Fic naruto Change my Love รักนี้เปลี่ยนหัวใจชินชา

ตอนที่ 20 : Change my love 19: ความลับเปิดเผย 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,300
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    18 ก.ค. 59

Chapter 19

 



“ปะ....เป็นไปไม่ได้ เท่าที่ฉันรู้ศพเขาถูกทำลายไปนานแล้ว ทำไมถึง...”


แม้จะเป็นเพียงร่างไร้วิญญาณฉันก็ไม่กล้าแม้แต่ขยับเท้าไปข้างหน้า อิทาจิดูไม่แปลกใจนักที่เห็นฉันท่าทางราวกับเห็นผีแบบนั้นจึงเอื้อมมาจับข้อมือและลากเข้าไปใกล้โลงสยองนั่นมากขึ้น!


“ไม่ต้องกลัว ตราบใดที่เขายังไม่ฟื้นคืนชีพก็ไม่ต่างอะไรกับเศษใบไม้แห้ง” เขารีบบอกเมื่อเห็นฉันถลึงตาพลางขืนตัวอย่างเอาเป็นเอาตาย ไม่ใช่ว่าฉันเห็นศพแล้วจะเป็นลมอะไรเถือกนั้น 


แต่เป็นเพราะคนที่อยู่ในโลงนั่นคือยอดนินจามาดาระต่างหาก!


ต่อให้ฉันใจกล้าแค่ไหนก็ไม่อยากเสี่ยงเอาตัวเข้าไปใกล้บุคคลอันตรายที่เป็นคู่ต่อสู้ท่านรุ่นหนึ่งแบบนั้นแน่


“ร่างเขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง นายคงไม่ได้ไปขุดหลุมฟังศพเขามาหรอกใช่ไหม” ฉันประชดลอยๆ แต่คิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะเงียบแถมยังทำหน้าเหมือนคนมีความผิด “นายจะบ้าเรอะ! ขุดหลุมบรรพบุรุษตัวเองเนี่ยนะ!?


“ฉันจำเป็นต้องทำ ถ้ามีใครมาเจอศพของมาดาระเข้าแล้วปลุกเขาขึ้นมา แทบไม่ต้องพูดถึงโคโนฮะเลย แค่ห้าแคว้นหมอนี่ก็ทำลายได้สบายๆ ฉันเลยจำเป็นต้องผนึกร่างเขาไว้ที่นี่เพื่อไม่ให้ใครมาเจอเข้า”


อิทาจิเหลือบมองยังผนังด้านหนึ่งซึ่งวาดเป็นตราตระกูลขนาดใหญ่พร้อมกับเล่าเรื่องราวในอดีตที่ยากจะลืมเลือนในหัวใจทุกคน


“เมื่อสิบปีก่อน...อุจิวะคิดก่อการกบฏ พวกเขาวางแผนจะยึดครองโคโนฮะและส่งสายสืบแฝงตัวเข้าไปล้วงข้อมูลลับในหมู่บ้าน ในฐานะที่ฉันเป็นลูกคนโตของผู้นำตระกูลจึงจำเป็นต้องรับหน้าที่นั้นเพื่อแสดงให้เห็นถึงความจงรักภักดีต่อตระกูล”


ถึงจะไม่ได้ตกใจเพราะรู้เรื่องนี้มาก่อนแล้วฉันก็ได้แต่ยืนฟังเงียบๆ ไม่กล้าเข้าไปขัดจังหวะปล่อยให้เขาระบายอดีตอันแสนเจ็บปวดออกมา


“แต่ในขณะเดียวกันฉันกลับทรยศตระกูลด้วยการทำหน้าที่สอดแนมให้โคโนฮะไปด้วย แน่นอนว่าฉันเข้าข้างหมู่บ้าน จนกระทั่งวันหนึ่งทางโคโนฮะไม่มีทางเลือกและถูกบีบให้ใช้มาตรการเด็ดขาดคือกวาดล้างตระกูลอุจิวะ” อิทาจิยังคงเล่าต่อด้วยใบหน้าเหมือนไม่รู้สึกอะไรแต่ฉันรู้ว่าในใจเขาเจ็บปวดมากแค่ไหน มือที่วางอยู่ข้างลำตัวถูกกำแน่นจนฉันอยากจะบอกให้เขาหยุดเล่า “แม้ท่านรุ่นสามจะไม่เห็นด้วยแต่คืนนั้น....ดันโซมาคุยกับฉัน”


“......”


