Rin no Kikan การกลับมาของริน (Yuri/NC)

ตอนที่ 9 : ตอนที่9 สำรวจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 606
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    27 ม.ค. 62

ตอนที่9 สำรวจ




เนื่องจากว่ามันเป็นเรื่องใหญ่ ทำให้ทั้งหมดยังไม่กล้าที่จะทำอะไรบุ่มบ่าม ทั้งหมดจึงยังนั่งอยู่บริเวณโถงถ้ำเหมือนเดิม เนื่องจากว่าก็อบบลิ้นเดม่อน ระดับที่ต่ำที่สุดก็คือSS ซึ่งถ้าพวกเธอทั้งสี่รวมตัวกันจัดการก็อาจจะทำได้ แต่คงบาดเจ็บไม่น้อยแน่นอน รวมถึงการที่มีรินอยู่ในปาร์ตี้ด้วย
“เราจะเอายังไงกันดี”หลังจากที่เซเรเห็นสัญลักษณ์ของก็อบบลิ้นเดม่อนจากมือของฉัน ก็ถึงกับครุ่นคิด จากตอนแรกที่สันนิษฐานเมื่อเจอก็อบบลิ้นไว้เพียงแค่ว่าอาจจะมีก็อบบลิ้นฝูงใหญ่อพยพมาอยู่ในเหมืองนี้ แต่กลายเป็นว่าดันเจอตัวปัญหาอย่างก็อบบลิ้นเดม่อนเข้า
“ฉันคิดว่าเราควรกลับไปรายงานที่เมือง แล้วนำกำลังมาปิดล้อมบริเวณนี้เพื่อกันการหลบหนี แล้วทำการกวาดล้างไปเลย น่าจะดีที่สุด”มีอาพูดขึ้นมา แต่เซเรกับยกมือห้ามก่อนที่จะพูดขึ้นมา
“แต่ว่าเราจัดการกับหน่วยสำรวจของพวกมันแล้วนะ ถ้าเกิดเราไม่บุกต่อ โอกาศที่มันหนีไปก็สูงเหมือนกันนะ”เซเรพูดขึ้นมา แฟรงค์พยักหน้าเห็นด้วย ก่อนที่จะกล่าวเสริม
“เราควรรีบจัดการพวกมันตอนที่ยังไม่ทันตั้งตัว ตอนนี้พวกนั้นน่าจะยังไม่รู้”แฟรงค์พูดขึ้นมา หึๆ จริงๆในถ้ำแห่งนี้มีระบบตรวจสอบผิดปกติด้วยนะ เท่าที่ฉันสัมผัสได้ แต่ฉันได้ตั้งค่าให้มันตรวจสอบบริเวณนี้ว่าเป็นปกติเฉยๆ แต่ฉันก็ไม่ได้พูดออกไป
‘จอมมาร นายได้ยินมั้ย’ฉันเรียกจากโทรจิต จอมมารเหมือนจะเคยใช้เวทย์บทนี้เลยตอบกลับมาทันที
‘ว่ายังไงรินจัง แล้วก็อย่าเรียกฉันว่าจอมมารสิ ฉันไม่ได้เป็นจอมมารแล้ววุ้ย งานรุ่นหลังก็ให้เป็นงานของรุ่นหลังสิ เราปล่อยวางการรบไปแล้วไม่ใช่เหรอ’จอมมารตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงน้อยใจ โอ๋ๆ ขอโทษ
‘โทษที มันชินน่ะ ฉันขอถามข้อมูลเกี่ยวกับก็อบบลิ้นเดม่อนหน่อย นายพอจะรู้อะไรมั้ย’ฉันถามกลับไป ซึ่งตรงหน้าของฉันก็กำลังประชุมกันอยู่เหมือนกัน
‘อ่อ สัตว์เวทย์ของอิลน่ะเอง อ้อ อิลคืออดีตหนึ่งในนิ้วทั้งห้าของฉันเอง’จอมมารพูดขึ้นมา ฉันก็นึกถึงเรื่องในอดีต อิล อ่อ ลูกครึ่งแวมไพร์กับตะขาบสินะ
‘ถ้าเจอเข้านั่นกำจัดไปเลยก็ได้ เจ้านั่นไม่มีความคิดของตัวเองหรอก มีแต่คำสั่งกำจัดมนุษย์ ที่ถูกปลูกฝังทางสายเลือดอย่างเดียวน่ะ จะเอาจุดอ่อนด้วยมั้ย’เกลถามกลับมาด้วยเสียงหวานๆ ทำให้ฉันเผลอคิดอะไรเรื่อยเปื่อย ก่อนจะพูดขึ้นมา
‘ไม่เป็นไร ฝากนายเอาสิ่งนี้ไปให้กิลด์มาสด้วย แล้วก็แจ้งว่าตอนนี้กลุ่มของเซเรจะเข้าไปสำรวจก่อน’ฉันตอบกลับไปก่อนจะใช้เวทย์ลอบโจมตีจากระยะไกล ในการส่งของ(ใช้งี้ก็ได้หรอ : ไรเตอร์)
