Only you เธอเท่านั้น...ที่หัวใจฉันเรียกหา [SNSD+Shinee+etc.]

ตอนที่ 25 : ตอนที่ 25 คำแนะนำของจองโม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 508
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    3 ธ.ค. 53

   คำแนะนำของจองโม

“เดี๋ยว ซอ” มินลุกวิ่งตามไป พอตามทันเขาก็คว้าแขนเธอเอาไว้ ดึงเธอให้หันมาเผชิญหน้า จับแขนเธอไว้ทั้งสองข้าง จ้องมองเธอ ซอก้มหน้า ไม่กล้ามองมิน
“ซอ ร้องไห้ทำไม ฉันพูดอะไรที่ทำให้เธอเสียใจรึเปล่า ฉันขอโทษ”
เธอค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองเขา มองลึกไปในดวงตาของเขา ‘นายยังรักฉันอยู่รึเปล่า?’ ซออยากถามคำถามนี้เหลือเกิน แต่ไม่กล้าพอ และเธอไม่อยากทำร้ายยูริ
“ซอ...ขอโทษ ที่ตอนนั้นไม่ฟังมินเลย ขอโทษที่ทำให้เสียใจ” เธอหลบตาเขา เพราะถ้าเห็นสายตาของเขา เธออาจจะเผลอพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมา
มินรู้สึกใจหาย ที่เห็นเธอร้องไห้ แววตาเต็มไปด้วยความเศร้า แล้วเขาก็ดึงเธอเข้ามากอด “ซอ ไม่ต้องเสียใจกับคนอย่างฉัน เรื่องนั้นฉันไม่ได้สนใจอีกแล้ว ฉันอยากเห็นเธอมีความสุข ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อเธอ”  
หน้าของซอซุกอยู่กับอ้อมอกมิน ‘นายพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง นายยังชอบฉันอยู่ใช่มั้ย’ เธอได้แต่ถามคำถามอยู่ในใจ ตอนนี้เธอคงพูดคำนี้ออกไปไม่ได้ เพราะเขามีคนอื่นอยู่แล้ว 
แล้วจู่ๆ ซอก็ดิ้นจนหลุดจากอ้อมกอด ผลักมินออก “นายไม่ต้องมาทำอะไรเพื่อฉันหรอก นายควรพูดแบบนั้นกับคนที่นายรัก ไม่ใช่ฉัน” ซอเอามือเช็ดน้ำตาตัวเอง 
มินขมวดคิ้ว มองเธออย่างไม่เข้าใจ “เธอหมายถึงใคร? คนที่ฉันรัก...”
“ซอ!!” มีเสียงชายหนุ่มเรียกมาจากด้านหลังของซอ มินชะงักคำพูด มองไปตามเสียงนั้น และซอเหลียวหลังไปมอง ก็เห็นจองโมยืนอยู่
จองโมเห็นน้ำตาไหลอาบแก้มของซอ ก็เข้าใจว่าเธอกำลังถูกรังแก จึงรีบก้าวเข้ามาประจันหน้ากับมิน “นี่นายทำอะไรซอ!!” จองโมใช้แขนข้างหนึ่ง โอบไหล่ของซอไว้
“ฉันไม่ได้ทำอะไร เราสองคนกำลังคุยกันอยู่” มินจ้องกลับ สายตาไม่สะทกสะท้าน
“คุยเหรอ แล้วทำไมซอถึงร้องไห้...นายรังแกเธอใช่มั้ย” จองโมโกรธ จ้องตามินเขม็ง
ซอเห็นท่าทางไม่ค่อยดีจึงจับแขนจองโมเพราะกลัวว่าจะมีเรื่องมากไปกว่านี้ 
“ไม่มีอะไรหรอกค่ะพี่จองโม ซอกำลังจะกลับพอดี เราไปกันเถอะค่ะ”
ซอดึงแขนจองโมให้เดินตามเธอมา จองโมมองหน้าซอ   ดูสีหน้าของเธอเหมือนกำลังเจ็บปวด  ทำให้อารมณ์โกรธของเขาอ่อนลง “ซอ เป็นอะไรไป” ซอไม่ตอบแต่จับแขนจองโมไว้แน่น ทำให้เขาใจหาย ‘ผู้ชายคนนั้นทำให้เธอเป็นแบบนี้เหรอ’
 “ซอ พี่เอารถมา ไปขึ้นรถก็แล้วกัน” จองโมบอก
“ค่ะ” ซอปล่อยมือจากแขนจองโม แล้วปล่อยให้เขาเดินนำไปที่รถซึ่งจอดอยู่ไม่ไกล
 
