Rin no Kikan การกลับมาของริน (Yuri/NC)

ตอนที่ 79 : ตอนที่30(79) การินกับเจ้าหญิง และการฝึกซ้อม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 101
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    10 มี.ค. 62

ตอนที่30(79) การินกับเจ้าหญิง และการฝึกซ้อม



“สวัสดีค่ะ ฉัน เทียร์ ดา วอลเตอร์ จากอาณาจักรวอลเตอร์ค่ะ”เจ้าหญิงพูดพร้อมกับทำท่าถอนสายบัวให้ เดี๋ยวสิ เหมือนบทจะผิดนะ
“สะ สวัสดีค่ะ จะ เจ้าหญิง ดะ ดิฉัน พาสลี่นะคะ”พาสลี่แทบจะก้มลงไปกราบแล้ว ใจเย็นเห้ย!!!
“สวัสดีนะ เทียร์ น้าชื่อเกล มีอะไรถามได้นะ”คุณพ่อพูดขึ้นมาบ้าง ฉันกำลังครุ่นคิด อืม จะแนะนำตัวยังไงดีล่ะ
“สวัสดีค่ะ...ฉัน...”ฉันยังไม่ทันพูดจบ เจ้าหญิงก็สวนมาเลย
“บอสตัน การิน ดาเรสินะคะ ฉันชื่นชมคุณมากในการต่อสู้กับนิ้วของจอมมารได้”ว็อท!!!! ไอชื่อเสียงบ้านี่ยังตามมาหลอกหลอนอีกหรอฟร่ะเนี่ย!!!! ฉันได้แต่อึกอักใจ แต่เหมือนคุณแม่จะรู้ก็เลยพูดขึ้นมา
“หนูการินเขาไม่ค่อยสนใจชื่อเสียงหรอก ว่าแต่การินมาก็ดีแล้ว ลองมาซ้อมดาบให้เทียร์ดูหน่อยสิ”คุณแม่พูดออกมา วันนี้ก็พึ่งวอร์มกับนีลไป แต่ก็น่าจะพอไหวอยู่มั้ง ลองดูล่ะกัน ฉันเลยพยักหน้ารับกลับไป ท่าทางของเทียร์ดูดีใจมากจนฉันอดทึ่งไม่ได้ จะดีใจอะไรขนาดนั้น
“หนูพาสลี่ช่วยทำหน้าที่วห้สัญญาณด้วยนะจ๊ะ”พอพูดจบพาสลี่ก็ทำหน้าประมาณว่า ฉันอีกแล้วเรอะ!! อะไรเงี่ย จนทำฉันหลุดหัวเราะจนพาสลี่หันมามองค้อนใส่ฉันเล็กน้อย
ฉันกับเจ้าหญิงมายืนประจันหน้ากัน ในมือของเข้าหญิงถือดาบสีฟ้าอ่อนมีลวดลายของผลึกหิมะ แถมยังดูอ่อนช้อยและสวยงาม ท่าทางจะค่อนข้างหายากล่ะนะ ส่วนฉันเพียงหยิบดาบธรรมดาๆขึ้นมา คุณแม่ไม่ได้มีท่าทางอะไร แต่เทียร์กลับมีท่าทางสงสัย
“ไม่ใช้ดาบประจำตัวหรอ”ก็จริงนะ ดาบประจำตัวอย่าง ซีดราก้อน ก็น่าใช้ แต่ในกรณีวอร์มคงไม่ต้องถึงขั้นนั้นหรอกมั้ง
“แค่นี้ก็พอแล้ว”ฉันพูดออกไปเรียบๆก่อนจะตั้งท่าต่อสู้ พอฉันพูดจบเจ้าหญิงเทียร์ก็ไม่ได้พูดอะไรต่ออีก ก่อนจะตั้งท่าต่อสู้บ้าง ฉันเริ่มลับประสาทสัมผัสของตัวเองให้คมขึ้นทันที
“เริ่มได้”ทันทีที่พาสลี่พูดจบ เจ้าหญิงเทียร์ก็พุ่งด้วยความเร็วสูงมาที่ตัวฉัน พร้อมกับฟาดดาบมาข้างหน้า ฉันเลยใช้ดาบของฉัน เคลือบเวทย์ไว้ก่อนจะฟาดกลับ แต่ว่า
ฟิ้ว! ฉั่วะ! ฉันฟาดได้แต่เพียงลม เพราะอยู่ๆเจ้าหญิงก็หายตัวไปพร้อมกับมาอีกครั้งที่เดิม เวทย์ย้อนกลับสินะ แต่ก็นะ เราเองก็แอบขี้โกงเหมือนกันนั่นล่ะ
ตุ๊บ! ตัวของฉันที่ร่วงลงไป ก่อนจะระเบิดเป็นควันกลายเป็นใบไม้ และฉันก็โผล่มาจากข้างหลังตัวของฉันที่ระเบิดเมื่อสักครู่(งงมะ : LIW) ก่อนที่จะพุ่งเข้าไปด้วยดาบธรรมดา
“เรค”ฉันใช้ท่าที่ใช้ประจำ ก่อนจะพุ่งผ่านเจ้าหญิง ส่งผลให้เกิดรอยแผลขนาดใหญ่บริเวณข้างท้องของเจ้าหญิง ก่อนจะทรุดลงไป
“พอแค่นั้นล่ะ การินเป็นฝ่ายชนะ”คุณแม่พูดออกมา ก่อนที่จะวิ่งมาที่เทียร์ พร้อมกับร่ายเวทย์รักษาทันที ทำให้แผลของเทียร์หายเป็นปกติ เทียร์มองมาทางฉันด้วยแววตานับถือ
“สุดยอดเลย แก้ทางการโจมตีไพ่ตายของฉันได้ด้วย”นี่คือไพ่ตายสินะ มิน่า ความกดดันมันถึงได้เยอะแปลกๆ ฉันก็ได้แต่มองกลับไปด้วยแววตาที่ไม่ได้ยินดียินร้ายอะไร
“ก็นะ มันดูออกง่ายเกินไป การที่พุ่งเข้ามาแล้วฟาดดาบมาโดยไม่มีการร่ายเวทย์อะไร มันก็หมายความว่าตั้งใจที่จะสวนแต่แรกอยู่แล้วไง”ฉันพูดออกไป ทำให้เจ้าหญิงเทียร์คิดได้ เพราะมันก็เป็นเหตุผลหลักๆที่ทำให้ฉันร่ายเวทย์ ลีฟ ดอลล์ ทิ้งไว้ล่ะนะ
“เข้าใจแล้วค่ะ รอบหน้าจะพยายามปรับให้มันโอเคกว่านี้”ทำไมเธอถึงดูเคารพฉันมากกว่าเดิมอีกล่ะเนี่ย ช่างเถอะ




