Fic naruto Change my Love รักนี้เปลี่ยนหัวใจชินชา

ตอนที่ 16 : Change my love 15: ซากุระ...โออิรันผู้เลอโฉม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,173
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    2 มิ.ย. 59

Chapter 15

ซากุระ....โออิรันผู้เลอโฉม


อีกฝากของตัวเรือนแขกหน้าใหม่ผู้พกพารังสีเย็นชาแฝงทว่าด้วยความไม่ธรรมดาเหลือบมองยัยจิ้งจอกเฒ่าพาใครบางคนขึ้นไปชั้นสอง ในตอนแรกชายหนุ่มตั้งใจจะแฝงตัวเข้ามาเงียบๆ แต่ไม่รู้ไปทำอีท่าไหนถึงได้ตกเป็นเป้าสายตาของใครต่อใครอย่างง่ายดายโดยเฉพาะหญิงสาว ลูกค้าที่มีเสน่ห์แถมยังหล่อระดับหาจับตัวยากแบบนี้พวกหล่อนหรือจะยอมปล่อยให้โอกาสหลุดมือไป หลายคนรอจังหวะเข้ามาทำความรู้จักหรือเสนอตัวบ้างแต่ก็ด้วยถูกสายตาเย็นชาไล่ออกมาทุกราย ครั้งนี้ยังก็เช่นกัน...ยังไม่มีเวลาให้เขาพักหายใจตัวปัญหารายใหม่มาซะแล้ว แถมดูเหมือนรายนี้จะไม่ยอมไปง่ายๆซะด้วย

“สุดหล่อไม่สนใจไปดื่มกับพวกเราเหรอคะ” แม้วิธีการน้ำเสียงจะดูเอียงอายแต่สายตาเย้ายวนที่ทอดสะพานให้เขาอย่างเปิดเผยทำให้ดูออกไม่ยากว่าเจ้าหล่อนคงไม่ได้ตั้งใจจะหยุดแค่นี้

สองคนนั้นหายไปแล้ว.....ความร้อนใจทำให้เขาลืมสนิทว่าเป้าหมายหลักคือหลอกถามข้อมูลจากสาวๆพวกนี้ต่างหาก สายตาไร้อารมณ์ลากผ่านไปทางอื่นโดยไม่สนใจหน้าอกอวบอิ่มตรงหน้า เมื่อรู้ว่าเขาไม่มองมาทางเธอสักนิดจึงเรียกร้องความสนใจด้วยการพุ่งเข้าไปเบียดร่างอีกฝ่ายพร้อมใช้เรือนร่างอันเป็นจุดขายโปรยเสน่ห์ใส่เหยื่อ

“ไปกับฟูมินะคะ ฟูมิสัญญาว่าจะดูแลเป็นอย่างดีเลย”

“ฉันมีคนที่หมายตาไว้แล้ว เธอปล่อยมือเถอะ” ฟูมิถึงกับหน้าเสียเมื่อถูกชายหนุ่มเมินเป็นครั้งแรก แต่มานึกอีกทีเธอยังมีไพ่ไม้ตายที่อีกไม่นานเขาอาจจะเป็นฝ่ายเรียกร้องหาเธอด้วยซ้ำ

“อย่าใจร้ายนักสิคะ เอาเป็นว่าดื่มเหล้าจอกนี้ให้หมดก่อนฟูมิถึงจะยอมปล่อย” แม้ชายหนุ่มจะร้อนใจอยากสลัดแม่พวกนี้ออกแค่ไหนแต่จะใช้ความรุนแรงก็ไม่ได้ เจ้าของมือหนาตัดรำคาญด้วยการคว้าเหล้าจอกนั้นขึ้นมาดื่มเร็วๆ ก่อนจะเดินผ่านหญิงสาวพวกนั้นอย่างไม่ไยดีโดยไม่รู้เลยว่าแท้จริงแล้วในจอกไม่ได้มีแค่เหล้าผสมอยู่เท่านั้น

 

 

ด้านซากุระเองแสร้งทำหน้าตื่นราวกับหญิงสาวที่พบเจอเรื่องพรรคนี้เป็นครั้งแรกระหว่างเดินตามแม่เล้าผ่านห้องต่างๆ หากแท้จริงแล้วกลับถือโอกาสนี้สำรวจทางหนีทีไล่ จากข้อมูลที่เธอรู้มาที่นี่น่าจะถูกแบ่งไว้หลายสัดส่วน ตามห้องที่เธอเดินผ่านเพียงแค่ถูกกั้นด้วยฉากกั้นบางๆ ส่วนมากจะเป็นห้องที่ไว้สำหรับดื่มเหล้าสังสรรค์มากกว่าจะใช้ขายเรือนร่าง ไอมิเห็นเธอมองซ้ายขวาก็นึกชมในใจว่าเด็กคนนี้เข้าใจศึกษางานเลยอธิบายให้ฟังอย่างไม่ปิดบัง

“ที่นี่เป็นโซนให้แขกทั้งหลายได้นั่งดื่มกับพวกเราจะไม่มีอะไรเกินเลยเกิดขึ้นในห้องนี้ ส่วนถัดไปด้านหลังที่มีผนังทึบกั้นพวกนั้น นั่นคือที่ๆพวกเราจะต้องปรนนิบัติพวกเขาให้ดี เดี๋ยวเธอก็จะได้เรียนรู้เหมือนกันไม่ต้องห่วง”

ใช้เวลาไม่นานซากุระก็ถูกพาเข้าไปในห้องแต่งตัวซึ่งมีหญิงสาวสองสามคนกำลังง่วนกับการจัดแต่งทรงผมของตนอยู่ “จิโฮะจัง! มาช่วยเจ้ทางนี้หน่อยสิ มีเด็กใหม่ต้องการความช่วยเหลือจากเธอ”

“ว่าไงเจ้ ไม่เห็นเหรอว่าฉันกำลังยุ่ง เดี๋ยวก็ต้องไปรับแขกต่อแล้ว” เจ้าของชื่อเดินตรงมาทางพวกเธอสองคน ดวงตาเฉี่ยวคมกวาดมองเด็กใหม่ตั้งแต่หัวจรดเท่าก่อนจะมีสีหน้าแปลกใจเมื่อเห็นซากุระยืนก้มหน้าไม่กล้าสบตาท่าทางเหมือนเด็กไร้เดียงสาผู้อ่อนต่อโลก

