ภรรยานอกหัวใจ (Ebook) อัพใหม่

ตอนที่ 28 : ตอนที่ 7 เปลี่ยนสถานะ 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,577
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    5 ส.ค. 62

ภรรยานอกหัวใจ
...
..
.





 ตอนที่ 7 เปลี่ยนสถานะ

 

                ปารีส , ฝรั่งเศษ

ขวัญแกไม่กลัวว่าคุณวายุจะเลิกกับแกจริงๆเหรออรอุมาเพื่อนชาวไทยที่มาเจอตอนมาเรียนดีไซเนอร์ที่นี่ และคบเป็นเพื่อนกันมาจนมาถึงตอนนี้ เป็นเพื่อนกันมานานทำให้รับรู้เรื่องของเพื่อนดี

ฉันมั่นใจว่าเขาไม่มีทางเลิกกับฉันจริงๆ เดี๋ยวเขาก็โทรกลับมาง้อขอคืนดี

ของขวัญหันมาพูดกับอรอุมาแล้วยกแก้วน้ำผลไม้ขึ้นดื่ม เธอมากินอาหารที่ข้างนอกกับอรอุมา และบังเอิญว่าวายุโทรศัพท์มาพอดีทำให้อรอุมารับรู้เรื่องนี้ด้วย

แล้วถ้ามันไม่เป็นแบบนั้นล่ะอรอุมารู้สึกกังวลแทนเพื่อน แต่ดูเหมือนว่าเจ้าตัวไม่ได้รู้สึกกังวลสักนิด

มันไม่มีทางเป็นแบบนั้น วายุเขาขาดฉันไม่ได้หรอก

ของขวัญพูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจ ยิ้มให้กับฝรั่งหนุ่มหล่อโต๊ะข้างๆเล็ก น้อยเพื่อโปรยเสน่ห์ เธอแค่โปรยเสน่ห์ของตัวเองเท่านั้น ไม่ได้คิดจะหาคู่นอนหรือเพื่อนร่วมเตียง

แต่... ” อรอุมาอยากจะพูดให้เพื่อนเปลี่ยนใจ แต่ก็พูดไม่จบ

เชื่อฉันเถอะ เขาขาดฉันไม่ได้จริงๆ ฉันเป็นรักแรกของเขา เป็นคนแรกของเขา เขารักฉันมาก เขายอมฉันมาตลอด แต่ครั้งนี้เขาทำไปเพราะน้อยใจและประชดฉันเท่านั้น เดี๋ยวเขาก็โทรมา

ของขวัญพูดด้วยน้ำเสียงกลั้นหัวเราะไม่แน่เขาอาจจะมาง้อฉันถึงที่นี่เลยก็ได้

 

                วายุเดินนวดขมับตัวเอง เพราะจู่ๆก็รู้สึกมึนๆขึ้นมาในขณะเดินขึ้นบันไดที่คอนโด ตอนขับรถมาทุกอย่างก็ปกติดี

แต่ทำไมตอนนี้ถึงได้รู้สึกแบบนี้ก็ไม่ทราบ ดวงตาคมมองเห็นว่ายังมีบันไดอีกสองขั้นเขาก็จะเดินพ้นแล้ว แต่จู่ๆก็เผลอเดินสะดุดบันไดขั้นสุดท้ายอย่างแรงโดยไม่ทันตั้งตัว ลำตัวของเขาก็พุ่งไปข้างหน้าแล้วหน้าผากก็ฝาดลงกับ

ราวบันไดอย่างแรง

โอ๊ย! ทำไมมันซวยแบบนี้วะ

เขายกมือขึ้นสัมผัสบริเวณที่รู้สึกเจ็บปวด แตะมือลงไปเบาๆเห็นเลือดติดมือมาด้วย ทิ้งศีรษะลงไปนอนกับพื้นบันไดด้วยความทรมาน เริ่มรับรู้ว่าร่างกายของตัวเองกำลังผิดปกติ

                เขานอนนิ่งๆอยู่ได้ไม่นานก็ได้ยินเสียงเปิดประตูและปิดประตูห้องก่อนจะได้ยินเสียงของคนที่กำลังเดินมาทางนี้ ดวงตาคมลืมตาขึ้นมองเมื่อเสียงเท้าเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ

เอ่อ...เป็นอะไรเปล่าคะเนตรดาวคุกเข่าลงนั่งข้างๆเขาที่กำลังนอนราบสนิทไปกับพื้นพอดีดาวได้ยินเหมือนเสียงอะไรตกหรือกระทบอะไรสักอย่าง

