Parallel Universe ( Nielong )

ตอนที่ 1 : Parallel.01

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 43
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    18 ก.ค. 62




Parallel Universe




     ห้องนอนขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็ก ผนังปูนเรียบสีขาวขุ่นกับโต๊ะไม้อัดสีน้ำตาลเปลือกไม้เคลือบเงาเข้าคู่กับเก้าอี้ของมัน ตั้งวางอยู่ห่างจากบานประตูที่มีสีเดียวกัน ด้านหลังของชุดโต๊ะเป็นเตียงขนาด 5 ฟุต ผ้าปูที่นอนสีเทาครามกับผ้าห่มสีขาวขุ่น สไตล์การแต่งห้องบ่งบอกว่าเจ้าของมันไม่ได้เป็นคนชอบสีฉูดฉาดมากนัก


     ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ ติ๊ด


     เสียงนาฬิกาปลุกทำหน้าที่ของมันเมื่อถึงเวลาที่โดนตั้งไว้คือ 05.00 น.


     มือยาวเอื้อมไปกดปิดก่อนที่เจ้าตัวจะกลับเข้าไปในผ้าห่มตามเดิมราวกับเสียงเมื่อครู่ไม่ได้ช่วยให้ตื่นจากฝัน


     ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ ติ๊ด (05.05 น.)


     ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ ติ๊ด (05.10 น.)


     ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ ติ๊ด (05.15 น.)


     ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ ติ๊ด (05.20 น.)


     เมื่อกดปิดเสียงนาฬิกาครั้งที่ 5 เสร็จเรียบร้อย ดวงตาคมก็ปรือมองเพดานห้องสีขาวในความมืด ก่อนจะบิดขี้เกียจแล้วลุกขึ้นนั่ง เส้นผมสีแดงชี้ฟูไปมาเป็นสัญญาณว่าเมื่อคืนเจ้าของมันไม่ได้มีท่านอนที่เรียบร้อยแต่อย่างใด


     หลังจากตั้งสติขยี้ตาอยู่สองสามครั้งร่างโปร่งก็ตัดสินใจลุกขึ้นเพื่อไปจัดการกับธุระส่วนตัวและเตรียมตัวไปเรียนตามตารางเรียนของวันนี้


     เดินลงมาถึงชั้นล่าง ทำการเปิดทีวีแล้วเดินไปที่เคาท์เตอร์ครัวเสียบปลั้กเครื่องปิ้งขนมปังเพื่อที่เขาจะได้จัดการอาหารเช้าของตัวเอง


     'การหายตัวไปของเหยื่อรายที่สี่เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว คดียังไม่คืบหน้าเลยนะคะ ทางตำรวจตั้งข้อสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นกลุ่มผู้ก่อคดีเดียวกันกับเหยื่อก่อนหน้านี้อีกสามคน หากมีความคืบหน้าก็จะแจ้งให้เราได้ทราบกันอีกทีค่ะ...มาที่ข่าวต่อไป--' เสียงผู้ประกาศข่าวทางโทรทัศน์ดังขึ้นเกี่ยวกับคดีที่กำลังเป็นที่ฮือฮาในช่วงเดือนนี้


     คดีการหายสาปสูญของเหล่าผู้คน


     เจ้าของผมสีแดงหันมาสนใจกับอาหารเช้าแทนการรับฟังข่าวอื่นที่ไม่น่าสนใจสำหรับเขา หลังจากทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ขายาวก็ก้าวออกจากบ้านพร้อมกับลากจักรยานคู่ใจออกมาด้วย ยานพาหนะหนึ่งเดียวที่พาเขาไปไหนมาไหน ก่อนจะทำการล็อคประตูรั้วเสร็จสรรพ


     ใบหน้าคมคายเงยขึ้นมองไปยังโลกอีกใบที่อยู่บนท้องฟ้า โลกที่ไม่มีใครรู้ว่าสิ่งมีชีวิตบนนั้นมีวิถีการดำเนินชีวิตอย่างไร ใช่ว่าคนบนโลกจะไม่คิดหาวิธีขึ้นไปยังบนนั้น ไม่ว่าจะเป็นเฮลิคอปเตอร์ เครื่องบิน จรวด หรือแม้แต่ยานอวกาศที่ทำให้มนุษย์สามารถไปยังท้องฟ้าหรืออวกาศ ก็ไม่ได้ทำให้เข้าใกล้กับโลกอีกใบสักนิดเดียว


     เหมือนอยู่ใกล้เพียงสายตา แต่ไม่อาจเอื้อมถึง


     หลังจากที่มองจนพอใจแล้วก็เริ่มออกเดินทางไปยังมหาลัยได้สักที สองข้างทางเป็นต้นไม้ใหญ่ทำให้อากาศที่นี่ค่อนข้างเย็นชื้น เสียงนกร้องข้างทางเสมือนการทักทายรับอรุณให้กับคนที่ต้องตื่นเช้าเช่นเขาอารมณ์ดีได้ไม่ยาก


