Only you เธอเท่านั้น...ที่หัวใจฉันเรียกหา [SNSD+Shinee+etc.]

ตอนที่ 1 : ตอนที่ 1 ตกหลุม...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1258
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    10 ก.ย. 53

ตอนที่ 1 ตกหลุม...



คุณเคยตกหลุมรักใครบ้างไหม  และคิดว่าคนๆนั้น คือคนที่คุณจะรักไปตลอดชีวิต

 สาวน้อยซอฮยอน  ตอนนี้เรียนอยู่ ม.5  ที่ รร.มัธยมชอนจู  เธอเป็นคนน่ารัก เรียบร้อย และไม่เคยสนใจผู้ชายคนไหนเลย

เพื่อนสนิทของซอฮยอน คือ ยุนอาและ คีย์

 ยุนอา คีย์ และซอฮยอน บ้านอยู่ติดๆกัน และเรียนมาด้วยกันตั้งแต่อนุบาล  

 

วันนี้เป็นวันเปิดเรียนวันแรกของโรงเรียน  ....

เฮ้!! ซอ...ยุน... ซอฮยอนและยุนอาหันไปมองตามเสียงเรียก  คีย์นั่นเอง 

เฮ้ หวัดดี  นึกว่านายจะมาสายตั้งแต่วันแรกซะแล้ว ยุนพูด

ก็เกือบๆ ดีนะแม่ปลุก ไม่งั้นสายแน่ๆ

 กรี๊ดดดดดด พี่ยงฮวา!!!”  เสียงสาวๆ กลุ่มนึง กรี๊ดจนแสบแก้วหู 

วิ่งสวนทางไป  คีย์ ยุน ซอ จึงหันไปมองตามกลุ่มสาวๆ 

นั่นยงฮวา รุ่นพี่ ม.6  เป็นชายหนุ่มหน้าตาดี มีเสน่ห์ มีรอยยิ้มที่หวานบาดใจ  ใครเผลอไปมองเป็นต้องมนต์สะกด ตอนนี้กำลังถูกรุมล้อมด้วยสาวๆ พอๆกับน้กร้องชื่อดังเลยทีเดียว

 

ซอฮยอนคิดในใจ ถ้าฉันกล้าแบบสาวๆพวกนั้น อาจจะทำแบบนั้นบ้างก็ได้  ซอฮยอนชอบรุ่นพี่ยงฮวามาได้เกือบปีแล้ว 

ทำไมน่ะหรอ ?   ตอนที่ขึ้นม.4  ซอมีเวลาว่างจึงอาสาไปช่วยอาจารย์ห้องพยาบาล  แล้ววันหนึ่ง...

อาจารย์ครับ ช่วยทำแผลหน่อย  เข่าถลอกครับ ยงฮวาเดินเข้ามาให้ห้อง พร้อมกับแผลบนหัวเข่า เลือดไหลลงมาจนถึงหน้าแข้ง   ซอรีบเดินไปดูแผลของยง  ยงมองหน้าซอด้วยความแปลกใจ เพราะเขาไม่เคยเห็นเธอมาก่อน และเธอก็ดูน่ารักเหลือเกิน ยงมองซออย่างไม่วางตา

 

เดี๋ยวฉันทำแผลให้เองค่ะ  ตอนนี้อาจารย์ออกไปธุระเดี๋ยวก็คงกลับ  ซอบอกกับยง

เหรอครับ งั้นต้องรบกวนคุณพยาบาลที่น่ารักช่วยทำแผลให้ผมหน่อยแล้วล่ะ จากที่ซอที่กำลังวุ่นวายกับการจัดเตรียมอุปกรณ์ทำแผล และแทบไม่ได้มองหน้ายงฮวา ก็หันมามองหน้าของยง  ซึ่งตอนนั้นยงก็ใช้รอยยิ้มหวานหยาดเยิ้มจ้องมองมาที่ซอ  ทำเอาซอฮยอนถึงกับหน้าแดงและทำอะไรไม่ถูก จ้องค้างกับคำพูดของยงไปสองวิ แล้วนึกขึ้นได้ว่าต้องทำแผล  เธอไม่ได้ตอบโต้อะไรและทำท่าเหมือนจะง่วนอยู่กับอุปกรณ์ซึ่งก็อยู่ตรงหน้าของเธอแล้ว

