เข็มกับต่างโลก(Yuri/NC)

ตอนที่ 10 : ตอนที่10 รับรู้เรื่องราว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 84
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    24 พ.ย. 62

ตอนที่10 รับรู้เรื่องราว



หลังจากที่ฉันได้ดูข้อมูล ก็มีเรื่องน่าแปลกใจ คือฉันสามารถสร้างเตาปฏิกรณ์ รวมถึงอุปกรณ์อำนวยความสะดวกหลายๆอย่างจากโลกของฉันได้ เพียงแต่มีข้อแม้คือ ฉันต้องมีวัตถุดิบที่เพียงพอ นั่นทำให้ฉันหวนไปคิดถึงบุคคลบุคคลหนึ่ง ที่เป็นนักฆ่า ที่ไปสปอนอยู่ ณ ที่ที่หนึ่งที่ค่อนข้างรกร้าง แต่มีวัตถุดิบพวกนี้ครบครันเลย(พาดพิงโว้ย : Rin/ผิดเรื่อง!!! : LIW) น่าอิจฉาจังเลยแฮะ สงสัยต้องสำรวจโลกแห่งนี้ให้ครบก่อน เพราะถ้าไม่เช่นนั้นฉันก็คงไม่รู้ว่า ฉันจะทำอะไรได้บ้าง ตอนนี้อยากทำเมืองเป็นของตัวเองจังเลยแฮะ
----มีคนมาหาคุณค่ะ ตอนนี้ยืนอยู่ที่หน้าบ้าน----
เกือบลืมไปเลย หลังจากที่ตรวจสอบข้อมูลของบ้าย ก็พบว่าบ้านถูกติดตั้งระบบหลายๆอย่างเลย แถมยังมีเวทย์มนต์ป้องกันการโจมตีจากภายนอก แถมยังบอดเบือนภาพด้วย เหมือนเป็นโดมใสๆที่ปิดกั้นฉันไปจากโลกภายนอกเลยแฮะ ว่าแต่ ใครมาเนี่ย
“อ้าว คุณมินเทียร์ มีอะไรหรือเปล่าคะ”ฉันถามหลังจากที่เดินออกมาเปิดประตูบ้าน ดูท่าทางว่ารีบร้อนเลยทีเดียว
“ตอนนี้มีเควสฉุกเฉิน ที่ทางตอนเหนือ อยากให้น้องเข็มช่วยมาด้วยกันหน่อย”อ่อ ท่าทางจะฉุกเฉินจริงๆแฮะ ฉันเลยจัดการออกมาจากบ้านและล็อกบ้าน ก่อนที่จะรีบไปกับมินเทียร์ทันที
----คุณได้ทำการปิดการเชื่อมต่อกับบ้านเป็นที่เรียบร้อย----
บางทีเรื่องแบบนี้ก็ไม่ต้องรายงานก็ได้มั้ง แต่ก็ช่างมันเถอะ
สุดท้ายฉันก็เดินทางมากับมินเทียร์จนพบกับกลุ่มนักผจญภัยหลายคน รวมถึงปาร์ตี้ที่ฉันอาศัยอยู่ด้วย ทั้งหมดต่างยืนกันเป็นกลุ่มใครกลุ่มมันอย่างชัดเจน รวมถึงกลุ่มของฉันด้วยนะ แล้วก็ยังมีสายตาที่ดูเกลียดชังมาที่กลุ่มของฉันด้วย เหมือนว่าจะมีปัญหากันสินะ
“เอาล่ะ ในเมื่อมาพร้อมกันแล้ว ผมก็จะขอเริ่มเลยนะครับ”ชายสูงอายุคนหนึ่งกล่าวขึ้นมา ถึงจะสูงอายุก็เถอะ แต่ว่ากลับมีรูปร่างล่ำบึก ราวกับนักกล้าม ดูท่าทางจะค่อนข้างแข็งแกร่งล่ะนะ
คาลอฟ เดอเบอกราว เลเวลสองร้อยห้าสิบ คลาส เมทไฟท์เตอร์
ท่าทางจะแข็งแกร่งจริงๆด้วยแฮะ ระบบตรวจสอบเองก็รายงานข้อมูลเบื้องต้นมาน่าสนใจ เมทไฟท์เตอร์ นักรบเวทย์งั้นหรอ ท่าทางจะแข็งแกร่งน่าดูแฮะ แถมทางนั้นเองระหว่างอธิบายเรื่องราวที่เกิดขึ้นยังแอบหันมามองหน้าฉันนิดหน่อด้วย
“นี่ พี่มินมิน คนๆนี้คือ...?”ฉันดึงไหล่มินเทียร์ลงมา ก่อนจะกระซิบถามออกไปด้วยความสงสัย
“อ่อ เป็นมาสเตอร์ของสมาคมนักผจญภัยประจำเมืองนี้น่ะ แข็งแกร่งมากเลยล่ะ ถ้าเห็ยฝีมือหนูเข็มก็น่าจะรู้เองนั่นล่ะ”อ่อ อย่างงี้นี้เองสินะ
หลังจากที่ได้ฟังเรื่องราวอย่างคร่าวๆ ก็พบว่าน่าตกใจมาก ที่ป้อมทหารทางตอเหนือได้รับรายงานว่ามีเผ่ามารกำลังจะมาบุกที่เมืองแห่งนี้ คาดว่าไม่เกินตอนเช้าของวันรุ่งขึ้น น่าจะมาถึงป้อมนั้น แถมจำนวนหลักร้อยเลยทีเดียว เท่าที่ฟัง เผ่ามารน่ากลัว เพราะเพียงแค่คนเดียว ก็เทียบเท่ากับนักผจญภัยเลเวล100ถึงสิบคนแล้ว ดังนั้น ข่าวนี้จึงแทบจะทำให้มีการอพยพเลยทีเดียว แต่ฝั่งนักผจญภัยเองก็ใช่ย่อย ความรักเมือง ทำให้พวกเขาทั้งหมดพร้อมหันหน้าเข้าปะทะกับเหล่ามารทั้งหลายด้วย ซึ่งแน่นอนว่า ในกลุ่มนักผจญภัยเกือบครึ่งพัน พร้อมใจกันที่จะปกป้องเมืองแห่งนี้ แถมที่คัดมา ก็ยังมีเลเวลตั้งแต่ เจ็ดสิบขึ้นไป จนถึงสองร้อยห้าสิบอย่างหัวหน้าคลับ ถ้าวางแผนกันดีๆ คาดว่าไม่น่ายากจนเกินรับมือ
“ถ้างั้น พวกเราก็ควรออกเดินทางไปกันเลย เนื่องจากว่าตัองไปปะทะกันที่ป้อมทางตอนเหนือล่ะนะ...”ได้ลุยกับอะไรยากๆแล้วแฮะ