‘โอเค’เกลพูดก่อนที่จะตัดสายไป ว่าแต่ จะอธิบายกับพวกเขายังไงดีล่ะเนี่ย
“หนูริน เป็นอะไรหรือเปล่า”นี่ฉันเงียบไปนานขนาดนั้นเลยหรอ เงียบจนทั้งสี่คนทำหน้าเห็นใจ เอ๊ะ เอ๊ะ?
“พี่ขอโทษนะ หนูริน ถ้าหนูรินไม่ไหวหนูรินหนีไปก่อนก็ได้นะ”หือ แสดงว่าเมื่อกี้ฉันทำหน้าไม่โอเคออกมาหรอ ก็ว่าอยู่ทำไมเงียบแปลกๆ
“เปล่าค่ะ พอดีพี่เกลติดต่อมาทางโทรจิต ก็เลยแจ้งเรื่องกับทางนั้นไปแล้ว เห็นว่าจะรีบไปบอกกิลด์มาสให้ทันทีเลยค่ะ”ฉันพูดออกไปก่อนจะยิ้มให้เพื่อให้บรรยากาศดีขึ้น เมื่อได้ยินคำพูดของฉัน ทุกคนก็เหมือนกับโล่งอก ก่อนจะหันมามองทางฉันกันหมดพร้อมกับยิ้มให้
“ทำดีมากเลยหนูริน เท่านี้ปัญหาใหญ่ๆก็เคลียร์ไปได้แล้ว ถ้างั้นเราเข้าไปสำรวจกันเลย ถ้าไม่ไหวก็หนีออกมา”เซเรพูดขึ้นมา คนที่เหลือพยักหน้ารับ อ๊ะ จริงสิ
“ไลฟ์สลอท อัพ อัพ”ฉันจัดการร่ายเวทย์ที่ช่วยทำให้ไม่ตายได้ ให้กับทุกคนในปาร์ตี้นี้ การพูดอัพแต่ล่ะครั้งจะช่วยให้รอดจากความตายได้1ครั้ง แน่นอนว่าเป็นการร่ายเผื่อ เพราะยังไงถ้าฉันไปด้วยก็ไม่น่าจะตายกันอยู่แล้ว เพราะถ้าเป็นแค่ลูกน้องของลูกน้อง ก็ไม่สามารถทำอะไรฉันได้อยู่แล้ว ถึงงั้นก็ไม่ควรประมาทแฮะ
‘สแกนนิ่ง แอเรีย ไทป์ อันเดอร์เวิล์ด’ฉันใช้เวทย์ตรวจสอบพื้นที่ใต้ดินบริเวณนี้ทั้งหมด เมื่อพบว่ามันไม่มีอันตรายอะไร ก็ได้วางใจได้ เพราะมันแสดงว่าไม่มีตัวอะไรสามารถทำอันตรายได้แบบร้อยเปอร์เซ็นต์
“ไปกันเถอะ”เซเรพูดขึ้นมา
หลังจากที่ลงไปในถ้ำต่อ(แน่นอนว่าเวทย์ความสว่างของฉันก็ยังถูกใช้อยู่ พวกเซเรก็ได้ปะทะกับก็อบบลิ้นเรื่อยๆ ที่หนักสุกที่เจอก็คงจะเป็นเอเลเมนท์เมจก็อบบลิ้น และสกูลก็อบบลิ้นล่ะนะ เมื่อเดินมาเรื่อยๆ ก็พบกับประตูขนาดใหญ่ (ถ้าใครนึกไม่ออก ให้นึกถึงตอนที่คิริโตะเปิดประตูไปเจอกับบอสที่ทำให้ได้โชว์สกิลด์เทพาอะ อารมณ์เดียวกันเลย)
“ยินดีต้อนรับเจ้าพวกมนุษย์”ไหนแกบอกมันไม่มีความคิดไงฟร่ะ!!!!!!!


ตอนนี้กำลังแต่NCตอนที่2 บอกตามตรงว่า ยังไม่ทันจะได้แต่งดี เพราะว่า เขินที่จะแต่งตอนอยู่ต่อหน้าคนเยอะๆ5555 แถมแม่นั่งอยู่ข้างๆอีก อีก2ตอนก็จะเป็นNCตอนที่สองแล้ว รู้สึกเขินเหมือนเดิมเลยวุ้ย555
edit : พอแต่งในไอโฟนนานๆแล้วมันแล็ควุ้ย แต่งต่อแล้วพิมพ์ติดๆขัดๆบ่อยมาก เลยต้อฝมานั่งแบ่งทีล่ะสิบตอนเอา เพื่อง่ายต่อการพิมพ์ อยากปิดไอระบบตรวจสอบคำนะ แต่ว่ากลัวพิมพ์ผิด5555 ก็เลยไม่ได้ปิด
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

158 ความคิดเห็น

  1. #23 YukiKiyu (@YukiKiyu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 18:33

    น่าเห็นใจไรท์แฮะ
    #23
    1