Rin no Kikan การกลับมาของริน (Yuri/NC)

ตอนที่ 32 : ตอนที่32 เรื่องราวของโลกนี้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 407
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    1 ก.พ. 62

มาตอนที่32 เรื่องราวของโลกนี้



เมื่อฉันตามมาดูเสียงปืน ก็พบกับฝูงวีเลินจำนวนมากที่กำลังรุมล้อมคนกลุ่มหนึ่ง จำนวนห้าคนอยู่
“นั่นมัน วีเลินใช่มั้ย”เกลกระซิบถามฉันเบาๆ ฉันเลยพยักหน้ารับ เกลหยิบเคียวออกมา พร้อมกับเดินเข้าไปทันที ทั้งห้าคนเมื่อเห็นเกลออกไป ก็หันมามองพักเดียว แต่ก็ยังสู้กับกลุ่มวีเลินต่อ
ปั๊ก ตุ้บ เสียงของท่อนไม้ที่ฟาดเข้าไปที่ตัววีเลินวองถึงสามตัว กลุ่มนั้นโดนล้อมจากเสียงปืนที่พวกตนก่อขึ้นมาซะแล้ว ช่วยไม่ได้ล่ะนะ
ฉั่วะ! เกลฟาดเคียวทีเดียว วีเลินจำนวนห้าตัวก็ได้ขาดเป็นสองท่อน แถมเกลยังตัดที่หัวซ้ำจนหัวขาดครึ่งไปเลยทีเดียว
“สุดยอด”ผู้หญิงในกลุ่มนั้นพูดออกมาเบาๆ แต่ฉันก็ได้ยินอย่างชัดเจน ฉันหยิบดาบคาตานะที่ตีเองออกมา เป็นดาบระดับSSที่ค่อนข้างภูมิใจ ที่หยิบมาเพราะคิดว่ามันน่าจะคมพอที่จะใช้ได้เรื่อยๆล่ะนะ ถึงแม้จะซ่อมได้ก็เถอะ
ฉั่วะ ฉั่วะ ฉั่วะ ฉันพุ่งด้วยความเร็วฟาดดาบจำนวนสามครั้ง แต่ล่ะครั้งก็โดนวีเลินสองถึงสามตัว ทำให้วงที่ล้อมกลุ่มคนพวกนั้นอยู่เริ่มคลายออก ทว่า
“ไม่นะ”อยู่ดีๆผู้ชายคนหนึ่งในกลุ่มนั้นก็ร้องออกมา เมื่อเขาถูกวีเลินกัดเข้าที่แขนข้างซ้ายอย่างจัง ซวยจังเลยแฮะ
“หยอยแน่แก”ชายหนุ่มร่างผอมอีกคนพูดอย่างโมโห ก่อนที่จะใช้ไม้หน้าสามที่ติดตะปูไว้ตรงปลาย ฟาดไปที่วีเลินตัวนั้น
ผ่านไปประมาณห้านาที ในที่สุดก็จัดการวีเลินฝูงนี้หมด ตอนนี้กลุ่มคนเหล่านั้นก็ได้ดูอาการเพื่อนของตนเองด้วยความเป็นห่วง
“นายจะต้องไม่เป็นไรนะ เจค”หญิงสาวที่ทำแผลให้ชายท้วมคนที่โดนกัดพูดขึ้นมา อ่อ ชื่อเจคงั้นหรอ
“ขอบคุณนะครับที่ช่วยพวกเราเอาไว้”ชายหนุ่มผมสีทองพูดขึ้นมา หน้าตาค่อนข้างจะดีอยู่แฮะ ส่วนหญิงสาวทั้งสองคนต่างก็เฝ้าดูอาการของชายชื่อเจคอยู่ใกล้ๆ รวมถึงชายผอมด้วย
“ไม่เป็นไรค่ะ เพื่อนของคุณเป็นอะไรมั้ยคะ”ฉันพูดออกไป เกลมายืนข้างๆฉันแต่ก็ไม่ได้พูดแสดงความเห็นอะไร
“ฉันโดนกัด ฉันคงไม่รอดแล้วล่ะ ริค มิ้น เอส สา พวกแกต้องไปต่อเพื่อฉันนะ”ชายชื่อว่าเจคพูดขึ้นมา พร้อมกับมองไปที่หน้าแต่ล่ะคน อ่อ ชายผมทองชื่อริค สาวแว่นชื่อสา เอสก็คือคนผอมๆที่พูดตตอนเจคโดนกัด ส่วนผู้หญิงค่อนข้างมีน้ำมีนวลชื่อมิ้น เหนื่อยอธิบาย ฮ่าๆ
“ไม่นะเจค”สาพูดออกมาพร้อมกับเอามือกุมมือเจคไว้ ท่าทางเป็นห่วงที่เพื่อนมีต่อเพื่อนทำเอาฉันรู้สึกทั้งอิจฉาและก็สงสารในเวลาเดียวกัน
“หลบหน่อย ให้ฉันจัดการหน่อย”อยู่ดีๆเกลก็พูดขึ้นมา ก่อนจะถือวิสาสะแหวกทางสองหนุ่มสองสาวไปนั่งลงข้างๆเจค พร้อมกับหันมามองฉัน
‘ริน เธอช่วยทำตัวเป็นหมอหรืออะไรก็ได้หน่อย เมื่อกี้พระเจ้าส่งยาต้านเชื้อไวรัสมาแล้ว ถ้ารักษาทันในครึ่งชั่วโมง ลายคนนี้ก็น่าจะรอด’เกลส่งโทรจิตมา ฉันเลยพยักหน้ารับ ก่อนจะหยิบเข็มฉีดยาออกมาจากช่องเก็บของ โดยทำทีว่าล้วงมาจากในกระเป๋าเสื้อของฉัน
“หนูมีวัคซีนที่ช่วยยับยั้งการเติบโตของเชื้อโรค คุณต้องทำใจดีๆนะ”ฉันพูดพร้อมกับลงไปนั่งข้างๆชายหนุ่มคนนั้น ก่อนจะใช้เข็มดูดยาจากขวดยา แล้วฉีดออกเล็กน้อยเพื่อไล่อากาศ ก่อนจะหาตำแหน่งของเส้นเลือดของชายหนุ่มตรงหน้า ด้วยการเอาแอลกอฮอลชุบสำลีแล้วเช็ดบริเวณไหล่ ก่อนจะจิ้มเข็มเข้าไปแล้วฉีดยาทันที
“เรียบร้อยแล้วค่ะ”ฉันพูดก่อนจะเก็บเข็มเข้าไปในกล่องยาที่เกลเป็นคนเอาออกมา ก่อนที่เกลจะเก็บมันเอาไว้ในช่องเก็บของโดยทำทีว่าเป็นเก็บใส่เสื้อกาวน์เหมือนฉัน
“ถ้าไม่รังเกียจจะไปพักที่บ้านของหนูมั้ยคะ?”