“ฉันขอแบกรับภาระทุกอย่างไว้เองก่อนจะจบทุกอย่างในคืนนั้น ฉันไม่เหลือใครและสูญเสียแม้กระทั่งตัวตนของตัวเอง ฉันตกลงกับรุ่นที่สามว่าจะไม่กลับมาเหยียบโคโนฮะอีกแลกกับซาสึเกะจะต้องโตมาอย่างปลอดภัยในหมู่บ้าน ส่วนที่ฉันเข้าร่วมแสงอุษาก็เพราะรู้ว่ามันจะเป็นประโยชน์หากพวกเขาคิดโจมตีหมู่บ้านของเรา โดยพยามไม่เอาตัวเข้าไปยุ่งเกี่ยวภารกิจที่เกี่ยวข้องกับโคโนฮะเท่าที่จะทำได้ จนกว่าจะถึงเวลาอับจนจริงๆ ฉันจะเป็นคนยับยั้งแสงอุษาเอง”


“แล้วทุกอย่างเกี่ยวข้องอะไรกับมาดาระ พวกอุจิวะ...คงไม่ได้คิดก่อการกบฏอย่างเดียวหรอกใช่ไหม” ฉันเริ่มเดาอะไรบางอย่างได้ลางๆ ถึงขั้นต้องผนึกเพื่อไม่ให้ใครตามหาเจอ แสดงว่า...


อิทาจิมีประกายชื่นชมในดวงตาที่ฉันเข้าใจอะไรได้รวดเร็ว เขาก้าวเข้าหาโลงศพจากนั้นค่อยวางมือลงบนฝาโลงที่มีลวดลายผนึกไว้อยู่


“เธอพูดถูกแล้ว อุจิวะไม่ได้ต้องการก่อกบฏเพียงอย่างเดียวแต่เป้าหมายหลักของพวกเขาคือการรวมแคว้นนินจาให้เป็นหนึ่ง ฉันรู้ว่ามันฟังดูน่าขำ ต่อให้เป็นอุจิวะก็ใช้ว่าจะรวบรวมทุกแคว้นที่เต็มไปด้วยนินจาผู้แข็งแกร่งได้ เพียงแต่...พวกเขามีไม้ตายคือให้อุจิวะ มาดาระขึ้นเป็นผู้นำตระกูลอีกครั้ง”


“หมายความว่าพวกเขาตั้งใจจะคืนชีพให้มาดาระ?” จากเดิมที่รู้สึกเครียดอยู่แล้วอารมณ์ยิ่งดำดิ่งลงไปอีก พวกอุจิวะบ้าเข้าขั้นกู่ไม่กลับแล้วจริงๆ คิดจะขุดบรรพบุรุษขึ้นมาครองโลกเนี่ย ขอทีเถอะ!


“ใช่ แต่ฉันยอมให้มันเกิดขึ้นไม่ได้และทางเดียวที่ฉันจะควบคุมได้คือย้ายร่างมาดาระให้อยู่ใกล้สายตาฉันตลอดเวลา”


“นายเลยกลัวว่าซาสึเกะจะรู้ความจริงแล้วใช้มาดาระเป็นเครื่องมือในการแก้แค้นสินะ” ฉันค่อนข้างมั่นใจว่าสิ่งที่เขากลัวคือเรื่องนั้นเพราะยังไงซะทายาทอุจิวะเพียงคนเดียวที่หลงเหลืออยู่นอกจากอิทาจิแล้วก็มีแค่ซาสึเกะ


