โรงเรียนแห่งการเรียนรู้และการต่อสู้พอนทัส

ตอนที่ 7 : สนทนายามเย็น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,423
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    26 เม.ย. 62



หลังจากที่เดินทางกลับมาจากตลาดแล้ว พวกเขาจึงมุ่งตรงกลับบ้านพักทันที แต่ขณะที่ใกล้ถึงเขตบ้านพักเสียงท้องของซีรอนก็เริ่มร้องออกมาให้ได้ยินกันทั่ว


พวกนายจะไปทานที่โรงอาหารไหม” ฟีเรียสเอ่ยถามเพื่อนๆภายในกลุ่มเมื่อทั้งหมดเดินมาถึงหน้าบ้านพักของมิคาเอลแล้ว

“ไม่” มิคาเอลเอ่ยตอบพลางส่งสายตาให้ราฟาเอลทำตาม

“ฉันก็ไม่ไปนะ” ราฟาเอลเอ่ยตอบพร้อมรอยยิ้ม

“พวกนายสองคนไม่ไปด้วยกันล่ะ หรือว่าพวกนายไม่หิวกันหรือไง” ซีรอนเอ่ยถามอย่างสงสัย

“เปล่า มีธุระ” มิคาเอลตอบสั้นๆก่อนจะหันไปเปิดประตูบ้านพักหมายเลข101ของตน โดยที่มังกรน้อยบินตามมาข้างหลังมิคาเอล มิคาเอลเปิดประตูทิ้งเอาไว้เพื่อให้เพื่อนอีกคนเดินตามเข้าไป

“งั้นฉันขอตัวนะ” ราฟาเอลเอ่ยจบก็เดินตามมิคาเอลเข้าไปภายในบ้านพักโดยที่นกฟินิกส์ของราฟาเอลก็บินเข้าไปในบ้านพักด้วย แล้วราฟาเอลจึงปิดประตูล็อคทันที

“นายมีอะไรหรอถึงไม่อยากให้พวกนั้นรู้” ราฟาเอลเอ่ยถามเมื่อเดินมานั่งอยู่บนโซฟาสุดนุ่มขนาดใหญ่ตรงห้องรับแขก ส่วนนกฟินิกส์ก็เกาะอยู่บนตู้โชว์ข้างๆโซฟาไม่ไกลนัก

“นายติดต่อกลับไปที่วังบ้างรึเปล่า” มิคาเอลเอ่ยถามพลางอุ้มลูกมังกรสมุทรมาวางไว้บนตักของตน

“เปล่า ยังไม่ได้ติดต่อกลับไปหรอก เดี๋ยวฉันต้องโดนด่าแน่ๆที่แอบพานายหนีออกมาข้างนอก” ราฟาเอลเอ่ยพลางทำหน้าแหยๆเมื่อนึกว่าต้องถูกพวกขุนนางภายในวังรวมทั้งพ่อของตนบ่นเป็นชุด ข้อหาพาองค์ชายรัชทายาทหนีออกมาข้างนอกเมือง

“ดีแล้ว อย่าเพิ่งติดต่อกลับไป ฉันยังไม่อยากกลับ” มิคาเอลเอ่ยพลางเอามือลูบหัวมังกรสมุทรอย่างเอ็นดู

“แต่ทางนั้นต้องตามหานายแทบพลิกแผ่นดินแน่ๆ” ราฟาเอลเอ่ยพลางทำหน้านึก

“ช่างปะไร อยู่แต่ในวัง น่าเบื่อ ออกมาข้างนอกมีแต่สิ่งแปลกใหม่” มิคาเอลยิ้มมุมปากบางๆ สายตาจับจ้องมายังมังกรสมุทรตัวน้อยที่ตอนนี้ขดตัวกลมอยู่บนตักตนเองนิ่งๆ ดูแล้วช่างน่ารักน่าเอ็นดูยิ่งนัก

“นายมีชื่อไหม หรือจะให้ฉันตั้งให้” มิคาเอลเอ่ยถามลูกมักกรสมุทรอย่างอ่อนโยน ลูกมังกรสมุทรเงยหน้าขึ้นมามองผู้เป็นนายและคู่หูช้าๆก่อนจะตอบ

“ยังไม่มีชื่อเลย” ลูกมังกรสมุทรเอ่ยตอบเบาๆ

“งั้นนายชื่อนิกส์ดีไหม” มิคาเอลเอ่ยถามความเห็น

“อืม” ลูกมังกรสมุทรเอ่ยขานรับชื่อของตนเบาๆก่อนจะขดตัวนอนบนตักของมิคาเอลเหมือนเดิม

