miracle ปฏิหาริย์รักนำพา... by naynicha - นิยาย miracle ปฏิหาริย์รักนำพา... by naynicha : Dek-D.com - Writer
×

    miracle ปฏิหาริย์รักนำพา... by naynicha

    โดย naynicha

    ผู้เข้าชมรวม

    173

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    14

    ผู้เข้าชมรวม


    173

    ความคิดเห็น


    2

    คนติดตาม


    0
    หมวด :  ซึ้งกินใจ
    จำนวนตอน :  8 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  9 ธ.ค. 56 / 20:08 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

     

     
                    บทนำ

                    ”ริว เดี๋ยวพรุ่งนี้ลูกไปรับน้องที่สนามบินแทนแม่หน่อยนะลูก พอดีพรุ่งนี้แม่ต้องไปคุยงานกับป้าประภัสสรและแม่ขอสั่งห้ามเราเลยนะว่าคืนนี้ห้ามเที่ยวงดหมดทุกอย่างเพราะพรุ่งนี้เครื่องลงตอนเช้าน้อง? น้องไหน ใครกันนะทำไมแม่ของผมถึงได้ให้ความสำคัญขนาดนี้

                    ใครกันครับคุณแม่ ดูเหมือนเขาจะสำคัญกับคุณแม่มากไม่อย่างนั้นแม่คงไม่ห้ามผมขนาดนี้ผมหันไปถามอย่างสงสัยร้อยวันพันปีไม่เคยห้ามแต่วันนี้กลับมาห้าม

                    สำคัญสิลูก แต่ไม่แน่นะวันข้างหน้าเขาอาจจะสำคัญต่อลูกมากกว่าแม่อีกก็ได้ใครจะไปรู้ล่ะ จริงมั้ยนั่นไงวันนี้มาแปลก ต้องมีอะไรแน่ๆ

                    เดี๋ยวครับแม่ๆ คนที่แม่จะให้ผมไปรับที่สนามบินเขาคือใครกันครับ แม่คงไม่ได้จับคู่ให้กับผมใช่ไหมผมรีบลุกขึ้นจากโต๊ะกินข้าวและรีบเดินตามแม่ไปที่ห้องนั่งเล่น

                    ฮ่าๆๆ จริงๆแม่ก็อยากทำแบบนั้นนะแต่แม่จะให้เวลาให้ลูกเลือกคู่ชีวิตของลูกเองก่อนผมโล่งใจมากเลยทิ้งตัวนั่งบนโซฟาข้างๆแม่

                    เฮ้อ...แล้วไป ผมก็ใจหายแทบแย่ แล้วคนที่แม่จะให้ผมไปรับที่สนามบินเขาคือใครกันครับผมหันไปถามแม่ที่นั่งจิบชาร้อนอยู่ข้างๆ

                    หนูเอญ่าจ้ะลูก ลูกคงจำน้องได้ใช่ไหม เครื่องจะลงตอนเจ็ดโมงเช้าอย่าสายนะแม่หันมาทางผมและยิ้มกว้างให้

                    เอญ่า! น้องไอเชนเพื่อนสนิทของผมหรอครับ ถ้าผมจำไม่ผิดเธอไปเรียนที่เมื่อนอกตอนห้าถึงหกขวบได้มั้งครับ แล้วทำไมเธอถึงกลับมาที่ไทยล่ะทำไมไม่อยู่ที่นั่นต่อไปเลย

                    เรานี่ก็ถามแปลกๆนะตาริว ก็บ้านน้องเขาอยู่ที่นี่และอีกอย่างน้องก็เรียนจบแล้วเขาก็ต้องกลับมาที่บ้านเกิดของเขาสิ แม่ไม่คุยกับแกล่ะไปนอนดีกว่าแกนี่เข้าใจอะไรยากซะจริงเลยผมมองแม่ผมเดินขึ้นบันไดไปจนลับตา ผมทิ้งตัวนอนลงที่โซฟาเอาแขนก่ายหน้าผาก เอญ่าที่ตอนเด็กๆจ้ำหมำๆถักเปียสองข้าง ฮ่าๆๆ ตอนนั้นเธอดูเหมือนโดเรมอนมากเลยตัวกลมดิ๊งและตอนนี้ล่ะเธอก็คงไม่ต่างจากตอนเด็กๆเท่าไหร่มั้งเผลอๆอาจจะอ้วนกว่าเดิม ใส่แว่นหน้าเตอะ ถักเปียน้องข้าง ฮ่าๆๆยิ่งคิดก็ยิ่งตลก

     

                    ตอนนี้ผมมายืนรออยู่ที่ขาออกของสนามบิน ผมมาตอนเจ็ดโมงเช้าตามที่แม่บอกแต่นี่มันจะแปดมองแล้วยังไม่เห็นแม้แต่เงา เธอไปอยู่ไหนของเธอเนี้ย! รู้ไหมว่าฉันมีงานต้องทำนะ เสียเวลาจริงๆเล้ย!!’ ผมบ่นกับตัวเองและมองไปรอบๆก็ไม่เห็นจะเจอผมยิ่งไม่ชอบรอใครนานๆด้วยสิ หงุดหงิด!!

