Only you เธอเท่านั้น...ที่หัวใจฉันเรียกหา [SNSD+Shinee+etc.]

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 16 พยายามตัดใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 441
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    5 พ.ย. 53

พยายามตัดใจ

 ซอหยิบจานให้ยงฮวา ตามสบายนะคะ เธอยิ้มให้เขา

ขอบคุณครับ รู้มั้ยวันนี้ซอ สวย น่ารักมากเลยนะ ยงยิ้มหวาน

ขอบคุณค่ะ ซอยิ้มตอบ แต่สายตาเธอกลับมองหาใครบางคนอยู่ เค้าไปไหนแล้วนะ แต่ช่างเถอะ จะกังวลไปทำไม เราเกลียดเค้านี่นาซอบ่นกับตัวเอง

น้องซอ มองหาใครอยู่เหรอครับ ยงสังเกตเห็น จึงถามเธอไป

เปล่าค่ะ เอ่อ คือยุนอา ไม่รู้หายไปไหน งั้นเดี๋ยวซอมานะคะ  ซอโกหกยงไป

ซอมองหายุนอา เห็นยุนกับคีย์กำลังคุยอยู่กับเพื่อนกลุ่มใหญ่  ซอจึงเดินเข้าไปหายุน

อ้าว ซอ เดินมานี่ทำไม ไปอยู่กับแฟนตัวเองสิ ยุนอารีบไล่

จริงด้วย เดี๋ยวนี้มีแฟนเป็นรุ่นพี่สุดหล่อแล้วนะ ระวังสาวๆคนอื่นๆด้วย ดูสิพวกนั้นจ้องตาเป็นมันเลย เพื่อนในกลุ่มแซวซอ

นี่ เลิกแซวกันได้แล้ว ซอเป็นเจ้าของงานวันเกิดนะ ต้องดูแลทุกคนเหมือนๆกันนั่นแหละ ซอทำหน้าค้อน

คีย์มองหามินไม่เจอ  ซอ เห็นมินบ้างรึเปล่า? คีย์ถาม

ไม่นิ ซอไม่ได้สังเกตน่ะ อาจจะกลับบ้านแล้วมั้ง เธอตอบและทำเป็นไม่สนใจ ทั้งๆที่ตัวเองก็มองหามินอยู่เหมือนกัน

อืม งั้นไม่เป็นไรมั้ง คงเบื่อๆล่ะ  เอ๊ะ ซอเดี๋ยวจะเล่นเปียโนให้พวกเราฟังใช่ป่าว? คีย์นึกขึ้นได้ว่าเธอจะต้องเล่นเปียโนในงานวันเกิดทุกปี 

ใช่จ๊ะ งั้นเดี๋ยวซอไปที่เปียโนนะ  ตามมาฟังกัน

 ซอเดินไปที่เปียโน ซึ่งตอนนี้วางอยู่บนเวทีเล็กๆ ที่เป็นแท่นวงกลมอยู่กลางสวน  คนที่ทำหน้าที่เปิดเพลงคลอในงาน ก็ปิดเพลง ซอโค้งคำนับ  ท่ามกลางเสียงปรบมือ  เธอเดินไปที่เปียโนและเริ่มบรรเลงเพลง

 ในระหว่างนั้นมินก็มองเธอจากระเบียงห้องของตัวเอง เพราะสามารถมองเห็นทั้งห้องของซอและบริเวณสวน 

ฉันคิดถึงเธอเหลือเกิน... อยากกลับไปเป็นเหมือนเดิม แต่ความรู้สึกของฉันและสิ่งที่ฉันทำกับเธอ คงทำร้ายเธอเกินกว่าที่จะให้อภัยได้’  เขายืนมองเธอเล่นเปียโน ทำให้เขานึกถึงวันแรกที่เธอเล่นเปียโนให้ฟัง  คิดถึงรอยยิ้ม และความอ่อนโยนของเธอ  ยิ่งคิดก็ทำให้ยิ่งเศร้า ยิ่งเจ็บปวด 
ฉันจะพยายามตัดใจจากเธอ และจะไม่ทำอะไรในสิ่งที่เธอไม่ต้องการอีก’  มินโฮบอกกับตัวเอง และเดินไปยืนหน้ารูปซอที่แขวนอยู่  เขามองรูปเธออยู่อย่างนั้น จนกระทั่งเสียงเปียโนที่ซอบรรเลงเป็นเพลงที่ 4 จบลง  เขาก็ปลดรูปลงจากผนังห้อง  และนำกระดาษมาห่อและใส่กล่องอย่างดี