น....นั่งตรงนี้นะคะ เดี๋ยวไปเอายามาทำแผลให้ซอทำแผลให้ยง  โดยที่ไม่มองหน้ายงเลย เพราะเธอรู้สึกเหมือนกำลังถูกยงฮวาจ้องมองอย่างไม่ละสายตาอยู่น่ะสิ  

ทำไมเค้าทำให้ฉันเขินขนาดนี้นะ  ทำไมทำแผลแค่นี้เวลาถึงผ่านไปช้านักนะ   ซอได้แต่บ่นกับตัวเองในใจ 

พี่ชื่อยงฮวานะ เรียนอยู่ ม.5  แล้วน้องชื่ออะไรครับ ซอไม่ตอบอะไรได้แต่หน้าแดงอยู่อย่างนั้น แล้วก็รีบทำแผล เพราะตอนนี้ประสาทการรับรู้ของเธอตื้อไปหมด

เอ่อ เสร็จแล้วค่ะ ซอฮยอนพูดอึกๆอักๆ และไม่ยอมสบตายง

อ้าว  เสร็จแล้วหรอ เร็วจัง อยากจะเจ็บมากกว่านี้จะได้มีพยาบาลน่ารักแบบนี้มาช่วยดูแล  

โอ๊ะ โอ ..ยงฮวาของเราหวานไม่ใช่เล่น 

นี่เค้าพูดออกมาได้ยังไง ทำไมไม่อายบ้าง   นั่นสิ ..คงเป็นฉันเองที่อายแทนเค้าแล้ว  >////<  รู้สึกว่าตัวเองหน้าร้อนผ่าวเลย …’ ซอฮยอนพูดกับตัวเองในใจ

 

ก่อนที่ยงจะพูดอะไรต่อ  อาจารย์ก็เข้ามาพอดี  ซอฮยอน อาจารย์มาแล้วจ๊ะ เป็นไงบ้าง แก๊งงง!! ช่างเหมือนระฆังช่วยชีวิตซอ  อาจารย์ประจำห้องพยาบาลมาพอดี 

 

เอ่อ ซอเพิ่งทำแผลให้รุ่นพี่เสร็จค่ะ  เดี๋ยวขอตัวกลับเลยนะคะ อาจารย์  พอพูดเสร็จ  ซอก็รีบเดินออกมาจากห้องพยาบาลทันที 

หลังจากกลับบ้านวันนั้น นอกจากตำราเรียนแล้ว  ในหัวของซอก็มีหน้าของพี่ยงฮวา  ฉันสลัดรอยยิ้มบนหน้าของเค้าออกไปจากหัวไม่ได้  >___<  เฮ่อ .... - -“  ฉันกำลังชอบพี่เค้าอยู่ใช่มั้ย....

 

ตั้งแต่วันนั้นซอก็คอยแอบมองยงฮวามาตลอด  แต่ก็เดินหนีทุกครั้งที่ยงฮวาเห็นเธอกำลังมองเค้าอยู่  มีบางครั้งเหมือนยงฮวากำลังจะเดินเข้ามาหาซอ  แต่เธอก็กลับเดินหนีไปซะดื้อๆ.... คงเป็นเพราะเธอไม่เคยมีความรัก

  สิ่งที่ฉันทำได้ก็คือมองพี่เค้าอยู่ห่างๆ เพียงเท่านั้น แค่รู้ว่าพี่ยงฮวามีความสุขดี ได้เห็นพี่เค้ายิ้ม เท่านั้นฉันก็มีความสุขมากๆ ๆ ^___^ ซอเฝ้าแต่พูดกับตัวเองอยู่แบบนั้น

 

