ภรรยานอกหัวใจ (Ebook) อัพใหม่

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 2 ป่วย 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,845
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    13 ก.ค. 62

ภรรยานอกหัวใจ
...
..
.




ตอนที่ 2 ป่วย


ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด!!!

เสียงโทรศัพท์ที่เหมือนจะดังอยู่ไกลๆหู ตอนแรกก็คิดว่าตัวเองคงจะฝันไป แต่เมื่อได้ยินเสียงเดิมซ้ำๆกันหลายครั้งเนตรดาวก็ฝืนลืมตาขึ้นมา คราแรกจะลุกขึ้นไปหยิบโทรศัพท์ก็ต้องทิ้งตัวลงไปนอนบนเตียงอีกครั้ง

ทำไมปวดหัว เจ็บและปวดไปตามร่างกายแบบนี้เสียงแหบแห้งพูดครวญครางอยู่คนเดียวด้วยความทรมาน

อู้ย... ”

เธอฝืนขยับตัวลุกจากเตียงนอน คิดว่าคนที่โทรมาต้องมีธุระสำคัญเมื่อโทรมาไม่หยุดแบบนี้ แต่พอจะลุกขึ้นเดินก็ต้องทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงอีกครั้งเมื่อรู้สึกเจ็บบริเวณกึ่งกลางร่างกายเอามากๆ

จะ...เจ็บ

เธอลองขยับลุกอีกครั้งยังรู้สึกเจ็บเหมือนเดิม ก้มลงสำรวจร่างกายตัวเองก็เห็นว่าตัวเองนอนตัวเปลือยเปล่าไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้น

เกิดอะไรขึ้นกับเรา

เธอพูดกับตัวเองอย่างตื่นตระหนก เพราะที่ผ่านมาตัวเองไม่นอนหลับไปทั้งๆที่ไม่ใส่เสื้อผ้าแบบนี้

        เธอพยายามนั่งทบทวนเหตุการณ์ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง ทำไมตัวเองถึงตื่นขึ้นมาอยู่ในสภาพแบบนี้ แต่แล้วเหตุการณ์ต่างๆนานามันแล่นเข้ามาในหัว ตั้งแต่เลิกกองแล้วขึ้นแท็กซี่จะกลับมาที่นี่ ตอนที่แท็กซี่พยายามจะข่มขืนเธอ มันกรอกยาบางอย่างให้เธอและก็มีวายุเข้ามาช่วย

เมื่อคืน... เรากับคุณวายุ... ”

พูดเพียงแค่นั้นแล้วหยุดกลืนน้ำลายลงคอ ภาพต่างๆมันวิ่งเข้ามา ภาพที่เธอทุรนทุราย พยายามลวนลาม จู่โจมและเชื้อเชิญเขา

และทุกอย่างก็มาจบลงบนเตียงในห้องของเธอ

ใบหน้าที่แดงเพราะพิษไข้อยู่แล้ว ก็ยิ่งแดงเพิ่มเข้าไปอีกเมื่อจดจำภาพระหว่างเขาและเธอได้เป็นอย่างดี ทั้งภาพที่เขาสัมผัสไปทุกส่วนบนร่างกายของเธอ ภาพที่เขากำลังขยับอยู่บนร่างกายของเธอ เสียงครางและเสียงเหนื่อยหอบของเขาและเธอ

         หลังจากทุกอย่างในคืนนี้จบลง ฉันจะไม่รับผิดชอบอะไรทั้งนั้น ทางใครทางมัน!

         จู่ๆก็มีเสียงพูดของเขาดังเข้ามาในความคิด ใบหน้าหวานยิ้มด้วยความเศร้า แต่ก็รู้ดีว่าตัวเองเป็นคนที่เลือกให้ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้เอง ก็ต้องยอมรับผลที่ตามมา

           เธอยั่ว เธอจู่โจมและเชื้อเชิญเขาเองทั้งนั้น

         น้ำตาไหลออกมาด้วยความเจ็บปวดและเสียใจ เพราะอยากจะมอบสิ่งสำคัญในชีวิตลูกผู้หญิงให้กับผู้ชายที่รักและแต่งงานด้วยเท่านั้น แต่สิ่งที่เคยคาดหวังเอาไว้ มันไม่มีวันที่จะเป็นจริงแล้ว

         วันแต่งงานและค่ำคืนในวันเข้าหอที่เต็มไปด้วยความสุขของเธอและเจ้าบ่าวของเธอ รอยยิ้มแห่งความสุขและภาคภูมิใจที่เขาได้เป็นผู้ชายคนแรกของเธอ

         ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด!!!

       เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นทำให้เธอรีบเช็ดน้ำตาออกไปจากใบหน้า กัดฟันฝืนพาตัวเองไปหยิบกระเป๋าที่วางอยู่บนโต๊ะเครื่องสำอาง เมื่อคืนเขาคงเอามาวางไว้ให้ที่ตรงนี้ รีบเปิดกระเป๋าสะพายแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมา

พี่ฝน... ”

สวัสดีค่ะพี่ฝนเธอพูดหลังจากกดรับสาย

เป็นอะไรหรือเปล่าน้องดาว พี่โทรหาตั้งหลายครั้งทำไมไม่ยอมรับสาย รู้ไหมว่าพี่เป็นห่วงแทบแย่เสียงปลายฝนผู้จัดการสาวของเธอพูดด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง

เอ่อ...ขอโทษค่ะ ดาวรู้สึกไม่ค่อยสบายค่ะเธอบอกความจริงกับปลายฝนไป

เป็นอะไรมากหรือเปล่าคะ กินยาแล้วหรือยัง

ปวดหัวจนแทบลืมตาไม่ขึ้นเลยค่ะ แล้วก็ปวดเมื่อยตามตัวไปหมดมันปวดเหมือนมีใครเอาค้อนมาทุบหัวของเธอ ตามร่างกายก็เหมือนมีใครเอามือมาคอยบีบตลอดเวลา

แล้ววันนี้จะไปกองถ่ายไหวหรือเปล่าคะ ที่พี่โทรหลายครั้งก็จะโทรเตือนว่าวันนี้ตอนเก้าโมงพี่จะไปรับไปที่กองถ่ายละคร

เธออยู่กับเนตรดาวมานานจึงรู้ดีว่าเนตรดาวมีนิสัยยังไง ไม่เคยโกหกหรือหนีเบี้ยวงานเลยสักครั้ง ไปทำงานตรงต่อเวลาตลอด วันนี้เนตรดาวคงป่วยจริงๆ

ดาวคิดว่าคงไม่ไหวค่ะ ตอนนี้แค่ยืนเฉยๆดาวยังไม่ไหวเลยค่ะพี่ฝน

โอเค... งั้นนอนพักผ่อนให้หายก่อนดีกว่านะ เดี๋ยวพี่จะโทรไปบอกพี่ ตุ๊กให้ว่าน้องดาวไม่สบาย ให้เขาถ่ายฉากอื่นๆกันไปก่อน

พี่ตุ๊ก หรือตุ๊กตา มณีรัตน์ ผู้จัดละครชื่อดังของช่องเก้าสิบเก้า เป็นผู้จัดการที่ร่วมงานกับเนตรดาวมาหลายเรื่อง และคอยเลือกตัวเนตรดาวไปเป็นนางเองละครตลอด

ขอบคุณค่ะพี่ฝน

เดี๋ยวพี่จะซื้อข้าวต้มกับยาลดไข้ไปให้นะคะ

ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวดาวโทรไปสั่งที่ห้องอาหารด้านล่างก็ได้ค่ะเธอพูดด้วยน้ำเสียงเกรงใจ ข้างล่างคอนโดมีห้องอาหารนานาชาติมากมายให้เลือกสั่งได้ เธอเลยไม่อยากรบกวนปลายฝน

ให้พี่ซื้อไปให้ดีแล้วค่ะ พี่ไปก็จะได้คอยดูแลน้องดาวด้วย คุณวายุก็ไม่รู้อยู่หรือเปล่า ถึงเขาอยู่เขาก็คงไม่มาคอยดูแลน้องดาวของพี่หรอก

เอ่อ...ก็ได้ค่ะพี่ฝน ดาวขอรบกวนพี่ฝนด้วยนะคะ

มันก็จริงอย่างที่พี่ฝนพูด เพราะเขาคงไม่คิดจะสนใจอยู่แล้วว่าเธอจะเป็นอะไรหรือจะป่วยหรือเปล่า หลังจากผ่านเหตุการณ์เมื่อคืนมาด้วยกัน

ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวพี่ไปถึงแล้วจะโทรหานะคะปลายฝนพูดก่อนจะวางสายไป

เนตรดาวถอนหายใจออกมาด้วยความรู้สึกหน่วงในใจชอบกลเมื่อพูดถึงวายุ ไม่คิดว่าเขาจะไร้เยื่อใยและทิ้งให้เธอนอนอยู่บนเตียงโดยไร้เสื้อผ้าและผ้าห่มแบบนี้