ทว่าอิทาจิกลับส่ายหน้าเผยแววตาอ่านยากออกมา “ต่อให้ซาสึเกะรู้ก็ใช่ว่าเขาจะทำให้มาดาระฟื้นคืนชีพขึ้นมาง่ายๆ ความลับนั้นมีเพียงผู้นำตระกูลทุกรุ่นเท่านั้นที่รู้ แต่คนที่ฉันกังวลไม่ใช่ซาสึเกะหรอก”


ฉันกำลังจะอ้าปากถามเพียงแต่คนตัวสูงกลับชิงพูดประเด็นอื่นขึ้นมาก่อน “ทุกสิ่งที่เธออยากรู้ฉันบอกไปหมดแล้ว จะเชื่อหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับเธอแล้วทีนี้ แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือฉันอยากให้เธอรู้เอาไว้ที่พูดว่าจะรับผิดชอบ....ฉันจริงจัง” ท้ายประโยคเสียงของเขาฟังดูราวกับเป็นการขอร้องให้เชื่อมั่นในตัวเขาจากใจจริง


เราสองคนเล่นสงครามประสาทกันอยู่สักพัก...ไม่สิ คงต้องบอกว่าฉันคนเดียวมากกว่า เพราะแววตาอีกฝ่ายเหลือไว้เพียงความจริงใจและมั่นคงเท่านั้น ฉันยืนนิ่งใบ้ไปนานหลายวินาที ไม่รู้จริงๆ ว่าในเวลานี้ฉันควรพูดอะไร....


“ทุกประโยคที่ฉันพูดกับเซ็ตสึก็เป็นแค่แผนให้พวกมันตายใจ ฉันคงไม่ต้องอธิบายหรอกนะว่าทำไม”


“อืม” ฉันเพียงแค่ตอบรับในลำคอ ไม่รู้ทำไมถึงไม่กล้าสบตาเขาเหมือนอย่างเคย


“ส่วนเรื่องที่ทำไมฉันถึงปฏิเสธการแต่งงานกับเธอ” เขายกมือลูบหัวฉันเบาๆพร้อมส่งรอยยิ้มอ่อนโยนเจือความเจ็บปวดมาก่อนจะตอบในสิ่งที่ทำเอาฉันจุกในลำคอ 


“...ฉันแค่ไม่อยากให้เธอเอาชีวิตมาทิ้งไว้กับคนตายทั้งเป็นแบบฉัน”




          Konoha side


          “ครูรับปากเจ้าเฒ่าหนังเหม็นพวกนั้นไปได้ยังไง!” ทันทีที่กลับมาถึงห้องพักนารูโตะก็อาละวาดยกใหญ่จนอาจารย์ที่ถูกขนานนามว่าอัจฉริยะถึงกับต้องยกมือปิดหูยอมแพ้


            “นารูโตะมีเหตุผลหน่อยสิ เธอน่าจะรู้ว่าถ้าฉันไม่รับข้อตกลงนี้ทางสึนะจะถือว่าซากุระเป็นนินจาถอนตัวอย่างเป็นทางการ ถึงตอนนั้นถ้าเราอยากช่วยซากุระก็คงไม่มีอำนาจพอจะต่อรองกับพวกเขาได้”


            “แต่เวลาแค่หนึ่งเดือนครูมั่นใจได้ยังไงว่าเราจะหาซากุระจังเจอ!


            คาคาชิส่ายหัวอย่างจนปัญญา ตัวเขาเองก็ไม่มั่นใจ...แต่ถ้าสึนะไม่พูดแบบนี้แคว้นอื่นก็คงต้องหาทางบีบโคโนฮะไม่ว่าทางใดทางหนึ่งอยู่ดี


            “ครู...!!


