A New Beginning #CHANMIN {NCT}

ตอนที่ 1 : A New Beginning : into

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    25 ก.ย. 61

A New Beginning{ into}










In His time,In His time  He Makes all things beautiful 
In His time~ ~ 






 
     เสียงร้องเพลงประสานเสียงของเพลง In His time อันไพเราะดังกึกก้องมาจากสถานที่เเห่งหนึ่งที่ล้อมไปด้วยต้นไม้ใบสนกลางอากาศที่หนาวเย็นก็ยังมีกลุ่มคนมากเเละน้อยมายังที่เเห่งนี้ซึ่งเป็นที่สำหรับคนและนกสาลาสัตว์มักจะมารวมตัวกันเพื่อบำเพ็ญประโยชน์หรือไม่ก็ไถ่โทษเเต่สำหรับเด็กที่ไม่มีพ่อไม่มีเเม่เเล้วถูกส่งมาที่นี่ เด็กเหล่านั่นเขาเรียกสถานที่นี่ว่า'โบสถ์' โบสถ์ที่เป็นทั่งที่เรียนเเละเปรียบสเหมือนศาสนาอื่นก็คือ วัด,มัสยิด ที่เอาไว้ทำบุญหรือเป็นที่พึ่งทางใจชีวิตคนเราก็เริ่มต้นใหม่ได้ถ้าใจอยากเเต่ดูเหมือนจะไม่ใช่เขาคนนี้ นา เเจมิน


  "เฮ้ เเจมินมึงไม่ได้ยินเสียงร้องเพลงหรอว่ะเขาเข้ากันหมดเเล้วนะเว้ย"แฮชานตะโกนเรียกเพื่อนสนิทของตัวเองที่เข้าไปในป่าทึบนานจนเกินไป"เเจมิน!! มึงได้ยินกูมั๊ยเนี่ย" 


  ปังงง!!


   สินสุดเสียงของเเฮชานก็มีเสียงของวัตถุดังขึ้นก้องทั่วป่าทึบจนเเฮชานต้องยกมือขึ้นมาป้องหูเพื่อไม่ให้หูของเขาต้องดับลงหลังจากได้ยินเสียงที่ไม่น่าปภอดภัยแฮชานเลยรีบวิ่งเข้าไปหาต้นตอของเสียงที่ดังจนเขาต้องยกมือขึ้นมาป้องหูเขาหวังว่าเพื่อนของตนจะไม่เป็นอะไรแฮชานวิ่งจนมาสุดทางของป่าทึบก็พบได้ว่า...


  "...งะ ไงแฮชาน ฮิ ฮิ "


 มันสบายดีหนิ...เเต่ที่ไม่สบายคงเป็นของที่อยู่ในมือมันนี่หล่ะ




  "ไม่ต้องมาส่งยิ้มหวานเลยไอเเจมิน"แฮชานรีบเดินเข้าไปคว้าอาวุธที่เป็นต้นเหตุของเสียงมาจากมือของเเจมิน "ปืน? นี่มึงยิงปืนอีกเเล้วหรอ"แฮชานถาม


  "ก็ชั้นชอบยิงปืนนี่หน่าแฮชาน นายจะห้ามชั้นรึไง?"เเจมินยกมือขึ้นมาทำท่าปาดน้ำเหมือนคนกำลังร้องไห้แล้วเดินไปเกาะเเขนแฮชาน
 "นาย..ฮึกจะห้ามชั้น...ฮึก ไม่ทำ..ฮึก..ในสิ่งที่ชั้น...ฮึกชอบหรอ?


  เเจมินรู้ว่าเเฮชานเป็นคนขี้สงสารและเเพ้น้ำตาไม่ว่าจะผู้หญิงหริอผู้ชายแฮชานก็มักจะใจอ่อนเเละยอมเสมอถึงจะทำเก็กก็เถอะ


  "เเจมินมึง.."


  "ฮึก..ฮึก"


  "โว้ยยยย!! มึงนี่เเม่ง...อย่าร้องสิเเจมินอ่าเมื่อกี้ชั้นยังไม่ว่าไรนายเลยน้าาา"


  น่ามือเป็นหลังมือเลยมะหล่ะ ^^


  "ที่ชั้นถามไปเเบบนั้นน่ะเพราะเป็นห่วงนายนะรู้ป่าว"แฮชานลูบลงไปที่กลุ่มผมสีน้ำตาลเพื่อปลอบคนตรงน่าแทนคำพูดที่เหลือ
"เเต่ที่ชั้นจะโมโหนายก็เพราะว่านายไม่ไปโบสถ์สักทีนี่หล่ะ!!"แฮชานพูดจบก็ยกมือขึ้นมาตบหัวคนตรงน่าไม่เเรงนัก (เพราะความหมั่นไส้^^) ด้วยความรัก
















