นิยายเรื่องแรกอ่ะ

 นี่เปนเรื่องแรกค่ะ  อ่านแล้วช่วยเม้นด้วยนะค่ะ
นี่ก็แต่งได้นิดหน่อย   ลองไห้เพื่อนอ่านดูแร้วเพื่อนบอกว่าพล๊อตเรื่องเหมือนของคนอื่นหลายๆๆเรื่องที่มันเคยอ่านอ่ะค่ะ  แต่งได้นิดหน่อยเพื่อนบอกเหมือนคนอื่น  ใจแป้วเรย  แหะๆ


“ซินอาทิตย์หน้าลูกต้องไปโรงเรียนแร้วนะลูก”ม๊าฉันพูดในขณะที่ฉันกับม๊สนั่งดูทีวีด้วยกัน  ดูไรก็ไม่รู้เหมือนกันเพราะฉันเอาแต่เหม่อเลยไม่รู้ว่าดูอะไรกัน

“ใช่ที่เดียวกะเฮียซันป่ะม๊า”

“นั่นแหหระ”

“ค่ะ”ฉันตอบกลับไป

“ม๊าว่าลูกน่าจะออกไปข้างนอกบ้างนะ”ม้าบอกฉันอีกม๊าคงเหนว่าฉันอยู่แต่บ้านมั้งเรยอยากไห้ฉันออกไปไหนบ้าง

“แต่ซินไม่อยากไปนี่ม๊า”ฉันตอบกลับอย่างเซ็งๆ

“ออกไปดูหนังกะพี่ซันก็ได้นะลูกเหนพี่ค้าบอกว่าจาพาหนูไปนะ”

“ค่ะ”ฉันตอบไปแค่นี้แล้วเห็นม๊าก็ถอนหายไจแร้วพูดว่า

“ซินลูก หนูเปนอะไรรึป่าวม๊าเห็นหนูเป็นแบบนี้ตั้งแต่กลับมาแล้วนะลูก”ม๊าถามฉันเป็นรอบร้อยแร้วมั้งตั้งแต่ฉันกลับจากสวิต

“ป่าวค่ะม๊า หนูไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนนะค่ะ”ฉันบอกม๊าแร้วรีบเดินขึ้นห้องไป

สวัสดีค่ะ  แนะนำตัวก่อนนะค่ะ ฉันชื่อ......................................  อายุ17ปีนี้ก็ขึ้นม5มีพี่ชายคนนึงชื่อ....................................... อายุ18ค่ะ ฉันเพิ่งย้ายกลับมาจากสวิตเมื่อ2อาทิตย์ ที่แร้ว ที่ฉันต้องย้ายกลับมาก็เพราะฉันอกหักค่ะ  เค้าทิ้งฉันไปหาคนอื่น  ซึ่งผู้หญิงคนนั้นก็เป็นศัตตรูกับฉันซะด้วย  ก็ในเมื่อเค้าเหนว่าผู้หญิงคนนั้นดีกว่า  ฉันก็หลีกทางให้ ( ก็ฉันเป็นนางเอกนี่ค่ะ)  ฉันก็เลยย้ายกลับมาเรียนที่เมืองไทยค่ะ แร้วก็มีอาการซึมเศร้าอย่างที่เหน   ก็นี่มัน  แฟนคนแรกนี่ค่ะไม่ไช่ว่าจาลืมได้ง่าย  แต่ยังไงวันนี้ก็ออกไปเที่ยวกะเฮียซันดีกว่า

“ซินเสร็จยังว่ะ”  เสียงเฮียเรียกแร้วอ่ะ

“เสร็จแร้วค่ะ”ฉันตอบกลับไป

“เสร็จก็เร็วๆสิวะ เฮียสายแร้วนะ”เฮียซันเริ่มบ่น

“ค่าค่า แหมบ่นเป็นตาแก่ไปได้นะเฮีย”ฉันเลยแซวเอียกลับไป  ก็เฮียแกขี้บ่นจิงๆหนิ่
“ไปได้แร้วไอ้ซินเพื่อนเฮียโทมาตามแร้ว”พูดจบเอียแกก็เดินออกไปที่รถ

