตกใจ รีบโบกมือปฏิเสธ

“แต่ฉันมองเธอกับเค้ามองกันแปลกๆนะ เหมือนมีอะไรในใจ...” ทิฟรุกคำถามอีก

“ทิฟ พอได้แล้ว ไม่เห็นเหรอว่าซอไม่อยากจะตอบ เรื่องเก่าช่างมันเถอะ ยังไงตอนนี้ก็ห่างๆกันไปแล้ว เลิกถามถึงซะที” จินอุนพูดด้วยอารมณ์หงุดหงิด

“นี่นาย....เออ ช่างเถอะ ไม่ถามก็ได้ แต่ฉันว่าเค้าชอบเธอแน่นอน” ทิฟพยักหน้ามั่นใจ

 

ชั่วโมงเรียนรอบบ่าย ซอนั่งด้านในสุดทำให้ไม่มีที่นั่งที่มินจะมานั่งข้างเธอได้  เขาจึงกลับไปนั่งกับเพื่อนๆ ซึ่งยูริยังไม่ยอมคุยกับมิน และไม่มองหน้าเขาเหมือนเดิม

หลังจากเลิกเรียน จองโมก็มารออยู่หน้าห้อง ซอเดินไปหาเขา

“สวัสดีครับสาวน้อย เลิกเรียนแล้วใช่ไหม ไปกันเถอะ” จองโมยิ้มหวาน

“ค่ะ” ซอยิ้มตอบ หันหลังมาโบกมือให้จินอุนและทิฟ ทั้งสองโบกมือตอบ จินอุนยิ้มแห้งๆให้แล้วก็กลับมาทำหน้าเศร้า

“เสียใจเหรอ” ทิฟถามหลังจากที่ซอเดินไปแล้ว

“อืม เฮ่อ อกหักอีกแล้ว ทำไมฉันต้องเป็นแบบนี้อยู่เรื่อย” จินอุนถอนหายใจ

ทิฟตบบ่า “ไม่เห็นเป็นไร ดูอย่างฉันสิ ยังไม่มีแฟน ไม่เห็นเดือดร้อนเลย ยังไงคิดว่าสักวันก็ต้องเจอคนที่เหมาะกับเราแหละ ตอนนี้ยังมาไม่ถึง” ทิฟปลอบใจเพื่อน

“ขอบใจนะ เธอนี่เป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ ถึงเราจะทะเลาะกันบ่อยๆ แต่เวลาฉันเสียใจ เธอก็ปลอบใจฉันทุกครั้ง” จินอุนยิ้ม

“เอางี้ ลองมาคบกันเป็นแฟนดูมะ เผื่อเราจะเข้ากันได้” จินอุนยิ้มเจ้าเล่ห์ เพราะต้องการแกล้งทิฟ

“เฮ่ย!! ไอ้บ้า ไม่เอา ฉันไปดีกว่า” ทิฟทำหน้าแขยง และรีบเดินหนี

“เดี๋ยวสิ จะไปไหน โธ่เอ้ย แค่ล้อเล่น ทำเป็นกลัวไปได้” จินอุนหัวเราะ

ทิฟหันมาแล่บลิ้นใส่เขา
*******************

หลายวันผ่านไป ซอก็ยังไม่ให้โอกาสมินได้คุยกับเธอสักครั้ง  วันหนึ่งหลังจากเรียนเสร็จทั้งทิฟ ซอ และจินอุนออกไปกินข้าวด้วยกัน บริเวณหน้ามหาลัย  วันนี้จองโมต้องกลับไปทำธุระที่บ้านทำให้ไม่สามารถไปส่งเธอได้

“ซอ เธอกับพี่จองโมคบกันอยู่เหรอ?” ทิฟถาม เพราะซอไม่เคยพูดอะไร แต่กลับกับจองโมทุกวัน