“เอ๋? เด็กใหม่นิ ปกติเจ้ไม่รับเด็กใหม่ง่ายๆ ไม่ใช่เหรอ”

“ไม่ไช่แค่เด็กใหม่นะ เจ้ตั้งใจจะปั้นแม่หนูให้เป็นดาวเด่นของที่นี่ด้วย” ร่างท้วมดันซากุระไปด้านหน้าก่อนจะแนะนำให้รู้จัก “จิโฮะเป็นหนึ่งในดาวเด่นของที่นี่ เธอเรียนรู้จากเขาไว้ก็ดี เดี๋ยวเจ้จะไปทำงานต่อแล้ว ฝากเธอดูแลเรื่องเสื้อผ้าด้วยนะ เสร็จแล้วเจ้จะพาไปรับแขก”

“ดะ เดี๋ยวสิเจ้! ทำไมฉันต้องมาดูแลยัยเด็กนี่ด้วย ฉันเป็นถึงดาวเด่นของที่นี่จะให้ลดตัวมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กได้ไงกัน”

“อย่าเรื่องมากได้ไหมยะ แบ่งๆงานกันนั่นแหละดีแล้ว ยิ่งแม่หนูนี่เป็นของสดแล้วด้วยน่าจะเรียกแขกได้ไม่น้อย”

 ดูเหมือนแม่จอมเหวี่ยงจะไม่ชอบหน้าเธอสักเท่าไหร่ แหงสิ ใครจะอยากปั้นเด็กใหม่ให้กลายมาเป็นคู่แข่งตัวเองกันเล่า แต่คนอย่างไอมิมีหรือจะสนว่าพวกเธอจะคิดยังไง ขอเพียงแค่ทั้งคู่ช่วยหาเงินให้ก็พอ

“เจ้ฝากเธอด้วยละกัน แล้วอย่ามีปัญหาให้มากนักล่ะ ไม่งั้นอย่าหาว่าเจ้ใจร้ายกับเธอนะจิโฮะ” ท่าทางหวาดกลัวของจิโฮะไม่สามารถรอดพ้นสายตาของซากุระไปได้ แน่นอนว่าเธอต้องรับคำอย่างเสียไม่ได้ ยัยป้าหน้างิ้วคงใช้วิธีโหดร้ายลงโทษหญิงสาวที่นี่สินะพวกหล่อนถึงได้ทำท่าหวาดกลัวขนาดนั้น

“ระ...รู้แล้วน่า ว่าแต่เธอชื่ออะไร” ประโยคหลังหันมาถามเธอเสียงห้วน

“ฮะ...ฮารุค่ะ” ไม่รู้ช่วงนี้ดวงเธอตกหรือยังไงถึงได้ต้องใช้ชื่อปลอมทุกที ซากุระถือโอกาสลอบสังเกตหญิงสาวตรงหน้าไปด้วย สมควรแล้วที่เธอจะเป็นหนึ่งในดาวเด่นของที่นี่ ทั้งโครงหน้าโดดเด่น หุ่นอ้อนแอ้นชวนให้ทะนุถนอมแต่ดวงตากลับเปล่งประกายเฉลียวฉลาดไว้ในที

“ตามมา ระหว่างเปลี่ยนชุดฉันจะอธิบายเรื่องที่เราต้องทำให้เธอฟังคร่าวๆก่อน”

ดาวเด่นแห่งเรือนบุปผายื่นเศษผ้าที่ดูคล้ายกิโมโนฉบับดัดแปลงมาให้เธอรับไป แม้จะทำใจแล้วว่าการปลอมตัวมาทำภารกิจแบบนี้คงยากที่จะเลี่ยงใส่ชุดโชว์เรือนร่าง ซากุระกลั้นใจสวมให้มันเสร็จๆไป งานนี้เกี่ยวพันถึงหมู่บ้านตัวเองทั้งที เปลืองตัวนิดหน่อยคงไม่เสียหายมั้ง....

 

 

อิทาจิรู้สึกความอดทนของตนต่ำลงทุกที เขาต้องง่วนอยู่กับการคิดสารพัดวิธีสลัดหญิงสาวอีกกลุ่มที่เข้ามาตอแยออกไปโดยไม่ต้องใช้กำลังอย่างยากลำบาก

“....เฮ้อ”

“ว้าวๆ ดูนั่นสิ โคตรสวยเลยอ่ะ....”

ระหว่างนั้นเองผู้คนรอบตัวเขาเหมือนถูกมนต์สะกดบางอย่างทำให้เสียงฮือฮาดังกระหึ่ม รู้แค่ว่าสายตาหลายสิบกำลังจ้องมองใครสักที่ก้าวลงมาพร้อมแม่เล้าที่ใช้น้ำเสียงแปดหลอดแหวกทางให้ดาวเด่นในค่ำคืนนี้

ใบหน้าหวานใสธรรมชาติในตอนแรกถูกตบแต่งด้วยเครื่องสำอางตัดกับริมฝีปากสีกุหลาบน่าดึงดูด เรือนผมที่เริ่มยาวถูกดัดเป็นลอนทำให้ดูเซ็กซี่เบาๆ เนื้อผ้านุ่มลื่นถูกดัดแปลงจนแทบจะเรียกว่าเศษผ้าแหวกให้เห็นเนินอกอวบอิ่มเน้นจุดขายบนร่างอรชรได้อย่างชาญฉลาด กระทั่งยามเคลื่อนไหวกระโปรงที่ผ่าข้างขึ้นมาโชว์เรียวขาเนียนดุจไข่มุกชวนให้ลูกค้าชายที่อยู่ในละแวกนั้นถึงขั้นใจสั่นจนลืมสตรีข้างกายไปเสียสนิท ไม่เว้นแม้แต่อุจิวะผู้แสนเย็นชาที่เคยเห็นซากุระในชุดยูกาตะตอนงานดอกไม้ไฟยังต้องกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ หัวใจด้านชาพลันเต้นแรงยิ่งกว่าเดิมเมื่อได้สบเข้ากับดวงตาสีมรกต