ฉันเดินตามเฮียไปที่รดแร้วเปิดประตูขึ้นไปนั่งกะเฮียว่าแต่เฮียจาพาฉันไปไหนเนี่ย  ฉันเรยถามเฮียไปว่าจะไปไหนกัน เฮียหันมาตอบว่าไปดูหนังที่สยาม  เสร็จแล้วเฮียซันก็ขับรถต่อไป

เฮ้อไนที่สุดก็ถึงโรงหนังซะที  เฮียซันแกขับรถได้ถูกไจชั้นมากเรย  ก็เฮียแกเล่นขับรจากบ้านถึงสยามไช้เวลาแค่  20  ถ้าปรกติอ่ะคงต้องไช้เวลาประมาณสี่สิบนาที  แต่เฮียฉันมันตีนผีค่ะ  เหยียบซะมิดเรย  แต่ฉันก็ชอบ  เพราะฉันชอบความเรวค่ะ     พอเฮียจอดรถเสร็จเราก้เดินเข้ามาในโรงหนังกัน 

“ซันทางนี้ ทางนี้”มีเสียงเรียกเฮียซัน

“อ่ะนั่นไงเพื่อนเฮียอยู่นั่นอ่ะ  ไปเหอะซิน”แร้วเฮียก็หันมาเรียกฉันไห้เดินไปหาเพื่อนของเฮีย

พอเดินไปถึงก็เจอพี่คนนึงสวยมากเลยอ่ะเจ๊แกผิวขาวมาก ขนาดฉันว่าฉันขาวแล้วนะเจ๊แกขาวกว่าอีก  หน้ารูปไข่  ผมสีน้ำตาลยาวถึงกลางหลัง  ผมเจ๊แกสวยมากเลยอ่ะ อิจฉา  แร้วก็มีผู้ชายอีกคนนึงดุไปแร้วน่าจาอายุเท่าฉันนะ

“หวัดดีกอหญ้า”นนี่กอหญ้าเพื่อนเฮีย เฮียเดินเข้าไปทักพี่สาวที่ชื่อกอหญ้า

“อืมๆหวัดดีซัน แร้วนี่ใช่น้องสาวของซันที่เคยเล่าไห้ฟังป่ะ”พี่กอหญ้ามองหน้าฉันแล้วหันไปถามเฮีย

“อืม ไอ้ซันนี่กอหญ้าเพื่อนเฮีย”

“หวัดดีค่ะพี่กอหญ้า  หนูชื่อซินค่ะเปนน้องเฮียซัน”ฉันทักพี่แกแร้วแนะนำตัว

“จ้าเรียกพี่หญ้าเฉยๆก็ได้ง่ายดี” พี่หญ้าบอก

“ค่ะพี่หญ้า”แนตอบพลางยิ้มไห้กับพี่หญ้า

“ส่วนนี่......”     เฮียยังพุดไม่จบผู้ชายที่ยืนอยู่กับเจ๊กอหญ้าก็พุดขึ้นซะก่อน

“ไม่ต้องเฮีย  ผมแนะนำเอง”

“หวัดดีครับ ผมต้นกล้าเปนน้องพี่หญ้าครับ  ยินดีที่ได้รู้จักครับสุดสวย”  เค้าแนะนำตัวเองเสร็จสับก็ยื่นมือมาข้างหน้าไห้จับ

“เพี้ยย”เสียงตีมือต้นกล้าไม่ต้องสงสัยว่าไคเปนคนตีมือของต้นกล้า  เฮียฉันเองค่ะ เฮียฉันหวงน้องสาวเอามั่กๆเลยค่ะ 

“ไม่ต้องเลยมึงไอ้กล้านี่น้องกูมึงอย่าม้อ”เฮียว่าก่อนจาหันไปพูดกับพี่กอหญ้า  ส่วนต้นกล้าก็น้ามุ่ยแร้วก็บ่นอะไรพึมพำอยู่คนเดียวไม่รู้