ก้มมองหน้าจอเห็นแบตเตอรี่โทรศัพท์เตือนว่าใกล้จะหมด เธอเลยไปชาร์ตมันและวางเอาไว้บนโต๊ะ

เธอเดินไปยืนอยู่หน้ากระจกที่สามารถมองเห็นได้ทั้งตัว มองสำรวจกายเปลือยเปล่าของตัวเอง ที่ถึงจะป่วย แต่ก็ดูเปล่งปลั่งกว่าที่เคยจนเธอรู้สึกแปลกใจ เธอมองสำรวจตลอดกายจนเห็นรอยสีกุหลาบหนึ่งจุดอยู่บนเนินอกของตัวเอง รอยแดงนั้นมันเด่นชัดมากเมื่อตัดกับผิวขาวๆของเธอ

เธอยกมือขึ้นไปแตะรอยแดงนั้นเบาๆ ท่ามกลางหัวใจที่เต้นรุนแรง ใบหน้าร้อนวูบขึ้นมาเมื่อนึกไปถึงใบหน้าของคนทำ

ภาพที่เขาทั้งจูบและสัมผัสไปทั่วหน้าอกของเธอ แล่นเข้ามาในหัวอีกครั้ง ร่างกายร้อนผ่าวเหมือนกับเหตุการณ์นั้นเพิ่งจะผ่านมาเมื่อกี้ ทั้งๆที่ความจริงมันไม่ใช่

เธอสะบัดใบหน้าหนีความรู้สึกแปลกๆนั้น ไม่อยากให้ตัวเองหมกมุ่นเกินไปจึงตัดสินใจเดินเข้าไปในห้องน้ำ อยากจะอาบน้ำอุ่นให้ร่างหายเหม็นเหงื่อและหายเหนียวเหนอะหนะ เพราะเธอไม่ได้อาบน้ำตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

 

น้องดาวเป็นหนักกว่าที่พี่คิดเอาไว้นะคะปลายฝนพูดขึ้นหลังจากสังเกตอาการของเนตรดาวแล้ว เมื่อกี้เนตรดาวไปเปิดประตูห้องให้เธอก่อนจะเดินกลับมานอนซมบนโซฟาในห้องรับแขก

ใช่ค่ะ ดาวไม่คิดว่ามันจะเป็นหนักแบบนี้อาการป่วยของเธอรุนแรงขึ้นหลังจากอาบน้ำเสร็จ

พี่ว่าไม่ดีเลย ไปโรงพยาบาลไหมคะ ไปให้คุณหมอดูอาการสักหน่อย

ปลายฝนแตะไปตามหน้าผาก ใบหน้า ลำคอและแขนของเนตรดาว ตัวของเนตรดาวร้อนมาก ร้อนเหมือนกับมีเปลวไฟอาบผิวอยู่

ดาวไม่อยากไปโรงพยาบาลค่ะ ลองกินยาลดไข้และนอนพักก่อนดีกว่าค่ะ ถ้าไม่ดีขึ้นค่อยไปโรงพยาบาล

เธอไม่อยากไปโรงพยาบาลให้วุ่นวาย หลีกเลี่ยงได้ก็อยากจะหลีกเลี่ยง

แต่พี่... ” ปลายฝนไม่ค่อยเห็นด้วยกับเนตรดาว

นะคะพี่ฝน ดาวสัญญาค่ะว่าถ้าไม่ดีขึ้นจะยอมไปโรงพยาบาล

ก็ได้ค่ะ น้องดาวสัญญากับพี่แล้วนะเห็นแววตาอ้อนวอนของคนป่วยแล้วก็ทำให้เปลี่ยนใจยอมทำตาม

มาค่ะ... เดี๋ยวพี่จะประคองไปนอนที่ห้องนะคะจะได้สบายตัวกว่านี้

ปลายฝนช่วยประคองให้เนตรดาวลุกจากโซฟา แล้วค่อยๆพาเดินขึ้นบันไดไปที่ห้องนอน

ขอบคุณค่ะพี่ฝนเนตรดาวพูดหลังจากปลายฝนห่มผ้าให้เธอเรียบร้อยแล้ว

เดี๋ยวพี่ไปเอาข้าวต้มกับยามาให้กินนะคะปลายฝนพูดก่อนจะลุกเดินออกไปจากห้องนอน

เธอมองปลายฝนที่เดินออกไปจากห้องนอนด้วยรอยยิ้ม ปลายฝนไม่ใช่เป็นแค่ผู้จัดการของเธอเท่านั้น แต่เป็นเหมือนพี่สาวและญาติของเธอเลย

