Rin no Kikan การกลับมาของริน (Yuri/NC)

ตอนที่ 68 : ตอนที่21(68) การินกับการดวลเดี่ยว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 80
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    27 ก.พ. 62

 ตอนที่21(68) การินกับการดวลเดี่ยว



สงสัยว่าฉันต้องเป็นคนไปลุยกับพวกนั้นเองแฮะ คุณแม่ก็หายไปไหนไม่รู้ ช่างมันเถอะ
เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง! เสียงดาบของฉันปะทะเข้ากับกรงเล็บของนิ้วตนนี้ ดูท่าทางว่านิ้วจะเป็นเหมือนหัวหน้าของเผ่ามารกลุ่มนี้แฮะ ฝีมือค่อนข้างดีเลยทีเดียว
“เรค” ฉั่วะ! “อ๊าก!!” ฉันใช้สกิลด์พุ่งฟันในพริบตาอย่างเรค จนทำให้นิ้วตนนั้นมีบาดแผลสาหัสที่สีข้าง ก่อนที่จะถอยออกมา
ตู้ม! “หนอนแน่ แก! ดาร์ค รีลีฟ”นิ้วตนนั้นปาเวทย์ไร้ร่ายใส่ฉัน ก่อนจะพูดออกมาด้วยความโมโห แล้วร่ายเวทย์ออกมา เป็นเวทย์ที่ทำให้ร่างกายนั้นหายจากการบาดเจ็บทันที จากการสังเกตด้วยตาของฉันล่ะนะ พอหายปุ๊บ สิ้วตนนั้นก็หายไปจากสายตาฉันทันที ว่องไวเกินไปแล้ว
เคร้ง! ฉั่วะ! “บอดี วินด์ บอมพ์”ฉันรับการโจมตีของนิ้วตนนี้ด้วยสัญชาติ แต่ว่าก็ไม่พ้นเสียทั้งหมด ก่อนจะใช้เวทย์ระเบิดพลังจากร่างกายทำให้นิ้วตนนี้กระเด็นออกไป อึก ทำไมภาพมันเบลอแปลกๆ
“หึๆ แกติดพิษเข้าแล้วล่ะ มนุษย์เอ๋ย”แย่แล้วไง การโจมตีของมันแฝงมากับพิษด้วย เราควรจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย สมองเริ่มช้าๆแล้วด้วยสิ
เคร้ง! ฉั่วะ! เคร้ง! เคร้ง! ฉั่วะ! ตู้ม! “โอ้ย”ฉันถึงกับร้องออกมาเมื่อนิ้วตนนี้เริ่มที่จะรุกการโจมตีเข้าใส่ฉัน ฉันพยายามที่จะรับดาบแต่ว่าก็ไม่สามารถรับได้ทั้งหมด ทำให้มีการโจมตีบางส่วนที่เข้ามาถึงตัวของฉัน ตอนนี้ภาพในหัวมันเริ่มเบลอ แถมแผลเริ่มที่จะเต็มตัวแล้วแฮะ
“กิก้าบอม!”ตู้ม! “อ๊า”ฉันกระเด็นไปกระแทกลงกับพื้นเมื่อนิ้วตนในใช้เวทย์ระเบิดดินขนาดใหญ่ มันทั้งเจ็บและก็มึนในเวลาเดียวกัน
“น่าจะได้เวลาแล้วล่ะมั้ง”ฉันพูดออกไปเบาๆสร้างความงงให้กับนิ้วตนนั้น คงจะเรียกได้ว่าแผนมันเนียนล่ะมั้ง อิอิ
“เบอเซิค”ตู้ม!!! อยู่ดีๆฉันก็ระเบิดพลังเวทย์ออกไปจนนิ้วตนนั้นถึงกับกระเด็นไปไกล ก็ยังดีล่ะนะที่ทั้งเผ่ามารและกลุ่มมนุษย์ต่างก็ไม่มายุ่งกับการต่อสู้ตรงนี้ ฉันจับดาบของตัวเองให้มั่น ก่อนที่จะพุ่งเข้าไปทันที
เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง! เสียงการปะทะกันของดาบกับกรงเล็บดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง ฉันเริ่มที่จะปรับจังหวะการต่อสู้ของตัวเองให้สูสีกับนิ้วตนนี้ได้แล้ว พึ่งได่ลองสู้แบบเอาจริงก็ครั้งนี้เลยแฮะ มานาเหลือ40%เอง ท่าเบอเซิคกินมานาเยอะไปแล้วมั้ง การต่อสู้ผ่านไปห้านาทีฉันกับนิ้วตนนี้ก็ยังกินกันไม่ลง
“เบรฟ ไลท์!”บึ้ม! เสียงระเบิดพลังของฉันดังออกมา พร้อมกับการโจมตีที่รวดเร็วขึ้น
“หนอยแน่แก”เสียงของนิ้วที่พูดออกมาด้ววความโกรธแค้น ก็นะ จากได้เปรียบๆเป็นเสียเปรียบ เป็นธรรมดา
เคร้ง! ฉั่วะ! ฉั่วะ! ฉั่วะ! เคร้ง! เคร้ง! ฉั่วะ! ฉั่วะ! เมื่อความเร็วนำ ก็กลายเป็นฉันที่เริ่มทำดาเมจใส่นิ้วตนนี้ได้มากขึ้น บาดแผลเริ่มมากมายจนเวทย์รักษาของนิ้วตนนี้ก็ฟื้นฟูไม่ทัน
“ถึงข้าจะตาย ก็ต้องเอาแกเข้ามาด้วย มาร์ตี้ บอมบ์!!!!”นิ้วพูดขึ้นมาเมื่อตัวเองเริ่มที่จะเห็นลางแพ้ แย่แล้วไง ระเบิดตัวเองงั้นหรอ ช่วยไม่ได้สินะ
“โทษทีนะที่การระเบิดตัวเองของนายคงล้มเหลวไปแล้วล่ะ เทเล สเปส”ฉันจัดการเทเลพอร์ตเจ้านี่ออกไปนอกอวกาศ เห้อ โล่งไปหนึ่งงานล่ะนะ
“ลูกน้องข้านี่ประมาทจริงๆสินะ กราวิตี้”เสียงๆหนึ่งดังขึ้นมา
ตู้ม! เสียงของฉันที่ถูกกดลงไปกับพื้น ไม่นะ เจ้านี่มันเป็นตัวอะไรกัน
“แกต้องชดใช้ที่มาฆ่าลูกน้องฉัน ไฮด์ เอกซ์โพลชั่น”กระสุนธาตุมืดพุ่งมาที่ตัวฉัน แย่แล้วไง จะใช้เบอเซิคมานาก็ไม่พอแล้ว ฉันได้แต่หลับตาลงด้วยความกลัว
“ไม่นะ”
ตู้ม!!! เอ๊ะ ทำไมไม่เจ็บล่ะ พอฉันลืมตาขึ้นมาก็พบว่าคุณแม่อยู่ในชุดเกราะขั้นสูง แถมใช้โล่ลสดลายแปลกตาในการรับการโจมตีนั้นอีก
“ไฮด์ ฮีลลิ่ง เคียว รีลิค”คุณแม่ร่ายเวทย์เพิ่มทั้งเลือดและมานาให้เต็ม ก่อนจะร่ายเวทย์แก้ดีบัฟรวมถึงความเหนื่อยล้า จนฉันสามารถลุกมานั่งได้
“ไม่เป็นไรนะลูก...”



ง่วงนอน แต่ก็ต้องทำงาน เอื้อ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

158 ความคิดเห็น

  1. #112 Panida Ketkaew (@panifern1234) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:09
    เอื้อ~~~คือไรรรรร แม่มาแล้วไปไหนมาอะ ตกใจหมดเลย
    #112
    1
    • #112-1 นัยน์ตายมฑูต (@newlovefay007) (จากตอนที่ 68)
      27 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:14
      แอบดูฝีมือลูกอยู่น่ะ อิอิ : Rin
      คุณแท่ใจร้าย!!! : Garin
      ใจร้ายจริงๆ ค้องทำโทษล่ะ : Gales
      คุณต่างหากที่ต้องโดนทำโทษ (อุ้มเกลไปทันที) : Rin
      #112-1