“แล้วคนอื่นๆล่ะ ไปไหนหมด”

“อ้อ  โมลไปซื้อตั๋วน่ะ ดีลีทกะทอฟฟี่ไปซื้อหนม  ส่วนโนว่ายังไม่มาเลย  นั่นไงดีลกะฟี่มาพอดีเรย ”พี่หญ้าบอกกะเฮีย

“นี่ไอ้ซิน ไอ้ดีลีทเพื่อนเฮียเรียกว่าไอ้ดีลก็ได้  ส่วนนี่ทอฟฟี่  ...  ”

“เรียกพี่ฟี่สุดสวยก็ได้จ๊ะ”เฮียยังพุดไม่จบพี่ทอฟฟี่ฟี่ก็แทรกขึ้นมาก่อน

“นี่ๆๆพอเลยยัยลูกอม   นี่น้องฉันชื่อซิน คนที่เล่าไห้ฟังไง”

ฉันยิ้มไห้พี่เค้าทั้งสองแล้วก้พูดว่า  “หวัดดีค่ะ” 

พี่ที่ชื่อดีลีทยิ้มไห้ฉันแล้วก็ก้มหัวเป็นเชิงทักทาย  พี่แกยิ้มได้น่ารักมากๆเลยอ่ะ  ปรกติไม่ยิ้มพี่แกก็หล่อแล้วนะ  นี่ยิ้มทีโลกเปิดเลย แต่มันก็ไม่ได้ทำไห้ฉันหายเศร้าได้  ส่วนพี่ฟี่สุดสวยแกนี่ยิ้มหน้าบานแฉ่งเรยแหระ  จาว่าไปพี่ทอฟฟี่แกก็สวยอย่างที่แกบอกนั่นแหระ  ผิวขาว  ตาโต ปากสีชมพูเปนธรรมชาติ  หน้ารูปไข่ ผมสีน้ำตาลดัดเป็นลอนอ่อนๆ สวยไหมล่ะ   ก็มีผู้ชายอีกคนเดินเข้ามา  คนนี้ชื่อโมลเลกุลคนที่ไปซื้อตั๋วหนังนั่นแหละ  เฮียบอกว่าคนนี้อายุเท่ากับฉัน  คนนี้ก็หน้าตาดีไช่ย่อยนะ   หน้าคมๆคิ้วเข้มๆ  สูงประมาณ180มั้ง  สูงมากเลยอ่ะ  ในขณะที่ฉันสูงแค่165เอง

“ฉันว่าไอ้โนว่ามันคงไม่มาแล้วล่ะ”  พี่ดีลีทพูดขึ้นในขณะที่หนังกำลังจะฉายแล้วแต่คนที่ชื่อโนว่ายังไม่มาพวกเราเลยตกลงกันว่าจะเข้าไปดูก่อนเลย

“นั่นดิ  เข้าไปกันก่อนเหอะ  แล้วดูดิมือถือก้ไม่เปิดอ่ะ”   พี่กอหญ้าบอกเราเลยเดินเข้าไปในโรงหนังกันเลยโดยที่ไม่รออีกคนที่ชื่อโนว่า หนังที่เรามาดุกันวันนี้เป็นหนังตลกเรื่อง .....................

พอดูได้ซักพักฉันปวดฉี่ขึ้นมาเลยขอเฮียไปเข้าห้องน้ำ  “เฮีย เค้าไปห้องน้พก่อนนะ”  “ไห้ไปเป็นเพื่อนไหม”  เฮียถาม ฉันเรยบอกว่าไม่ต้อง  ตอนนี้ฉันออกมาแร้วเดินไปเข้าห้องน้ำเสด   ฉันกำลังจาเดินกลับเข้าไปไนโรงหนัง

ฉั้นก็เจอผู้ชายสองคน   คนนึงมีผู้หญิงอีกคนเกาะแขนอยู่   สวนอีกคนยืนทำหน้านิ่งอยู่ตรงข้ามชายหญิงคู่นั้น