     ร่างแกร่งในชุดเสื้อยืดสีขาวทับด้วยเสื้อฮู้ดสีดำ สวมยีนส์สีซีดและรองเท้าที่ผ่านสมรภูมิมามากมายนับครั้งไม่ถ้วน จอดจักรยานของตัวเองแล้วนำขนมปังที่เหลือในบ้านออกมาวางไว้ข้างทาง


     "ออกมาเร็ว เดี๋ยวฉันต้องไปแล้วนะ" สิ้นเสียงที่เอื้อนเอ่ย การขยับอยู่ตรงพุ่มไม้ด้านหน้าก็เป็นสัญญาณว่าสิ่งที่เขารอคอยอยู่ตรงนี้ตั้งแต่แรกแล้ว


     สัตว์สี่ขา จมูกยาว พวงหางเป็นพุ่ม ขนสีขาวดูสะอาดตา หากว่าเขาไม่ได้มาเจอมันข้างทางเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ก็คงไม่เชื่อแน่ๆว่ามันเป็นสัตว์ที่ไม่มีเจ้าของ


     "วันนี้เป็นขนมปังนะ" บอกจิ้งจอกตัวขาวที่ยืนมองหน้าเขาอยู่ ก่อนจะเดินเข้ามาคลอเคลียที่ขา เขาไม่รู้ว่าจิ้งจอกปกติเป็นอย่างไร แต่กับตัวนี้มันเป็นมิตรมากๆเลย


     "ไม่ทำแบบนี้สิ ครั้งที่แล้วฉันเข้าสายก็เพราะแกนะ" ว่าจบก็ก้มตัวลงไปลูบหัวแล้วรีบขึ้นจักรยานปั่นต่อไปทันที เพราะหากเขาอยู่นานกว่านี้คงได้ใจอ่อนกับเจ้าตัวปุยแน่ๆ 


     ขายาวเดินตามทางตรงไปยังล็อคเกอร์ของนักศึกษาที่มีชื่อเขาติดอยู่ Dylaen Cray เจ้าของชื่อไขกุญแจเปิดแล้วหยิบของจำเป็นในวันนี้ออกมา ก่อนจะชะงักเมื่อมีโพทอิทแปะอยู่ในล็อคเกอร์ด้านในสุดของเขา


     'Thank you'


     ที่จริงมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเท่าไหร่ เพราะเขาได้โพทอิทแบบนี้มาประมาณหนึ่งอาทิตย์แล้ว เจ้าของกระดาษนี่เป็นใครก็ยังหาคำตอบไม่ได้ จนดีแลนด์คิดว่ามันคงไม่เสียหายอะไรหากใครคนนั้นไม่ได้มาขโมยของในล็อคเกอร์เขา


     ถึงจะคิดแบบนั้น แต่ที่จริงในล็อคเกอร์เขาก็ไม่มีอะไรนอกจากอุปกรณ์การเรียนเท่านั้น


     ดีแลนด์อาศัยอยู่ที่นี่เพียงลำพัง เขาถูกรับเลี้ยงในครอบครัวหนึ่งและตัดสินใจแยกออกมาตั้งแต่อายุ 15 จนตอนนี้ก็ผ่านมา 9 ปีแล้วที่เขาอยู่คนเดียว


     เขาเป็นคนไม่ค่อยสุงสิงกับใคร เพราะฉะนั้นไม่ต้องแปลกใจถ้าจะเจอคนผมแดงนั่งกินข้าวอยู่คนเดียวที่โต๊ะริมโรงอาหาร หรือที่เสาชิงช้าในสวนของมหาลัยกับขนมปังหนึ่งก้อน


     เขาพอใจกับที่เป็นอยู่


     "จะได้ตากผ้ามั้ยวะ" พูดขึ้นเพราะเมฆครึ้มฝนที่เห็นตอนนี้เหมือนจะทำลายความตั้งใจในตอนเย็นของเขาไปซะแล้ว


     "เฮ้ขี้แพ้ มานั่งทำอะไรอยู่คนเดียว"


     เสียงดังน่ารำคาญในความคิดของคนผมสีเอ่ยขึ้น จะว่าเขาอยู่ลำพังแล้วไม่มีปัญหาก็ไม่ได้ มันมีพวกที่พร้อมจะเข้ามาวุ่นวายกับชีวิตของคนอื่นอยู่แล้ว


     "ฉันจะทำอะไรมันก็เรื่องของฉัน อย่ามายุ่งได้มั้ย"


     "ก็แค่จะมานั่งกินข้าวเป็นเพื่อนเองหน่า"


     ดีแลนด์ลุกจากที่นั่งแล้วเดินออกไปทันทีเพราะเขามั่นใจว่ามันไม่ใช่การนั่งกินข้าวธรรมดาแน่ๆ


     กินข้าวเป็นเพื่อนต้องยกโขยงกันมาตั้ง 3 คนพร้อมไม้ขนาดนั้นมั้ยหละ


     "จะไปไหน! กลับมานี่เดี๋ยวนี้ไอ้ขี้แพ้!"


