Rin no Kikan การกลับมาของริน (Yuri/NC)

ตอนที่ 90 : ตอนที่90 การต่อสู้ที่ไร้สาระ(Rin story SS2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 84
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    28 มี.ค. 62

ตอนที่90 การต่อสู้ที่ไร้สาระ(Rin story SS2)



สวัสดีทุกคน คิดถึงเรามั้ย อิอิ ถึงแม้เราลูกหนึ่ง แต่ร่างกายของเราก็ยังไม่ฝืดหรอกนะ ถ้าถามว่า ทำไมชื่อตอนมันถึงเป็นแบบนี้ได้น่ะหรอ นั่นก็เพราะ...





“อยากฝึกคำพูดในการต่อสู้”ฉันถามออกไป อยู่ดีๆคนที่เป็นคนเขียนเรื่องนี้ก็มาพูดกับฉันว่าให้ไปต่อสู้กับเกล เพราะอยากลองหาคำพูดบรรยายการต่อสู้เนี่ยนะ
”ใช่แล้ว ฝากด้วยนะ...”




ตามนั้นล่ะค่ะ สุดท้ายฉันกับเกลก็ต้องมาลองซ้อมต่อสู้กัน ส่วนสถานที่ก็เป็นที่กว้างๆที่พระเจ้าเป็นคนสร้างไว้ให้ เริ่มเกรงกลัวพลังของพระเจ้าก็คราวนี้ล่ะ เห็นบอกว่า ต่อให้ใช้เวทย์ระดับทำลายล้างโลก ก็ไม่มีรอบขีดข่วน น่ากลัววุ้ย
“มาลุยกันเถอะ เกล”ฉันพูดพร้อมกระชับดาบในมือ เกลเองก็กระชับเคียวในมือ ก่อนจะพุ่งเข้าหากันโดยมีพระเจ้าที่นั่งดูอยู่ข้างนอก พร้อมกับดื่มชาเขียวขวดใหญ่ที่เขียนไว้ว่าสามารถชิงโชคลุ้นรถได้ จะสบายเกินไปล่ะ
“แอคเซล”เกลเปิดมาด้วยการใช้เวทย์เพิ่มความเร็วก่อนจะหายไปจากสายตาฉัน ฉันหลับตาลงเพื่อจับสัมผัสต่อสู้ ทางขวาสินะ
“เก็ปโป”ฟิ้ว! ฉันใช้ท่าเท้าที่ลอยอากาศด้วยการใช้กำลังของตัวเอง หลบการโจมตีของเกลที่เกี่ยวเคียวเป็นแนวนอนเข้ามาที่จุดที่ฉันยืนได้ ทำเอาเกลตกตะลึงไปเล็กน้อย แต่ก็เพียงครู่เดียว
“สเตลไลท์ บีม!”ลำแสงสีแดงเข้มถูกส่งออกมาจากตัวเกล พุ่งตรงมาที่ตัวฉันด้วยความเร็วสูง น่าจะหลบไม่พ้นแล้วแฮะ เอางี้ล่ะกัน
“โบโซโชคุ ฮาคิ”ตู้ม! ฉันพูดก่อนจะมีบางอย่างสีดำเคลือบไปทั้งร่างกาย รับการโจมตีจากเกล แต่มันก็ไม่ได้รับได้ทั้งร้อยเปอร์เซ็นต์ เพราะฉันยังมีอาการจุกจากแรงกระแทกอยู่เล็กน้อยเลยทีเดียว ช่วยไม่ได้แฮะ คงต้องเอาจริงหน่อยล่ะ
“คุโรงาเนะ!”ฉันพูดก่อนจะมีปืนใหญ่ที่ถูกสร้างมาจากเหล็กโผล่ออกมาแล้วยิงกระสุนสีดำขนาดใหญ่พุ่งเข้าไปโจมตีเกล ท่าที่ฉันใช้ทำเอาเกลงงกว่าเดิมเพราะว่าเกลไม่เคยเห็นฉันใช้ แต่ก็เพียงแว้บเดียวก็สามารถตั้งรับด้วยการใช้เคียวฟาดตรงๆได้ ท่าทางแรงจะเยอะนะเนี่ย
“นั่นมันอะไรกันน่ะ”เกลหยุดนิ่งๆก่อนจะถามออกมา ฉันเองที่กำลังลอยตัวอยู่บนอากาศก็ลงมา ตอนนี้เกลดูงงๆ คิดว่าคงไม่มีอารมย์ต่อสู้ต่อล่ะมั้ง
“อ่าว พอกันแล้วหรอ”อินักเขียนเวร เหนื่อยล่ะวุ้ย ให้สุภาพสตรี(น) สองคนมาออกแรงต่อสู้กันเพื่อบรรยาย โรคจิต!!! ฉันหันไปมองค้อน ก่อนที่จะมายืนตรงหน้าเกลที่ตอนนี้กำลังต้องการคำอธิบาย
“เอาความทรงจำบางส่วนไปล่ะกัน”ฉันพูดก่อนจะโอนถ่ายความทรงจำไปให้เกล ซึ่งพอผ่ายไปเรียบร้อยทำเอาเกลลงไปทรุดเลย เหมือนฉันตอนแรกเลยแฮะ
“ก็คงงี้ล่ะ”ฉันพูดก่อนจะประคองเกลลงมานอนตักฉัน