  A New Beginning {into}


















   หลังจากที่ทั่งสองคนเพื่อนรักไปบำเพ็ญประโยชน์ที่กันเสร็จโบสถ์เเล้วทั่งสองคนก็มุ่งน่าเพื่อไปอาบน้ำเข้านอนชีวิตของเด็กวัย 13 ของพวกเขาไม่มีอะไรทำเป็นพิเศษมากมายหลังจากเสียครอบครัวไปเเต่ชีวิตของทั่งสองคนก็ยังมีกันและกันแบบเพื่อนผ่านวันเวลาที่ยากลำบากมาด้วยกันบางครั้งก็เจ็บป่วยบางครั่งก็หัวเราะขับขันมีความฝันของตังเองถึงจะทะเลาะกันบ้างเเต่ก็ไม่เคยขีดคำว่าเพื่อนออกจากกันเเน่นอนว่าไม่มีใครเเย่งชีวิตอันสดใสของทั่งสองคนเพื่อนรักได้


In His time,In His time  He Makes all things beautiful 
In His time~ ~ 




"เห้ย แฮชานนายอย่าหลับสิ มานั่งเเถวหลังทีไรเป็นแบบนี้ทุกทีเลย เห้อออ"แจมินพยายามปลุกเพื่อนจอมขี้เซ้าของเขาให้ตื่นจากการไปเฝ้าพระอินให้กลับมายังโลกก่อนที่จะโดนคนที่ทำน่าที่ควบคุมจะมาเขกกะโหลกเพื่อนจอมขี้เซ้าแทน


ยังไม่ทันขาดคำซิวเตอร์คนหนึ่งก็มองมาทางผมเเละเขา


 "เฮ้ ดงฮยอก! แฮชาน ! ตื่นเร็ว!เขาเดินมาเเล้ว"ผมเขย่าตัวของอีกคน



"..."


ไร้การตอบสนองเเต่อย่างใด เห้ออออ


ปังงง!!


น้่นไม่ใช่เสียงเขกกะโหลกหรือของตกเเต่อย่างใดเเต่ม้นคือ...เสียงปืน!!




   "เหี้ย!! ซิสเตอร์ริสน่า!!" แฮชานผู้เห็นเหตุการณ์ก่อนเขารีบกระโดดออกจากที่นั่งทันทีเเละรีบไปช่วยเหลือคนที่ถูกชายร่างหนาใส่หน้าสีดำแก๊งนึงยิงจนล้มลงไปกองกับพื้น เสียงกรีดร้องและสถานการณ์เริ่มชุลมุนวุ่นวายขึ้นเสียงวัตถุกระทบกับร่างกายดังก้องทั่วโบถจนน่าปวดหัวไปหมด แฮชานที่กำลังกวาดสายตามองอย่างรุกรี้รุกรนก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเขามองไปเห็นร่างเล็กที่คุ้นตาตรงทางน่าประตูของโบสถ์


เขากำลังโดนรุมทำร้ายอย่าหนักหน่วงจนต้องทรุดลงไปนอนกุมหัว

เพื่อบรรเทาความเจ็บปวดเเต่เหมือนไม่ช่วยอะไรเพราะฝ่ายตรงข้ามก็ยิ่งกระทืบเท้าหนาๆลงไปที่ลำตัวซ้ำๆจนเกิดเป็นรอยฟกซ้ำแฮชานผู้ที่เฝ้ามองตั้งเเต่การกระทำเเรกจนถึงจบก็อดจะเข้าไปยำไม่ได้เเต่ความคิดดนั่นก็ได้เเค่คิดในเมื่อเขากำลังช่วยอีกคนอยู่เเต่อีกคนก็ต้องการความช่วยเหลือในหัวของแฮชานเริ่มสับสนทับซ้อนกันเต็มไปหมดถ้าเขาจะไปช่วยเพื่อนนของตัวเองคนที่เลี้ยงดูเขามาจนโตก็จะตาย....



เเต่ถ้าเขาไม่ช่วยเพื่อนของตัวเองเพื่อนเขาก็จะ...


"แฮ...ชานลูกไปช่วยเพื่อนของเธอเถอะ..ชีวิตของพวกเธอยังเริ่มต้นใหม่ได้..เเต่กับชั้น...มันเริ่มอะไรไม่ได้เเล้วขอบใจนะแฮชาน เป็นตามที่ฝันให้ได้นะ.."ซิสเตอร์ริสน่าที่นอนราบลงบนตักของแฮชานพูดขึ้นมาพร้อมกล่าวขอบคุณเเละบอกให้ทำตามฝันให้ได้ก่อนจะสิ้นลมหายใจลง...


แฮชานค่อยๆวางศรีษะของซิสเตอร์ริสน่าลงบนพื้นเบาๆก่อนที่เขาจะรีบเด้งตัวออกไปช่วยเพื่อนของเขาทันทีเเต่มันก็สายไปแล้ว....
















"เเจมิน....หายไปแล้ว"




















TBC.


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น

  1. #1 Nananeeny (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 23:48

    เม้นเเรก 

    หนูยังอ่อนอยู่นะเลยเเต่งไม่ค่อยนุกเเล้วเรื่องนี้ก็เรื่องเเรกด้วยยยถ้ากดเข้ามาอ่านเเล้วก็ฝากคอมเม้นด้วยน่าา ❤

    #1
    0