            “คุณคาคาชิพูดถูก ทำแบบนี้ก็เท่ากับเรามีเวลาหาตัวซากุระมากขึ้น” ซาอิเดินเข้าไปตบบ่าหนุ่มเลือดร้อนให้เย็นลงพลางอธิบายเหตุผลให้ฟัง แม้จะห่วงซากุระไม่แพ้อีกสามหนุ่มแต่สิ่งที่ควรทำที่สุดคือถ่วงเวลาแล้วหาตัวหญิงสาวให้เจอ “ฉันว่านายใจเย็นแล้วมาช่วยกันตามหารังแสงอุษาดีกว่า”  


เมื่อเห็นนารูโตะยอมสงบปากคิดตามที่ซาอิพูด คาคาชิค่อยลดความตึงเครียดลงมาบ้าง...อย่างน้อยก็ยังมีลูกทีมที่เข้าใจเจตนาของเขา ทว่าเขากลับลืมไปว่ายังมีตัวปัญหาที่ชอบเติมเชื้อเพลิงลงบนกองไฟอีกคน


            “คนนอกแบบนายจะไปเข้าใจอะไร ถ้านายไม่เห็นยัยนั่นเป็นเพื่อนร่วมทีมก็ไสหัวออกไปอย่ามาเกะกะ”


            “อย่างน้อยผมก็เข้าใจซากุระมากกว่าคนที่ทิ้งเธอไปสามปีละกัน” ซาอิพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มดั่งเคย แน่นอนทุกคนมองออกว่ารอยยิ้มนั้นไม่ได้เป็นมิตรดังที่แสดงออกมาเลยสักนิด “คนที่เกะกะมันคุณต่างหาก เอาแต่อารมณ์เป็นที่ตั้งไม่สนใครหน้าไหนแล้วดูสิเป็นไง....พี่ชายสุดที่รักของคุณจับตัวซากุระไปเป็นตัวประกันแถมยังยื่นข้อตกลงเกี่ยวกับคัมภีร์ลับของอุจิวะ คุณก็ยังไม่คิดจะอธิบายให้เราฟังสักนิด”


            “หุบปากซะ! อย่างแกจะไปรู้อะไรวะ!!


            “ผมไม่รู้หรอกว่าเรื่องครอบครัวคุณมันเป็นยังไงกันแน่ แต่ในเมื่อเรามีทางรอดที่จะช่วยซากุระคุณกลับเลือกที่จะปิดบังมันไว้ ผมถามจริงเถอะ เนี่ยเหรอการแสดงออกของคนที่แคร์กันจริง” ซาอิยังคงกล่าวต่อไป ทุกสิ่งที่เขาทนกับหมอนี่มันมาถึงขีดจำกัดแล้ว เห็นเขาเป็นคนนิ่งๆแต่ถ้าใครคิดจะเป็นศัตรูเขาก็ยินดีจะกัดไม่ปล่อยเหมือนกัน


ซาสึเกะเดือดดาลจนนัยน์ตาเปลี่ยนเป็นเนตรวงแหวน จะให้เขาบอกได้ไงว่าทุกคำพูดของเจ้านั่นมันทะลุขั้วหัวใจเขาอย่างแรง ใช่ เขายอมรับเต็มปากเลยว่าแคร์ซากุระจริง แต่คัมภีร์นั่นแม้แต่เขายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันคืออะไรหรือถูกเก็บไว้ที่ไหนเพียงแค่ฟังมาจากแม่เมื่อนานมาแล้ว


 ซาอิเห็นใบหน้าโกรธจัดและมือหนาที่กำเข้าหากันแน่นก็เดาได้ไม่ยาก “นายคงไม่รู้สินะว่ามันอยู่ที่ไหน เพราะงั้นถ้านายไม่มีแผนอะไรก็ช่วยกรุณาหลีกให้ห่างแล้วเลิกทำตัวเป็นเป็นเด็กสักที”