“แล้วนายล่ะมีชื่อรึยัง” ราฟาเอลหันไปถามนกฟินิกส์ของตนเองบ้าง นกฟินิกส์ส่ายหน้าตอบช้าๆทำให้ราฟาเอลนั่งคิดชื่อให้ทันที

“งั้นนายชื่อนีรุสละกันนะ” ราฟาเอลบอกนกฟินิกส์ของตนทันที นกฟินิกส์ก็พยักหน้ายอมรับชื่อของตน

“มิคาเอล ป่านนี้องค์มหาเทพคงเป็นห่วงนายแย่เลยนะ” ราฟาเอลเอ่ยพลางมองสบตาผู้ที่เป็นทั้งเพื่อนและเจ้านาย

“แต่ถ้าเสด็จพ่อรู้คงสั่งให้ชั้นกลับเฮสเตียแน่ๆ” มิคาเอลเอ่ยแย้งอย่างไม่เห็นด้วย

“นายก็ทูลขอพระองค์สิ หนีออกมาแบบนี้หากท่านตามเจอก็คงจะพากลับไปเลย แล้วอาจไม่อนุญาตให้ออกมาข้างนอกอีกก็ได้นะ” ราฟาเอลเสนอความคิดทันที

“นั่นสินะ” มิคาเอลคิดตามก่อนที่จะตัดสินใจติดต่อกลับวัง มือแกร่งโบกผ่านอากาศเป็นรูปวงกลม ทำให้เกิดควันสีขาวบางๆปรากฏขึ้นตรงหน้ามิคาเอล มังกรสมุทรตัวน้อยบินออกจากตักของเจ้านายไปใกล้ๆกลุ่มควันอย่างสนใจ

จวบจนกระทั่งควันบางๆเริ่มก่อตัวมากขึ้นกว่าเดิมปรากฏให้เห็นกระจกขอบทองที่กำลังลอยอยู่ด้านหน้ามิคาเอล ราฟาเอลเมื่อเห็นดังนั้นก็ลุกจากที่นั่งของตนเองแล้วมายืนอยู่ข้างหลังมิคาเอล เพื่อจะได้รายงานองค์มหาเทพได้สะดวก


กระจกขอบทองเริ่มปรากฏภาพของชายคนหนึ่งให้เห็น ชายวัยกลางคนนั้นเงยหน้าขึ้นมาจากโต๊ะทำงานเมื่อรับรู้ได้ว่ามีคนติดต่อเข้ามาหาตน พอเห็นหน้าของผู้ที่ติดต่อเข้ามาก็ยิ้มที่มุมปากบางๆด้วยความยินดีทันที



เสด็จพ่อ ขออภัยที่ลูกแอบหนีออกมานอกเมืองโดยมิได้บอกท่านก่อน” มิคาเอลเอ่ยขอโทษพลางก้มหัวขออภัย

“ช่างมันเถอะ แค่พ่อรู้ว่าเจ้าปลอดภัยพ่อก็ดีใจแล้ว” องค์มหาเทพเอ่ยอย่างไม่ถือสาหาความอะไร

“ตอนนี้ลูกอยู่ที่ไหนหรือ ราฟาเอลอยู่กับเจ้าด้วยใช่ไหม”

“ตอนนี้ลูกอยู่ที่โรงเรียนพอนทัสกับราฟาเอลครับ พวกเราสองคนสมัครเข้าเรียนที่นี่น่ะครับ” มิคาเอลเอ่ยตอบพลางพยักหน้าให้ราฟาเอลเป็นคนมาคุย

เมื่อมิคาเอลเบี่ยงตัวหลบทำให้ราฟาเอลเดินมายืนอยู่ข้างหน้ากระจกก่อนจะคุกเข่าลงข้างนึงแล้วใช้มือขวาแนบตรงอกเพื่อถวายความเคารพ


“ขออภัยที่ข้าพาเจ้าชายออกมาโดยพละการ แต่ข้าขอรับรอง ว่าข้าจะดูแลเจ้าชายจนกว่าชีวิตของข้าจะหาไม่” ราฟาเอลเอ่ยรับรองด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“ข้าฝากลูกของข้าด้วยนะราฟาเอล หากมิคาเอลเป็นอะไรไปข้าก็คงจะอยู่ไม่ได้ เพราะลูกของข้าคนนี้เปรียบเสมือนหัวใจและจิตวิญญาณของข้า มิคาเอลคือสิ่งเดียวที่เทียร่ามอบให้ข้าก่อนจากไป ดังนั้นเจ้าจงดูแลลูกข้าเท่าชีวิต หากเกิดปัญหาก็รีบติดต่อกลับมา ไม่งั้นก็รีบกลับมายังเมืองของเรา ที่นี่ปลอดภัยที่สุดแล้วสำหรับพวกเจ้า” องค์มหาเทพเอ่ยบอกน้ำเสียงอ่อนโยนปนห่วงใย ผู้เป็นลูกฟังด้วยความซึ้งใจ