หลังจากเดินทางร่วมสองชั่วโมง ณ เวลาเกือบหนึ่งทุ่ม ตามเวลาปกติของโลก จากนาฬิกาที่อยู่ในช่องเก็บของที่อาศัยการใช้มานาของฉันในการเป็นพลังงาน เอาตามตรงคือ ง่วงมากค่ะ!!!
“พี่อารา หนูง่วงแล้ว ขอตัวนอนก่อนได้มั้ยคะ”ฉันถามออกไปตรงๆ อารายันมีสีหน้าที่ไม่รู้จะตัดสินใจยังไง เลยหันไปมองเพื่อนๆอีกสามคน เซลิก้าเองเหมือนคิดอะไรสักพัก ก่อนจะตอบกลับมา
“ถ้าเกิดน้องเข็มไม่มีปัญหา น้องเข็มก็นอนก่อนก็ได้ เดี๋ยวพวกพี่เฝ้ายามให้ ยังไงพวกพี่ก็พักกันมาทุกคนแล้ว แต่ว่าน้องจะนอนยังไงล่ะ”พอพูดจบ คนอื่นในกลุ่มก็มีสีหน้าสงสัยเช่นกัน ฉันเลยหยิบเต็นท์ออกมาจากช่องเก็บของ ก่อนที่จะกางมันตรงนั้นนั่นล่ะ และไม่ลืมที่จะตอกสมอด้วย ยังดีที่มันเป็นเต็นท์สำเร็จรูปแบบเวทย์มนต์ ทำให้ไม่เปลืองแรงเลย แถมยังค่อนข้างใหญ่ด้วย ทั้งสี่คนมีท่าทางสนใจมาก ฉันเลยหยิบเก้าอี้ปิกนิคออกมาสี่ตัว ก่อนจะเอาไปวางไว้ให้พวกพี่เค้า
“จะได้ไม่ต้องนั่งพื้นเมื่อยๆ เก้าอี้แข็งแรงไม่ต้องกลัวพัง ถ้ามีอะไรฉุกเฉินก็ตะโกนเรียกได้เลนะคะ งั้นฉันขอตัว”ฉันพูดก่อนจะเข้าเต็นท์ไปทันที
“ท่าทางจะกลัวกันสินะ”ฉันพูดออกมาเบาๆ สังเกตุจากอาการของแต่ล่ะคนที่นอนไม่หลับ ก็พอจะรู้ได้เลย เชื่อว่า เพียงแค่เผ่ามารตนเดียว ก็ต่อกรกับกลุ่มปาร์ตี้นี้ได้สูสีแล้ว แต่นี่กลับมากันเกือบสองร้อยตน งานหินน่าดูแฮะ
----คุณได้ทำการเปิดการเชื่อมต่อกับบ้านเรียบร้อยแล้ว----
แน่นอนว่าจริงๆแล้วในเต็นท์ของฉันนั้นมีประตูมิติเชื่อมกับบ้านของตัวเองอยู่ ดังนั้นฉันเลยได้นอนหลับได้อย่างสบายใจ และให้เอไอปลุกตอนถึงเวลาแทน



ไม่ต้องถามว่าหายไปไหน จะอธิบายสั้นๆว่า ทำงานจ้า ไม่มีเวลาลง55555555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น