ไม่มีอะไรเธอไปนอนเถอะ

เขาปัดมือไล่เธอให้ไปนอน ตั้งใจไว้อีกเดี๋ยวจะลุกไปทำแผลเอง

แต่... ” เธอสังเกตเห็นใบหน้าของเขาซีดกว่าปกติ ก่อนจะซีดเผือดเมื่อเห็นเลือดบนหน้าผากของเขาเอ๊ะ! หน้าผากของคุณแตกนี่คะ

เกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย

ลุกเถอะค่ะ เดี๋ยวดาวจะพาไปทำแผลเธอขยับตัวไปนั่งใกล้ๆเขามากยิ่งขึ้น เอื้อมมือไปแตะแขนของเขาเพื่อช่วยประคองคุณไม่สบายด้วยเหรอคะ

อืม... เหมือนจะไม่สบาย

ตอนนี้เขาปวดหัว รู้สึกว่าร่างกายของตัวเองร้อนมากกว่าปกติ รู้สึกครั้นเนื้อครั้นตัว

คุณต้องทำแผล เช็ดตัว กินข้าวกินยานะคะเธอประคองแผ่นหลังของเขาลุกจากพื้นจนเขาลุกขึ้นยืน ตลอดทางที่เดินเข้าไปในห้องของเขาโชคดีที่เขาไม่ทิ้งแรงทั้งหมดมาที่เธอ ทำให้เธอสามารถประคองคนที่ตัวโตกว่าเธอถึงสองเท่าได้

เดี๋ยวดาวมานะคะ

เธอบอกกับเขาหลังจากประคองคนตัวโตๆไปนอนลงบนเตียงเรียบร้อยแล้ว เธอช่วยเขาเหมือนกับที่เขาเคยช่วยเธอมาหลายครั้งเท่านั้น

มันไม่มีเหตุผลอื่นเลย ไม่ว่าช่วยเหลือเขาเพื่อเรียกคะแนน เพื่อเรียกความสนใจหรือเพื่อให้ได้อยู่ใกล้ชิดเขา

เพราะถ้าไม่จำเป็นเธอก็ไม่อยากจะอยู่ใกล้กับเขาเหมือนกัน อยู่ใกล้เขามากเท่าไหร่การที่จะตัดใจจากเขามันก็ยิ่งยากขึ้นไปอีก

ทำแผลก่อนเช็ดตัวนะคะเธอเพิ่งลงไปหยิบอุปกรณ์ทำแผลที่ด้านล่าง ขยับไปนั่งบนเตียงข้างๆเขา เอี้ยวตัวไปเช็ดทำความสะอาดแผลให้เขาเจ็บไหมคะ ถ้าดาวทำเจ็บบอกได้นะคะ

ไม่... ”

เขาตอบเพียงสั้นๆเท่านั้น ใช้สายตามองใบหน้าสวยใสไร้เครื่องสำอางที่กำลังตั้งใจทำแผลให้กับเขาอยู่นิ่งๆ

เอ่อ... มีอะไรติดหน้าดาวหรือเปล่าคะ

เธอถามอย่างตกใจ แตะมือสัมผัสไปทั่วหน้าของตัวเองเพื่อหาสิ่งแปลกปลอม รู้สึกขัดเขินที่เห็นเขามองหน้าเธออยู่ตลอดเวลา

เปล่าเขาหันใบหน้าไปมองทางอื่นที่ไม่มีเธอ

คุณหันไปทางนั้นดาวจะทำแผลได้ยังไงล่ะคะแผลของเขาอยู่อีกฝั่งหนึ่งที่เธอนั่ง ในเมื่อเขาหันไปทางอื่นการทำแผลจึงไม่ค่อยสะดวก

ฉันหันไปทางเธอ เธอก็หาว่าฉันมองหน้าเธออีก

เขาหันกลับมาจ้องหน้าเธออีกครั้ง ไม่ยอมรับความจริงว่าตัวเองจ้องหน้าของเธอจริงๆ

ดาวขอโทษค่ะเธอเป็นฝ่ายผิดเองแหละ ตอนทำแผลเขาต้องหันหน้ามาทางนี้อยู่แล้ว

คุณจะให้ดาวเช็ดตัวให้หรือคุณจะเช็ดเองคะเธอถามขึ้นหลังจากทำแผลให้เขาเสร็จและเก็บอุปกรณ์ทำแผลเสร็จ