“ข้าพระองค์จะดูแลเจ้าชายมิคาเอลอย่างดีที่สุดพะยะค่ะ” ราฟาเอลเอ่ยน้ำเสียงหนักแน่น

“แล้วกลับมาที่วังบ้างนะ” มิคาเอลมองหน้าผู้เป็นบิดานิ่งก่อนจะเอ่ยตอบ

“แล้วช่วงปิดเทอมพวกผมจะกลับไปครับ เสด็จพ่อทรงรักษาสุขภาพด้วยนะครับ จนกว่าจะได้พบกันใหม่อีกครั้ง” มิคาเอลเอ่ยด้วยความห่วงใยผู้เป็นบิดาก่อนที่จะวาดมือไปบนอากาศทำให้กระจกขอบทองหายไปทันที

“งั้นตอนปิดเทอมพวกเราก็ค่อยกลับไปที่เฮสเตียละกัน ช่วงที่อยู่ที่นี่นายก็อย่าห่างจากฉันมากนะ ถึงยังไงฉันก็ยังมีหน้าที่ที่จะต้องคุ้มครองนายอยู่” ราฟาเอลเอ่ยพลางเดินกลับมาทรุดนั่งลงบนโซฟาตัวเดิม

“อืม ฉันไม่ทำให้นายลำบากหรอก” มิคาเอลเอ่ยตอบพลางลูบหัวมังกรสมุทรตัวน้อยที่มีนามว่านิกส์เบาๆ นิกส์ก็เงยหน้ามองเจ้านายตาแป๋ว

“ท่านมิคาเอลเป็นเจ้าชายแดนเทพหรือ” นิกส์เอ่ยถามหลังจากที่มันได้ยินเรื่องที่พวกเขาพูดกัน

“อืม”

“มิคาเอลเป็นถึงเจ้าชายรัชทายาทแห่งเมืองเฮสเตียเชียวนะ” ราฟาเอลเอ่ยขยายความแทน

“ข้ารู้สึกมีวาสนาอย่างยิ่งที่ได้มารับใช้เจ้าชายแห่งแดนเทพจริงๆ” นิกส์เอ่ยพลางเอนหัวไปถูไถที่มือของมิคาเอลอย่างประจบ

“อืม ฉันรู้สึกถูกชะตากับนายจริงๆ” มิคาเอลเอ่ยพลางลูบหัวนิกส์อย่างเอ็นดู


 

“นายหิวหรือยัง มิคาเอล” ราฟาเอลเอ่ยถามขึ้นทันทีเมื่อตนเริ่มรู้สึกหิวแล้ว

“อืม นั่นสินะ ได้เวลาอาหารเย็นแล้วนี่นา” มิคาเอลเอ่ยเห็นด้วยกับความคิดของเพื่อน

“ในบ้านพักของนายมีอะไรกินบ้างล่ะ บ้านพักของฉันไม่มีอะไรเลย ฉันสำรวจทั่วบ้านแล้ว” ราฟาเอลเอ่ยบอกทำหน้าบูดนิดๆ

“ไม่มี แต่ฉันซื้อมาแล้ว” มิคาเอลพูดจบก็วาดมือผ่านโต๊ะรับแขกข้างหน้าราฟาเอล ถุงอาหาร ของใช้ และขนมต่างๆกองอยู่บนโต๊ะอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ราฟาเอลเห็นก็ตาโตทันที

“นายไปซื้อมาตอนไหนกันเนี่ย”

“ก็ตอนที่รอนายซื้อนีรุสไงล่ะ” มิคาเอลเอ่ยตอบพลางหยิบถุงที่ซื้อมาดูแล้วจึงนำไปวางในตู้เย็น ส่วนของใช้ต่างๆก็เดินไปเก็บไว้ในตู้

“ซื้อมาเยอะมากเลยนะ แล้วนายจะทำอะไรกินล่ะ นายทำอาหารเป็นด้วยหรอ” ราฟาเอลเดินมาหยิบถุงอาหารขึ้นมาดูพลางเอ่ยถามอย่างสงสัย

“ทำเป็น ถ้าคิดจะทำ” มิคาเอลตอบสั้นๆก่อนจะถือถุงอาหารเข้าไปในครัว พอเวลาผ่านไปสักครู่มิคาเอลก็เดินออกมาพร้อมกับจานอาหารสองจานที่ส่งกลิ่นหอมโชยออกมาให้คนได้กลิ่นน้ำลายสอ