“อะ อือ” ซอพยักหน้า

“แต่ดูเธอเฉยๆ จังเลย ดูไม่ดีใจ และไม่เหมือนคนกำลังอินเลิฟนะ” ทิฟจับผิด

“อะไรกัน ดีใจสิ พี่เค้าเป็นคนน่ารัก ใจดีมากนะ” ซอแกล้งยิ้ม แล้วก็ก้มหน้าก้มตากินข้าว

“ปิดอะไรพวกเราอยู่รึเปล่า?” ทิฟหรี่ตามองซอ

 นี่เราดูออกง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?ซอนึกกลัวว่าทิฟจะรู้ว่าเธอโกหก แต่ในถ้าเธอยืนยัน ทิฟคงยอมแพ้ไปเอง

“เปล่าซะหน่อย เราสองคนคบกันจริงๆ เอ่อ...ข้าวมาแล้ว กินข้าวกันเถอะ” ซอหลบตา

ทิฟมองท่าทีแปลกๆของซอ เธออยากจะถามต่อ แต่คงไม่มีประโยชน์ถ้าซอไม่อยากจะบอกเธอ  เธอคงไปทำอะไรไม่ได้   จินอุนเองก็สังเกตท่าทีของซอเช่นกัน เขาเองก็รู้สึกอย่างที่ทิฟรู้สึก แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

ระหว่างที่กินกันอยู่นั้น เฮ้ หวัดดีซอ มีเสียงสาวน้อยที่คุ้นเคยตะโกนทักทาย พร้อมกับเดินไปยังโต๊ะที่ซอนั่งอยู่

ทั้งสามคนหันไปตามเสียงนั้น  สวัสดียุน ซอยิ้มกว้าง ลุกขึ้นยืนพร้อมกับโบกมือทักทาย และเดินไปหายุน หลังจากถามสารทุกข์สุกดิบ ซอก็แนะนำทั้งสามคนให้รู้จักกัน ยุนมาทำอะไรแถวนี้เหรอ?” ซอถาม

พอดีออกมากินข้าวกับเพื่อน ผ่านมาแถวนี้ก็เลยเข้ามาหาซอน่ะแหละ ว่าจะชวนกลับบ้านด้วยกัน กำลังจะโทรหาแต่เดินผ่านร้านนี้ก็เห็นซอนั่งกินข้าวอยู่พอดี ยุนยิ้ม

ดีจัง ซอคิดถึงยุนมากเลย เห็นยุนไม่ค่อยมีเวลา ต้องทำกิจกรรมที่มหาลัยตลอด ซอก็ไม่อยากโทรไปกวน ซอกอดยุน

ยุนเองก็ยิ้มกับความขี้อ้อนของเพื่อน  ทิฟกับจินอุนยิ้ม และแปลกใจที่เห็นซอทำท่าทางแบบนั้น เพราะไม่เคยเห็นเธออ้อนใครแบบนี้มาก่อน

ซอนี่ ก็มีมุมขี้อ้อนแบบนี้เหมือนกันเนอะ น่ารักจัง ฮ่าๆๆ ทิฟพูดพร้อมทั้งหัวเราะ

เพราะเราสนิทกันมาก เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่จำความได้เลย ยุนบอก

เดี๋ยวซอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ ยุนคุยกับทิฟ กับจินอุนไปก่อนนะ ซอลุกเดินออกไป

พอซอเดินห่างออกไปแล้ว ทิฟก็นึกอะไรขึ้นได้ ตั้งใจจะถามยุนอา

ยุน ถามอะไรหน่อยสิ ทิฟลังเล แต่ก็อยากรู้

ได้ ถามมาสิ

ยุนรู้จัก ชเว มินโฮ รึเปล่า? หลังจากได้ยินคำถาม ยุนอาทำหน้าแปลกใจ รวมทั้งจินอุนที่ไม่คิดว่าทิฟจะถามเรื่องคนๆนี้

--------------------------------------------------------------------------------------- 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