ซากุระตีหน้าเรียบกลัวว่าตัวเองจะเผลอหลุดขำออกมาเมื่อทุกคนมองเธอราวกับนางฟ้าสยายปีกจนกระทั่งสายตาดันปะทะเข้ากับร่างสูงที่ยืนหลุบมุมอยู่หลังสุด เขาเหม่อมองเธอเหมือนคนไม่มีสติ บอกเลยว่าในใจรู้สึกปลื้มสุดๆที่เสน่ห์ของตนใช้ได้ผลแม้กระทั่งกลับอุจิวะคนนั้น เห็นแบบนี้แล้วจึงอดที่จะแกล้งหน่อยไม่ได้

เป็นไง ชุดฉันสวยไหม

อิทาจิดึงสติตัวเองกลับมาได้ทันเห็นคำถามยั่วอารมณ์ทางสายตา ซึ่งมันทำให้เขานึกขึ้นได้ว่าไม่ได้มีเพียงเขาที่เห็นผิวกายของผ่องที่โผล่ออกมา แววตาเย็นชาจำต้องเบือนไปทางอื่นเพื่อระงับอารมณ์อยากพุ่งเข้าไปบีบคอคนเหล่านั้น เขาตัดสินใจแล้วว่าจะหาผู้หญิงมาสักคนเพื่อทำภารกิจให้จบๆไป จะได้ไม่ต้องมามีอาการบ้าบออะไรนี่อีก

ร่างบางมองตามใครบางคนที่หมุนตัวจากไป แอบผิดหวังนิดๆคิดว่าเขาจะมีอาการอะไรบ้างซะอีก....

“ฮารุ ฟังอยู่หรือเปล่า สิ่งแรกที่เธอต้องทำก็แค่รับรองแขกในห้องนี้ไปก่อน ท่านคิโดกำลังยุ่งอยู่ตอนนี้ ไว้ฉันจะพาเธอเข้าไปทีหลัง ตอนนี้แค่เสริฟน้ำพูดจาเอาใจแขกเธอคงทำได้ใช่ไหม”

เจ้าของดวงหน้าอ่อนหวานพยักหน้าอย่างว่าง่าย ดูท่าจิโฮะคงสอนงานมาบ้างแล้วไอมิจึงไม่รอช้าดึงสาวน้อยเข้าไปในห้องรับรอง แขกส่วนมากจะเป็นนินจาระดับกลางจากแคว้นต่างๆ ทว่าห้องที่ซากุระจะต้องรับผิดชอบคือห้องของผู้ใหญ่ระดับสูง คนพวกนี้หากมีของดีถูกใจมาให้ก็จะจ่ายมากขึ้นเป็นสองเท่า บทสนทนาของผู้คนในนั้นต่างหยุดลงทันทีเมื่อถูกเจ้าของร่างเย้ายวนที่ถูกพามาใหม่สะกดไว้

“ไงจ้ะหนุ่มๆ วันนี้เจ้มีเด็กใหม่มาแนะนำด้วย ฝากดูแลเธอด้วยนะ”

“ยินดีครับ ยินดีเลย! คนสวยสนใจมาดื่มกับพี่หน่อยไหม”

“มาหาพี่ดีกว่า ถ้าทำให้พี่มีความสุขได้ พี่ยกเงินให้หมดเลย”

ซากุระโปรยยิ้มให้ทุกคนอย่างเป็นธรรมชาติ เสน่ห์ของสาวบริสุทธิ์ช่างยากเกินต้านทานจริงๆ ภาพรอยยิ้มสาวงามทำให้เกิดศึกชิงนางขนาดหย่อมจนแม่เล้าต้องรีบห้าม ซากุระผ่านภารกิจแบบนี้ไม่น้อยเพราะงั้นประสบการณ์ในเรื่องการปลอมตัวเข้ามาเป็นนางโลมจึงไม่ได้ยากเกินความสามารถเลย มือไม้ทำงานได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ทั้งวิธีการพูดเอาใจและหลีกเลี่ยงการโดนสัมผัสเกินความจำเป็นอย่างแนบเนียน

“ฮารุจังน่าจูบจังเลย พี่ขอมอบจูบแรกนี้ให้คนสวย เอิ้ก...”

จูบแรกก็บ้าแล้ว ปากเจ่อเป็นเป็ดแบบนี้คงฝากรอยไว้กับสาวคนแล้วล่ะสิ ซากุระกลั้นหายใจหนีกลิ่นเรอน่ารังเกียจ เธอคิดไว้แล้วหากตาแก่คิดจะแตะตัวเธอเมื่อไหร่ยังมีเข็มยาสลบที่เตรียมพร้อมอยู่ในกระเป๋า ใบหน้าเหี่ยวยังเคลื่อนมาไม่ถึงคืบท่อนแขนของเธอก็ถูกดึงโดยชายอีกคนหนึ่งที่นั่งถัดไปจากคนเมาพาให้ร่างเธอเซล้มลงบนตักเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว

หมับ!

 

 

Sakura talks

 

“ฮิดัน....อุ๊บ!

“ชู่ววว อย่าเรียกชื่อฉันสิยัยโง่!” หน้าตาของพี่ชายจอมปลอมของฉันถูกเปลี่ยนเป็นอีกใบหน้าไปซะแล้ว ที่ฉันจำได้เพราะจำกลิ่นกายของเขาได้ “เธอมาอยู่ในห้องนี้ได้ไง ฉันนึกว่าเจ้ไอมิจะพาเธอไปเจอคิโดแล้วซะอีก”

“เขาบอกจะพาฉันไปเจอแน่นอน แต่แค่ตอนนี้ไอ้สารเลวนั่นยังไม่ว่าง” ฉันกลอกตามองเพดาน ลืมไปสนิทว่าตัวเองกำลังนั่งบนตักใครอยู่ ยิ่งไปกว่านั้นรอบตัวยังเต็มไปด้วยคนของยัยเจ้ไอมิ ฮิดันแกล้งโน้มหน้าลงมาชิดเพื่อกระซิบแผนให้ฟังเพื่อไม่ให้ใครสงสัยเอา

“ฉันต้องเตือนเธอก่อน ถ้าพวกฉันไปไม่ทันเธอต้องระวังตัวให้ดี ไอ้คิโดมันพอมีฝีมืออยู่บ้าง ห้ามประมาทเด็ดขาดเข้าใจไหม”

“รู้แล้วน่า จะสวมบทพี่ชายแสนดีเยอะไปไหน” ฉันแกล้งเอามือไปแปะบนเรือนผมสีเทา บทจะน่ารักก็เล่นเอาลอยเลย ตอนวางแผนเขาเคยย้ำไม่รู้กี่รอบแล้วว่าให้ระวังคิโดไว้ให้ดีแต่ฉันก็ยังยืนยันขอรับหน้าที่นี้มาเอง

“อย่าเพิ่งมาเล่น ที่พูดก็เพราะฉันไม่เห็นเธอถูกไอ้หมาพันทางแทะเป็นกระดูกไร้ค่า” เขาดันมือฉันออกพร้อมพูดด้วยสีหน้าจริงจังกว่าทุกครั้ง

“อือ รู้แล้วๆ ”

“เหลือเวลาอีกแค่สองชั่วโมงเราต้องทำเวลาหน่อยแล้ว เธอรีบหาทางให้ยัยเจ้นั่นพาเธอไปหาคิโดให้ได้แล้วก็....”

