Rin no Kikan การกลับมาของริน (Yuri/NC)

ตอนที่ 3 : ตอนที่3 สมัครเป็นนักผจญภัย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,141
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 140 ครั้ง
    9 ก.ค. 62

ตอนที่3 สมัครเป็นนักผจญภัย


“ฉันขอออกไปข้างนอกหน่อยนะ”ฉันพูดขึ้นมาหลังจากที่จัดการทุกอย่างที่เกี่ยวกับตัวเอง รวมถึงการอาบน้ำแต่งตัว และการขอแผนที่จากเซบาสมาด้วย แน่นอนว่าเซบาสต้องการที่จะมาส่งฉัน แต่ว่าฉันกลับสั่งไปว่าให้รอที่คฤหาสน์ หลังจากนั้นฉันก็เดินออกมาที่ประตูใหญ่(ประตูของกำแพง)พร้อมกับแผนที่ในมือ ก่อนจะพบว่า คฤหาสน์อยู่ห่างจากเมืองลาพัสต้าเพียงไม่ไกลมากนัก
“ช่องเก็บของ”ฉันพูดหนึ่งในบทเวทย์ของฉันขึ้นมา ช่องเก็บของ เป็นสกิลด์ติดตัวที่ได้มาตอนปราบฮอร์บก็อบบลิ้น ระดับSS ซึ่งก็ถือว่าใช้ความพยายามมาพอสมควรล่ะนะ เมื่อนึกไปถึงตอนนั้น กว่าจะหาตำแหน่งที่แน่ชัด ฝ่ากลุ่มก็อบบลิ้น รวมถึงการต่อสู้แบบโดนรุมจากบอสนั่นอีก แถมทั้งหมดที่กล่าวมายังทำคนเดียว...
เรื่องในอดีตช่างมันก่อน ฉันส่ายหัวก่อนที่จะกลับมาสนใจช่องเก็บของ ก็พบว่าทุกอย่างมันแสดงออกมาเป็นภาพโฮโลแกรมแบบเดียวกับตอนดูสเตตัส ของโดยส่วนใหญ่ก็ยังเหมือนเดิม แต่ว่ามีบางอย่างที่แปลกไป ทำให้ฉันไปโฟกัส
‘ชุดบันนี่เด็กผู้หญิง ระดับSS’ ???
‘ชุดพยาบาลเด็กผู้หญิง ระดับSSS’ หือ???
‘ชุดเมดเด็ก ระดับSSS’ ว็อท!?
‘ชุดแมวเด็กผู้หญิง ระดับ EX’ว็อทเดอะฟ**!!?
อะไรเนี่ย ทำไมมันถึงมีชุดบ้าๆบอๆแบบนี้อยู่ในกระเป๋าช้านนนนนนน พระเจ้า แกทำอะไรกับช่องเก็บของชั้นฟร้าาาาา
‘ไอเทม จดหมายจากพระเจ้า (1)’ หือ?
-เห็นว่าในช่องเก็บของมีแต่ชุดผู้ชายบ้าๆบอๆอะไรดูดุร้ายเต็มไปหมด เลยรีโนเวทให้ อ่อ ไม่ต้องห่วงนะ ของที่ให้ไปส่วนใหญ่เป็นของที่ให้ผลเหมือนเดิม เผลอๆบางอันดีกว่าเดิมระดับถึงสองระดับด้วย ใส่แล้วอย่าลืมเรียกด้วย จะไปแอบดู อิอิ (พระเจ้าเองจ้า)
อีพระเจ้าาาาาาา ทำอะไรกับกระเป๋าตรูเนี่ยยยยย โอ้ยยยย มายกอด มีแต่ชุดอะไรแบบนี้ ให้ตายสิ
ผมจำใจเลือกหนึ่งในชุดนั้น เนื่องจากชุดเดิมที่ผมใส่อยู่ มันเป็นชุดธรรมดาที่ไม่มีสเตตัสอะไรเพิ่ม ก่อนจะใช้ทักษะ เปลี่ยนชุดอัตโนมัติ เปลี่ยนในทันที
“เห้อ ชุดบ้าอะไรเนี่ย ยังดีที่ขยับได้”ฉันสบถออกมาเบาๆ ก็แหงล่ะ ไอชุดโกธิคโลลินี่มันค่อนข้างที่จะโปร่ง แถมยังมาพร้อมกับเสื้อชั้นใน กางเกงในสีดำด้วย ถามว่ารู้ได้ไง ก็มันมีบอกในรายละเอียดแบบชัดเจนเสียจนอ่านผ่านๆยังเห็นเลยเนี่ย แต่ยังดีที่มันค่อนข้างโปร่ง ทำให้เคลื่อนไหวค่อนข้างง่าย ถ้าเทียบกับชุดทั่วไป และด้วยสเตตัสของชุดนี้ ที่เพิ่มความว่องไว แต่มันมีสกิลด์แปลกๆอย่าง สเน่ห์โกธิค-*- ที่ทำให้ศัตรูผู้ชายทุกคนลดดาเมจที่ทำได้40% ทำไมฟร้าาาาาาา
“สวัสดีครับ คุณคือคุณหนูจากคฤหาสน์บอสตันสินะครับ”หลังจากเดินมาได้สักพัก(ประมาณ15นาที) ชั้นก็เดินทางมาถึงประตูเมืองที่มีกำแพงใหญ่(โคตร)กั้นอยู่ ดูท่าทางพระเจ้าจะจัดการให้หมดจริงๆ เพราะแม้กระทั่งบัตรประจำตัวราษฎร(เหมือนบัตรประชาชน : ไรเตอร์)ก็ยังใส่ไว้ให้ในช่องเก็บของ แทบจะเพียบพร้อมจริงๆ
