Only you เธอเท่านั้น...ที่หัวใจฉันเรียกหา [SNSD+Shinee+etc.]

ตอนที่ 15 : ตอนที่ 15 งานวันเกิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 450
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    31 ต.ค. 53

งานวันเกิด

วันรุ่งขึ้นเขาเดินไปที่หน้าบ้านเธอ แต่ก็ไม่กล้าที่จะกดกริ่ง
“ฉันจะทำยังไงดีนะ เธอคงไม่ออกมาพบฉันแน่ๆ” แล้วเขาก็เดินกลับบ้าน เขาเดินวนเวียนทำแบบนี้อยู่หลายครั้ง ปฏิกิริยานี้อยู่ในสายตาคีย์ตลอด เขาจึงพอเดาได้ว่าสองคนนี้คงทะเลาะกันแน่ๆ
คีย์เดินไปหามินที่ม้านั่งในสวน ดูมินกำลังกลุ้มใจมาก
“นาย มีเรื่องอะไรกับซองั้นเหรอ?” คีย์ถาม
มินเงยหน้าขึ้นมอง แล้วก็ก้มหน้าลง
“เธอรู้หมดแล้ว เธอคงไม่ให้อภัยฉัน” มินโฮตอบ
“ใจเย็นเพื่อน สักวันเค้าคงให้อภัยนายแน่ๆ แต่ต้องให้เวลาเค้าหน่อย” คีย์ปลอบใจ
“ฉันก็เคยคิดแบบนั้น แต่ว่า..สิ่งที่ฉันทำมันแย่กับเธอมาก”
“นายทำอะไรเหรอ?” คีย์ชักสงสัย
“ฉันเผลอไปจูบเธอเข้า” พอพูดประโยคนั้น มินหันไปมองคีย์ ซึ่งตอนนี้ทำหน้าตกใจมาก
“เฮ้ย นาย นี่ นายย... ทำแบบนั้นกับเธอได้ยังไง ไอ้บ้าเอ้ย ฉันรู้ว่านายชอบเค้ามากแค่ไหน แต่ไม่น่าทำแบบนั้นนี่ ฉันล่ะคิดไม่ออกจริงๆว่าซอจะให้อภัยนายได้ยังไง” คีย์โมโหมินโฮ เพราะเขาก็รักและเอ็นดูซอเหมือนญาติแท้ๆ
“ฉันขอโทษ แต่ตอนนั้นมันคิดอะไรไม่ออก ฉันอยากให้ซอรู้ว่าฉันรักเธอ ตอนนั้นเธอกำลังเดินหนีไป ฉันมันเลวจริงๆ” มินโฮทำหน้าเครียด
พอได้ยินแบบนั้นคีย์ก็รู้สึกเห็นใจ “เอาล่ะ มันผ่านไปแล้ว นายควรจะง้อและก็ขอโทษเธอ ถ้าผลมันจะเป็นยังไง ขอให้นายยอมรับมันก็แล้วกัน” คีย์ไม่อาจจะพูดอะไรที่ดีกว่านี้ได้ แล้วคีย์ก็เดินกลับเข้าไปในบ้าน
มินโฮมองข้ามรั้วไปที่ชั้นสองของบ้านซอ “ฉันอยากเจอเธอมาก...ฉันคิดถึงเธอ” มินโฮมองด้วยแววตาที่เศร้าสร้อย  
 
หลังจากผ่านไปเกือบสองอาทิตย์ มินโฮไม่เจอซอฮยอนเลย เธอเอาแต่อยู่ในบ้าน ไม่ออกไปไหน แม้แต่แม่เธอก็ยังอดถามไม่ได้ แต่ก็ได้คำตอบกลับมาว่าหลังสอบ เธออยากพักผ่อนให้มากๆ  
ยุนอาก็แวะไปหาซอฮยอนบางวัน แต่เธอก็ไม่ได้ทำตัวผิดปกติให้ยุนอาเห็น เพียงแต่เธอไม่ยอมออกไปไหน แม้แต่กับยงฮวา  
 