356 ความคิดเห็น

  1. #279 [P]uppy[B]eary (@puppybeary) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:56
    ยังเข้าใจผิดกันเหมือนเดิมอยู่ดี

    สงสารยูริอีกแล้ว หุหุหุ

    จะคลี่คลายเพราะยุนยุนรึเปล่าน้า

    จะติดตามต่อไปนะคะ

    เป็นกำลังใจให้น้า (^oo^)
    #279
    0
  2. #211 NuiIZiN (@nuiizin) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2553 / 22:58
    น้องซออะ
    ทำไมไม่เปิดโอกาสให้น้องมินพูดบ้าง??
    ทำแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะคะ
    เปนหญิงต้องเล่นตัวแต่พองามค่ะ
    ถ้ามากไปมันจะดูน่ารำคาญนะคะ
    หัวใจตัวเองก้อรู้อยู่ว่าเลือกใครเพราะอะไร
    แต่ทำไมการกระทำมันสวนทางละคะ?
    #211
    0
  3. #210 Ni-nee (@ni-nee) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2553 / 19:02
    รับพิจารณาค่ะ
    แต่คงจะเฉพาะที่ไม่ใช่เป็นคำพูดละกันนะคะ ^^ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำจ๊า
    #210
    0
  4. #209 PR.PAM'z (@pompamjung) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2553 / 15:20

    เราชอบเรื่องนี้มากนะคะ แต่หลังจากอ่านไปซักพัก
    เราขอให้ไรเตอร์แก้ไขเรื่องการพิมชื่อได้มั้ยคะ
    เราอยากให้พิมชื่อมินโฮ ซอฮยอน ยุนอาเต็มๆน่ะค่ะ
    เพราะมันเหมือนตัดชื่อไป อย่างเรียกมินโฮ ว่ามิน
    ดูน่ารักหญิงๆไป =[]= บางครั้งมันไม่ให้ฟีลอ่ะค่ะ

    #209
    0
  5. #208 WoOtAe (@lovewootae) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2553 / 10:41
    อ๊าย...ตื่นเต้นจังเลย
    มาอัพเร็วน๊า
    ตอนนี้ซอได้เจอยุนแล้ว
    หวังว่าจะได้เจอคีย์น๊ะ
    #208
    0
  6. #207 momo_sone (@maknaesnsd) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2553 / 11:25
    ทำไมซอไม่เปิดโอกาสให้มินเลย
    มินสู้ๆ

    ง่ะ  ค้างอะ  ไรเตอร์

    มาอัพด่วนเลยนะ
    #207
    0
  7. #206 Love Yoona ^^ (@i-am-love-yoona) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2553 / 06:49
    ดีใจจังเหม่งยุนที่รักกลับมาแล้ว
    ไรเตอร์อัพบ่อยๆๆนะคะ
    เราเข้ามาดูทุกวันเลย
    #206
    0
  8. #205 loveseo (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2553 / 02:56
    อ๊ายยยยย ไรเตอร์จบค้างมาก

    ดีจังที่ยุนมาแล้ว

    จะเป็นตัวช่วยให้อะไรๆดีขึ้นใช่มั๊ยคะ

    แล้วตอนนี้มินกำลังฮึดอีกครั้งด้วย

    อดใจรอครั้งต่อไปไม่ไหวแล้ว

    มาอัพเร็วๆนะคะไรเตอร์
    #205
    0
  9. #204 ayamaki_sh (@ayamaki) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2553 / 23:23
    ว้าวว ยุนโผล่มาแล้ว จะทำให้มินกับซอเข้าใจกันแล้วใช่มั้ย อิอิ สู้สู้ค่ะ ไรเตอร์ ^-^
    #204
    0
  10. #203 .... (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2553 / 23:14
    จบค้างง 5555555555

    ยุนมาแล้ว เมื่อไหร่คีย์จะมา

    คิดถึงสองคนนี้จริงๆ 555

    มินซอจะได้เข้าใจกัน >
    #203
    0