“ค่ะ ไม่ทราบว่ามีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นหรอคะ”ฉันพูดออกไปแล้ว โอ้ยยย พูดคำว่าคะออกไปแล้ว อิตอแหลคนนี้เป็นใคร เอามันไปเก็บ โอ้ย เกลียดตัวเองจริงๆที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้ คุณพ่อคะ หนูกลับเป็นผู้ชายไม่ได้แล้ว
‘นะ น่ารัก’(เสียงในใจของทหารที่รินไม่ได้ยิน)
“ช่วงนี้มอนสเตอร์ค่อนข้างออกอาละวาดบ่อย ระวังตัวหน่อยก็ดีนะครับ”อ่อ มิน่าล่ะเซบาสถึงอยากออกมาด้วย อย่างงี้นี่เอง ถึงแม้ว่าจะเป็นระยะทางไม่มาก แต่ถ้าถูกโจมตีก็ลำบากเอา อืมมมม น่ารักจริงๆแฮะ พ่อบ้านของเรานิ
“ค่ะ แล้วสมาคมนักผจญภัย หรืออะไรประมาณนี้ อยู่ส่วนไหนของเมืองคะ?”ฉันถามออกไป ด้วยความที่ไม่รู้ว่าสมัยก่อนกับตอนนี้ยังใช้คำเดียวกันอยู่มั้ย
“อ่อ ถ้าหมายถึงกิลด์นักผจญภัยล่ะก็ ในเมืองนี้จะมีสามกิลด์ครับ กิลด์สเวน กิลด์บิลด์ และกิลด์โคเรน ซึ่งทั้งสามกิลด์จะอยู่ใกล้ๆกันเลยครับ ตรงไปแล้วเลี้ยวขวาก็ถึงแล้ว”ทหารหนุ่มพูดตอบกลับราวกับท่องมา อืม ต่างกันเยอะแฮะ ทำไมมันต่างกันอย่างงี้เนี่ย เมื่อก่อนยังเป็นแค่สมาคมนักพจญภัยแท้ๆ
“แล้วทั้งสามกิลด์แตกต่างกันมั้ยคะ”ฉันถามออกไปเพราะต้องการหาข้อมูลประกอบ ซึ่งแน่นอนว่าทหารตรงหน้าก็ตอบกลับมาราวกับเตรียมสคริปไว้เหมือนเดิม
“ในมุมมองคนทั่วไป กิลด์สเวนและกิลด์บิลด์ไม่ค่อยแตกต่างกันมากครับ ทั้งคู่ก็มีกำลังรบที่พอๆกัน จะต่างกันที่กิลด์บิลด์จะมีผู้ที่เป็นนักคราฟของอยู่ด้วย ส่วนกิลด์โคเรน กิลด์นี้เป็นกิลด์เดียว ที่รับเฉพาะผู้หญิงครับ”อืม งั้นก็ตัดกิลด์โคเรนทิ้งก่อนได้เลย เราไม่ค่อยถูกกับผู้หญิงด้วยสิ อืมมมมมม
“โอเคค่ะ ขอบคุณมากนะคะ”ฉันพูดก่อนที่จะเดินเข้าไปในตัวเมืองลาพัสต้า
ในเมืองแห่งนี้ค่อนข้างที่จะดูครึกครื้น ฉันเดินไปก็พบว่ามันเป็นเมืองขนาดใหญ่ ที่มีตึกใหญ่น้อยรวมถึงบ้านช่องต่างๆเต็มไปหมด ซอกตึกเอย อะไรเอย ดูทันสมัยกว่าตอนนั้นเยอะเลย
“ขอโทษนะครับคุณหนู ไม่ทราบว่ามาทำอะไรที่เมืองนี้หรอครับ”เดินทายังไม่ถึงยี่สิบเมตร ฉันก็เจอชายคนนึงมายืนขวางหน้าฉัน พร้อมกับผายมือออกมาและพูดด้วยท่าทางมั่นใจ
“มีอะไรหรือเปล่าคะ”ฉันพูดพร้อมกับทำหน้าตาใส่ซื่อใส่ ทำเอาชายหนุ่มตรงหน้ามองด้วยความหื่นกระหายออกมา ว็อท ไอบ้าเอ้ย เจอจอมมารทำงี้คนแล้ว ยังต้องมาเจอไอนี่อีกคนเหรอ ให้ตายเถอะ
“คือว่าจะให้เกียรติมาทานข้าวกับผมได้มั้ยครับ”ชายหนุ่มตรงหน้าพูดขึ้นมา เหอะๆ นี่สาบานว่ามุขจีบสาว เชยชะมัด ให้ตายเถอะ
“ขอโทษนะคะ พอดีกำลังรีบ”ฉันพูดจบพร้อมกับเดินผ่านไป แต่เหมือนชายคนนั้นจะไม่ยอม เอื้อมมือมาจะคว้าข้อมือฉัน แต่ว่า
‘แอคเซล’ฉันคิดในใจ ก่อนที่จะพุ่งหายไปจากตรงนั้น ทำเอาคนแถวนั้นตะลึง รวมถึงชายคนที่จะมาจีบฉันในตอนแรกด้วย
“เธอเป็นใครกัน”“เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น”“...”