หลังจากที่มาถึงบ้าน ริคกับเอสก็เอาเจคไปวางไว้ที่โซฟาในห้องนั่งเล่น ก่อนที่จะมานั่งคุยกันที่สวน ตรงระเบียงชั้น1ที่เป็นพื้นไม้ลอยยื่นออกมาจากตัวบ้านที่สามารถนั่งได้ บ้านของฉันมี3ห้องนอน สองห้องน้ำ ห้องครัวกับห้องอาหารอยู่หลังบ้าน ส่วนห้องแรกสุดคือห้องรับแขกที่มีประตูกระจกที่สามารถเปิดไปสวนหน้าบ้านได้ แถมที่สวนยังปลูกพืชผักสวนครัวด้วย หลังบ้านมีเรือนกระจกพร้อมกับทางไปยังห้องใต้ดินที่สร้างไว้เผื่อได้ใช้อย่างอื่นอีก
“พวกคุณเป็นใครกันครับ”ริคถามขึ้นมาด้วยความสงสัย แน่ล่ะ คนที่มีลักษณะเหมือนเด็กอายุ12กับ14แต่กลับมีความสามารถขนาดนั้น คงจะไม่แปลกหรอกที่จะงงกัน
“หนูชื่อรินค่ะ ส่วนนี่คือเกล เราสองคนเป็นนักวิจัยอิสระค่ะ พอดีว่ามีคนส่งอะไรบางอย่างมาให้ดู พอทำการวิจัยก็พบว่าเป็นเชื้อที่ค่อนข้างจะเป็นอันตรายต่อมนุษย์ค่ะ จะแพร่พันธุ์ผ่านการเข้าสู่กระแสเลือด ไม่ว่าจะเป็นการโดนกัด มีแผลแล้วโดนน้ำลายของพวกวีเลินพวกนั้น ก็ทำให้ติดเชื้อได้ ยังดีที่เชื้อพวกนี้ไม่เติบโตในสภาพอากาศปกติ ต้องเป็นอากาศที่ร้อนนิดหน่อย ประมาณ30-35องศา หรือก็คืออุณหภูมิปกติของร่างกายมนุษย์นั่นล่ะค่ะ”ฉันพูดออกไปยาวๆ ก่อนจะหยิบน้ำขึ้นมากินเมื่อรู้สึกเหมือนคอแห้ง ทั้งสี่คนทำหน้าคิด ส่วนเจคสลบไปแล้ว
“เจคปลอดภัยแล้วใช่มั้ยคะ”มิ้นถามขึ้นมาด้วยความเป็นห่วง ทั้งสามคนที่เหลือเองก็คาดหวังคำตอบเหมือนกัน ฉันเลยหันไปมองเกล เกลยิ้มแล้วพยักหน้าเบาๆ
“ค่ะ พวกคุณปลอดภัยแล้ว ตอนนี้พวกหนูกำลังหาทางในการเผยแพร่เชื้อที่จะกำจัดเชื้อพวกนั้นอยู่ค่ะ”ฉันพูดออกไป ทำให้พวกนั้นพยักหน้ารับ เอสเลยถามขึ้นมา
“เชื้อที่พวกคุณวิจัย จะทำให้คนที่กลายเป็นวีเลินกลับมาเป็นปกติได้มั้ยครับ”เมื่อเอสถามขึ้นมา ฉันก็ให้คำตอบไปในทันที
“ไม่ได้หรอกค่ะ เพราะคนพวกนั้นโดนเชื้อยึดไปทั้งหมดแล้ว ต่อให้ทำลายเชื้อไป มันก็คือการทำลายร่างกายของคนๆนั้นไปด้วยค่ะ”ฉันพูดออกไป คนเหล่านั้นพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ
“ก่อนอื่นขอให้พวกคุณเล่าให้หน่อยได้มั้ยคะ ว่าเจออะไรมาบ้าง”เกลพูดออกไปบ้าง ทั้งหมดมองหน้ากันเอง ก่อนที่ริคจะเป็นคนพูดขึ้นมา
“มันเกิดขึ้นในตอนที่พวกผมกำลังเรียนกันอยู่ครับ ตอนนั้นพวกเราได้ยินเสียงประกาศจากประชาสัมพันธ์ ว่ามีคนก่อเหตุรุนแรงขึ้นที่ประตูโรงเรียน ทำให้อาจารย์บาดเจ็บสาหัส ผมหันไปมองที่ประตูโรงเรียน เนื่องจากผมอยู่ริมหน้าต่าง ก็พบว่าอาจารย์คนนั้นลุกขึ้นมาแล้วไล่ทำร้ายคนอื่น ผมเห็นท่าไม่ดีจึงชวนเพื่อนสนิทของผมสองคน ก็คือสากับเอส ให้ออกมาด้วยกัน ซึ่งระหว่างทางที่กำลังจะออกจากโรงเรียน ผมก็พบกับเจค แล้วก็มิ้น ที่กำลังหนีฝูงซอมบี้ พวกผมเลยเอารถกระบะของอาจารย์ขับหนีออกมากัน พวกผมตระเวนหาที่ปลอดภัยมาเกือบหนึ่งอาทิตย์ ระหว่างนั้นก็ไปเจอแคมป์บ้างเจออะไรบ้าง แต่ว่าอาหารหรืออุปกรณ์ต่างๆก็ไม่ค่อยเพียงพอ พวกผมเลยเลือกที่จะเดินทางหาที่ปลอดภัยกัน ก่อนที่รถจะมาน้ำมันหมดเอาเมื่อสักครู่นี่ล่ะครับ”ริคพูดออกมาเป็นชุดใหญ่ ฉันเลยยื่นขวดน้ำอีกขวดไปให้ ริคก็ดื่มเข้าไปจนหมด
“อ่าห์”เสียงพูดดังมาจากในห้อง ทำให้คนทั้งสี่คนมีปฏิกิริยา ก่อนที่จะหันไปมองในห้อง ก็พบว่าเจคตื่นขึ้นมาแล้ว
“ฮึ่ม”เจคคำรามเบาๆก่อนจะเดินมาด้วยท่าทางที่สั่นๆ เพื่อนๆทั้งสี่คนก็ทำหน้ากลัว เหมือนกับว่าเคยเจออะไรแย่ๆแบบนี้มาก่อน อ๊ะ จะแกล้งเพื่อนสินะเจค เลวชิหัย
“แฮร่”เจคพูดขึ้นมาก่อนจะพุ่งเข้ามา ทั้งสี่คนทำท่าจะหยิบอาวุธข้างตัวออกมา แต่ว่าฉันพุ่งไปจับคอเสื้อเจค ก่อนจะพูดขึ้นมา
“พอแค่นั้นล่ะ เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง เดะหนูตีเลย”ฉันพูดออกมา ทำให้ทั้งสี่คนที่เตรียมจะต่อสู้ถึงกับทำหน้างง เจคที่ทำหน้าไรชีวิตชีวาในตอนแรกก็กลับมาเป็นหน้าปกติ ก่อนจะพูดขึ้นมา
“กะจะหลอกให้ตกใจแท้ๆ”เจคพูดก่อนจะทำหน้ามุ่ย
“เจค!/คุณเจค!/ไอเจค!”ทั้งสี่คนพูดพร้อมกันแต่ต่างคำกันนิดหน่อย