     เขาโดนดักทางด้านหน้าสองคน และข้างหลังอีกหนึ่งคน "หยิ่งนักหรอห้ะ!?"


     คนด้านซ้ายมือของดีแลนด์ยกไม้ขึ้นหมายจะฟาดเข้าที่ข้างลำตัว แต่ร่างโปร่งเอี้ยวตัวใช้มือขวาจับไม้ไว้แล้วดึงอีกฝ่ายเข้าหาตัว ออกแรงส่งเท้าถีบเข้าที่ยอดอกของอีกคนเต็มๆ เท่ากับตอนนี้เขามีอาวุธอยู่ในมือแล้ว


     คนด้านหลังที่เหมือนจะเป็นหัวโจกในการหาเรื่องวิ่งเข้ามาล็อคแขนทั้งสองข้างไว้ อีกคนที่ยังอยู่รีบวิ่งเข้ามายกไม้ฟาดเมื่อได้จังหวะ แต่ดีแลนด์ไวกว่า ยกเท้าทั้งสองข้างขึ้นถีบอีกคนแล้วก้มตัวลงทุ่มคนด้านหลังที่ล็อคแขนเขาให้มาด้านหน้ากระแทกกับพื้น ก่อนจะยกไม้ในมือจ่อหน้าไว้


     "อย่ามายุ่งกับฉันอีก"


     ว่าจบก็เดินออกไปจากสถานการณ์ตรงหน้าทันที


     เมื่อถึงเวลาเลิก เจ้าของนัยน์ตาคมไม่รีรอโอ้เอ้ เขารีบไปเอาจักรยานแล้วปั่นออกมาทันที ตอนนี้เวลา 6 โมงเย็นท้องฟ้าสว่างไม่มีเมฆมากและเป้าหมายของเขาคือสิ่งเดียว


     วันนี้ดีแลนด์ต้องได้ตากผ้าก่อนนอน!!!


     ขายาวเร่งความเร็วในการปั่นมากขึ้น ดีที่ในเวลานี้ไม่มีรถสัญจรไปมา ไม่งั้นเขาอาจจะได้ชนเข้ากับพาหนะสักคันจริงๆ


     พรึ่บ!!!


     เงาดำวิ่งตัดผ่านหน้าจักรยานของร่างสูงไปทำให้เจ้าของมันต้องรีบเบรคด้วยสัญชาติญาณ ดวงตาคมกวาดซ้ายขวาดูว่าสิ่งที่ตัดหน้าเขาไปเมื่อกี้คืออะไร


     ก่อนจะตกใจเมื่อมีแรงดึงจักรยานจากด้านหลัง ทำให้ตัวของดีแลนด์เซไปด้านหน้า เขาถูกจับเหวี่ยงลงมาจากพาหนะจนร่างกายกระแทกพื้น สัมผัสความเจ็บได้ไม่นานก็ถูกดึงคอเสื้อขึ้นทำให้ต้องรีบผุดกายขึ้นตาม


     สิ่งที่ปรากฎอยู่ตรงหน้าคือหัวที่มีลักษณะเหมือนลูกบอล ด้านในมีควันลอยอยู่จนไม่สามารถเห็นได้ว่าอะไรอยู่หลังเหล่าแก๊สนั้น บริเวณคอเสื้อที่ถูกจับเปียกชื้นจากมือของสิ่งมีชีวิตหัวกลมนี่


     


     ให้ตายเถอะนี่มันตัวอะไร!?









TBC




--------------------


CHARACTER


--------------------





Dylaen Cray


--------------------


     /talk : เปิดตัวพระเอกของเราแล้ววววว สั้นไปมั้ยอะ;-; หากใช้ภาษาติดขัดในช่วงไหนหน่องขออภัยด้วยนาคั้บ -/\-


     ปล. Twitter : @nhongthun




     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #4 ButterBakedCorn (@ButterBakedCorn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 10:22
    ย๊าาาาาาาใครหนอออออ
    #4
    0
  2. #3 j u n g • j u n e ツ (@jxxxjune) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 15:49

    อมกกก อะไรโผล่มาล่ะเนี่ย คนจากโลกข้างบนเหรอ
    #3
    0