มินได้แต่มองทั้งสองเดินจากไป คิดทบทวนกับสิ่งที่ซอพูด ‘เธอหมายความว่ายังไง เธอไม่รู้เหรอว่าคนที่ฉันรักก็คือเธอ’
 
“ซอจะกลับบ้านเลยรึเปล่าครับ?” จองโมถามหลังจากสตาร์ทรถ
“ซอรบกวนให้พี่ไปส่งที่สวนสาธารณะใกล้ๆนี้ได้รึเปล่าคะ” ซอหันมาถาม น้ำตายังเอ่อขอบตา
“ได้ครับ แต่ว่าให้พี่ขออยู่เป็นเพื่อนซอนะ...พี่ไม่อยากให้ซออยู่คนเดียว” จองโมมองเธอด้วยความเป็นห่วง และเริ่มเคลื่อนตัวรถออกจากที่จอด
ซอหยุดคิด ก่อนจะตอบ “ได้ค่ะ ตอนนี้ซอก็ไม่อยากอยู่คนเดียวเหมือนกัน” พอพูดจบ น้ำตาก็ไหลพราก
“บ้าจัง ทำไมเป็นแบบนี้นะ” ซอโมโหตัวเองที่ไม่ยอมหยุดร้องไห้ หยิบผ้าเช็ดหน้าออกจากกระเป๋ามาเช็ดน้ำตา
“ซอ ถ้าอยากร้องไห้ ก็ร้องออกมาเถอะ อย่าฝืนตัวเองนะ ระบายออกมา มันอาจจะทำให้เราดีขึ้น” จองโมละมือข้างหนึ่งจากพวงมาลัย ลูบหัวเธอ
พอได้ยินแบบนั้น ซอก็ยิ่งร้องไห้หนัก “ขอบคุณนะคะ ที่อยู่กับซอตอนนี้”
หลังจากขับมาได้ 10 นาทีก็ถึงสวนสาธารณะ เขาขับรถเข้าไปจอด ดับเครื่องยนต์
ซอซับน้ำตาตัวเอง ที่ตอนนี้เริ่มหยุดไหลแล้ว
“เราจะเดินไปข้างนอก หรือจะนั่งอยู่ในรถดีครับ” จองโมถาม
“เดินออกไปข้างนอกดีกว่าค่ะ”
“โอเคครับ ไปกันเถอะ” จองโมยิ้ม
ทั้งสองเดินไปที่เก้าอี้ว่างใต้ร่มไม้ “ซอชอบมาที่นี่เหรอครับ?”
“ใช่ค่ะ ที่สวนนี้อากาศสดชื่นดี แล้วก็เงียบสงบ แต่ช่วงเย็นๆคนก็จะเยอะหน่อยค่ะ เพราะมาออกกำลังกายกัน” ซอยิ้ม
“แล้วพี่จองโมมาหาซอมีอะไรรึเปล่าคะ แล้วรู้ได้ยังไงว่าซออยู่ที่ไหน”
“ก็ ไม่มีอะไรหรอก พอดีพี่โทรหาซอเพราะเป็นห่วง เห็นวันนี้ดูซึมๆไป โทรมาซอไม่รับสาย พี่เลยไปหาซอที่บ้าน คนที่บ้านซอบอกว่าไปร้านหนังสือ พี่ก็ตามมานี่ล่ะครับ”
“ขอบคุณนะคะที่เป็นห่วง”
“จะเป็นไรมั้ย ถ้าพี่จะถาม...เรื่องซอ กับผู้ชายคนเมื่อกี้ เอ่อ..พี่เป็นห่วงซอ ถ้ามีอะไรที่พอให้พี่ช่วยได้ หรือไม่อย่างน้อยถ้ามีอะไรอึดอัดอยากระบาย พี่ก็จะเป็นผู้รับฟังให้ซอได้นะ แต่ว่าถ้าไม่อยากเล่าก็ไม่เป็นไรครับ...” จองโมอึกอัก เขาอยากรู้แต่ก็เกรงว่าจะทำให้ซอไม่สบายใจ
ซอยิ้มให้จองโม “ขอบคุณนะคะ...ในเมื่อพี่เห็นซอเป็นแบบนี้ ซอก็คงจะปิดอะไรพี่ไม่ได้แล้ว” หน้าเธอสลดลง หลังจากนั้นเธอก็เล่าเรื่องเธอและมินให้จองโมฟัง ตั้งแต่ที่เจอจนกระทั่งตอนนี้
“...เค้ามีคนอื่นอยู่แล้ว เค้ากลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ซอไม่รู้ว่าที่เค้ามาทำดีด้วย เค้าต้องการอะไร เค้ายังชอบเราอยู่ หรือว่าเค้าแค่อยากเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม แต่สำหรับซอคงไม่อาจมองเค้าแบบเพื่อนได้อีกแล้ว และคงทนไม่ได้ที่จะอยู่ใกล้ๆเค้าโดยไม่รู้สึกเจ็บปวด” ซอน้ำตาคลอขึ้นมาอีกครั้ง
จองโมรู้สึกเจ็บแทนเธอ ที่เห็นเธอร้องไห้เสียใจมากขนาดนี้ ทั้งเห็นใจและสงสาร เขาลูบหัวเธอเบาๆ “ไม่เป็นไรนะ พี่จะดูแลและอยู่ข้างๆซอเอง” จองโมไม่รู้ว่าจะพูดอะไรที่ดีไปกว่าคำนี้ได้
“ขอบคุณค่ะ แต่แค่ตอนนี้พี่อยู่เป็นเพื่อนซอก็พอแล้ว”  ซอยิ้มทั้งน้ำตา
“เฮ้อ เมื่อไหร่จะเลิกร้องไห้ได้ซะทีนะ แย่จัง ซอไม่ใช่เด็กประถมแล้ว ยังทำให้พี่มาเห็นซอร้องไห้เป็นเด็กแบบนี้อีก” เธอเอาผ้ามาเช็ดน้ำตาตัวเอง
 