รู้สึกออกทะเลเกินไปล่ะ555 เรื่องในโลกนี้มีไม่กี่ตอนหรอก อยากลองอะไรใหม่ๆเฉยๆ คิดเห็นยังไงเม้นได้ ปล.กว่าจะNCตอนต่อไปก็คงกลับโลกเดิมเลย555555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

162 ความคิดเห็น

  1. #90 Num-Y-Rainam (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:41
    ไอเหตุการณ์ เกิดเหตุรุ่นเเรงหน้าประตูโรงเรียนนี่มันคุ้นน้า~~เรื่องไหนกันน้อ~~555 HOTD ไงจะเรื่องไหนอีกล่ะ555 ทำไมเอาตัวละครชื่อตรงๆไปเลยล่ะ โคมุโระ , เรย์ , ซาเอโกะฯลฯ

    คงจะสนุกน้าดู สนุกตรงมันพีคนี่เเหละ
    #90
    3
    • #90-1 นัยน์ตายมฑูต(จากตอนที่ 32)
      13 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:41
      เปล่านะ ไม่เคยดูเลย จริงๆ ชื่อวีเลิน จำไม่ได้ว่าเอามาจากไหน ส่วนฉากต่อๆไปหลายๆฉากอิงมาจาก High School of The dead อ่ะ : LIW
      #90-1
    • #90-2 นัยน์ตายมฑูต(จากตอนที่ 32)
      13 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:32
      เดะนะ HOTD มันก็ไฮสคูลไม่ใช่เรอะ!!!! : GOD
      #90-2
  2. #47 LuxLight (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:27

    Nc จงมา +1

    #47
    1
    • #47-1 นัยน์ตายมฑูต(จากตอนที่ 32)
      2 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:11
      โง่ยยยยยยยยย : ริน
      กำลังวางบทอยู่ท่าน : ไรท์เตอร์
      ต้องการอุปกรณ์เพิ่มมั้ย : พระเจ้า
      จัดไป : เกล
      ไม่เอาโว้ยยยยยยยยย : ริน
      #47-1
  3. #46 wxwmom001 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:18
    ncจงมา
    #46
    1