ณ เวลาปัจจุบัน

 “นี่ ซอฮยอน  เสียงเรียกของยุนทำให้ซอตื่นจากภวังค์ 

สาวๆ ป่ะ รีบไป เดี๋ยวเรียนไม่ทัน คีย์ซึ่งเดินนำไปก่อนเรียกสาวๆทั้งสองคน

 

หลังจากเลิกเรียนแล้ว ยุนก็ไปธุระกับแม่ของเธอ  ส่วนคีย์ก็บอกว่ารีบกลับไปพบญาติที่กำลังย้ายมาอยู่ที่บ้าน  วันนี้ซอจึงต้องเดินกลับคนเดียว

  

สวัสดีครับ น้องสาว ระหว่างเดินกลับบ้านก็มีผู้ชายสวมชุด รร.อื่น เพราะซอไม่คุ้นกับเครื่องแบบ ทั้ง 3 คนเดินเข้ามาหาเธอโดยไม่ทันตั้งตัว

 ชื่ออะไรหรอ พอดีพวกพี่ไม่เคยมาแถวนี้ น้องสาวพาทัวร์หน่อยได้มั้ย มีที่เที่ยวแถวไหนบ้าง  ป่ะ ไปด้วยกันนะ

ซอฮยอนเดินถอย แต่กลับถูกทั้งสามคนล้อมเอาไว้  ‘>__< น่ากลัวจัง  ฉันจะออกจากวงล้อมของคนพวกนี้ได้ยังไง ทำไมต้องเจอคนแบบนี้ในวันที่ต้องเดินคนเดียวด้วยนะ... ใครก็ได้ช่วยที!!’ นางเอกของเรากำลังแย่ - -“

 

และแล้ว...ก็มีเสียงผู้ชายคนนึง  นี่พวกนาย รังแกผู้หญิงหรอ ซอและชายหนุ่มทั้งสาม มองไปตามเสียงนั้น   

ผู้ชายหน้าตาคมคาย ผอมสูง สะพายกระเป๋าเป้ ทำหน้าตาแบบเอาเรื่อง ชี้มาที่ซอและหนุ่มทั้งสามคนยืนอยู่

 

หลังจากหันไปเจอเจ้าของเสียงแล้ว ผู้ชายสามคนนั้นเดินเข้าไปเพื่อจะสั่งสอนหนุ่มโย่งคนนั้น 
มายุ่งอะไรด้วยวะ  มาคนเดียวทำซ่าเรอะ ผู้ชายผมยาวที่มัดหางม้าอยู่ เดินเข้าไปกำลังจะเงื้อหมัดชก หนุ่มโย่งคนนั้น  แต่เค้าหลบทันแถมสวนกลับด้วยหมัดเต็มๆ  ผู้ชายผมยาวถึงกับทรุดลงไปกอง อีกสองคนนั้นจึงเดินไปรุมหนุ่มโย่ง  ... ตุ๊บๆ ผลั่ก ผลั่ก  สามคนนั้นลงไปกองกับพื้น  หนุ่มโย่งคนนั้นแทบไม่โดนสักหมัด  เก่งจริงๆ เห็นผอมๆก็เหอะ 

 

แล้วหนุ่มโย่งก็วิ่งมาหาซอ  คว้าข้อมือเธอ ลากเธอวิ่งหนีคนพวกนั้น  พอผู้ชายสามคนนั้นลุกขึ้นได้ก็วิ่งตามหนุ่มโย่งและซอ....

