Only you เธอเท่านั้น...ที่หัวใจฉันเรียกหา [SNSD+Shinee+etc.]

ตอนที่ 23 : ตอนที่ 23 การพบกันอีกครั้งบนรถเมล์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 506
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    30 พ.ย. 53

การพบกันอีกครั้งบนรถเมล์

วันรุ่งขึ้นพ่อของซอไม่ได้มาส่งเธอเช่นเคย เช้านี้เธอจึงมารอรถเมล์ มินโฮเองก็มารอด้วยเช่นกัน เขามายืนรออยู่ก่อนแล้ว พอเหลือบไปเห็นเธอเดินมา เขาจึงรีบเดินไปหลบอยู่หลังต้นไม้ใกล้ป้ายรถเมล์เพื่อไม่ให้เธอเห็น

‘ปกติตอนเช้าไม่เคยเห็นเธอมาขึ้นรถเมล์นี่นา หรือว่าวันนี้พ่อเธอจะติดธุระ’ มินเคยเห็นซอนั่งรถไปกับพ่อทุกเช้า จึงแปลกใจที่เห็นเธอมารอรถเมล์  

พอรถมาถึง เขาเดินไปพร้อมกับผู้โดยสารคนอื่นๆ ที่เดินตามหลังซอ เพื่อไม่ให้เธอสังเกตเห็น ซอเลือกที่นั่งใกล้ประตู ส่วนมินเข้าไปหาที่นั่งว่างด้านหลัง  เนื่องจากเป็นช่วงเช้าจึงมีผู้โดยสารใช้บริการรถเมล์แน่นขนัด หลังจากที่นั่งไปได้ 4 ป้าย คนก็เต็มรถ หลังจากนั้นก็มีหญิงชราเดินขึ้นรถมา ซอฮยอนที่อยู่ใกล้ที่สุดจึงลุกให้เธอนั่ง ซอยืนหันหน้าไปทางหน้าต่าง เธอทรงตัวไม่ค่อยอยู่เวลารถเบรก ซอจึงจับราวไว้แน่น แต่ตัวก็ยังโอนเอนอยู่ดี จู่ๆ รถที่กำลังออกจากป้าย เบรกกะทันหัน มือซอหลุดจากราว ทำให้เซถลาไปข้างหน้า แล้วก็มีแขนของใครคนหนึ่ง โอบเอวเธอไว้จากด้านหลัง หลังของเธอปะทะกับแผงอกของเขา
‘โอ๊ย เกือบล้มแล้ว’ ซอโล่งอก คนๆนั้นคลายแขนออกจากตัวเธอ หลังจากที่เห็นว่าเธอยืนได้ ซอเงยหน้ามองหาที่จับ แล้วก็หันมาขอบคุณคนที่ช่วยเธอไว้ “ขอบคุณค่ะ ที่...” เธอยืนตะลึงมองชายคนนั้น ‘มินโฮ’ ชื่อของเขาดังก้องอยู่ในความคิดของเธอ หัวใจเธอเต้นแรงขึ้นมาทันที มองหน้าเขานิ่งค้างอยู่แบบนั้น แก้มชมพูค่อยๆแดงระเรื่อขึ้นมา    
“อรุณสวัสดิ์ ซอฮยอน” เขายิ้มทักทายเธอ
“อะ..อรุณสวัสดิ์” ซอได้สติ จึงทักทายตอบ และหลบตาเขา ‘จะพูดอะไรต่อดี ทำไมเค้ามาอยู่บนรถคันนี้ได้ ขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่นะ’ คำถามผุดขึ้นในใจมากมาย แต่เธอก็ไม่ได้พูดกับเขา หัวใจเต้นแรงเกินกว่าจะควบคุมได้ แม้แต่น้ำเสียงก็ยังฟังดูสั่นเทา
 
