ลำดับตอนที่ #1
คืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด
คุณแน่ใจว่าต้องการคืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด ?
ลำดับตอนที่ #1 : บทนำ
บทนำ
                ห่างไกลไปจากเมืองหลวงทางตะวันตก บ้านร้างที่เต็มไปด้วยรอยผุพัง รอยโหว่ตรงหลังคาถูกปิดด้วยแผ่นไม้บางๆ สำหรับพอกันฝนได้ เสียงครวญดังขึ้นเบาๆ ตามด้วยเสียงขยับเขยื้อนตัว อัครเรช ดึงผ้าห่มที่ทำจากผ้าม่านขาดๆมาบังตัวไว้จากลมหนาวที่พัดเข้ามาตามรอยโหว่ ถึงแม้จะปิดตัวของเขาได้ไม่หมดทุกส่วนแต่ก็ยังดีกว่าไม่มีเสียเลย
“ถ้าไม่เป็นเพราะมันเราคงไม่ต้องมาอยู่อย่างอดสูเช่นนี้” เขาบ่นพึมพำกับตัวเองเบาๆ
    เมื่อ12ปีก่อน ตระกูล เนตรหาญ ของเขาถูกฆ่าล้างตระกูลเพียงเพื่อสนองความต้องการของคนบางกลุ่มที่ต้องการทรัพย์สินเงินทองเพียงเล็กน้อย ข่าวลือที่ว่ามีไข่มุกประเมินค่ามิได้ ถูกเก็บอยู่ที่บ้านของเขาแพร่กระจายออกไป ซึ่งความจริงแล้วมันเป็นเพียงไข่มุกธรรมดาๆมีค่าเพียงน้อยนิดเท่านั้น มีคนมากมายหมายมุ่งที่จะเอามัน เพียงเสี้ยวนาทีก่อนที่เขาจะถูกฆ่า แม่ของอัครเรชนำเขาซ่อนไว้ในห้องเก็บของ ทำให้เขารอดชีวิตมาได้ ถึงแม้คนในบ้านเนตรหาญจะไม่ใช่สายเลือดที่แท้จริงของเขา แต่ก็มีความรู้สึกผูกพันดั่งเช่นพี่น้องกันจริงๆ
    เด็กอายุเพียง10 ปีต้องท่องยุทธภพเพียงตัวคนเดียว ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย หลังจากที่เขาฝังศพ
ของทุกคนในบ้านครบแล้ว ความรู้สึกที่พรั่งพรูเอ่อล้นขึ้นมาในใจเขา น้ำตามากมายไหลออกมาจากแววตาที่ดูเย็นชาของเขา เป็นครั้งแรกที่เขาร้องไห้ออกมามากมายเช่นนี้ อัครเรช สัญญากับตัวเองว่าจะไม่มีวันที่เขาต้องร้องไห้อีกเป็นครั้งที่สอง เป้าหมายที่เขาตั้งไว้กับตัวเองคือ ต้องเป็นคนที่มีชีวิตที่เข้มแข็งทดแทนบุญคุณที่คนเลี้ยงเขามา ต้องหาตัวคนร้ายที่ฆ่าล้างระกูลของเขา และแก้แค้นให้ได้
“ก่อนอื่นเราต้องมีสิ่งที่เรียกว่าความแข็งแกร่งที่แท้จริงก่อน จึงจะสามารถแก้แค้นให้พ่อแม่ได้”
อัครเรช คิดในใจ เพราะฉะนั้นเขาจึงมุ่งมั่นกับการฝึกยุทธมาก และสิ่งที่จะสนองความต้องการได้
ก็มีแต่ที่เมืองหลวงเท่านั้น อัครเรช จึงเริ่มออกเดินทางมุ่งหน้าสู่เมืองหลวงในทันที
                ห่างไกลไปจากเมืองหลวงทางตะวันตก บ้านร้างที่เต็มไปด้วยรอยผุพัง รอยโหว่ตรงหลังคาถูกปิดด้วยแผ่นไม้บางๆ สำหรับพอกันฝนได้ เสียงครวญดังขึ้นเบาๆ ตามด้วยเสียงขยับเขยื้อนตัว อัครเรช ดึงผ้าห่มที่ทำจากผ้าม่านขาดๆมาบังตัวไว้จากลมหนาวที่พัดเข้ามาตามรอยโหว่ ถึงแม้จะปิดตัวของเขาได้ไม่หมดทุกส่วนแต่ก็ยังดีกว่าไม่มีเสียเลย
“ถ้าไม่เป็นเพราะมันเราคงไม่ต้องมาอยู่อย่างอดสูเช่นนี้” เขาบ่นพึมพำกับตัวเองเบาๆ
    เมื่อ12ปีก่อน ตระกูล เนตรหาญ ของเขาถูกฆ่าล้างตระกูลเพียงเพื่อสนองความต้องการของคนบางกลุ่มที่ต้องการทรัพย์สินเงินทองเพียงเล็กน้อย ข่าวลือที่ว่ามีไข่มุกประเมินค่ามิได้ ถูกเก็บอยู่ที่บ้านของเขาแพร่กระจายออกไป ซึ่งความจริงแล้วมันเป็นเพียงไข่มุกธรรมดาๆมีค่าเพียงน้อยนิดเท่านั้น มีคนมากมายหมายมุ่งที่จะเอามัน เพียงเสี้ยวนาทีก่อนที่เขาจะถูกฆ่า แม่ของอัครเรชนำเขาซ่อนไว้ในห้องเก็บของ ทำให้เขารอดชีวิตมาได้ ถึงแม้คนในบ้านเนตรหาญจะไม่ใช่สายเลือดที่แท้จริงของเขา แต่ก็มีความรู้สึกผูกพันดั่งเช่นพี่น้องกันจริงๆ
    เด็กอายุเพียง10 ปีต้องท่องยุทธภพเพียงตัวคนเดียว ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย หลังจากที่เขาฝังศพ
ของทุกคนในบ้านครบแล้ว ความรู้สึกที่พรั่งพรูเอ่อล้นขึ้นมาในใจเขา น้ำตามากมายไหลออกมาจากแววตาที่ดูเย็นชาของเขา เป็นครั้งแรกที่เขาร้องไห้ออกมามากมายเช่นนี้ อัครเรช สัญญากับตัวเองว่าจะไม่มีวันที่เขาต้องร้องไห้อีกเป็นครั้งที่สอง เป้าหมายที่เขาตั้งไว้กับตัวเองคือ ต้องเป็นคนที่มีชีวิตที่เข้มแข็งทดแทนบุญคุณที่คนเลี้ยงเขามา ต้องหาตัวคนร้ายที่ฆ่าล้างระกูลของเขา และแก้แค้นให้ได้
“ก่อนอื่นเราต้องมีสิ่งที่เรียกว่าความแข็งแกร่งที่แท้จริงก่อน จึงจะสามารถแก้แค้นให้พ่อแม่ได้”
อัครเรช คิดในใจ เพราะฉะนั้นเขาจึงมุ่งมั่นกับการฝึกยุทธมาก และสิ่งที่จะสนองความต้องการได้
ก็มีแต่ที่เมืองหลวงเท่านั้น อัครเรช จึงเริ่มออกเดินทางมุ่งหน้าสู่เมืองหลวงในทันที
เก็บเข้าคอลเล็กชัน
ความคิดเห็น