กรอด


ทุกคนได้ยินเพียงซาสึเกะกำหมัดแน่นจนกระดูลั่นกรอบก่อนที่ร่างสูงจะพุ่งเข้าใส่อีกฝ่ายเต็มกำลัง ทั้งนารูโตะกับคาคาชินึกว่าซาอิจะเลี่ยงการปะทะเหมือนเช่นเคย แต่ต้องผิดคาดเมื่อร่างซีดไม่คิดหลบแถมยังท้าทายด้วยการลงมือวาดภาพสัตว์อสูรเทียมส่ายตูดซึ่งถูกดาบฟันขาดในทีเดียว ยิ่งเห็นอีกฝ่ายดูถูกเพลิงโทสะของซาสึเกะก็ยิ่งโหมกระหน่ำ


“ถ้าวันนี้ฉันไม่ได้หักแกเป็นสองท่อนอย่ามาเรียกฉันว่าอุจิวะเลย!! ฝ่ามือของซาสึเกะเปล่งเสียงลั่นเปรี๊ยะพร้อมแสงสว่าง ตัดสายฟ้าตั้งใจเล็งไปที่กลางลำตัวชายหนุ่มอีกคน แต่เสี้ยววินาทีนั้นกลับโดนอสูรที่วาดขึ้นจากน้ำหมึกกลืนแสงนั้นลงท้องอย่างง่ายดาย


“ถ้าไม่ให้เรียกอุจิวะงั้นเรียกเจ้าทึ่มดีไหมครับ” ซาอิแกล้งถามหน้าตาย


ไอ้หมอนี่ก็ปากดีไม่ดูสถานการณ์!


คาคาชิรู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที เขานึกว่าเจ้าเด็กนี่จะฉลาดกว่านี้ซะอีกที่แท้ก็ระห่ำได้ใจไม่แพ้สองหนุ่มที่เหลือเลย


 “เฮ้ พอได้แล้วทั้งคู่!!” นารูโตะเห็นท่าไม่ดีคิดจะเข้าไปหยุดแต่ดูเหมือนคนสติขาดอย่างทายาทอุจิวะไม่เห็นใครอยู่ในสายตาแล้ว หมอนั่นถึงขั้นชักดาบออกมาจากฝักด้วยพลังขนาดถล่มสึนะได้สบาย จากนั้นจึงฟาดใส่พื้นเบื้องหน้าเต็มแรง ซาอิคิดไม่ถึงว่าจะโดนเล่นงานปางตายจึงตั้งรับแรงกระแทกไม่ทัน


ตู้มมมม!!


“ซาอิ!!


แรงสั่นสะเทือนรอบตัวตึกเล่นเอาทุกคนถึงกับทรงตัวไม่อยู่ คาคาชิตกใจสุดขีดกลัวว่าซาสึเกะจะเผลอฆ่าเจ้าเด็กปาหมานั่นเข้าจริงๆ จึงวิ่งเข้าไปดูปรากฏว่า...


ลูกบอลทรายขนาดใหญ่ที่ตระหง่านอยู่ตรงหน้าสร้างความตื่นตะลึงแก่ทุกคนไม่เว้นแต่เจ้าของดาบ จนกระทั่งเม็ดทรายค่อยๆ สลายเผยให้เห็นร่างซาอิที่ยังปลอดภัยครบสามสิบสองกำลังทำหน้าอึ้งว่าใครกันที่ยื่นมือเข้ามาได้ทันเวลา ฉันพลันนั้นเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากหน้าประตู...


“คิดจะมาบอกข่าวดีกับพวกนายกันหน่อย ไม่คิดเลยว่ามาถึงแล้วจะเจอเจ้าบ้าสองคนถล่มหมู่บ้านตัวเองอยู่”


“กาอาระ!!