ซอฮยอนหันไปทางหน้าต่าง ส่วนมินโฮยืนหันไปทางด้านหน้ารถ ตอนที่เขาจ้องมองเธออยู่ห่างๆ เขาก็ยังตื่นเต้น ยิ่งตอนนี้ยืนอยู่ใกล้ๆกัน ห่างแค่เอื้อมมือ ยิ่งทำให้เขาแทบอดใจตัวเองไว้ไม่ได้ อยากจับมือเหมือนที่เคยทำ อยากโอบกอดเธอไว้ในอ้อมแขน ยิ่งนึกถึงวันที่เขาจูบเธอ เขาก็ยิ่งหน้าแดงขึ้นเรื่อยๆ ‘แย่จริง ทำไมถึงคิดอะไรแบบนั้นนะ ถ้าเธอรู้คงจะเกลียดเราอีกแน่’ เขาพยายามสลัดความคิดเหล่านั้นออกไป
“เธอ สบายดีใช่ไหม” มินเริ่มประโยคสนทนากับเธอ
ซอหันมามองเขา เห็นสายตาที่อ่อนหวานแบบนั้น ทำเอาเธอต้องก้มหน้าหลบตาด้วยความเขินอาย “อื้อ สะ..สบายดี  มินล่ะ”
“สบายดี ฉันดีใจนะที่ได้เจอเธออีก เธอดู...เอ่อ..น่ารักมากกว่าเดิม” มินยิ้มเขิน รู้สึกอายกับคำพูดของตัวเอง แต่เขาก็พูดออกมาจากความรู้สึกในใจ 
ซอหันมามองด้วยความแปลกใจ ว่าเขากำลังชมเธอตามมารยาท หรือว่าเขาพูดออกมาจากใจจริง แต่ก็ทำเอาเธอยิ่งเขินและทำตัวไม่ถูก
“ขอบคุณที่ชม...ซอก็ดีใจเหมือนกัน มินเองก็ดูเปลี่ยนไปเยอะนะ ดูร่าเริง และมีความสุขกว่าตอนนั้นมาก” ซอหันมาพูดด้วยยิ้มสดใส แต่ถึงประโยคสุดท้ายรอยยิ้มเธอก็เจื่อนลง ‘จริงสิ ตอนนี้ เค้ามีแฟนแล้ว ต้องมีความสุขเป็นธรรมดา ฉันลืมไปได้ยังไงนะ’ เธอนึกขึ้นได้ว่าเมื่อวานนี้ได้ยินข่าวร้ายจากทิฟ เธอหันกลับมามองข้างทาง สายตาเธอไม่อาจซ่อนความเศร้าหมองไว้ได้
มินโฮเห็นปฏิกิริยาของเธอ เขาไม่เข้าใจว่าจู่ๆเธอเป็นอะไรไป จากที่ดูเหมือนดีใจที่เจอเขา แต่ตอนนี้กลับทำหมางเมิน ‘นี่เราพูดอะไรผิดไปรึเปล่า?’ ก่อนที่เขาจะพูดอะไรต่อ รถเมล์ก็จอดป้ายที่พวกเขาต้องลงพอดี มินโฮมองไปด้านนอก “เอ๊ะ นี่ถึงมหา’ลัยแล้ว” มินบอก ซอถึงได้สติ “จริงด้วย”  
พวกเขาต้องรีบลงจากรถก่อนที่รถจะปิดประตู มินกลัวว่าจะไม่ทันประตูรถปิด จึงคว้ามือซอวิ่งลงจากรถ 
“เกือบลงไม่ทันแล้ว” มินหันมามองซอแล้วยิ้มแป้น 
ซอยิ้มตอบ “นั่นสิ” เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นที่สัมผัสมือของเธอ จึงก้มลงมองมือตัวเอง เธอและเขากำลังจับมือกัน เธอรีบดึงมือออก ‘เราไม่ควรจับมือกับเค้า’

มินขมวดคิ้ว ‘ทำไมเธอทำท่าเหมือนรังเกียจเราขนาดนี้’ เขาทั้งเสียใจและน้อยใจ เขามองเธอด้วยสายตาที่ผิดหวัง ซอจ้องมองสายตาคู่นั้น ‘ไม่อยากจับมือกับเค้า ไม่อยากหวั่นไหว ไม่อยากเสียใจไปมากกว่านี้อีกแล้ว’ เธอและเขาต่างยืนนิ่ง และสบตากันโดยที่ไม่ได้พูดอะไร และแล้ว...