 

หลังจากนั้น 2 วัน ก็เป็นวันเปิดเทอม

สวัสดี ซอ คีย์  แล้วมินล่ะหายไปไหน ยุนอาสังเกตุว่าเพื่อนหายไปคนนึง  

มินเดินไปโรงเรียนก่อนแล้วล่ะ คีย์บอกยุน ซอทำเป็นไม่สนใจ แต่รู้สึกโล่งใจที่เขาไปก่อน ไม่อย่างนั้นเธอคงอึดอัดที่จะต้องเจอหน้ามินโฮ

ทั้งสามเดินไปด้วยกัน  พอถึงที่ห้องก็ไม่เห็นมินโฮ จนกระทั่งถึงเวลาเรียน เขาถึงเดินเข้าห้องมา   ซอเหลือบมองมิน และทำไม่สนใจเหมือนเดิม  จนยุนเห็นความผิดปกติของเพื่อนทั้งสอง  เพราะซอเป็นคนที่ใส่ใจมินมากที่สุด และเธอต้องทักทายมินทุกครั้งที่เห็นเขา แต่นี่เธอไม่สนใจแม้แต่จะมองหน้าเขา  ยุนกำลังตัดสินใจกระซิบถามซอ  อาจารย์ก็เข้ามาในห้อง

สวัสดีจ๊ะ ทุกคน เอาล่ะ ก่อนจะเริ่มเรียน ทุกคนคงได้รับผลการเรียนสำหรับเทอมที่ผ่านมาแล้ว และอาจารย์จะประกาศชื่อคนที่ได้คะแนนที่ 1 ของห้อง และได้คะแนนเยอะที่สุดของชั้นม.4 ทุกคนฮือฮา เพราะปกติแล้วคนที่ได้ที่ 1 ของห้องยังไม่เคยทำคะแนนเยอะที่สุดของชั้นม. 4 ทั้ง 10 ห้อง  และคนที่ได้ที่ 1 ประจำก็คือซอฮยอน 

ชเว มินโฮ ยืนขึ้นจ๊ะ  ยินดีด้วยนะ  ทุกคนปรบมือให้เพื่อนด้วย เพื่อนทั้งห้องปรบมือ และฮือฮากันยิ่งกว่าเดิม 

ซอเองก็ปรบมือให้เขา เรื่องนี้เธอรู้อยู่แล้ว จึงไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นอะไร 

ส่วนคีย์เองก็ไม่ได้แปลกใจมากนัก เพราะรู้อยู่แล้วว่าเขาเรียนเก่ง

แต่ยุนอา ทั้งตกใจและแปลกใจไม่น้อย เพราะก่อนหน้านี้ดูเหมือนมินจะขอให้ซอช่วยตลอด  แล้วเธอก็เริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมความสัมพันธ์ของทั้งสองคนถึงดูเปลี่ยนไป 

 

ถึงเวลาพัก ยุนอาลุกขึ้น เดินไปหามิน นี่ นาย ทำไมต้องโกหกซอด้วยเรื่องเรียนยุนอาถามตรงๆ และทำท่าทางเหมือนจะเอาเรื่องมิน ทำให้ทั้งคีย์และซอตกใจ 
ยุน ไม่เอาน่ะ อย่าทะเลาะกัน ซอห้าม 

แต่ยุนอาไม่ฟัง บอกมาสิ นายมีเหตุผลอะไร? 