“ไง นารูโตะ” หมอนั่นเป็นคนเดียวที่ได้รับสายตาเป็นมิตรจากคาเสะคาเงะ นอกเหนือจากนั้นถูกนัยน์ตาทรงพลังหรี่ลงอย่างเอาเรื่อง “เล่นสนุกกันพอหรือยัง ถ้าพอแล้วฉันจะได้เข้าเรื่องสักที”


“เรื่องนี้นายไม่ต้องยุ่ง” พูดจบเนตรวงแหวนก็จับจ้องไปยังคู่ต่อสู้ตรงหน้าต่อ


คาคาชิอยากจะเอาหนังสืออะจึ๋ยปาใส่หัวลูกศิษย์สักล้านรอบ ไอ้เจ้าเด็กโง่นี่อยากโดนหมู่บ้านขึ้นบัญชีดำขนาดนั้นเลยใช่ไหมถึงได้ทำตัวน่าหมั่นไส้ใส่คาเสะคาเงะแบบนั้น


“อ้อ โทษทีละกัน” กาอาระยอมรับผิดอย่างว่าง่าย ก่อนหมุนตัวออกจากห้องก็แกล้งทิ้งระเบิดลูกใหญ่ให้คนบางคนคลั่งเล่น “แค่จะมาบอกว่าฉันเจอซากุระ แต่ถ้าพวกนายไม่สนก็เชิญกัดกันต่อตามสบาย”


ชื่อที่หลุดออกจากปากปลุกสติสองหนุ่มให้หลุดจากวิญญาณหมาบ้าพลางจ้องตรงไปยังชายหนุ่มผู้มีขอบตาคล้ำยืนกอดอกด้วยสีหน้านิ่งสนิทอยู่ไม่ไกล


“นะ...นายเจอซากุระจริงๆเหรอ...” ครั้งนี้นารูโตะสมองไวผิดปกติไม่ต้องรอให้ครูเอ่ยปากเขาก็ตรงเข้าไปล็อคตัวซาสึเกะไม่ให้เข้ามาเขย่าหัวคาเสะคาเงะอีกราย “ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะเจ้าทึ่ม!


“นายช่วยใจเย็นแล้วฟังกาอาระก่อนได้ไหม! ถ้านายเอาแต่สติแตกแบบนี้เราก็ยิ่งไปช่วยซากุระช้าลงรู้ตัวบ้างไหม” ขนาดนารูโตะยังเห็นด้วยว่าครั้งนี้ซาสึเกะออกจะ เยอะไปหน่อย ในเมื่อทุกคนคือทีมเจ็ดจะมาทะเลาะกันไปเพื่ออะไร ฝ่ายซาสึเกะเริ่มปรับอารมณ์ให้เย็นลงตั้งแต่สำนึกได้ว่าตนกำลังกลายเป็นตัวถ่วงจริงๆ


“ตะกี้ท่านคาเสะคาเงะบอกว่าเจอซากุระ ที่ไหนเหรอครับ” คาคาชิถามเข้าประเด็นทันที


กาอาระนิ่งไปพักใหญ่ก่อนจะเลือกกระซิบที่ข้างหูคนตรงหน้าแทน คาคาชิไม่เข้าใจท่าทางชายหนุ่มอยู่บ้างแต่พอได้ฟังคำตอบสีหน้าหัวหน้าทีมเจ็ดกลับไร้เลือดขึ้นมาดื้อๆ ในใจพลันดิ่งลงเหว


“เรือนบุปผาจันทรา เธออยู่กับผู้ชายอีกคน....คิดว่าน่าจะเป็นอุจิวะ อิทาจิ”


“แต่ที่นั่นมันใช่...”


หัวหน้าทีมเจ็ดไม่กล้าคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากคำตอบคือ...