“มินโฮ” ยูริเดินลงมาจากรถเมล์ เห็นมินโฮพอดี
มินและซอหันไปตามเสียงเรียกนั้น ซอเห็นยูริเธอก็จำได้ทันทีว่าเป็นผู้หญิงที่อยู่กับมินตลอดเวลา ถ้าเขาแนะนำว่ายูริเป็นแฟนล่ะก็ เธอคงรู้สึกเจ็บปวดเกินกว่าที่จะรับไหว เมื่อคิดได้แบบนั้นซอจึงหันหลังเดินเข้าไปในรั้วมหา’ลัย  
มินหันกลับมาหาซอ อยากจะเรียกเธอเอาไว้ แต่เธอก็เดินไปไกลแล้ว ยูริเดินมายืนข้างๆมิน
“เมื่อกี้ยืนคุยกับใครอยู่” ยูริถาม เพราะเธอเห็นเขาตั้งแต่รถเมล์ยังไม่เปิดประตูให้ลงป้าย 
“อ่อ เพื่อนน่ะ” มินตอบ
“เพื่อนที่โรงเรียนเราเหรอ ไม่เห็นคุ้นเลย แต่ว่าดูเหมือนว่าเรียนคณะเดียวกับเราใช่มั้ย”
“เค้าเป็นเพื่อนโรงเรียนเก่า แล้วตอนนี้เค้าก็เรียนคณะเดียวกัน”
“เหรอ มิน่าล่ะยูลถึงเห็นมินมองเค้าแปลกๆ เพราะรู้จักกันนี่เอง” ยูริยิ้ม เพราะเธอเองสังเกตเห็นมินแอบมองผู้หญิงคนนั้นหลายครั้ง จนเธอเองรู้สึกหวั่นๆว่าเขากำลังแอบชอบคนๆนั้นอยู่ แต่เมื่อรู้ว่ารู้จักกัน ยูริก็รู้สึกโล่งใจ คิดว่าเขามองเพราะคุ้นหน้าเธอ
“ป่ะ เข้าไปเรียนเถอะ อีกแค่ 20 นาทีก็จะถึงชั่วโมงเรียนแล้ว” มินชวนยูริ
“จ๊ะ” ยูริยิ้ม เธอมีความสุขที่ได้อยู่ข้างๆเขา
 
จองโมยืนรอซออยู่ที่หน้าอาคารเรียน เมื่อเห็นซอเขาก็ยกมือทักทาย
“ซอครับ” จองโมเรียก
“สวัสดีค่ะ พี่จองโม ทำไมมายืนตรงนี้ล่ะคะ รอใครเหรอ” ซอยิ้มทักทาย
“สวัสดีจ๊ะ สาวน้อย ก็มารอเราน่ะแหละ เมื่อวานเป็นอะไร เสียงเหมือนเป็นหวัดนะ พี่เป็นห่วงก็เลยมายืนอยู่ตรงนี้ไง”
“ก็ซอบอกแล้วนี่คะ ว่าไม่เป็นอะไร แต่ก็ขอบคุณนะคะที่เป็นห่วง” เธอยิ้มสดใส
จองโมยิ้ม ยกมือขึ้นลูบหัวเธอ “จ๊ะ พี่เห็นแล้วว่าไม่เป็นอะไร พี่คงเป็นกังวลไปเอง”
ซอชะงักเล็กน้อยที่จองโมลูบหัวเธอ แต่ก็ปล่อยให้เขาทำ เพราะคิดว่าเขาเหมือนเป็นพี่ชายคนหนึ่งของเธอ 
มินโฮและยูริเดินมาถึงหน้าอาคาร มินเห็นภาพที่ซอกำลังยิ้มมีความสุขและมีผู้ชายคนหนึ่งกำลังลูบหัวเธออยู่ เขากำหมัดแน่น มินรู้สึกโกรธและน้อยใจ ทำไมเวลาเธออยู่กับผู้ชายคนอื่น เธอปล่อยให้คนอื่นทำแบบนั้นได้ แต่กับเขา แค่จับมือเธอยังไม่อยากจับเลยด้วยซ้ำ
“ยูริ รีบเดินเถอะ” มินหันมาหายูริ แล้วคว้ามือเธอเดินเข้าไปในตัวอาคาร เพราะเขาไม่อยากเห็นภาพบาดตาเหล่านั้น 
ซอฮยอนได้ยินเสียงมินตอนที่เรียกยูริ จึงมองไปทางต้นเสียงนั้น และเห็นมินกำลังจูงมือยูริเดินเข้าไป หัวใจของเธอเหมือนถูกเข็มทิ่มลงไป แม้จะแค่ไม่ถึงนาทีที่มองเห็นเขาจูงมือกัน  แต่กลับเหมือนตอกย้ำบาดแผลในใจนั้นลึกเข้าไปอีก เธอน้ำตาซึม ก่อนที่จะพยายามข่มกลั้นมันเอาไว้ เพราะสัญญากับตัวเองว่าต้องเข้มแข็ง 
“น้องซอ เป็นอะไรรึเปล่า” จองโมถาม เพราะเห็นเธอตาแดงเหมือนจะร้องไห้
“ไม่เป็นไร เอ่อ...เดี๋ยวต้องเข้าเรียนแล้ว ซอไปก่อนนะคะ ไว้เจอกันค่ะ บายยย” ซอยิ้ม โบกมือลาและรีบเดินเข้าประตูไป  
“เกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่ เหมือนเธอมีอะไรในใจ เป็นห่วงจริงๆเลย” จองโมสงสัย เพราะเห็นสีหน้าของเธอเมื่อกี้แล้ว เหมือนเธอกำลังร้องไห้