 “ไม่เป็นไร ร้องไห้กับพี่ได้ พี่ยินดีเสมอที่จะคอยปลอบใจซอ ไม่ว่าจะโตแค่ไหน ซอก็ยังเป็นคนที่พี่อยากดูแล...” จองโมยิ้มหวาน ‘...เพราะพี่รักเธอ’ เขาเติมประโยคท้ายนั้นในใจ
“แต่ซอดูแลตัวเองได้นะ ถึงจะอ่อนแอบ้างบางครั้ง แล้วก็ไม่อยากเป็นภาระให้ใคร หรือต้องมาเป็นทุกข์เพราะซอหรอกนะคะ” ซอไม่อยากให้จองโมห่วงเธอมากเกินไป
“ไม่ได้ยุ่งยากหรือเป็นภาระอะไรสำหรับพี่หรอกนะ พี่มีความสุขซะอีก ที่อย่างน้อยพี่ก็ทำให้ซอหายเศร้า หรือยิ้มได้บ้าง”
“ขอบคุณอีกครั้งนะคะ พี่จองโมดีกับซอมากจริงๆ ดีใจที่ได้เจอพี่อีกครั้ง” ตอนนี้ซอยิ้มโดยที่ไม่มีน้ำตาแล้ว และรู้สึกปลื้มพี่ชายที่แสนดีคนนี้เหลือเกิน
แล้วจองโมก็นึกอะไรขึ้นมาได้
“ซอบอกว่ามินกับแฟนของเค้าอยู่ห้องเดียวกับซอใช่รึเปล่า? ถ้าเป็นแบบนั้น อีกสองวันก็ต้องไปเข้าค่ายรับน้องด้วยกันหมดล่ะสิ” จองโมถาม
“ใช่ค่ะ เฮ่อ... รู้สึกไม่ดีเลย ซอไม่รู้ว่าตัวเองจะเข้มแข็งได้มากแค่ไหน พี่จองโมก็ไม่ได้เป็นรุ่นพี่คณะเดียวกันด้วย” ซอถอนหายใจ เธอไม่อยากไปโดยที่ตัวเองยังอ่อนแออยู่แบบนี้ จากที่เธอคิดว่าทำใจกับเรื่องที่ผ่านมาได้แล้ว แต่การได้พบมินอีกครั้ง กลับทำให้เธอรู้สึกเจ็บปวดยิ่งกว่าเดิม
“พี่คิดว่าพี่ไปได้นะ พี่สนิทกับรุ่นพี่ที่คณะของซอ เห็นมีคุยกับพี่อยู่เหมือนกันว่าอยากได้คนไปช่วยดูรุ่นน้องอีกคน ช่วงนี้พี่ก็ว่างๆอยู่ด้วย”
“จริงเหรอคะ ดีสิ ซอจะได้อุ่นใจขึ้นมาบ้าง” เธอยิ้ม
“มีอีกเรื่องนึง ที่พี่คิดว่าจะแนะนำ แต่ถ้าซอไม่เห็นด้วยก็ไม่เป็นไรหรอกนะ” จองโมทำหน้าจริงจัง
“อะไรเหรอคะ?” ซอทำหน้าสงสัย
“ซอ ไม่อยากให้มินโฮมาอยู่ใกล้ๆ ไม่อยากให้มาสนใจ และให้ความหวังซอทั้งๆที่เค้ามีแฟนอยู่แล้วใช่มั้ย?”
ซอมองหน้าจองโมอย่างงงๆ ว่าเขากำลังจะพูดอะไร แล้วเธอก็พยักหน้า “ก็ใช่ค่ะ”
“ถ้างั้น พี่ว่าถ้าซอมีแฟน เค้าอาจจะไม่เข้ามายุ่งกับซออีกก็ได้”