ต่อมา ฉันกับคุณแม่รวมถึงเทียร์เองก็มาฝึกร่วมกันอีก จนกระทั่งค่ำๆ ซึ่งฉันก็ได้แต่สงสัยว่าเจ้าหญิงจะพักที่ไหน
“หนูเทียร์ก็พักที่นี่ล่ะ เพราะทางราชวังฝากฝังให้แม่ดูแลล่ะนะ ยังไงก็ฝากด้วยนะจ๊ะ”ฉันทึ่งกับคำตอบของคุณแม่เล็กน้อย แต่ก็ล่างมันเถอะ สุดท้ายวันนี้เทียร์ก็มากินข้าวร่วมกับฉันและพาสลี่
“ว่าแต่ทำไมเทียร์ถึงมาฝึกซ้อมล่ะ”พาสลี่ถามออกไป ก็จริงนะ เพราะเป็นเจ้าหญิงก็ไม่น่าถึงกับต้องฝึกการต่อสู้หนักขนาดนี้เลย แต่ว่าคำตอบที่เทียร์ตอบกลับมาก็ทำให้พวกเราตกใจ ยกเว้นคุณแม่ล่ะนะ
“ก็เราต้องเข้าร่วมกับการแข่งขันสุดยอดนักรบประจำโรงเรียนด้วยนะ”อืม ไม่แปลกใจ อะไรจะเกิดก็เกิดแล้วล่ะนิยายนี้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

162 ความคิดเห็น