ซอเดินไปเข้าห้องน้ำเหมือนเคย พยายามเรียกสติตัวเองกลับมา และเดินไปเข้าห้องเรียน เธอมองไปรอบๆ มีเพื่อนนักศึกษาในห้องนั่งกันเกือบเต็มแล้ว ไม่เห็นทั้งทิฟและจินอุน ‘หายไปไหนกันนะ ทั้งสองคนเลย ไม่เป็นไร หาที่นั่งก่อนดีกว่า’ ซอเห็นที่นั่งว่างด้านหน้า กำลังเดินไปนั่ง กลับมีมือมาฉุดเธอเอาไว้ ซอหันไปมอง
 “สวัสดีจ๊ะ ขอโทษที่เสียมารยาท” ยูริปล่อยมือออกจากมือซอ แล้วยิ้มหวานให้เธอ
“ฉันชื่อยูรินะ เรียกยูลเฉยๆก็ได้ แล้วเธอชื่ออะไร?” ซอทำหน้างงๆ ก่อนจะตอบ
“ชื่อซอฮยอนจ๊ะ เรียกสั้นๆ ซอ ยินดีที่ได้รู้จักนะยูล” ซอยิ้มตอบ เธอกำลังคิดว่าทำไมยูริถึงมาทักเธอ
“เพื่อนเธอยังไม่มาเลย มานั่งกับเรามั้ย?” ยูริถาม พลางหันไปมองกลุ่มเพื่อนชายที่นั่งกันอยู่ 2-3 คน รวมทั้งมินโฮ ซึ่งตอนนี้เขาทำไม่สนใจมองซอเลย แต่เพื่อนคนอื่นๆ กลับมองเธออย่างสนใจ
ซอทำท่าลังเล ใจหนึ่งก็ไม่อยากนั่งใกล้ อีกใจหนึ่งก็ไม่กล้าปฏิเสธน้ำใจของเพื่อนใหม่
“นะ มานั่งด้วยกัน” ยูริไม่รอฟังคำตอบ จูงมือซอเข้ามานั่ง   เพื่อนชายทั้งสามคนนั่งเรียงกัน ถัดมาเป็นยูริ และซอ  หลังจากนั่งเสร็จแล้ว ยูริก็สะกิดซอ
“เดี๋ยวยูลแนะนำเพื่อนให้รู้จักนะ คนที่นั่งในสุด ชื่อจงฮยอน ถัดมาเป็นอนยู แล้วก็คนนี้คงไม่ต้องแนะนำ เพราะรู้จักกันอยู่แล้ว” ซอหันมายิ้มให้เพื่อนใหม่อีกสองคน ทั้งสองหนุ่มส่งยิ้มหวานให้เธอ แต่พอมาถึงมิน เขาหันมามองเธอแค่เสี้ยววินาทีแล้วก็หันไปมองกระดานหน้าชั้นเรียน เขาทำเป็นเมินเฉยกับเธอ ซอหน้าเสียที่เห็นเขาทำแบบนั้น ‘ไม่อยากให้ยูริเข้าใจผิด ไม่จำเป็นต้องทำเมินกันขนาดนั้นก็ได้’ ซอบ่นอยู่ในใจ
“ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนค่ะ ฉันชื่อซอฮยอน หรือเรียกซอเฉยๆ นะคะ” 
“ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันคร๊าบบบ” หนุ่มๆทั้งสองคน พูดพร้อมกัน