“เปนไงล่ะโนว่าผู้ที่หักอกผู้หญิงเปนว่าเล่น  เข้าไจรึยังว่าโดนหลอกไห้รักอ่ะมันเปนยังไง”ผู้หญิงคนนั้นว่าไนขนะที่ผู้ชายคนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับหล่อนยังยืนนิ่งอยู่ คงจะเปนคนที่ชื่อโนว่าล่ะมั้ง    ว่าแต่ชื่อมันคุ้นๆนะ

“โนว่าฝ้ายจาบอกไรไห้นะ  ฝ้ายอ่ะคบกับข้าวโพดมาก่อนที่เราจะคบกันอีก “

“ฝ้ายแค่อยากประชดข้าวและก็อยากทำไห้โนว่ารู้ว่าโดนหลอกมันเปนไงแค่นั้นแหระ”โหผู้หญิงที่ชื่อฝ้ายนี่เลวว่ะ

นู๋ซินยอมไม่ได้

“หรอเธอต่างหากล่ะที่โดนหลอกอ่ะฉันว่า ไช่ไหมค่ะโนว่า”ฉันทนฟังต่อไปไม่ไหวฉันเลยเดินเข้าไปคล้องแขนไอ้คนที่ชื่อโนวว่าแร้วพูดออกไปบ้าง  แล้วหันกลับไปถามนายโนว่า  เหอๆทุกคนงี้หน้าเหวอไปเรยค่ะ  อิอิสะไจค่ะ  ตอนนี้ฉันอารมดีขึ้นมากเรยค่ะ นายโนว่านั่นเรยได้แต่พยักหน้าตามที่ฉันถาม

“ไม่จิงไช่ไหมค่ะโนว่า  ต้องเปนโนวาที่โดนหลอกอ่ะไม่ไช่ฝ้าย  !!กรี๊ดดดด!!” เหอๆยัยฝ้ายอะไรนั่สะติแตกไปเรยค่ะ  สะจายนู๋ซินมากมาย  อิอิ (นางเอกชั้นมันเปนโรคจิตป่าวว่ะ :คนแต่ง)   (เรื่องของฉันย่ะ หล่อนไม่ต้องยุ่ง:ซิน) ต่อค่ะต่อ อย่าไปสนคนแต่งเลย

“พอแร้วฝ้าย ไช่แร้วผู้หญิงคนนี้เปนแฟนฉันเอง”นายโนว่านั่นพูดแล้วโอบไหล่ฉันเข้าหาตัวเค้า  อ้าวๆไอ้นี่มันแตะอั๋งฉันค่ะแถมแตะอั๋งฉันเสดมันห็ยิ้มแผล่ค่ะ” “ 0-0” อึ้งเรยค่ะ นายโนว่ายิ้มฉันงี้แทบละลายเลยค่ะ ก็นายนี่น่ะยิ้มแล้วหล่อมากเลยค่ะ  ก็ผูชายตัวสูงประมาน170ปลายๆ ผมทรงรากไทรยาวระต้นคอสีดำสนิท ดวงตาสีน้ำตาล

ผิวงี้ถึงจะไม่ขาวมากแต่ก็เนียน เสียอย่างเดียวมีสิงหน้าผากหนึ่งเม็ด เฮ้ไอ้สิวบ้านี่ ทำหน้าคนหล่อเป็นราคี แต่ก็ยังหล่อค่ะ

“ไอ้โนว่า ไอ้ซิน! แกสองคนเปนแฟนกันตั้งแต่เมื่อไหร่!!” เฮ้นี่มันเสียงเฮียนี่หว่า  หวาซวยแล้ว!