พรึ่บ!

ทว่าดูเหมือนเรื่องจะไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดเมื่อร่างฉันถูกฉุดขึ้นโดยฝ่ามือร้อนระอุ ไม่สิ เรียกให้ถูกคือกระชากมากกว่า ฉันสบตาเจ้าของมือด้วยความตกใจจนเกือบซัดเข้าแล้วถ้าไม่ติดว่าใบหน้าทะมึนตึงยิ่งกว่าพายุฤดูร้อนที่เห็น....คืออิทาจิ!

“นะ...นายอีกแล้ว!” ไหนตกลงกันแล้วว่าเขาจะเป็นคนรับผิดชอบเรื่องล้วงข้อมูล ฉันยังไม่ทันเหวี่ยงกลับสักที สีหน้าพร้อมจะฆ่าคนให้ตายคามือเขียนไว้ชัดเจนว่าทางที่ดีฉันควรหุบปากไปซะ พร้อมกันนั้นเจ้าของเสียงทุ้มเอ่ยเสียงรอดไรฟันให้ได้ยินกันแค่สองคน “ออกไปข้างนอกกับฉันเดี๋ยวนี้”

“สงบสติอารมณ์หน่อยสิ เราได้ผลประโยชน์กันทั้งสองฝ่ายนายมีอะไรไม่พอใจด้วย” หญิงสาวมัวแต่กังวลว่าความจะแตกจึงไม่ได้สนใจถึงความโกรธที่แฝงมาในน้ำเสียงซากุระปั้นหน้ายิ้มเพื่อไม่ให้คนอื่นสงสัยพลางกระซิบตอบกลับไป ฮิดันยืนอยู่ใกล้กันจึงได้ยินบทสนทนาของเราชัดเจน พอเห็นว่าเป็นอิทาจิเลยไม่ได้ตกใจอะไรเพียงแค่มองหน้าไม่ชอบใจ

“เท่าที่ฉันจำได้เธอควรจะไปทำอย่างอื่นนอกจากมานั่งอ่อยคนในทีมนะ”

“จะบ้าเหรอ! ฉันไม่ได้อ่อย ตะกี้พวกเราแค่....”

“ฉันไม่ได้อยากรู้ ทำส่วนของตัวเองเสร็จแล้วกลับไปซะ ที่เหลือพวกเราจัดการเอง”

“จัดการเองได้ก็บ้าแล้ว เรื่องแบบนี้มันต้องให้ผู้หญิงจัดการป่าววะ” ครั้งนี้หนุ่มผมเทาที่นั่งฟังบทสนทนามาโดยตลอดโวยขึ้นบ้าง เขาแค่จะให้ซากุระล่อคิโดให้ตายใจจากนั้นให้เธอส่งสัญญาณแล้วเขาจะบุกเข้าไปช่วย “หรือนายจะปลอมตัวเป็นกระเทยบุกเข้าไปอ่อยมันแทน?

“อ่อย? ตกลงนายคิดจะให้ฮารูโนะทำถึงขั้นไหนกันแน่”

“ซากุระรู้อยู่แล้วว่าต้องทำถึงขั้นไหน เรื่องนี้ไม่ใช่หน้าที่ของนาย ไม่จำเป็นต้องรู้ อีกอย่างฉันบอกให้นายไปล้วงข้อมูลไม่ใช่เหรอ อย่าทำตัวเหมือนเกะนินไม่มีประสบการณ์ได้ป่าววะ” ฮิดันเริ่มเหวี่ยงกลับบ้าง ฉันดูออกว่าเขาเองก็ไม่ได้ชอบใจนักที่อิทาจิคอยเข้ามาขัดแผนการตลอด

“คิดว่าตัวเองเป็นใครถึงมาสั่งฉัน”

“ไอ้คนที่ดีแต่เป็นตัวถ่วงชาวบ้านหุบปากไปดีกว่า”

เออ ดี! แผนจะแตกก็เพราะพวกเขานั่นแหละ คนหนึ่งก็ดันอารมณ์ร้อน ส่วนอีกคนก็เป็นบ้าอะไรไม่รู้! ฉันเห็นว่าบทสนทนาเริ่มเลยเถิดและเสียงพวกเขาก็ดังขึ้นทุกที แถมสีหน้ายังพร้อมซัดกันได้ทุกเมื่อจึงตัดสินใจรีบลากพวกเขาออกห่างผู้คน ดีที่ตอนนี้ทุกคนต่างวุ่นวายกับแขกของตนเลยไม่มีใครสงสัย

“หยุดทั้งคู่นั่นแหละ! ชักเยอะไปแล้วนะ ถ้าไม่รู้จักจัดเรียงความสำคัญระหว่างหน้าที่กับเรื่องส่วนตัวก็ไสหัวไป ฉันจะจัดการเองคนเดียว”

“..เดี๋ยวสิ!!...”