มินโฮหันไปจ้องเขม็งทางเพื่อนชายทั้งสอง “นี่ๆ พวกนายเก็บอาการกันบ้างสิ” มินเผลอใช้น้ำเสียงดุดัน
“เฮ้ย พวกฉันยังไม่ได้ทำอะไรซะหน่อย มาทำเสียงดุแบบนี้ หรือว่าหวง” อนยูทำหน้าสงสัย
“นั่นสิ ไม่เห็นต้องพูดแบบนั้นกับพวกเราเลยนี่นา” จงฮยอนเสริม
มินเพิ่งรู้สึกตัว ทำหน้าเหรอหรา “ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย ก็พวกนายจ้องหน้าเธอแบบนั้น พวกนายจะทำเธออึดอัดน่ะสิ” มินแก้ตัว แต่ไม่กล้าสบตาพวกเพื่อนๆ
“นั่นสิ พวกนายน่ะ ใช้สายตาหวานซะขนาดนั้น เดี๋ยวเธอกลัว ไม่กล้ามานั่งกับพวกเราอีกหรอก” ยูริช่วยพูด ทั้งๆที่เธอก็รู้สึกว่ามินเองก็ทำตัวผิดปกติ
‘หวงเหรอ คงไม่หรอก เค้ามียูริอยู่แล้วนิ’ ซอคิด แต่ปฏิกิริยาของเขาก็น่าสงสัยจริงๆ
เธอคิดอะไรได้บางอย่างจึงแกล้งพูดออกไป
“ซอไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นหรอก อย่ากังวลเลย ทุกคนน่ารักดี ซอดีใจที่ได้รู้จักนะคะ” ซอยิ้มหวาน ทำเอาสองหนุ่มใจเต้น
“ซอก็น่ารักนะครับ ผมก็ดีใจที่ได้รู้จัก ไว้วันหลังไปเที่ยวกับพวกเรานะ” จงฮยอนเสนอ
“ใช่ๆ ถ้ามีซออีกคน ต้องสนุกแน่ๆเลย” อนยูเสริม
ซอมองมินโฮที่กำลังทำหน้าขุ่นเคืองแล้วเธอก็ตอบจงฮยอน “ได้ค่ะ ถ้ามีเวลาว่างนะคะ” พร้อมกับยิ้มหวาน
ทำเอามินโฮเลือดขึ้นหน้า ‘อะไรกัน!! เดี๋ยวนี้เธอเป็นมิตรกับหนุ่มๆไปทั่วแบบนี้เหรอ’ แล้วเขาก็ทนไม่ไหว
“พวกนายเลิกพูดข้ามหัวฉันได้แล้ว ฉันจะอ่านหนังสือ” เขาเริ่มเปิดหนังสือเรียนที่วางอยู่ตรงหน้า ก้มหน้าก้มตาอ่าน ทั้งๆที่แทบไม่รู้เรื่อง เพราะจิตใจของเขากำลังพลุ่งพล่าน
ซอเห็นอาการหงุดหงิดของมิน ทำให้เธอนึกถึงเมื่อก่อนที่เพื่อนๆแซวเธอกับพี่ยงฮวา ‘นั่นเป็นเพราะเค้าชอบฉันอยู่รึเปล่านะ’  
“เอ่อ ฉันว่ามาเรียนกันเถอะ อาจารย์เดินมาโน่นแล้ว” ยูริบอกทุกๆคน
--------------------------------------------------------------------------------------------------