 

วิ่งมาได้สักพัก จนถึงบริเวณสวนสาธารณะ ซอเริ่มอ่อนแรง และวิ่งไม่ไหวแล้ว จึงสะบัดแขนออกจากมือของหนุ่มโย่ง แล้วก็ยืนหอบ  

ไปเร็ว เดี๋ยวมันตามมา... หนุ่มโย่งหันมาดุซอ ตอนนี้ต่างคนต่างหอบ  

โอ๊ย..แฮ่ก แฮ่ก ฉันเหนื่อยแล้ว  วิ่งไม่ไหว... -__-“

 

งั้น หาที่หลบ  มีพุ่มไม้แถวนี้เยอะ  ไปตรงนั้นกัน เสียงหนุ่มโย่งอ่อนลงเมื่อเห็นว่าเธอไม่ไหวแล้วจริงๆ  จึงดึงมือเธอเข้าไปนั่งหลังพุ่มไม้

 

แล้วผู้ชาย 3 คนนั้นก็วิ่งผ่านไป  

เฮ้อ ค่อยยังชั่ว  ปลอดภัยแล้ว ... ซอบอกกับตัวเองเบาๆ

แต่ซอรู้สึกเหมือนมีมือมาจับไหล่เธอเอาไว้ ซอหันไปมองเจ้าของมือที่กำลังโอบไหล่เธออยู่ หนุ่มโย่งคนนั้นก็หันมาสบตาเธอพอดี หน้าใกล้กันมาก หนุ่มโย่งตกอยู่ในภวังค์  

 

นี่นายปล่อยฉันได้แล้ว…” ซอพยายามดันตัวให้หลุดจากแขนของเค้า

พอหนุ่มโย่งหลุดจากภวังค์ ทำหน้าตกใจ และรีบปล่อยมือออกจากไหล่

อ๊ะ  ผมขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจจะล่วงเกิน  หนุ่มโย่งทำหน้าสำนึกผิด

 

ไม่เป็นไร  ฉันคิดว่านายไม่ได้ตั้งใจละกันนะ

ชั้นชื่อซอฮยอน  เรียกซอเฉยๆก็ได้  แล้วนายชื่ออะไร ?  ใช่คนแถวนี้รึเปล่า ? ชั้นไม่เคยเห็นหน้านายเลย ซอพยายามผูกมิตรกับคนที่ช่วยเธอไว้   

หนุ่มโย่งอึ้งเล็กน้อย แล้วก็ยิ้มให้ซอ ฉันชื่อมินโฮ  เพิ่งย้ายมา

อ่อ ยินดีที่ได้รู้จักนะมินโฮ ^ ^  ยังไงก็ขอบคุณนะที่ช่วยชั้นไว้  แต่วันนี้ชั้นต้องรีบกลับบ้านแล้ว ไว้ถ้าเจอกันอีกทีชั้นจะตอบแทนนายนะ  บายยยย 

 รอเดี๋ยวก่อน!!” มินเรียกซอ ซอหยุดและหันกลับมา  มินโฮก็เดินตามมา  

เดินกลับคนเดียว  เดี๋ยวก็เจอพวกนั้นอีกหรอก ให้ฉันไปส่งก็แล้วกัน ซอแปลกใจมาก แต่ก็นึกขอบคุณ เพราะเวลานี้เธอก็กลัวพวกนั้นจะย้อนกลับมาเหมือนกัน 

อืม ก็ดีนะ  ขอบคุณมาก ซอยิ้มหวานให้มิน  เขาก็ยิ้มตอบโดยอัตโนมัติ เพราะเห็นรอยยิ้มแบบนั้นแล้ว ใครล่ะจะไม่ยิ้มตอบ  ผู้หญิงคนนี้น่ารักดีเหมือนกันนะ มินคิดอยู่ในใจ

 

แล้วมินก็ส่งซอถึงหน้าบ้าน

ขอบใจนะที่มาส่ง

ไม่เป็นไรหรอก บ้านเธอหลังนี้เหรอ? มินโฮมองไปรอบๆ บ้านหลังที่ติดๆกัน

ใช่แล้ว นี่บ้านชั้นเอง แล้วนายพักที่ไหนล่ะ 

ไว้วันหลังฉันจะบอกเธอนะมินยิ้มให้ซอ โบกมือแล้วเดินจากไป 

ซอไขประตูบ้าน พอหันมาอีกทีก็ไม่เห็นเค้าแล้ว  เดินเร็วจริงๆเลย 

เฮ่อ หวังว่าเราคงได้เจอกันอีกนะ ฉันจะได้ตอบแทนนายบ้าง’ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