อยากรู้เหตุผลจริงๆเหรอ เหตุผลนั้นก็คือ... มินกำลังอ้าปากพูด

เหตุผลคือ มินอยากแข่งกับซอ อยากรู้ว่าซอเรียนเก่งแค่ไหน เท่านั้นเอง ซอบอกเหตุผลแทนมินแล้ว เพราะงั้นยุนหรือคีย์ก็อย่าถามมินอีก ซอพูดแทรกมินขึ้นมา เพราะกลัวเขาจะบอกทุกคนอย่างที่บอกกับเธอวันนั้น

ทันทีที่มินได้ยิน ก็คิดว่าเธอคงไม่อยากให้ใครรู้ว่าเขาชอบเธอ 'เธอคงอายเพื่อนๆ ที่ฉันมาชอบเธอสินะ' มินรู้สึกเสียใจอย่างบอกไม่ถูก เขามองซอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเศร้า  
ซอสบตากับมิน 'เราไม่น่ารู้จักกันเลย ทำไมนายถึงทำให้ฉันรู้สึกแย่ขนาดนี้นะ ฉันเกลียดนายที่สุดเลยมินโฮ' ซอพูดอยู่ในใจ แต่สีหน้าและแววตานั้นบ่งบอกได้ว่าเธอกำลังโกรธมินมาก

ฉันขอโทษ... มินบอกกับซอ เขาเองก็ไม่รู้จะพูดคำไหนที่จะแทนความเสียใจทั้งหมดที่มี ตอนนี้คงได้แต่พูดคำว่าขอโทษกับเธอ

แต่ซอกลับสะบัดหน้าหนี และรีบเดินออกไปจากห้องเรียน ทั้งคีย์และยุนมองหน้ากัน  

ซอโกรธเราด้วยรึเปล่าเนี่ย ยุนหน้าเสีย

ก็เธอใจร้อนนี่นา ไม่ถามดีๆ เป็นไงล่ะ ซอโกรธแล้ว รีบไปง้อเร็ว คีย์ไล่ยุน

เออๆ เดี๋ยวพวกนายตามมาล่ะ ยุนรีบวิ่งตามออกไป 

ซอ โกรธเราเหรอ ขอโทษนะ เราใจร้อนไปหน่อย ยุนเดินตามง้อซอ

ไม่โกรธหรอก แต่ไม่อยากให้ยุนทำแบบนี้ ไม่ต้องไปถามอะไรเค้า แล้วก็ไม่ต้องคุยเรื่องเค้ากับซออีก ถ้ายุนทำ ซอจะโกรธจริงๆ ซอทำหน้าจริงจัง ทำเอายุนตกใจเพราะไม่เคยเห็นเธอเป็นแบบนี้มาก่อน 
นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับซอกันแน่ยุนได้แต่คิด แต่ก็ไม่กล้าถามซออีก

 พอหลังเลิกเรียน ซอก็ชวนยุนเดินกลับบ้านโดยไม่สนใจทั้งสองหนุ่ม  ทั้งสองหนุ่มมองตามสองสาวที่เดินออกไป คีย์หันมาพูดกับมิน

เฮ่อ สาวๆพวกนี้ ไม่รอกันเลย คีย์บ่น

นายกลับบ้านก่อนนะ ฉันจะไปเดินเล่น มินทำหน้าเซ็งๆ สะพายกระเป๋า และเดินออกไป

อ่าว เฮ่ย ทิ้งฉันกันหมดเลย เออ ไม่เป็นไร เดี๋ยวไปชวนสาวๆ รุ่นน้องกลับด้วยก็ได้ คีย์พูดเหน็บพวกเพื่อนๆ ที่ตอนนี้เดินหนีเค้าไปหมดแล้ว

 
เวลาผ่านไป 4 เดือน ซอฮยอนก็ไม่มีท่าทีว่าจะให้อภัยกับมินโฮเลย  ถ้าไม่จำเป็นเธอก็จะไม่คุยกับเขา  จนกระทั่งวันสอบ วันสุดท้าย

โฮ๊ยยยย หนาวจังเลย ซอขอกอดหน่อย ยุนกอดซอจากด้านข้าง และเอาหน้าซบไหล่ซอ ขณะที่เดินเล่นกันในโรงเรียนหลังจากสอบเสร็จ  โดยมีทั้งสองหนุ่มเดินตาม