และแล้วก็ถึงวันเกิดของซอฮยอน พ่อและแม่ของเธอจัดงานวันเกิดให้ โดยเชิญเพื่อนๆทุกคนมางานด้วย 
“ฉันดูเป็นยังไงบ้าง?” คีย์ถามมิน
“ก็ดูดีแล้วนะ นายจะแต่งไปอวดสาวที่ไหนเหรอ?” มินถามกลับไป
“เฮ่ย ไม่มีอะไรหรอก ก็เพื่อนๆ รุ่นน้อง รุ่นพี่ มากันหลายคน ฉันก็ต้องดูดีหน่อยสิ” คีย์เก็กหน้าหล่ออยู่ที่กระจกตรงบานประตู
“เอาล่ะ ฉันเชื่อละกัน ...แปลกนะ ฉันไม่ค่อยได้เห็นปาร์ตี้งานวันเกิดที่ดูใหญ่โตแบบนี้เลย” มินตั้งข้อสังเกต
“นายไม่รู้อะไร นานๆจะมีงานแบบนี้ซะที พ่อแม่ของซอเค้าจัดเหมือนงานสังสรรค์ในหมู่เพื่อน แถวๆนี้ก็เหมือนญาติ เหมือนเพื่อนกัน เด็กๆมางานปาร์ตี้ ผู้ใหญ่ก็ได้พบปะสังสรรค์ มันก็ดีกับชุมชนสงบๆของที่นี่แหละ”
“ถ้าฉันไปเจอเธอ เธอจะยอมคุยกับฉันรึเปล่านะ” มินโฮมองของขวัญของตัวเองพลางถอนหายใจ “แล้วเธอจะรับของขวัญจากฉันรึเปล่า?” 
คีย์กอดคอเพื่อน “เฮ่ย เธอต้องรับแน่นอนสิ ผ่านมาก็หลายวันแล้วนะ เค้าอาจจะใจอ่อนยอมคุยกับนายก็ได้นะ”
“ขอบใจคีย์ ที่ให้กำลังใจ ฉันว่ารอสักพักนะ ฉันตื่นเต้น ไม่รู้จะทำยังไงเวลาเจอซอ” ตอนนี้มินเริ่มกระวนกระวายใจ
“ได้ ไม่เกิน 10 นาทีนะ ฉันหิวแล้ว มะกี้ยุนอาก็โทรมาตามจิกรอบนึงละ หาว่าไม่ยอมไปช่วยรับแขก”
“อื้ม ได้ ขอบใจนะ ..” มินพยายามระงับความตื่นเต้น พลางมองตัวเองในกระจก ‘เราต้องไม่กลัว ไม่ว่าเธอจะต่อว่ายังไง เราต้องสู้กับความจริงให้ได้’
หลังจากนั้นทั้งสองก็เดินไปบ้านซอ พร้อมของขวัญคนละกล่อง พอถึงหน้าบ้านซอ ตอนนี้หน้าบ้านประตูเปิดกว้าง บริเวณสวนหน้าบ้านมีโต๊ะวางของขวัญ และอาหารแบบบุฟเฟ่ มีผู้คนมากหน้าหลายตากำลังจับกลุ่มคุยกันเป็นกลุ่มบ้าง เด็กๆวิ่งเล่นกันบ้าง หลายคนก็กำลังตักอาหารทานกัน ตอนนี้พวกเขายังไม่เห็นเจ้าของงานวันเกิด จึงเข้าไปทักทายพ่อแม่ของซอฮยอน ซึ่งกำลังคุยอยู่กับพวกผู้ใหญ่อยู่
“สวัสดีครับ” ทั้งมินและคีย์พูดพร้อมกัน 
“สวัสดี” พ่อแม่ของซอทักตอบทั้งสองหนุ่ม
“ซอไปไหนล่ะครับ” คีย์ถาม
“อ่อ เดี๋ยวก็คงจะลงมาแล้วล่ะ  หาอะไรทานกันไปก่อนนะจ๊ะ” แม่ซอบอกกับคีย์ และหันมาคุยกับพวกผู้ใหญ่ต่อ
 