“มีแฟนเหรอคะ...ซอจะมีได้ยังไงล่ะค่ะ ตอนนี้ซอคงไม่พร้อมที่จะมีใครทั้งนั้น” ซอน้ำตาซึม
จองโมจับไหล่ทั้งสองข้างของเธอ “ฟังนะซอ ซอไม่จำเป็นต้องมีแฟนจริงๆ แค่มีแฟนหลอกๆก็ได้ ทำให้มินเห็นว่าซอมีคนอื่นอยู่แล้ว และซอไม่ได้สนใจมินเลย”
ซอจ้องหน้าจองโมอย่างไม่เข้าใจ “แล้วใครจะมาทำแบบนั้นล่ะคะ อีกอย่างซอไม่ใช่คนที่จะเล่นละครเก่งหรอกค่ะ” ซอทำหน้าเครียด เธอนึกภาพตัวเองแบบนั้นไม่ออกจริงๆ
“พี่เอง พี่จะเป็นแฟนหลอกๆของซอ ซอไม่ต้องคิดอะไรซับซ้อน แค่ทำตามพี่ก็พอ แค่ทำเหมือนเรารักกัน”
ซอทำตาโต ตกใจกับคำพูดของจองโม “พี่จองโม ไม่ดีมั้งคะ ซอทำไม่ได้หรอก”
“เราไม่จำเป็นต้องทำอะไรแบบคู่รักกันก็ได้ ทำตัวปกติแบบพี่น้องอย่างที่เราเคยเป็น แต่แค่บอกคนอื่นว่าเราเป็นแฟนกัน มันไม่ยากใช่ไหมซอ” ในใจของจองโมอยากดูแลเธอมากกว่าที่เป็นอยู่ ถ้าเธอตอบตกลง ถึงแม้จะเป็นแฟนแบบหลอกๆ แต่เขาก็หวังว่าสักวันเธออาจจะเห็นเขาเป็นแฟนจริงๆก็ได้
“เอ่อ...พี่จองโม แบบนี้มันจะดีเหรอคะ” ตอนนี้ซอสับสน ในใจเธอก็ไม่อยากให้มินมาอยู่ใกล้ทำให้เธอหวั่นไหว แต่การโกหกคนอื่นว่าเป็นแฟนกับจองโมเธอก็รู้สึกผิดอยู่ไม่น้อย
“พี่ไม่ได้บังคับให้ซอทำแบบนี้หรอกนะ แต่มันก็อาจจะมีทางอื่นก็ได้ เท่าที่พี่คิดได้ตอนนี้ก็มีวิธีนี้เท่านั้น ซอลองไปคิดดูก่อนก็ได้ แล้วค่อยให้คำตอบพี่” จองโมปล่อยมือจากไหล่ของเธอ
“ขอบคุณนะคะ ที่ช่วยซอหลายๆอย่าง แต่แบบนี้มันมากเกินไปที่จะขอให้พี่ช่วย ซอไม่อยากทำให้ใครต้องมาทุกข์หรือต้องมาลำบากเพราะซอ” เธอก้มหน้า รู้สึกว่าตัวเองทำให้พี่ชายคนนี้ต้องมารับรู้ความทุกข์ของเธอ ทำให้เขาต้องมาเดือดร้อนไปด้วย
“พี่บอกแล้วไง พี่ยินดี ซออย่าคิดมากนะ เรื่องนี้พี่ทำได้สบายๆอยู่แล้ว” จองโมยิ้ม
“ค่ะ เรื่องนี้ซอจะเก็บไปคิดดู ถ้ามันไม่มีหนทางแล้วจริงๆ และซอไม่สามารถจัดการหัวใจของตัวเองได้ ซอจะใช้วิธีของพี่นะคะ” เธอยิ้มตอบ และหวังว่าแผนนั้นเธอคงไม่ต้องใช้มันเป็นคำตอบสุดท้าย