“เอ่อ...   เฮียฟังเค้าก่อนนะ”  ฉันงี้ไมม่รู้จะอธิบายไงเรยค่ะ  ง่ะพูดไม่ออกเรยฉัน   ก็เฮียวันน่ะซิเดินมาเจอฉันโดนนายโนว่านี่โอบไหล่อยู่ล้าดั้นเข้ามาได้ยินตอนที่นายโนว่าบอกยัยฝ้ายอะไรนั่นว่าฉันกะเค้าเปนแฟนกันพอดี  หน้าเฮียซันตอนนี้หน้ากลัวมากเลยล่ะ

  “ทุกคนตามฉันไปที่แก๊ง!” เฮียตะโกนดังมากจนคนแถวนั้นหันมามองพวกเรากันหมดเลย   พอเฮียพูดเสดเฮียก็ลากแขนฉันไห้เดินตามเฮียที่รถ  พอถึงรถเฮียแกก็ยัด  ย้ำนะค่ะว่ายัด เข้าไปไนรถแล้วขับรถออกไปอย่างรวดเรว

ตอนนี้เฮียพาฉันมาถึงที่หมายอย่างปลอดภัย ขอบคุณพระเจ้าที่ยังไห้ลูกช้างอยู่บนโลกมนุษย์  ก็เฮียแกฝ่าไฟแดงมาสองแยกน่ะสิ ฉันงี้หัวไจแทบวาย   เฮียพาฉันมาที่ไหนก็ไม่รู้ดูเหมือนจะอยู่ไนโรงเรียนอะไรซักอย่างนี้แหระ แล้วตอนนี้เฮียก็ลากฉันมาที่ห้องห้องนึง  พวกเพื่อนๆเฮียก็มาถึงกันหลังจากฉันกัเฮียได้ไม่นานนายโนว่านั่นก็เข้ามาด้วยเหมือนกัน    ทุกคนดินต่างเดินไปหาที่นั่ง ซึ่งตอนนี้เหลือแต่ ฉันเฮียแระก็โนว่าเท่านั้นที่ยังยืรอยู่    แล้วพวกเราต่างก็ไม่มีไคพดอะไรเลย   บรรยากาศดูเงียบจนน่ากลัว  จนกระทั่งเฮียถามอีกครั้ง

“แกสองคนเปนแฟนกันหรอ”

“เอ่อ...../เอ่อ.....”ทั้งฉันแระโนว่าต่างก็พูดไม่ออกกันทั้งคู่  ก็ไคมันจาไปพูดออกดูหน้าตาเฮียตอนนี้สิ  หน้ายิ่งกว่ายักษ์วัดแจ้งซะอีก  (แต่หล่อกว่าเยอะ  !)

“ได้  ในมื่อแกสองคนไม่พูด    แกไอ้โนว่าในเมื่อแกเป็นแฟนกํบน้องสาวฉัน แกต้องดูแลน้องฉันไห้ดิ   ห้ามทำไห้น้องฉันเสียไจ เด็ดขาด!    ไม่งั้นแกตาย”

“O_O”   นี่คือสีหน้าของทุกคน     โอ้ย โล่งอก    แต่...หา!!เฮียว่าไรนะไห้นายโนว่าดูแลฉันดีๆงั้นหรอ เฮ้ยไม่ไช่นะเฮีย  

“แต่......./ครับเฮียซัน”ฉันกำลังจะอ้าปากบอกเฮียว่ามันเปนเรื่องเข้าไจผิดแต่นายโนว่าก็ตกปากรับคำกํบเฮียซันไปแร้วว่าจะดูแลชั้นไห้ดี

“ดีมาก ไอโนว่า แร้วแกก็ไปส่งไอ้ซินด้วยนะวันนี้” พอเฮียพูดเสร็จก็เดินไปตบไหล่โนว่าแร้วกระซิบอะไรกันก็ไม่รู้  แล้วก็หันไปเรียกทุกคนออกไป  ทิ้งไห้ฉันอยู่กัยบนายโนว่า  แต่ก่อนที่นายต้นกล้าจาเดินออกจากห้องไปเค้าก็เดินมาตบไหล่โนว่าแร้วพูดว่า    “มึงนี่น่าจะเปลี่ยนชื่อเป็นคาสโนว่ามากกว่านะไอ้โนว่าเลิกกะยัยฝ้ายปุ๊ปก็ได้คบกับซินปุ๊ป  5555+   เจ๋งว่ะไอ้คาสโนว่า”    แล้วต้นกล้าก็โดนโนว่าไล่เตะออกจากห้องไป   