แล้วจู่ๆ ก็มีมือมาแตะที่บ่าคีย์ “นี่ นายมาช้ากันจัง ฉันรอตั้งนาน” ยุนอานั่นเอง
“พอดีมินน่ะสิ มัวแต่เสริมหล่อ ไม่รู้จะแต่งไปอวดสาวที่ไหน” คีย์แกล้งโบ้ยให้มิน พลางขยิบตาส่งสัญญาณขอความร่วมมือ
มินขมวดคิ้ว มองคีย์ ‘นี่เราเป็นแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ช่างเหอะ สงสัยคีย์คงไม่อยากทะเลาะกับยุน’ มินโฮเองก็ไม่อยากพูดมาก เพราะตอนนี้คนที่เค้ากำลังใจจดจ่ออยากเจอมากที่สุดก็คือซอ 
“แหม เดี๋ยวนี้เริ่มมองหาสาวๆเป็นแล้วเหรอ เอาเถอะ เรื่องนั้นฉันไม่สนใจหรอก...เมื่อกี้ฉันเอาของขวัญไปให้ซอที่ห้องแล้วนะ พวกนายจะเอาของขวัญไปให้ก่อนคนอื่นมั้ย เดี๋ยวฉันพาขึ้นไป รีบไปนะเดี๋ยวซอจะลงมาก่อน” ยุนแนะนำ และเดินนำไปโดยไม่มองว่าทั้งสองจะเห็นด้วยหรือไม่
“ก็ดีเหมือนกัน ป่ะมิน” คีย์พยักหน้าเรียกให้มินเดินตามมา  มินลังเลเล็กน้อย ก่อนจะเดินตามทั้งสองคนไป
ระหว่างทางที่เดินเข้าไปในบ้านซอ มินเหงื่อออกที่มือเต็มไปหมด ‘เฮ่อ ทำไมเราประหม่าขนาดนี้นะ’ เขาบ่นกับตัวเอง
พอทั้งสามถึงหน้าห้อง ยุนอาก็เคาะประตู “ซอจ๊ะ คีย์กับมินเอาของขวัญมาให้ เปิดประตูหน่อย”

ซอฮยอน ที่กำลังยืนหน้ากระจก อยู่ในชุดกระโปรงผ้าชีฟองสีชมพู ลายดอกไม้เล็กๆ มีกิ๊บรูปดอกไม้ติดที่ผม เมื่อได้ยินเสียงเรียกของยุนอา เธอลังเลเล็กน้อย ‘มินงั้นเหรอ ฉันยังไม่พร้อมที่จะเจอเค้าเลย แต่เอาเถอะ เราต้องทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น’  ซอเดินไปเปิดประตู
เมื่อประตูเปิดออก มินแทบระงับความตื่นเต้นไว้ไม่ได้ ตอนนี้เหงื่อไหล ทั้งๆที่อากาศไม่ได้ร้อนอะไรเลย พอเห็นซอ เขาก็แทบหยุดหายใจ เธอสวย น่ารัก แต่แววตาดูเศร้าเล็กน้อย แต่ซอก็ยิ้มหวาน ต้อนรับเพื่อนๆทั้งสาม
“สุขสันต์วันเกิดดดด...” เพื่อนทั้งสามพูด มินพูดตะกุกตะกักเล็กน้อย เพราะตื่นเต้น
“สวัสดีจ๊ะ ขอบคุณทุกคนมากนะ” ซอพูด และสบตาคีย์กับยุน แต่มองผ่านมินไป
ซึ่งมินก็เตรียมใจไว้แล้ว ว่าเธออาจจะหมางเมินกับเขา แต่พอถึงเวลาจริงๆ เขาก็รู้สึกแย่อยู่เหมือนกัน
คีย์มอบของขวัญให้ซอ “ขอบใจจ๊ะคีย์” เธอยิ้มหวานให้คีย์
คีย์หลีกทางให้มินยื่นของขวัญให้ซอ ซอรับของขวัญไว้ “ขอบใจนะ” มินจ้องหน้าเธอ แต่เธอไม่ยอมสบตาเขา  คีย์มองท่าทางของสองคนนั้นด้วยความอึดอัด ‘เฮ้อ ดูท่าซอจะยังไม่หายโกรธ’  
“ซอเอาของขวัญไปเก็บก่อนนะ เดี๋ยวเดินลงไปด้วยกัน” เธอเอาของขวัญไปวางที่โต๊ะเขียนหนังสือ แล้วเดินออกมาจากห้อง  ซอเดินไปจับมือยุนและเดินนำหน้าทั้งสองหนุ่มไป โดยไม่แลตามองมินโฮเลย มินมองตามซอตาละห้อย คีย์ตบบ่าปลอบใจเพื่อน แล้วทั้งสองหนุ่มก็เดินตามออกมา   ซอกับยุนเดินไปทักทายเพื่อนคนอื่นๆ รวมทั้งคีย์ด้วย มินโฮได้แต่ยืนแยกตัวออกมา มองซออยู่ห่างๆ ซอเองก็รู้สึกว่ากำลังถูกมองอยู่จึงหันไปดู เธอก็สบตากับมิน เธอตกใจและรีบมองไปทางอื่น
‘ทำไมเค้าต้องมองตามเราขนาดนี้ด้วย ยังไงเราก็ยังไม่หายโกรธหรอกนะ’  ซอนึกในใจ แล้วเธอก็ได้ยินเสียงสาวๆ กรี๊ดกัน เธอจึงหันมองตามเสียงนั้น ก็เห็นยงฮวาเดินเข้ามา พร้อมกับถือกล่องของขวัญ วันนี้ยงฮวาแต่งตัวเนี๊ยบเป็นพิเศษ ทำให้ดูหล่อขึ้นไปอีก  