356 ความคิดเห็น

  1. #327 OLOnsG (@olonsg) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2555 / 15:24
    น่ารักทั้งคู่ ทั้ง ยงซอ & มินซอ
    ว่าแต่ พี่ยง ไม่คิดจะจีบ นู๋ซอ หรอ
    ไม่ยักกะมีบทบาท
    #327
    0
  2. #322 Sone4เอฟเว่อร์~~ (@nbitong33) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มกราคม 2555 / 20:03
    มินซอน่ารัก >w<' 55555.
    #322
    0
  3. #320 seodong (@catseo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2554 / 20:39
     มินโฮ น่ารัก
    #320
    0
  4. #314 seororo (@kyuseororo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2554 / 21:56
    อ๊ายยยยย
    ยงซอน่ารัก ><
    เขินแทนซอจู~
    แต่มินโฮ ก็น่ารัก
    #314
    0
  5. #312 คนรักของซอจู (@seojuseoju) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2554 / 13:18
     ยงซอ มินซอ กรี๊ดกร๊าดดด จะเป็นไรมั้ย ถ้าบอกว่าจิ้นสองคู่ แฮ่ๆ =..=
    #312
    0
  6. #306 Vic.Sica (@s-l-o-w-l-y) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 12:25
    แอบมียงซอด้วยน่ะเนี่ย !!
    #306
    0
  7. #305 -.มักเน่ซอฮยอน+') (@ployhan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 เมษายน 2554 / 04:47
    นายโย่ง มินโฮ คึคึ 
    #305
    0
  8. #226 dak-Zon (@conraynam) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มกราคม 2554 / 22:05
    กริ๊ดดดดดดด รุ่นพี่ ยงฮวา  ซอเสน่ห์แรงอ่ะ อิอิ
    #226
    0
  9. #104 love snsd (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2553 / 23:28
    รอคู่นี้มานานแล้ว

    สนุกมากค่า
    #104
    0
  10. #90 Sone (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2553 / 19:28
    กรี๊ดดดดดด ไรเตอร์น่ารักกก . รอมินซอมานานหลายร้อยปีแล้ว - -^
    #90
    0
  11. #63 NuiIZiN (@nuiizin) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2553 / 00:26
    อืมมมมมม
    แค่ตอนแรกก้อน่าสนใจมากแล้ว
    จะลองอ่านต่อไปเรื่อยๆค่ะ
    #63
    0
  12. #49 วิโอลันเต้ (@fangjang_s) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2553 / 12:42

    กรี๊ดทั้งมินโฮ และรุ่นพี่ ยงฮวา ได้มั๊ยค่ะ อิอิ ชอบประโยคเริ่มต้นของเรื่องนี้จังค่ะ   

    เป็นกำลังใจให้นะคะ 

    สู้ๆ ค่า

    #49
    0
  13. #39 Ni-nee (@ni-nee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2553 / 11:13
     ไรท์เตอร์ไม่เก่งเรื่องการบรรยายน่ะค่ะ  ก็เลยสั้นๆกุดๆไป อาจจะไม่ได้อรรถรสเท่าที่ควร  
    แต่อยากแบ่งปันเนื้อเรื่องที่คิดไว้มาให้อ่านกัน  
    ขอบคุณสำหรับคำวิจารณ์นะคะ ^__^ 
    #39
    0
  14. #38 <<M&N>> (@2565225840) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2553 / 10:40
    คือว่ามันขาดการบรรยาย มันเป็นนิยายแบบห้วนๆไปแล้วอ่ะTT แต่พล็อตสนุกดี^_______^


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 ตุลาคม 2553 / 10:41
    #38
    0
  15. #17 Miiz~ Cute Maknae^^ (@thekoi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2553 / 16:17

    ซอเสน่ห์แรงนะเนี่ย

    #17
    0
  16. #2 jukaree (@jukaree) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กันยายน 2553 / 01:27
    ซอยิ้มละลายหนุ่มๆ^^
    #2
    0