เธอรู้จักกับปลายฝนเพราะปลายฝนเป็นพี่สาวของปลายฟ้า ปลายฟ้าเป็นเพื่อนของเธอตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัย เธอไปบ้านของปลายฟ้าบ่อยๆจึงทำให้เธอสนิทกับครอบครัวและพี่สาวของปลายฟ้า

เธอให้ปลายฝนมาเป็นผู้จัดการส่วนตัวเพราะตอนนั้นปลายฝนว่างงานและอยากจะหางานทำ เธอก็เลยให้ปลายฝนมาเป็นผู้จัดการส่วนเสียเลย และอีกฝ่ายก็ทำหน้าที่ได้ดีมากๆด้วย

และปัจจุบันปลายฝนก็เป็นผู้จัดการให้เธอมาห้าปีแล้ว

ส่วนปลายฟ้าเพื่อนสนิทของเธอ ก็ทำงานเป็นเลขาอยู่บริษัทที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง

ข้าวต้มมาแล้วค่ะน้องดาว กำลังร้อนๆและหอมอยู่เลยค่ะปลายฝนถือถาดข้าวต้มที่กำลังร้อนๆ สังเกตได้จากควันละอองที่ลอยออกมาจากถ้วยข้าวต้ม เหมือนปลายฝนจะนึกบางอย่างขึ้นได้อ่อ... พี่ลืมไปค่ะ น้องดาวป่วยอยู่คงไม่ได้กลิ่นหอมๆ

ขอบคุณค่ะพี่ฝน น่ากินจังเลยค่ะ

เธอขยับลุกนั่งพิงหมอนที่ใช้รองหลัง รับถ้วยข้าวต้มจากปลายฝนมาถือเอาไว้ ตักคำแรกเข้าปากก็ทำหน้ายี้ขึ้นมา

ไม่อร่อยเหรอคะปลายฝนถามอย่างแปลกใจ

เปล่าค่ะ มันขมในปากและดาวก็เจ็บคอด้วยค่ะ

ทั้งปากมันขมไปหมด จะกลืนข้าวต้มลงคอก็ลำบากเหลือเกิน เพราะก่อนหน้านี้กลืนน้ำลายในแต่ละครั้งก็เจ็บเหมือนมีอะไรมาบาดลำคอ

ทนๆกินสักหน่อยนะคะ ท้องจะได้ไม่ว่างเวลาต้องกินยา

เดี๋ยวพี่ไปเอาน้ำอุ่นมาให้กินดีกว่านะคะเมื่อกี้หยิบมาแค่น้ำอุณหภูมิปกติ เนตรดาวได้ทานน้ำอุ่นอาการเจ็บคอคงจะดีขึ้น

เธอฝืนเคี้ยวๆและกลืนข้าวต้มร้อนๆลงท้อง กลืนลงคอไปทุกครั้งเกือบขย้อนออกมาหลายครั้งเพราะความฝืนตัวเอง แต่ก็พยายามกินมันลงไปไม่ให้ท้องว่าง เพราะเมื่อคืนเธอก็ไม่ได้กินอะไร จะกินยาไปทั้งที่ท้องยังว่าง มันก็คงไปกัดกระเพาะ

อิ่มแล้วเหรอคะน้องดาวปลายฝนถามขึ้นหลังจากเนตรดาววางแก้วน้ำลงบนโต๊ะ มองเห็นถ้วยข้าวต้มที่เนตรดาวกินไป พร่องไปเกือบครึ่งก็รู้สึกพึงพอใจ

อิ่มแล้วค่ะ ดาวฝืนกินกว่านี้ไม่ไหวแล้วค่ะ

โอเคค่ะ กินยานะคะ

ขอบคุณค่ะพี่ฝนเนตรดาวส่งแก้วน้ำที่ดื่มไปเกือบครึ่งหลังจากกินยาแล้วให้กับปลายฝน

นอนพักนะคะ เดี๋ยวพี่จะอยู่เป็นเพื่อนปลายฝนประคองเนตรดาวนอนลงบนเตียงและห่มผ้าให้เรียบร้อย จากนั้นเธอก็หยิบถาดข้าวต้มเดินออกมาจากห้องนอนของเนตรดาว






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

676 ความคิดเห็น