เขามองหาซอ และพอเห็นเธอ เขาก็เดินตรงมาที่เธอทันที สาวๆ มองตามยง และแอบอิจฉาซอฮยอนที่ตอนนี้ใครๆก็รู้ว่ายงฮวาเป็นแฟนกับเธอแล้ว โดยการกระจายข่าวจากเพื่อนยุนอา
“สุขสันต์วันเกิดครับ น้องซอ” ยงมอบของขวัญกล่องเล็กให้เธอ สายตาหวานหยาดเยิ้มของเขาทำให้เธอเขินอาย
“ขอบคุณค่ะ” ซอยิ้มหวานมองตอบเขา แล้วจู่ๆเธอก็นึกถึงคนที่กำลังจ้องมองเธออยู่ เธอเหลือบมองมิน แล้วก็หันมาหายงฮวา
“พี่ยง ทานอะไรมารึยังคะ?” ซอถาม
“ยังเลยครับ กำลังหิวเลย” ยงตอบ และยิ้มหวานให้เธอ
“เดี๋ยวซอพาไปค่ะ” เธอยิ้มหวานให้ยงและจูงมือเขาเดินไป  ยงมองตามมือและรู้สึกแปลกใจที่เธอเป็นฝ่ายจูงมือเขา ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นที่ไปเดทกันเธอระวังตัวตลอดเวลา แต่ก็รู้สึกดี เพราะตอนนี้เขาและเธอเหมือนเป็นแฟนกันแล้วจริงๆ เขายิ้มปลื้มใจ

ส่วนมินได้แต่มองตามด้วยความหงุดหงิด ‘เธอกับรุ่นพี่สนิทกันมากขนาดนี้แล้วเหรอ ฉันทนไม่ได้จริงๆที่เห็นเธอเดินจูงมือกับรุ่นพี่ เธอยิ้มและร่าเริงเวลาเจอเขา ต่างกับที่เจอกับฉัน เธอไม่ทำแม้แต่จะยิ้มหรือสบตา’ มินหันหน้าหนีจากภาพบาดตาเหล่านั้น และเดินออกไปจากงาน  

-------------------------------------------------------------------------------------------------------
= = มีคนบอกว่าสั้นไป ก็เลยมาลงให้อีกตอนค่ะ
ขอบคุณทุกกำลังใจจากทุกๆคอมเม้นท์นะคะ 
ถ้าชอบยังไง ก็ขอรบกวนอีกอย่างหนึ่ง ช่วยโหวตด้วยนะคะ ^^" ขอบคุณทุกคนจ๊า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

356 ความคิดเห็น

  1. #335 OLOnsG (@olonsg) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2555 / 20:24
    ดูท่าซอจะโกรธหนักล่ะมิน

    ตื้อเท่านั้น ตามง้อเช้า - เย็น

    เดี๋ยวซอก้ใจอ่อนแหล่ะน่ะ
    #335
    0
  2. #77 NuiIZiN (@nuiizin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2553 / 01:50

    โดนเอาคืนแล้วค่ะนู๋มินโฮ
    เฮ้อๆๆๆ แต่ก้อนะไปทำกะเค้าไว้เยอะนิ
    จะให้เค้าให้อภัยง่ายๆได้ไง
    ผลดีเลยไปตกอยู่ที่พี่ยงเลยแหะ
    น่าสงสารน้องมินจังเลย
    ตัดใจ...ทำไม่ได้หร๊อกกกกกก!!!

    #77
    0
  3. #55 m&m (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2553 / 23:14
    ชอบ ชอบ ชอบ ชอบ ชอบ ไม่อาจพูดคำอื่นได้ นอกจากชอบเรื่องนี้มากๆ เป็นกำลังใจให้นะคะ มาต่อเร็วๆล่ะ
    #55
    0
  4. #54 momo_sone (@maknaesnsd) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2553 / 13:44
    ซอยังไม่หายโกรธมินอีกหรอเนี่ย
    #54
    0
  5. #53 ... (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2553 / 11:18
    มาอย่างรวดเร็ว ><

    ขอบคุณมากค่ะ
    #53
    0