“ใช่ ดูจากท่าทางสองคนนั้นแล้ว....คิดว่าคงมีความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดาแน่” กาอาระมั่นใจในสิ่งที่ตนเห็นเมื่อวานหลังจากสะกดรอยตามสองคนนั้นไป ยิ่งสายตาลึกซึ้งที่ไม่ควรมีในฐานะศัตรูกลับปรากฏชัดเจนบนใบหน้าทั้งคู่


“ท่านคาเสะคาเงะ....” ทั่วหน้าคาคาชิเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ การที่หัวหน้าหมู่บ้านเห็นหลักฐานคาตาตัวเองแบบนี้ต่อให้เขาอยากแก้ต่างให้ซากุระมากแค่ไหนก็คงฟังไม่ขึ้น แต่กลับกลายเป็นว่าข้อตกลงของชายหนุ่มผู้เป็นใหญ่ในสึนะทำให้เขาอึ้งยิ่งกว่า


“ผมจะบอกความจริงนี้แค่คุณเท่านั้นและสัญญาว่าจะไม่ปริปากบอกผู้อาวุโสเด็ดขาด ถ้าคุณตกลงจะใช้แผนผม”


“เฮ้ สองคนกระซิบกระซาบอะไรกันน่ะ ไหนนายบอกว่าเจอซากุระจังไง ทำไมบอกแค่ครูคาคาชิคนเดียวอ่ะ -__-” นารูโตะยื่นหน้าเข้ามาแทรกกลางทำให้ทั้งสองคนต้องหยุดบทสนทนาลงกะทันหัน


“ฉันแค่บอกครูนายเรื่องที่พบรังลับแสงอุษาเฉยๆ”


“งั้นรออะไรอยู่อีกล่ะรีบไปกันเลย!” ซาสึเกะเป็นคนแรกที่แทบจะลากตัวคาเสะคาเงะให้พุ่งออกไปพร้อมๆ กันแต่ติดตรงที่อีกฝ่ายไม่ยอมแม้แต่กระดิกขา


“ถ้าพวกนายอยากให้ฉันช่วย พวกเราจะเริ่มเดินทางอาทิตย์หน้า”


“ว่าไงนะ!” ทายาทอุจิวะตะคอกอย่างไม่เชื่อหู ทั้งที่พบแล้วเจ้าขอบตาดำอุบาทว์นี่จะมัวโอ้เอ้ไปทำไม


“การเดินทางจากที่นี่ไปแคว้นอาเมะใช้เวลาอย่างต่ำก็สองวัน อีกอย่างรังลับของพวกมันซ่อนอยู่ในป่าลึกซึ่งเราไม่มีความรู้เรื่องพื้นที่นั้นเลยสักนิด ต่อให้เข้าไปได้แล้วตอนออกมาจะทำไง ระหว่างนี้พวกนายก็เตรียมตัวกันไว้ให้ดีส่วนจะไปคุยกับผู้อาวุโสถ่วงเวลาให้เอง”


“ผมถามได้ไหมว่าท่านช่วยเราทำไม”


“เหตุผลส่วนตัว” กาอาระหลบสายตาอีกฝ่ายพร้อมตอบปัด แค่นั้นก็มากพอจะแสดงให้เห็นว่าไม่ควรก้าวก่ายไปมากกว่านี้


______________________________________________________________________________________________

หลังจากลง 30% ที่เหลือ รีดเดอร์คงอยากถามว่า...จะกั๊กไว้เพื่อ!?

นั่นสินะ T0T งั้นวันนี้ชดเชยด้วยการลงอีกตอนให้เลยละกัน

  CR.SQW
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

514 ความคิดเห็น

  1. #511 4152famo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 19:41

    มาต่อนะคะ

    #511
    0
  2. #481 โลลิค่อน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 18:52
    มาต่อนะค่ะ
    #481
    0
  3. #458 Yurina (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 15:18
    30% ที่รึเนี่ย ฮ่ะๆๆๆ
    #458
    0
  4. #451 ispoposa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 22:20
    ต่อเถอะค่าาาาพลีสสส
    #451
    0
  5. #450 Nese (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 20:33
    ไรท์จ๋าเราดีใจมากเลยนะที่ไรท์อัพน่ะTWTเนื่องจากเราพึ่งไปเจออะไรที่โหดร้ายมา

    ไม่รู้ว่าใครเคยดูรึเปล่าเรื่อง'Hakuouki'ตอนจบ(ss2)เศร้ามากเลยTwT..................