บอกตามตรงว่าฉันสุดจะทนกับพวกเขาแล้ว ณ ตอนนั้นเองฉันสังเกตเห็นเงาดำๆ สวนเข้ามาขณะฉันก้าวออกไป เป็นคาคุซึนั่นเองเดินเข้ามารวมกลุ่มกับพวกเรา  

“เกิดอะไรขึ้น? ตะกี้เห็นพวกนายยกขบวนกันมาทางนี้นึกว่าแผนแตกแล้วซะอีก”

ไม่มีใครคิดจะตอบ....ฉันหน้าเหวี่ยงไม่มีอารมณ์อยากจะเล่า ฮิดันแค่นเสียงเหอะพลางปรายตาไปทางมนุษย์เย็นชาโดยที่ฝ่ายนั้นเองก็มีสีหน้าท่าทางไม่ต่างกัน

“บอกทีว่าบรรยากาศแบบนี้คืออะไร -___-;;

“หมามันจะกัดกันฉันเลยเข้ามาห้าม เหลือเวลาอีกไม่นานแล้ว ฉันฝากทางนี้ด้วยนะคาคุซึ” ฉันไม่อยากตอบคำถามเลยเดินเลี่ยงออกมาโดยไม่สนใจพวกเขาอีกทว่าประโยคถัดมาของฮิดันชะงักเท้าฉันให้หยุดอยู่กับที่ ด้วยบริเวณที่ฉันยืนเป็นมุมอับทำให้ไม่มีใครสังเกตว่าฉันยังไม่ได้ไปไหน

“ถามจริงๆ นายหงุดหงิดอะไรกันแน่วะ” ฮิดันผ่อนลมหายใจ ถ้าเลือกได้เขาก็ไม่อยากมีปัญหากับพวกตระกูลอุจิวะ เพียงแต่เรื่องนี้เขาอดสงสัยไม่ได้จริงๆ

“.......”

“ฉันว่า....ท่าทางทางนายมันชัดเจนอยู่นะว่าคิดอะไรกับซากุระ”

คำถามตรงประเด็นทำเอาอิทาจิยืนอึ้งไปพักใหญ่แต่ไม่ยอมหลบสายตาคาดคั้นที่จ้องอยู่ ขนาดคนไม่แคร์สังคมอย่างฮิดันยังดูออกมีหรือตัวฉันจะไม่รู้ว่าท่าทางที่เขาแสดงออกมันเปลี่ยนไปจากเดิม เพียงแต่ฉันยังไม่กล้าฟันธงเพราะไม่แน่ใจว่าเขาคิดจริงหรือมีเหตุผลอื่นอีก

“หมายความว่าไง”

“ตอนอยู่ที่รังลับก็เหมือนกัน นายคอยตามประกบยัยนั่นอย่างกับพ่อ แล้วยังเอาเด็กที่ชื่อคูมิโกะอะไรนั่นไปส่งถึงบ้านเพียงเพราะซากุระขอทั้งที่นายไม่จำเป็นต้องทำเลยด้วยซ้ำ”

“..........”

“นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะอิทาจิ ตอบมาสิ”

ฉันรีบก้าวเท้ายาวๆออกไปให้เร็วที่สุดไม่กล้าแม้แต่ยืนรอฟังคำตอบ มันไม่ใช่เพราะฉันกลัวตัวเองจะเจ็บปวดเพราะคำตอบสั้นๆ....แต่เป็นฉันเองต่างหากที่พร้อมจะทรยศโคโนฮะเพื่ออุจิวะ อิทาจิไหมหากคำตอบของเขาเป็นอย่างที่ฉันคิด

 

 

“ฮารุ! หายไปไหนมาน่ะ เจ้นึกว่าเธอกลัวจนเตลิดไปแล้วซะอีก”

“ทางนู้นลูกค้าเขาทะเลาะกันค่ะ ฉันเลยต้องเข้าไปห้าม”

“ตายแล้ว คราวหน้าต้องรีบเรียกเจ้นะ เกิดโดนลูกหลงขึ้นมาหน้าตาสวยๆคงหมดกันพอดี อ้อ จริงสิ รีบกลับเข้าไปข้างในซะ มีลูกค้าถามหาเธอตั้งหลายราย”

“เอ่อ เจ้คะ คืนแรกของฉันแบบนี้ ขอให้ฉันได้รับใช้ท่านคิโดก่อนได้ไหมคะ” ยัยเจ้ไอมิชักสีหน้าสงสัยใส่ฉันเลยต้องรีบอ้างเหตุผลที่เพิ่งคิดได้สดๆ “ฉันได้ยินพวกรุ่นพี่คุยกันว่าท่านคิโดเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องอย่างว่าเลยอยากเรียนรู้งานจากท่านเป็นคนแรก ”  

“เจ้ถูกชะตากับเธอนะแม่สาวน้อย รู้จักหาประสบการณ์ดี ท่านคิโดน่ะชอบของสวยๆงามๆ ที่ดูแล้วไม่เบื่อ อีกอย่างเธอเป็นสาวบริสุทธิ์ให้เขาลองของใหม่ดูบ้างคงไม่มีปัญหาหรอก แต่เธอห้ามลืมท่านผู้นี้ไม่เหมือนกับผู้ชายธรรมดาเขาเป็นแขกสูงศักดิ์ เธอต้องระวังกับเขาให้มากหน่อย”

“แน่นอนค่ะ ฉันจะปรนนิบัติท่านผู้นี้ให้ดีที่สุด”

เธอยอมเชื่อฉันในที่สุดแต่ยังไม่วายกำชับเรื่องควรไม่ควร จากนั้นค่อยพาฉันอ้อมมายังเรือนด้านหลังทอดยาวไปไกลเป็นร้อยห้องซึ่งแม้ทุกห้องจะมีบานประตูกั้นจนปิดมิด แต่เสียงไม่พึงประสงค์ก็ยังดังเล็ดลอดออกมาให้ได้ยิน เลยสวนดอกไม้ไปเป็นห้องขนาดใหญ่ซึ่งถูกจัดเตรียมไว้สำหรับลูกค้าพิเศษ คนนำหน้าหยุดเคาะประตูด้วยน้ำเสียงนอบน้อม

“ใครกันที่กล้ามาขัดจังหวะ ไสหัวออกไป!” เสียงแหบพร่าของคนด้านในก่นด่าออกมาตามด้วยเสียงหญิงสาวหัวเราะคิกคัก

“ท่านคิโด วันนี้ฉันมีเด็กใหม่อยากจะเสนอให้ท่าน รับรองไม่ผิดหวัง” ว่าแล้วก็หันมาส่งสายตาให้ทำตัวดีๆ กับนายใหญ่เข้าไว้ รอไม่ถึงสามนาทีประตูไม้ก็ถูกเลื่อนออกเผยให้เห็นถึงร่างชายวัยกลางคนค่อนข้างท้วมสวมยูกาตะคาบยาสูบด้วยหน้าตาทะมึนตึงตั้งใจจะตวัดสายตาคาดโทษมายังผู้รบกวน แต่คำด่าทอยังไม่ทันออกจากปาก ประกายแวววับในดวงตาก็แทบจะเผยออกมาเมื่อเหลือบมองมาทางฉันที่ก้มหน้างุดเขินอายหลบหลังเจ้ไอมิ