เวลาผ่านไปสักพัก เกลตื่นขึ้นมาก่อนจะพบว่าตนเองนอนอยู่บนตักของฉัน ก่อนจะมองฉันด้วยสายตางอนเล็กๆ นะ น่ารัก เอื้อ
“มีความรู้แบบนี้ทำไมไม่แบ่งปันกันบ้างเลย”เกลพูดพร้อมกับทำแก้มป่อง ง่ะ น่ารักเกินไปแล้ว เอื้อ
“ง่า ขอโทษน้า”ฉันพยายามง้อเกล ซึ่งเกลก็สะบัดหน้าใส่ฉันแบบงอนๆ ฉันเลยกอดเกงพร้อมกับหอมแก้ม
ฟ้อด! “ง่ะ รินคนบ้า หายโกรธแล้วก็ได้”เอื้อ ทำไมมันช่างน่ากดอย่างนี้!!!
“เห้ๆ พวกผมสองคนยังอยู่ตรงนี้นะ”อีพระเจ้า!!!!! ขัดจังหวะได้ถูกเวลาจริงๆ ช่างเถอะ ฉันหันไปมองแบบโกรธๆเล็กน้อย ก่อนที่จะหันไปหาอินักเขียน
“พอใจยัง หรือว่าจะเพิ่มเติมยังไง”ฉันถามออกไป นักเขียนทำท่าครุ่นคิด แต่ยังไม่ได้พูดอะไร มีเกลที่ตอนนี้เหมือนนึกอะไรออก และพูดขึ้นมา
“เรามาลองต่อสู้โดยใช้สกิลด์จากโลกฝั่งนั้นดูดีมั้ย”เกลถามออกมา น่าสนใจแฮะ ฉันพยักหน้าทันที
แล้วเราสองคนก็มายืนตรงหน้ากันอีกรอบ ก่อนที่นักเขียนกับพระเจ้าจะมองอย่างสนใจ
“เอาล่ะนะ”วิ้งงง! เสียงของเกลที่หยิบดาบบางอย่างที่มีเพียงปลายดาบ ก่อนจะเปิดสวิทชึ้นมา ไลท์เซเบอร์สินะ แถมเป็นสีแดงด้วย แล้วเอามาถือสองข้างอีกต่างหาก ยังกะเทพทรูในการ์ตูนเกมออนไลน์เลบแฮะ
ฟิ้ว! เกลพุ่งมาทางฉัน ท่าทางจะต้องเตรียมตัวแล้วสิ
“บุโซโชคุ ฮาคิ/สตาร์เบิร์ท สตรีม!!!”ฉันใช้ฮาคิเกราะคลุมแขนตัวเองไว้ ก่อนจะรับการโจมตีอย่างต่อเนื่องของเกลที่ฟาดดาบเข้ามาทันที
วื้ด! วื้ด! วื้ด! ดูท่าทางว่าแขนของฉันจะแข็งในระดับนึงเลยแฮะ รับดาบของเกลเพียงครู่เดียวก็หมดคอมโบ ท่าทางของเกลดูสนุกกับมันอยู่แฮะ
“พอได้แล้ว หมดมุขแล้ว”เสียงของนักเขียนที่ตะโกนออกมา ฉันกับเกลหันไปมองพร้อมกัน ก็ดีแฮะ เริ่มเหนื่อยแล้ว
“ไปพักกันได้แล้วไป”ปี้ก! พระเจ้าดีดนิ้วก่อนที่เราทั้งสองคนจะมาโผล่ที่ห้องของฉัน หึๆ
“เกลจ๋าาา...”หึๆๆๆๆๆ




ใครไปงานหนังสือพรุ่งนี้ อยากเจอกันก็ได้นะ5555 หรือทักไปที่เพจ MisterNTVก็ได้ เฟสส่วนตัวขี้เกียจแปะเอาเป็นว่าไปถามในเพจเอา ไปล่ะ นอนก่อน ทำงานหกโทงเย็นอีก555 : LIW
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

162 ความคิดเห็น