    ...เอ๊ะ...เดี๋ยวนะแล้วมันเกี่ยวอะไรกับนารูโตะละเนี่ย!

    เฮ้อลืมเรื่องที่เราพูด(หรือพิมพ์?)ไปเถิดแล้วอัพต่อไปเรื่อยๆนะเรายังติดตามอยู่นะ*_*
    #450
    1
    • #450-1 Lupo(จากตอนที่ 20)
      12 กันยายน 2559 / 04:02
      ดูแล้ว เฟลไปหลายวันมากกกกกกกกกกกก ไม่ชอบจบแบบนี้เลยหน่วงหัวใจมาก TT______TT
      #450-1
  6. #449 Yurina (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 11:48
    ซาอิ~~~ นายแน่มาก ฮ่ะๆๆๆ
    #449
    0
  7. #448 Love Asuita (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 21:58
    สกิลปากนายนี่มันวอนมากๆเลยนะซาอิ5555 สรุปที่ซาอิพูดมาทั้งหมดโดนเกะหมดจุกเต็มๆ5555 สงสารอิทาจิT^T
    #448
    0
  8. #447 ispoposa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 21:47
    ซาอิหนูอยากกับบ้านเก่าหรอลูก(เช็ดเหงื่อ)
    #447
    0
  9. #446 สตอเบอรี่สีสด (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 19:02
    ซาอินี่-ได้ทุกสถานะการณ์เลยนะ เกือบจะตายแล้วถ้าไม่ได้กาอาระมาช่วยไว้เนี่ย อย่างนี่แหละน้า เหมือนกับปลาหมอ(เกือบ)ตายเพราะปากเนี่ย เอแต่เกะเนี่ยอารมณ์ร้อนใช่เล่นเลยนะ

    อยากรู้กาอาระเวลาไว้เพื่ออะไรอ่ะ
    มาอัพอีกไวๆนะ ไรท์คนเก่ง
    #446
    0
  10. #445 ~ITaSari~ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 15:50
    ซาอิแทงใจดำสุดๆเลย
    สงสัยแผนของกาอาระ แผนอะไรกันน้า
    หนึ่งอาทิตย์นี่ ถ่วงเวลาให้อิทาจิกับซากุระได้รักกันมากขึ้นรึเปล่า 555

    ไม่ทิ้งค้าาไรต์ รักเรื่องนี้มากมาย
    อัพอีกน้าาาาาาา
    #445
    0
  11. #444 Yuunna (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 09:44
    หนุกมากเลย...มาต่อไวๆๆนร้า...

    อยากเห็นฉากNC..ของนู๋กุกับอิจจี้อีก..

    ไรต์จัดให้หน่อยยยยยยยยยย
    #444
    0
  12. #441 Love Asuita (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 21:43
    ซึ้งจริงๆน้ำตาซึม ฮือออ~~~
    #441
    0
  13. #440 Kad2545 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 20:44
    ฟังเพลงตัวร้ายที่รักเทอแปบT^T 
    #440
    0
  14. #439 ~ITaSari~ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 18:15
    อิทาจิพูดทำนองเหมือน ไม่คู่ควรกับเธอ อะไรประมาณนั้นเลย TT
    อัพน้าาาา ติดงอมแงม 555
    #439
    0
  15. #437 Yuri Yurina (=w=) SSCX (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 13:59
    อิทาจิหล่อมากกก นี่สินะ คำพูดของพระเอก -.- ง่ายๆก็เป็นห่วงและห่วงหนูกุมากว่างั้นเถอะ

    #437
    0
  16. #435 tktakaru (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 13:20
    อิทาจินายมันหล่อมากงะ
    #435
    0