นี่ มิน เมื่อไหร่นายจะคุยกับซอจริงจังซะทีล่ะ คีย์กระซิบถามมิน

ก็เธอไม่เปิดโอกาสให้ฉันเลย แต่วันนี้ฉันต้องคุยให้ได้ นายช่วยฉันด้วยนะ มินกระซิบตอบ

โอเค เดี๋ยวฉันดึงยุนไปเอง นายก็คุยกับเธอดีๆล่ะ ฉันอึดอัดชะมัด เวลาที่เห็นพวกนายเป็นแบบนี้...ฉันอยากให้อะไรๆกลับมาเป็นเหมือนเดิม ยังไงก็สู้ๆนะเพื่อน คีย์ให้กำลังใจ

อื้ม ขอบใจนายมากนะ  นายเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันเลย มินโฮยิ้ม

เออ ไม่เป็นไร ฉันก็ช่วยเท่าที่ช่วยได้ล่ะนะ พูดจบแล้วคีย์ก็เร่งฝีเท้า เดินไปหายุน

เฮ้ ยุน หนาวใช่มะ เดี๋ยวฉันพาไปกินเนื้อย่างร้านเปิดใหม่ อร่อยมากเลยยย แล้วคีย์ก็ดึงแขนยุน

เฮ้ย เดี๋ยวก่อน จะรีบลากฉันไปทำไม รอซอด้วยสิ ยุนโวยวาย

เออน่า มาก่อน เดี๋ยวค่อยคุยกัน คีย์จับมือยุนวิ่ง จนกระทั่งออกห่างจากซอและมิน

ซอกำลังยืนงง คีย์พายุนไปไหนนะ แล้วทำไมต้องทิ้งเราไว้กับมินด้วยและพอเธอนึกขึ้นได้ว่ามินอยู่ด้านหลัง หัวใจก็เริ่มเต้นแรงขึ้นมา

ซอฮยอน มินเรียกซอจากด้านหลัง  แต่เธอไม่เหลียวกลับมา และเดินต่อไป

ซอ ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ ขอเวลาฉันหน่อยได้มั้ย? มินตะโกนบอกเธอ

ซอหยุดเดิน และหันหลังกลับมา

นายมีอะไรเหรอ? ฉันรีบนะ เพราะนัดพี่ยงฮวาเอาไว้ ซอบอกไปแบบนั้นเพราะไม่อยากอยู่กับเขาตามลำพังนานๆ

แค่ไม่กี่นาทีหรอก มาคุยกันทางนี้เถอะ มินโฮเดินนำเธอไปที่ม้านั่งใต้ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่บริเวณสวนในโรงเรียน ซึ่งตอนนี้แทบไม่มีคนอยู่บริเวณนี้แล้ว  เนื่องจากส่วนใหญ่สอบเสร็จก็รีบออกไปสังสรรค์กัน 

มินโฮนั่งลง  ซอก็นั่งอีกด้านนึง  เธอเหลือบมองเขา

มีอะไรจะพูดเหรอ? ซอเริ่มก่อน เพราะเธอรู้สึกอึดอัดเวลาอยู่กับเขา

มินหันมาทางซอช้าๆ เขาจ้องมองเธอด้วยแววตาที่แสนเศร้า

ซอ ฉันขอโทษ เรื่องที่ผ่านมาฉันทำผิดกับเธอมาก จนไม่น่าให้อภัย แต่ฉันไม่เคยมีเจตนาร้ายกับเธอ  ซอหันมามองมิน แววตาของเขาตอนนี้ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกเห็นใจเขา

ฉันทำลงไปเพราะทุกอย่างเกิดจากความรัก  จนกระทั่งตอนนี้ฉันก็ยังรู้สึกว่า...ฉันรักเธอ มินเริ่มมีน้ำตาคลอ แต่เขาก็กลั้นมันไว้ 