มาแล้วจ๊า....>____<
ตอนนี้เค้ารอเม้นท์จากคนอ่านหลายๆคนอยู่นะจ๊ะ ^^"
อ่านไปหลายตอน แล้วมาเม้นท์ให้สักตอนสองตอนก็ยังดี ^__^
ช่วงนี้เขียนไป... ลุ้นไป ...
แม้แต่ตัวไรเตอร์เองก็ยังลุ้นเนื้อเรื่องที่ตัวเองคิดได้อีก 555
ไม่รู้จะมีอะไรผุดออกมาจากหัวบ้าง กว่าจะถึงตอนจบที่คิดไว้ล่วงหน้าเป็นเดือน

...ตอนนี้ก็สู้ๆ กับงานหนักตอนปลายปีต่อไป >.<
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

356 ความคิดเห็น

  1. #341 OLOnsG (@olonsg) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2555 / 21:27

    มิน หึง ซอ อีกแล้วล่ะสิ

    ซอ ก็ช่ายย่อย ตั้งใตจะยั่วมินช่ายมั้ย

    #341
    0
  2. #271 [P]uppy[B]eary (@puppybeary) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2554 / 13:33
    สนุกดีค่า น่ารักดี หุหุหุ

    เป็นกำลังใจให้นะคะ (^oo^)
    #271
    0
  3. #140 WoOtAe (@lovewootae) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2553 / 19:27

    เมื่อไรซอจะได้เจอ
    คีย์กับยุนซักทีล่ะคะ
    ตอนนี้สนุกมากเลย
    อย่าลืมมาอัพต่อน๊ะคะ

    #140
    0
  4. #139 ayamaki_sh (@ayamaki) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2553 / 23:51
    มินหึงตลอด น่ารักอ่ะ

    เมื่อไรจะเข้าใจกันซักทีนะมินซอ ลุ้นๆๆๆ

    -ขอบคุณไรเตอร์มากค่ะ- สู้สู้
    #139
    0
  5. #138 NuiIZiN (@nuiizin) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2553 / 22:42
    ต่างคนต่างเชื่อในสิ่งที่ตัวเองได้ยินมา
    โดยไม่คิดจะถามอีกฝ่ายสักคำ
    แล้วแบบนี้เมื่อไหร่จะเข้าใจกันละคะ?
    แถมยังบาดหมางมากขึ้นไปอีก
    แต่ว่าน้องมินโฮไม่เก็บอาการเลยนะคะ
    คนเค้าจะจับได้กันยกกลุ่มแระ
    ถ้าไกล้งม่รักไม่สนใจก้อชวนเนียนอีกนิดนะคะ
    เด๋วจะตบะแตกซะก่อน โฮะๆๆๆๆ**
    #138
    0
  6. #137 m&m (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2553 / 20:09
    ว้าว ว้าว ว้าว คุณไรเตอร์มาแล้ว

    รอมานาน คิดถึงมากๆ

    ซอกับมินได้คุยกันแล้ว

    ถึงยังมีเรื่องเข้าใจผิดกันอยู่ก็เทอะ

    แถมมีอนยูกับจงฮยอนเพิ่มมาด้วย

    อยากรู้ว่าตอนนี้ยุนกับคีย์เป็นไงบ้างคะ

    สบายดีมั้ย



    สู้ต่อไปนะคะ...คุณไรเตอร์
    #137
    0
  7. #136 momo_sone (@maknaesnsd) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2553 / 19:04
    มินหึงในใจ ชอบอะ
    น่ารัก
    แต่ยูริมารขัดขวางความรัก
    #136
    0
  8. #135 ... (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2553 / 18:23
    อัพแล้วๆ เย้

    อัพทุกวันเลยไรเตอร์ 555555555

    เมื่อไหร่สองคนนี้จะเข้าใจกันสักทีเนี่ย

    ไรเตอร์ลุ้น เค้าก็ลุ้น >
    #135
    0