“ท่าทางน่ากินจัง” ราฟาเอลเอ่ยพลางมองจานอาหารที่มิคาเอลวางบนโต๊ะอย่างหิวโหย

“ทานสิ เดี๋ยวจะไปเอาของนิกส์กับของนีรุสมาให้” มิคาเอลเอ่ยจบก็หายไปในครัวแล้วก็เดินออกมาพร้อมจานอาหารอีกสองจาน

“เอ้า ทานสิ” มิคาเอลวางจานอาหารตรงหน้านิกส์กับนีรุสเบาๆแล้วจึงเดินมานั่งแล้วทานส่วนของตนเองบ้าง

“นายทำอร่อยมากเลย” ราฟาเอลเอ่ยชมทันทีที่ลงมือทานอาหาร

“ขอบใจ” มิคาเอลตอบสั้นๆแล้วลงมือทานส่วนของตนเงียบๆ

“นายไปหัดทำอาหารมาจากไหนหรอ” ราฟาเอลเอ่ยถามเมื่อทั้งสองคนทานอาหารเสร็จ

“อ่านเอา” มิคาเอลตอบสั้นๆก่อนจะเดินไปเก็บจานให้เข้าที่แล้วจึงใช้เวทย์ล้างจาน พอเสร็จเรียบร้อยก็เดินออกมาจากห้องครัว

“งั้นฉันกลับก่อนนะ เจอกันพรุ่งนี้เช้า” ราฟาเอลบอกพลางเดินนำนีรุสกลับบ้านพักของตน

“นิกส์ เดี๋ยวนายไปพักในห้องนอนของชั้นตามสบายเลยนะ” มิคาเอลเอ่ยพลางเดินนำไปยังห้องนอนของตน นิกส์บินตามไปข้างๆ พอมิคาเอลเปิดประตูห้องนอนนิกส์ก็บินไปนอนบนเตียงใหญ่แสนนุ่มของมิคาเอลทันที เมื่อมิคาเอลเห็นดังนั้นก็เดินไปหยิบชุดนอนของตนออกจากตู้แล้วจึงเดินเข้าห้องน้ำไป เมื่ออาบน้ำเสร็จแล้วก็มาล้มตัวลงนอนข้างๆนิกส์ก่อนจะผลอยหลับไป



ตารางเรียนของมิคาเอลจ้า

จันทร์

เวทย์มนต์พื้นฐาน Dome

9.30 – 12.00

  

อังคาร

  

ภาษาทั่วไป P 50

14.00 – 16.30

พุธ

ดาบเบื้องต้น Dome

9.30 – 12.00

  

พฤหัส

 

สมุนไพรเบื้องต้น P 50

12.30 – 15.00

 

ศุกร์

สัตว์วิเศษ Dome

9.30 – 12.00

  

เสาร์

  

ประวัติศาสตร์ P 50

14.00 - 16.30

อาทิตย์

 

การเข้าสังคม Dome

12.30 – 15.00

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

666 ความคิดเห็น

  1. #632 นักอ่าน...lnwcool (@lnwcool) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2555 / 00:50
    อืม...น่าจะบรรยายอารมณ์ตัวละครเสริมเข้าไปนะค่ะ..เพราะถึงจะเย็นชาแต่ตัวละครอื่นๆดูไม่มีอารมณ์เท่าไรเลย
    #632
    0
  2. #611 sinner (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2554 / 20:52
    อิจฉาตารางเรียนอ่ะ แง~~~~

    ทำไมไ้ด้เรียนน้อยจังเลยอ่า แง~~~~~
    #611
    0
  3. #608 Gokuderakung (@ruler) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2554 / 09:28

    อิจฉาอ่ะ ตารางเรียนน่ะ

    #608
    0
  4. #594 นักอ่านเทพเจ้าค่ะ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 เมษายน 2554 / 22:16
    มันอิจฉา...รู้ไหม...อิจฉา..ทุกที..อิจฉาที่ตารางเรียนน้อยกว่าเรา แอบตาร้อน...ซ่อนเร้น...อยากเรียนน้อยได้ไหม

    อยากเรียนน้อยเหมือนเจ้าชายแดนเทพจาง...

    (เพลง อิจฉา(ดัดแปลง)ของบิว กัลยาณี)
    #594
    0
  5. #579 โรส (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2553 / 15:23
    อ้ากกกกกก อิจฉาตารางเรียนจังไม่เห็นหนักตรงไหนเลยอ่ะ สลับกันไหม
    #579
    0
  6. #572 ~*$ Step $*~ (@step4steps) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2553 / 17:05
    แบบนี้หรอที่เค้าเรียกว่าเรียนหนัก มาดูตารางเรียนเมืองไทยมานี่ลูกมา
    #572
    0
  7. #560 SpYDarK (@dekdee852) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2553 / 17:15
    อิจฉาตารางเรียน
    #560
    0