สำหรับซอ คำพูดที่ได้เธอยินอีกครั้ง ทำเอาหัวใจสั่นไหว ที่เคยคิดว่าโกรธเขา ความรู้สึกนั้นก็มลายหายไปสิ้น  นี่เขากำลังจะพูดอะไร... ได้โปรดอย่าพูดอะไรที่มันมากไปกว่านี้เลย ไม่งั้นฉันจะรู้สึกผิดกับพี่ยงฮวา เพราะใจฉันกำลังอ่อนแอด้วยคำพูดของนายซอฮยอนพูดกับตัวเองอยู่ในใจ

 แต่สิ่งนั้นคงเป็นสิ่งที่เธอไม่ต้องการ เพราะฉะนั้นฉันจะพยายาม.... มินโฮพูดขาดห้วง เพราะเป็นคำที่เขาไม่อยากจะพูดเลย  

พยายามตัดใจจากเธอ... มินพูดออกไป และสิ่งที่เขาพูดมันก็ได้เฉือนหัวใจเขาไปด้วย 

พอได้ยินประโยคนี้ ซอเองก็รู้สึกด้วยเช่นกัน ว่าเธอต้องตัดใจจากเขา  เพราะเธอตัดสินใจที่จะคบรุ่นพี่ยงฮวาไปแล้ว

อื้ม ทำแบบนั้นก็ดีแล้ว ขอบใจนะ ต่อไปเราจะเป็นเพื่อนกัน  ซอก็กลั้นน้ำตาตัวเองไว้ และแสร้งยิ้มดีใจ  แล้วก็ยกมือขึ้นเพื่อจะจับมือสัญญากับเขา

มินโฮนิ่ง และจ้องมือที่ซอยกขึ้นมา แล้วค่อยๆเลื่อนมามองหน้าเธอ 

“ขอโทษนะ...ฉันไม่อยากจับมือเธอ ไม่อยากสัมผัส เพราะมันจะทำให้ฉันตัดใจได้ยากขึ้น คำพูดของมินทำให้ซอชะงัก เพราะคำพูดของเขาทำให้เธอใจสั่น

แต่ฉันพอจะหาวิธี ที่อาจจะทำให้ฉันตัดใจจากเธอได้บ้าง มินโฮยิ้มให้ซอ  ทำเอาเธอรู้สึกใจหาย 

“ฉันกำลังจะ...” ขณะที่มินกำลังจะพูดต่อ  ยงฮวาที่เดินมากับกลุ่มเพื่อนผ่านมาเห็นซอและมินพอดี

สวัสดีครับ น้องซอ ยงฮวาตะโกนทัก พร้อมกับเดินเข้าไปหาคนทั้งสอง

ทั้งมินและซอหันมา ซอตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นยงฮวา เพราะไม่คิดว่าเขาจะเดินผ่านมา

“คุยอะไรกันอยู่เหรอครับ พี่มากวนรึเปล่า?” ยงฮวาแกล้งถาม จริงๆเขาตั้งใจที่จะเดินเข้ามา เพราะเขาไม่ชอบ เวลาที่เห็นมินโฮอยู่กับซอฮยอน เขากลัวมินจะแย่งเธอไปจากเขา

ซอรีบลุกขึ้นยืน “ไม่ได้กวนหรอกค่ะ คุยกันเสร็จพอดี พี่ยงฮวาเพิ่งสอบเสร็จเหรอคะ” พอซอจบประโยค ทำเอามินแทบตั้งตัวไม่ทัน รู้สึกว่าเขาไม่ได้มีค่าอะไรกับเธอเลย คำพูดของเขา เธอคงไม่ได้สนใจแล้วจริงๆ

“ครับ กำลังจะไปกินข้าวกับเพื่อนๆ น้องซอไปด้วยกันมั้ย?” ยงฮวาชวน

“ได้ค่ะ” ซอยิ้มให้ยง พลางคิดว่า คนที่เธอควรสนใจควรเป็นพี่ยงฮวา แฟนของเธอ

“แล้วมินโฮ ไปด้วยกันมั้ยครับ” ยงถามไปตามมารยาท

“ไม่ไปหรอกครับ ขอบคุณที่ชวน” มินตอบ แต่จ้องไปทางซอ เขาอยากจะพูดประโยคที่เขาพูดค้างเอาไว้กับเธอ แต่ดูเธอคงไม่อยากฟังเขา ไม่อยากรู้ว่าเขาจะไปไหนหรือจะทำอะไร