ฉันปวดหัวจะแย่ ไม่มีแรงทำเองหรอก

ถอดเสื้อไว้รอนะคะ เดี๋ยวดาวจะไปเอาอุปกรณ์มา

เธอลงจากเตียงไปหยิบอ่างและผ้าเช็ดตัวผืนเล็กๆในห้องน้ำ ห้องของเขามีเฟอร์นิเจอร์ไม่ต่างไปจากห้องของเธอสักนิด ทุกอย่างดูเหมือนกันหมด

เมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำเห็นเขาถอดเสื้อและกางเกงออกมาวางข้างเตียง เธอใช้ให้เขาถอดแค่เสื้อ ทำไมต้องถอดกางเกงด้วย

ถอดแค่เสื้อจะเช็ดตัวได้ยังไงเหมือนเขาอ่านสายตาของเธอได้จึงพูดขึ้นมาก่อน

เธอหันไปสนใจคนที่นอนเปลือยท่อนบนอยู่บนเตียง ผิวขาวของเขาตัดกับผ้าปูที่นอนสีน้ำเงินเข้ม หน้าอกและหัวไหล่มีรอยสักโผล่ออกมาให้เห็น ส่วนท่อนล่างมีผ้าห่มคลุมเอาไว้

ตัดสินใจเดินไปหยิบเสื้อผ้าที่เขาถอดทิ้งเอาไว้ กลัวเดินไปเดินมาจะเหยียบมันเข้า

โชคดีที่เขาถอดแค่เสื้อกับกางเกงเท่านั้น ไม่ได้ถอดชั้นใน หลังจากเอาเสื้อผ้าเขาไปใส่ตะกร้าแล้วก็เดินย้อนกลับมาที่เตียง

เช็ดท่อนล่างด้วยสิเขาพูดขึ้นหลังจากเธอเช็ดท่อนบนเสร็จและกำลังจะเอาอุปกรณ์ไปเก็บ

เอ่อ...ค่ะเธอนั่งลงบนเตียงอีกครั้งเปิดผ้าห่มเช็ดท่อนล่างของเขาทีละฝั่ง พยายามเน้นที่ขาของเขาเท่านั้น

กลัวว่าจะไปโดนส่วนสำคัญที่อยู่กึ่งกลางร่างกายของเขา ยิ่งรับรู้ว่าเขา

มองตามเธอตลอดเวลาก็ยิ่งรู้สึกแปลกๆ เพราะเขาไม่เคยมองเธอแบบนี้เลยสักนิด ไม่ใช่แค่ตอนนี้ แต่เขามองเธอตลอดเวลาเลยต่างหากตอนที่เธอดูแลเขา

ดาวไปทำข้าวต้มมาให้นะคะ

เธอเดินออกมาจากห้องนอนของเขา ถอนหายใจอย่างโล่งอก รู้สึกหายใจสะดวกมากขึ้นเมื่อออกมาจากห้องของเขา

                เมื่อดูแลเขาเรียบร้อยแล้ว เธอปิดไฟในห้องของเขาจนเหลือแค่โคมไฟที่หัวเตียงเท่านั้น เปิดมันเอาไว้จะได้ดูแลเขาสะดวก

เดินไปนอนที่โซฟาที่มุมหนึ่งของห้อง หลังจากไปเอาหมอนและผ้าห่มของตัวเองมาแล้ว คืนนี้เธอจะนอนเฝ้าไข้ดูแลเขาเอง จะโทรศัพท์ไปหาณภัทรก็ดึกแล้ว อาการป่วยของเขาก็ไม่ได้รุนแรง ถ้าพรุ่งนี้ไม่ดีขึ้นก็คงต้องไปหาหมอ

                คนที่แกล้งหลับไปแล้ว... ค่อยๆลืมตาขึ้นมามองไปอีกฝั่งหนึ่งของห้อง เห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังนอนหันหลังให้

ความจริงเธอไม่จำเป็นต้องดูแลและมานอนที่โซฟาแคบๆเพื่อเฝ้าไข้เขาเลยสักนิด เขาทำร้ายเธอมากมาย แล้วทำไมเธอถึงยังทำดีกับเขาอีก...

                ส่วนของขวัญในตอนที่เขาป่วย เธอก็ยังไม่ดูแลเขาดีอย่างนี้เลยสักนิด ถึงแม้อีกฝ่ายจะเป็นแฟนของเขาก็ตาม แต่เนตรดาวเธอเป็นคนอื่น เธอกลับดูแลเขาซะดิบดี


ใครสนใจหนังสือนิยายเรื่องนี้ทักได้ค่ะ ตอนนี้หนังสือยังเหลืออยู่อีก2เล่ม



>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

677 ความคิดเห็น

  1. #641 chaichana01 (@chaichana01) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 09:53
    ยังไม่รูี
    #641
    0