ยัยป้าหน้างิ้วรู้คิวตัวเองดีเหลือเกินรีบหลีกทางให้แล้วผลักฉันไปตรงหน้าราวกับโฆษณาขายสินค้าอวดอ้างคุณสมบัติเสร็จสรรพ

“เด็กคนนี้เพิ่งมาใหม่วันนี้แต่ด้วยรูปร่างหน้าตาท่านก็น่าจะเห็นแล้วว่าเธอกลายเป็นดาวเด่นของที่นี่ในชั่วค่ำคืนและแน่นอนไอมิคิดว่าคงเป็นการดีถ้าจะได้รับการพิจารณาจากท่านก่อน” 

คิโดจ้องเรือนร่างฉันตาเป็นประกายขณะที่แม่เล้าส่งสายตาเป็นเชิงรู้กัน

“ขะ...ขออภัยที่มารบกวนนะคะท่านคิโด”

“หึ สาวน้อยเธอไม่ได้รบกวนฉันเลย....เข้ามาสิ” คิโดส่งสายตาไล่สี่สาวที่นอนผมเผ้ากระเซิงเปลือยกายให้ออกไปโดยที่พวกหล่อนไม่เต็มใจนัก ไหนๆก็มีของเล่นมาเสนอให้เขาทดลองทั้งทีแถมยังเป็นของเล่นชิ้นใหม่เอี่ยมน่าลิ้มลองจนอดใจแทบไม่ไหว “ไหนบอกชื่อเธอมาสิคนสวย”

“ฮะ....ฮารุค่ะ”

“อ้อ ฮารุจังนี่เอง...ถอดเสื้อออกซะ”

ดวงตากลมเผลอตะลึงไปชั่ววูบ ไอ้สารเลวนี่คงอยากฟัดฉันเต็มแก่มาถึงก็สั่งให้เปลื้องผ้าเลย ฉันไม่ยอมเสียเปรียบให้ไอ้หมอนี่เด็ดขาดจึงแกล้งเดินไปนั่งลงข้างๆ ร่างสูงเลิกคิ้วมองการกระทำไร้เดียงสาอย่างรอคอยว่าฉันจะมีลูกเล่นอะไรน่าสนใจ

“ท่านคิโดล่ะก็ ฉันก็เขินเป็นนะคะ....ขอให้ฉันเป็นคนช่วยท่านคิโดถอดก่อนเถอะค่ะ” ฉันแกล้งประจบเสียงหวานพร้อมส่งสายตาเชิญชวนให้คิโดติดกับโดยไม่รู้ตัว ใต้กิโมโนตัวบางยังมีเข็มฉีดยาจิ๋วที่ฉันพกติดตัวไว้ตลอด หากเป็นการต่อสู้ในที่โล่งแล้วฉันคงไม่ต้องลงแรงมากก็จัดการได้แล้ว เพียงแต่ที่แห่งนี้มีนินจาจากหลายแคว้นมารวมตัวกันมากเกินไป จะทำให้เป็นเรื่องใหญ่ไม่ได้เด็ดขาด ฉันรู้ว่าทุกแคว้นต้องสงสัยเรื่องหมู่บ้านทาคิว่าตกลงฉันอยู่ฝั่งใครกันแน่ รวมถึงภารกิจนี้เท่ากับว่าฉันกำลังช่วยแสงอุษาแม้ว่าเราจะได้ประโยชน์กันทั้งสองฝ่ายก็ตาม

“หึ เอาสิ เห็นว่าเป็นคืนแรกของเธอ ฉันจะใจดีหน่อยละกัน”

มือเรียวทำท่าจะเอื้อมมือไปปลดยูกาตะของคนตรงหน้าทว่าดวงตาคิโดกลับเปล่งประกายเจ้าเล่ห์ฉุดท่อนแขนบางเข้ากระประชิดก่อนจะใช้แรงกดดันฉันลงไปนอนใต้ร่างรวดเร็วจนตั้งตัวไม่ทัน

“โทษทีนะ แต่เธอดันยั่วฉันเอง ขืนชักช้ากว่านี้ฉันคงอดใจไม่ไหว”

“....!!

วินาทีนี้ไม่ต้องคิดอะไรอีกแล้ว พอเห็นใบหน้าสกปรกเคลื่อนเข้ามาใกล้ฉันเกร็งขายกขึ้นถีบพุงพลุ้ยๆ นั่นเต็มแรง แต่เชื่ออะไรไหม....หมอนี่กลับหลบทันแถมยังยกยิ้มมุมปากราวกับอ่านความคิดฉันออก!

“กำลังรออยู่เลยว่าจะเผยตัวตนเมื่อไหร่ ฮารูโนะ ซากุระ”

ซวย!

คำเดียวผุดขึ้นมาในหัว รู้ถึงแม้กระทั่งตัวตนที่แท้จริงของฉัน ฉันผิดเองที่ชะล่าใจนึกว่าแต่งหน้าหนาขนาดนี้คงไม่ต้องใช้คาถาปลอมตัวทว่าเพิ่งมารู้ตัวว่าตัวเองคิดผิดถนัด! สิ่งที่ฉันควรทำคือปิดฉากให้เร็วที่สุดและพาไอ้อ้วนบ้ากามกลับรังแสงอุษา

“แกรู้จักฉันได้ยังไง”

“อ้าว เธอเป็นคนดังนะสาวน้อยแถมหน้าตายังสวยจนเขาล่ำลือไปทั่ว ฉันเคยเห็นเธอมาครั้งนึงแล้วตอนที่เข้าไปจับตัวผู้หญิงในโคโนฮะ เรียกว่าเห็นเพียงครั้งตรึงหัวใจฉันไปนานเลยล่ะ” คิโดแลบลิ้มเลียริมฝีปาก สายตาทุเรศนั่นมองหน้าอกฉันหน้าไม่อาย “โชคดีเนอะ เจอเธอเดินเข้ามาเสนอตัวให้ถึงที่เลย”