                    ตกลงนายจะไปได้ยัง ฉันมายืนรอนายก่อนที่จะนายจะมาถึงที่นี่ซะอีกผมหันไปทางต้นเสียง เจอผู้หญิงผมลอนบรอนคนหนึ่ง หน้าตาสวยและน่ารักในเวลาเดียวกัน หุ่นอย่างกับนางแบบที่หลุดออกมาจากนิตยสาร ทุกอย่างของเธอมันช่างพอดิบพอดีซะจริง

                    คุณคุยกับผมหรอครับ ผมริว...คุณคือ? ” ผมหันซ้ายหันขวาก็ไม่เห็นมีใครยืนบริเวณเดียวกับผม

                    เอญ่า ฉันชื่อเอญ่า ชัดนะ!  จะไปได้หรือยังฉันยืนนานแล้วนะ เมื่อย!! และไม่ต้องมาทำเป็นสุภาพบุรุษกับฉันเลยนะเมื่อกี้ฉันได้ยินที่นายพูด ทุก...คำ และอีกอย่างฉันจำสิ่งที่นายเคยทำกับฉันตอนเด็กๆได้ดี เธอเน้นเสียงตรงคำว่า ทุกคำกับผม เธอได้ยินในสิ่งที่ผมพูด แย่แล้วริวเอ้ย! จะพูดอะไรทำไมไม่ดูให้ดีก่อนนะ

                    มายืนรอนานแล้วทำไมไม่บอกพี่ล่ะครับแล้วส่วนเรื่องตอนเด็กๆก็ให้มันผ่านไปไม่ได้หรอมันนานมากแล้วนะผมไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเอญ่าตอนเด็กๆกับเอญ่าตอนนี้จะสวยได้อย่างกับคนละคน ก็ตอนเด็กๆเธอหน้าแกล้งมากเลยหนิใครจะอดใจไม่แกล้งไหว

                    เหอะ! นายคงทำตัวน่าเคารพมากสินะนายริวถึงแทนตัวเองว่าพี่ ฉันไม่ใช่เอญ่าคนที่นายชอบแกล้งคนเดิมหรอกนะ ฉันจะโทรให้ลุงแจ่มขับรถมารับฉันที่นี่นายก็ขับรถกลับบ้านไปเลยไป ชิ้วๆเธอทำมือไล่ผมให้กลับบ้าน แต่ผมไม่โกรธหรอกนะ กลับตรงกันข้ามผมกลับมองว่าเธอน่ารักซะอีก

                    คงไม่ได้หรอกครับคุณแม่ของพี่เธอค้อนใส่ผมวงใหญ่เมื่อผมแทนตัวเองว่าพี่ เธอคงยังโกรธผมที่ผมชอบแกล้งเธออยู่ โอเคๆไม่แทนตัวเองว่าพี่ก็ได้ คงไม่ได้หรอกแม่ของฉันฝากให้ฉันมารับเธอเพราะฉะนั้นเธอจะกลับกับใครไม่ได้ทั้งนั้นนอกจากฉัน เข้าใจ๋เธอยืนกอดอกมองหน้าผมอย่างจับผิด

                    ก็ได้ๆฉันยอมกลับไปกับนายก็ได้เพราะเห็นแก่คุณป้าหรอกนะฉันถึงยอมกลับและที่ส่วนที่นายแทนตัวเองว่าพี่น่ะฉันว่าอย่าเลย วันไหนที่นายทำตัวน่าเคารพมากกว่านี้เดี๋ยวฉันจะเรียกเองแต่นายมั่นใจเถอะฉันรับรองว่าจะไม่ปีนเกลียวนายแน่นอน เข้าใจ๋ แสบจริงๆเลยยัยเอญ่า เดี๋ยวฉันได้เอาคืนเธอๆฝากไว้ก่อนเถอะ มีการพูดเลียนแบบผมด้วยดูเธอสิ ยิ่งโตยิ่งทะเล้นกว่าเดิมซะอีก

    :) Shalunla

    ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    ความคิดเห็น