ในที่สุดฉันก็เดินมาถึงกิลด์ผจญภัย ฉันเลือกมาที่กิลด์สเวน เนื่องจากมันอยู่ใกล้ที่สุดแล้วในบรรดาทั้งสามกิลด์ กิลด์นี้อยู่ใกล้สุด(ง่ายขนาดนี้เลยหรอฟร่ะ) เมื่อฉันเดินเข้าไปข้างใน ก็พบว่ามีคนอยู่ในนั้นจำนวนหนึ่ง ไม่มาก แต่ก็ไม่น้อย เมื่อเดินเข้าไปทุกคนก็จับจ้องมาที่ฉัน แล้วก็มีสีหน้าตะลึงจนสังเกตได้ ตะลึงอะไรกันเนี่ย
“สวัสดีค่ะหนูน้อย ไม่ทราบว่ามีธุระอะไรหรือเปล่าจ๊ะ”นี่ฉันดูเด็กขนาดนั้นเลยเรอะ งั้นไอคนที่มาจีบฉันเมื่อกี้ก็โลลิค่อนอ่ะดิ
“ฉันมาสมัครเป็นนักพจญภัยค่ะ เห็นอย่างนี้ฉันก็อายุ26แล้วนะคะ”ฉันพูดออกไปด้วยท่าทางโมโห แต่มันกลับดูน่ารักใสสายตาคนอื่นซะงั้น จนทำเอาหลายๆคนที่ทำเหมือนกับเจอเรื่องตลก หัวเราะออกมา
“นี่ แม่หนู ข้าว่าเองไปกินข้าวให้โตก่อนแล้วค่อยมาสมัครใหม่ดีกว่านะ”โอ้ย ไม่ไหวแล้วนะ!
‘แอคเซล’
‘วิ้ง’เสียงออร่ามีดสีดำทมึฬจากมีดสั้นที่ฉันหยิบออกมาจากช่องเก็บของ จ่อไปที่คอของชายคนที่พูดขึ้นมาเมื่อครู่ พร้อมกับสายตาที่เย็นชา ให้ตายสิ นิสัยแย่ๆออกมาอีกแล้ว ไม่ค่อยอยากเอาออกมาเลยแฮะ
“ฉันมา [สมัคร] ค่ะ”ฉันเน้นคำว่าสมัครด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ทำเอาทุกคนในนั้นถึงกับเงียบกริบ ก่อนที่คนที่อยู่ตรงหน้าของฉันจะพูกขึ้นมา
“ข้าขอโทษ ข้ายอมแพ้”เขาพูดขึ้นมาด้วยความกลัวจับใจที่ฉันสัมผัสได้ ฉันเลยชักมีดกลับมาก่อนที่จะเก็บไว้ใต้ขาในชุดโกธิคที่มีช่องเก็บมีดด้วยความรวดเร็วจนไม่มีใครสังเกตทัน
“ชะ...เชิญด้านในห้องนี้เลยค่ะ”หญิงสาวพุดด้วยท่าทางตะกุกตะกัก




หลังจากมาตอนที่3 เหมือนจะรู้ว่าก็อปวางชื่อเรื่องไม่ได้ ขี้เกียจมานั่งพิมพ์ใหม่วุ้ย-.-
ปล.เหมือนจะออกทะเล เดะอีกสักตอนสองตอนจัดNCให้ ถ้าเกิดว่าลงในนี้ไม่ได้เดะเอาไปลงในธัญวลัยให้ล่ะกัน แน่นอนว่าฟรี55555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 140 ครั้ง

158 ความคิดเห็น