ตอนนี้เหลือแค่ฉันแล้วก็นายโนว่าเท่านั้นที่ยังอยู่ไนห้องนี้  “ทำไมนายไม่บออกเฮียซันไปว่ามันเปนเรื่องเข้าไจผิดกัน ห๊า!”  เมื่อเราอยู่กันสองคนฉันก็เลยโวยนายโนว่าทันที

“เธอจะฉันบอกเฮียซันว่ายังไง  บอกว่าเธอทนไม่ได้ที่เห็นฉันถูกยัยฝ้ายบอกเลิก  เธอเลยเดินเข้ามาเกาะแขนฉันแล้วก็บอกยัยฝ้ายว่าเทอเป็นแฟนฉัน  และที่เทอยอมไห้ฉันโอบก็เพราะอยากเอาชนะและหัดน้ายัยฝ้ายแค่นั่หรอ”  เออที่นายโนว่าพูดก็มีเหตุผลเหมือนกันนะ “แต่นายบอกเฮียไปก็ได้นี่ว่านาย.....”

“เธอจะไห้ฉันบอกว่าที่ทำงั้นเพราะเห็นฉันหล่อ เลยเอาตัวแลกงั้นหรอ”  

“นี่..นายมันจามากไปแร้วนะ ไคเอาตัวเข้าแลกห๊ะ   ชิส์ หลงตัวเองชะมัดไอ้นี่”ตอนนี้ฉันกับนายโนว่าเริ่มเถียงกันแล้ว

“แล้วเทอจะไห้ฉันบอกว่าไงล่ะ..”โนว่าเริ่มถามฉันอีกครั้ง   เออว่ะบอกว่าไงล่ะจำไม่ได้แร้วอ่ะ ก้นายโนว่าดันพูดแทรกตอนที่ฉันนึกออกอ่ะ

“ไม่รู้โว้ย นึกไม่ออกแล้ว” ฉันพุดแค่นี้แล้วก็เดินออกจากห้องมา   

อะ..อ้าวทุกคนหายไปไหนหมดเนี่ย แร้วนี่มันที่ไหน  แล้วฉันจะกลับบ้านยังไง  เอ้อเฮียไห้นายโนว่าไปส่งฉันนี่นา  ฉันเลยเดินเข้าไปในห้องอีกครั้งนึง

“อ้าว กลับมาทำไมล่ะ..”

“ฉันจะกลับบ้าน!”

“แล้วทำไมไม่กลับล่ะ”อ่ะไอ้นี่หนิ

“ก็เฮียซันไห้นายไปส่งฉีนไม่ไช่หรอ”

“งั้นก็ไปสิ”  พอพูดเส็ดนายโนว่าก็เดินออกไปเฉยเลย  นายนี่ไม่คิดจะรอฉันบ้างเลยหรอเนี่ย

 อ่ะฮ้า  ขอโทดเพื่อนๆๆที่เข้ามาอ่านก่อนแล้วนะค่ะ  เรื่องภาษาอ่ะมันเป็นความเคนชินในการพิมอ่ะค่ะ
แร้วบางคนยังสับสนเรื่องที่ลงตอนซ้ำด้วยคือว่าตอนที่ลงอ่ะประมาณตีหนึ่งอ่ะเรยเบลอๆหน่อย  แหะๆๆโทดทีแระกาน  พอดีก๊อบมาแล้ววางซ้อนกันอ่ะค่ะ   แตแก้ไขแร้วนะ  แต่ภาษายังไม่เปลี่ยนค่ะ เพราะขี้เกียจค่ะ        ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะค่ะ    แตเม้นด้วยจะดีมากเลยค่ะ