ซอเองก็หลบตามิน อยู่ต่อหน้าแฟนตัวเองแท้ๆ เธอกลับหวั่นไหวกับผู้ชายอีกคน เป็นเรื่องที่แย่สำหรับเธอจริงๆ

 

“ลาก่อนนะซอ ขอให้เธอโชคดี...” มินโฮบอกกับเธอแล้วเดินจากไป  หัวใจของเธอกระตุกวูบ ทำไมต้องพูดเหมือนจะไม่เจอกันด้วย ทำให้ฉันใจหายนะรู้รึเปล่าเธอคิดในใจ แต่ไม่กล้าพูดเพราะอยู่ต่อหน้ายงฮวา

“ไปกันเถอะครับ” ยงยิ้มหวาน พร้อมกับจูงมือซอไปทางกลุ่มเพื่อนที่ยืนรออยู่ 

---------------------------------------------------------------------------------------
มาต่อให้แล้วนะคะ ... บอกก่อนนะคะ ถึงพระเอกจะเปิดเผยความจริงแล้ว
แต่ฟิคเรื่องนี้ยังไม่จบง่ายๆค่ะ ^^ ติดตามกันต่อไป...
 

ขอบคุณทุกๆ ความเห็นค่ะ  ไรเตอร์ีคนนี้เข้ามาดูว่ามีใครคอมเม้นท์อะไรบ้าง วันละ 3 รอบเลย 555 >___< ปลื้มใจที่หลายๆคนชอบนะคะ 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

356 ความคิดเห็น

  1. #336 OLOnsG (@olonsg) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2555 / 20:43

    สงสารมินอ่ะ ลาก่อนนี่

    ไม่ได้หมายความว่า จะไปที่อื่น ช่ายมั้ย

    #336
    0
  2. #317 gift_phitchy (@phitchayada) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 กันยายน 2554 / 00:59
    ยงซอไปเลยค่ะไรท์เตอร์
    #317
    0
  3. #93 5680 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2553 / 11:29
    สงสารยงจัง แอบเทใจให้พระรองเรื่อยเลย ช่วยหาใครมาดามใจให้ยงล่วงหน้าได้มั้ยคะ
    #93
    0
  4. #78 NuiIZiN (@nuiizin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2553 / 01:58
    เศร้ามากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ TT
    ไม่ไหวแล้วจิงๆ
    ทำไมถึงได้ทำแบบนี้นะ?
    เด๋วก้อมาเสียใจทีหลังหรอก
    ทั้งน้องซอน้องมินโฮเลย
    ที่บอกว่าจตัดใจได้คือกำลังจะไปจากร.ร.นี้ใช่มั้ยคะ?
    น่าเส้าจังเลยอะ
    แล้วน้องซอจะรู้เมื่อไหร่เนี่ย?

    มาอัพไวไวนะคะไรเตอร์
    บอกก่อนเลยว่าชอบเรื่องนี้มากๆๆๆๆ
    คงเพราะน้องซอและพล็อตเรื่อง
    จะติดตามและเปนกำลังใจให้เรื่อยๆค่ะ
    #78
    0
  5. #61 m&m (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2553 / 20:07
    เข้มข้นขึ้นทุกตอน สงสารมินจัง เป็นกำลังใจให้ต่อไปนะคะ
    #61
    0
  6. #60 Miiz~ Cute Maknae^^ (@thekoi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2553 / 21:14

    มินมินจะไปไหนอ้ะ

    #60
    0
  7. #59 momo_sone (@maknaesnsd) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2553 / 18:10
    สงสารมินมากๆ
    #59
    0
  8. #58 ... (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2553 / 05:49
    ไรเตอร์ดูคอมเม้นท์วันละ 3 รอบ

    รีดเดอร์ก็ f5 555555

    อัพต่อนะ สู้ๆ
    #58
    0