-------------------------------------------------------------------------------------------------

แค็ปมาจากคลิป โมเม้นท์เล็กๆ น้อยๆ ดูออกมั้ยใครเป็นใคร







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

356 ความคิดเห็น

  1. #273 [P]uppy[B]eary (@puppybeary) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2554 / 14:23

    หุหุหุ สนุกดีค่ะ มีรสชาติดีอ่า ชอบให้มีคนอื่นมาเกี่ยวข้องด้วย

    เรื่องราวจะได้มีหลายรสชาติ ถ้ามีกันอยู่สองคน มันจะไม่ค่อยมีอะไรมาก

    เป็นกำลังใจให้นะคะ จะติดตามอ่านเรื่อยๆค่า (^oo^)

    #273
    0
  2. #158 lovseo (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2553 / 22:19
    ไม่อยากให้เข้าใจผิดดราม่ากันเพราะพี่จองโมเลยยยย

    เอาแค่เข้าใจผิดแบบหึงกันเล็กๆได้มั๊ยคะ ตบจูบก็ได้ค่ะ 555555

    รีดเดอร์ไม่อยากน้ำตาท่วมค่ะ



    เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์ค่ะ ^^
    #158
    0
  3. #157 m&m (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2553 / 20:46
    จองโมร้ายกาจมาก อย่าทำแบบนี้สิ อย่าหลอกตัวเองและคิดว่าซอจะสนใจถ้าหากได้เป็นแฟนหลอกๆกัน

    อย่าขัดขวางความรักของมินกับซออีกเลยนะ แค่นี้ก็มีอุปสรรคมากพอแล้ว



    อุ๊ย...ขอโทษค่ะอ่านตอนนี้แล้วอินมากไปหน่อย ไม่ได้ตั้งใจจะเกลียดจองโมจริงๆหรอกนะ



    ขอบคุณ...คุณไรเตอร์มากนะคะ...สู้ต่อไปนะคุณไรเตอร์
    #157
    0
  4. #156 ayamaki_sh (@ayamaki) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2553 / 20:34
    อ๊าก พี่จองโมแผนพี่มันช่าง ....จริงๆเลย

    ซออย่าทำเลยนะ

    ขอบคุณไรเตอร์ค่ะ มาอัพเร็วๆนะคะ
    #156
    0
  5. #154 momo_sone (@maknaesnsd) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2553 / 13:49
    ซออย่าไปทำตามแผนของจองโมนะ  แผนสูงมาก
    #154
    0
  6. #153 NuiIZiN (@nuiizin) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2553 / 10:20
    พี่จองโมแผนการร้ายกาจ!!!!
    ถ้าน้องซอตกลงผลที่ออกมาจะมีสองแบบ
    1. มินโฮเสียใจและยอมรับคนอื่นเข้ามา
    2. มินโฮเสียใจแต่จะทำทุกวิถีทางให้น้องซอมาอยู่ด้วย
    ถ้าเปนแบบสองก้อดีไปนะคะ
    คงเหนน้องมินโฮหึงอาละวาดแบดบอยก้อคราวนี้แหละ
    55555555555555
    #153
    0
  7. #152 ,,, (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2553 / 07:11
    สนุกกกก 55555555

    เข้าใจกันสักทีเถอะสองคนนี้
    #152
    0
  8. #151 Love Yoona ^^ (@i-am-love-yoona) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2553 / 06:47
    Yeah!!!!
    ไรเตอร์มาอัพเพิ่มอีกแล้วดีใจจังเลย
    ไรเตอร์มาอัพบ่อยๆนะคะ...เรื่องนี้สนุกมากเลย
    แล้วอยากจะถามว่าเหม่งยุนของหนูจะคู่กับใครคะ
    #151
    0