“อย่าเพิ่งดีใจไป ฉันแค่เสนอตัวมารับศพนายต่างหาก ว้า หน้าตาทุเรศแบบนายคงไม่มีคนใครเอาถึงต้องคอยหลบๆซ่อนๆ จับผู้หญิงมาบำเรอให้เหมือนตัวเองเป็นที่ต้องการ แต่จริงๆแล้ว....ก็แค่ไอ้โรคจิตขาดความอบอุ่น”

พอโดนฉันยัวะกลับบ้างรอยยิ้มบนหน้าก็แทบจางหายไปทันที ฉันคงไปจี้ใจดำอะไรสักอย่างเพราะร่างท้วมเลิกเล่นเกมจิตวิทยาเปลี่ยนมาโจมตีฉันแทน หึ แบบนี้ค่อยสนุกขึ้นมาหน่อย ฉันตั้งการ์ดรับแรงโจมตีพยามห้ามตัวเองไม่ให้เผลอใช้พลังช้างสารอัดใส่ อาวุธที่ฉันใช้ได้เพียงอย่างเดียวตอนนี้คือเข็มยาสลบ!

“ไม่เลวนิสาวน้อย....แต่ยังถือว่าอ่อนประสบการณ์ไปนะ”

“ฉันไม่ได้ต้องการคำวิจารณ์จากไอ้โรคจิตแบบนาย หุบปากไปซะ!

สังเกตดูแล้วเจ้าอ้วนบ้ากามใช้คาถาไม่เป็นแต่หากเป็นการต่อสู้ในระยะประชิดก็ใช่ย่อยเพราะฉันเองก็หวิดเสียโฉมไปหลายครั้งอยู่เหมือนกัน อาจเป็นเพราะที่นี่อยู่ไกลจากเรือนหลักเสียงข้าวของถูกเตะต่อยกระจุยจึงไม่ได้ทำให้ใครตกใจ ระหว่างนั้นเองฝ่ายตรงข้ามเริ่มรับแรงต้านจากหมัดฉันไม่ไหวจนเสียการทรงตัวไปชั่วขณะฉันจึงเหวี่ยงเท้าเตะเข้าที่สีข้างซ้ำเต็มแรงจนร่างท่วมกระเด็นไปชนฝาผนังจนร้าว

คิโดพยุงตัวพิงฝาผนังขณะกุมท้องตัวเองไปด้วย “โอ๊ย....ก็ได้ๆ ฉันยอมแล้ว อย่าฆ่าฉันเลยนะ!

“คนเลวๆที่แม้แต่นรกก็ยังไม่อยากรับไว้จะให้มาตายแบบนี้ก็ดูง่ายเกินไปหน่อยใช่ไหมล่ะ” ฉันเอ่ยเสียงเย็น บอกแล้วถ้าบทจะโหดฉันก็ไม่มีความปราณีเหมือนกัน

“....อ๊อก..” เลือดข้นถูกกระอักออกมาชุดใหญ่ซึ่งไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่นักเพราะเมื่อกี้ฉันตั้งใจลงมือทำลายอวัยวะภายในโดยตรงอยู่แล้ว

ด้วยความตายใจฉันจึงคิดว่าร่างปวกเปียกคงไม่มีแรงจะหืออีก...ที่ไหนได้ ไอ้สารเลวกลับเล่นสกปรก พอฉันลืมตัวเดินเข้าไปใกล้จะจับมัดปรากฏว่าหมอนั่นกลับฉีกยิ้มเหมือนคนโรคจิตก่อนจะพลิกเกมด้วยการใช้ความไวจับข้อเท้าฉันเอาไว้พลางออกแรงดึงให้หงายหลังล้มกับพื้น แม้ฉันจะตั้งหลักได้ในพริบตาทว่าโอกาสเล็กน้อยกลับเปิดโอกาสให้คิโดพุ่งเข้ามาล็อคตัวไว้แน่นจนกระทั่งบริเวณลำคอรู้สึกเจ็บแสบเหมือนมีเหลวบางอย่างถูกฉีดเข้ามาในร่าง

“ถ้าฉันตายเธอก็ต้องไปกับฉัน! เราสองคนจะได้มีความสุขด้วยกันในนรก ฮ่าๆ”

พลั่ก!

ฉันรีบกระแทกศอกใส่คางอวบเสียงดังพลั่กให้อีกฝ่ายรีบปล่อยมือก่อนที่สิ่งนั้นจะถูกฉีดเข้าร่างฉันจนหมด

“กะ...แกฉีดอะไรเข้ามาในร่างกายฉัน!” ฉันยกมือตะปบคอตัวเองหลังจากผละออกจากอีกฝ่ายได้

“หึๆ ฉันไม่จัดการเธอง่ายๆหรอกนะสาวน้อย ยานี้จะทำให้เธอจมอยู่กับความทรมานและหากไม่ได้รับการปลดปล่อยเธอจะทุรนทุรายไปจนตาย และฉันจะเป็นคนสอนเธอเองว่าอะไรที่เรียกว่าความสุขที่แท้จริง!

แม้กระทั่งวิธียังทุเรศจนฉันอยากลุกขึ้นไปซัดหน้าหื่นๆ สักร้อยหมัดแต่ติดตรงที่ว่าร่างฉันมันไร้เรี่ยวแรงขึ้นมาดื้อๆทั้งยังอาการใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำจนต้องงอตัวกุมหน้าอก ถือว่าหมอนี่เป็นนักปรุงยาที่ไม่เลวยาถึงได้ออกฤทธิ์รวดเร็วแถมรุนแรงขนาดนี้ เจ้าบ้านั่นถือจังหวะที่ฉันโดนฤทธิ์ของยาเดินดุ่มเข้ามาจะจัดการเปลื้องผ้า ทว่ายังไม่ทันลงมือทำอะไรเงาตะคุ่มสองสายก็ฟาดเข้าที่หัวเขาเต็มแรง

“เฮอะ ภารกิจเสร็จสิ้น คิดจะแอ้มซากุระยังเร็วไปร้อยปีเฟ้ย”

“ฮิดัน! คาคุซึ!

“ค่อยยังชั่ว นึกว่าจะไม่ทันเวลาซะแล้ว”

“อันที่จริงเธอแต่งแบบนี้ใช้ได้เหมือนกันนะเนี่ย” หากเป็นเวลาปกติฉันคงด่าความหื่นไม่เลือกเวลาของหนุ่มผมเทาไปแล้วทว่ากลับต้องเงียบไปก่อนเพราะมีสิ่งอื่นสำคัญกว่าให้ต้องกังวล ฉันกัดฟันพยามไม่แสดงอาการออกไปให้ใครเห็น โชคดีที่ฉันเตรียมตัวมาบ้างเพราะรู้ว่าอาจจะพลาดเจอเหตุการณ์แบบนี้เข้าเลยหยิบเม็ดยาสีขาวขุ่นที่ซ่อนไว้ในอกเสื้อโยนเข้าปาก ร่างกายถึงได้ผ่อนคลายลงบ้างเพียงแต่อาการร้อนรุ่นในใจยังได้หายไปหมด “เธอเป็นอะไรรึเปล่า? หน้าดูแดงๆนะ ไอ้เวรนี่ไม่ได้ทำอะไรเธอใช่ไหม”

“ถามอะไรแปลกๆ อย่างยัยนี่ใครไม่อยากฆ่าก็บ้าแล้ว ปากหมาแบบนี้คงไปยัวะคิโดเข้าล่ะสิมันถึงอาละวาดจนห้องเละขนาดนี้” ขอบใจคาคุซึที่ตอบแทนฉัน แต่คราวหลังไม่ต้องก็ได้ย่ะ!

“ฉันโอเคน่า....แล้วอุจิวะไม่ได้มาด้วยกันเหรอ?

“พอแยกกับเธอได้สักพักมันก็หนีหายไปไหนไม่รู้ ยังไงเดี๋ยวพวกฉันพาไอ้อ้วนออกไปก่อน ส่วนเธอรีบไปตามตัวหมอนั่นซะแล้วไปเจอกันที่สะพาน”

ว่าจบทั้งคู่ก็ช่วยกันแบกร่างที่นอนสลบไสลอยู่บนพื้นก่อนจะหายตัวไปจากห้องทิ้งให้ฉันอยากกัดลิ้นตายอยู่ตรงนั้น สภาพแบบฉันเดินได้ก็มหัศจรรย์แล้ว นี่ยังให้ไปตามหาคนในสภาพแวดล้อมที่ไปกระตุ้นให้ยากำเริบขึ้นมาอีก....ไม่มีเวลาแล้ว ต่อให้จะเสี่ยงแค่ไหนแต่ขืนเราติดแหง็กอยู่ที่นี่ฉันมีแต่จะต้องแย่กว่าเดิมเพราะสิ่งที่ไหลเวียนในร่างกายฉันมันคือ...

ยาปลุกเซ็กซ์ชนิดรุนแรงไงล่ะ!  


_________________________________________________________________________________________

ไรต์ยังแอบงงตัวเองอยู่เลยเหลืออีก 30%ทำไมมันออกมาสั้นจุกตูดขนาดนี้ฟะ 555 โอเคๆ ไม่เป็นไร ไรต์มีอะไรจะบอกล่ะ ใครไม่อ่านตอนหน้านี่ถือว่าพลาดมากกกก**** ย้ำ ก ล้านคร้ัง ยังไงก็ช่วยติดตามต่อไปนะจ้า ขอบคุณทุกคนมากนะ จุ๊บๆ



© themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

514 ความคิดเห็น

  1. #477 โลลิค่อน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 17:48
    สนุกค่ะ
    #477
    0
  2. #340 Yurina (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 20:20
    อิทาจิ งานเข้าแล้ววว -..- หนูกุก็โดนไปด้วยอีกคนเว้ยเฮ้ย เอาล่ะว้า งานนี้จิเป็นไงต่อ
    #340
    0
  3. #332 อิทจี้ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2559 / 18:48
    ติดตามคะ!!!! ตอนหน้าถึงกับลุ้นกันเลยทีเดียว5555 สู้ๆนะคะไรต์ หนูรออยู่
    #332
    0
  4. #331 ~ITaSari~ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2559 / 23:34
    ซากุระ อันตรายแล้วนะนั่น
    ฮิดัน คาคุ นายมาช้าไปนิ๊ด  นิ๊ดเดียวจริงๆ 555 ว่าแต่อิทาจิหลบไปไหนละเนี่ย
    ตอนหน้านี่ยังไงงงงง ค้างคาา  ติดตาม!!!!!!!  อัพนะค้าาา ^^
    #331
    0
  5. #330 aomiiz_aomie (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2559 / 23:07
    ลุ้นตอนหน้าจังงง -////////-
    #330
    0
  6. #329 Love Asuita (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2559 / 16:47
    กรี๊ด!!!อย่าบอกนะว่าตอนหน้าจะ... //เริ่มคิดไปไหลแล้ว...
    #329
    0
  7. #328 นักอ่านนิรนาม (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2559 / 16:18
    อร๊ายยยยยย อิจจี้ไปไหนนนนน
    #328
    0
  8. #327 จันทิรารัตน์ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2559 / 15:32
    อ่าาาาา ซากุระโดนยาปลุกเซ็กส์หรอเนี่ยยยยย
    #327
    0
  9. #326 chrysalis_devil (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 15:02
    พังพอน หึงก็บอกว่าหึงสิ
    #326
    0
  10. #325 Love Asuita (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 13:11
    อิจจี้หึงแรงเว่อร์!!! รอมาอัพต่อ 100% อยู่นะคะ มันค้างอ่ะ กำลังหนุก
    #325
    0
  11. #324 ~ITaSari~ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 09:44
    ซากุระต้องสวยมากเหมือนนางฟ้าแน่ๆเลย
    ตอนเถียงกัน หวั่นใจเลยแผนจะแตกไหม
    ความเป็นห่วงของอิทาจินี่รุนแรงจริงๆ 555
    อ้าว ซากุระ ซวยแล้ว! จะทำยังไงเนี่ย

    อัพต่อนะค้า  สนุกมากเลย ติดตามๆ ^^
    #324
    0
  12. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  13. #320 ~ITaSari~ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 18:40
    555 เป็นห่วงตลอดเลยนะ
    เดี๋ยว! อิทาจิ กินเข้าไปทำไม จะเป็นไรไหมเนี่ย
    ติดตามๆ  มาอัพอีกนะค้าาา
    #320
    0
  14. #318 นักอ่านนิรนาม (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 10:49
    ไม่นะ อิจจี้~ รอต่อค่าาาาาาาาาาาาาาาา
    #318
    0