สัญญาลวงใจพิศวาส (รีอัพ)

ตอนที่ 30 : ตอนที่ 9 เริ่มรักเธอโดยไม่รู้ตัว 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,026
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    25 มี.ค. 62

ตอนที่ 9 เริ่มรักเธอโดยไม่รู้ตัว

                ในตอนค่ำของวันถัดมาลิโอเนลแต่งกายด้วยชุดสูทหรูหราสีดำและเขานั่งรอน้ำรินที่กำลังแต่งตัวอยู่ในห้องรับแขก ในระหว่างนั่งรอเขาก็หยิบแท็บเล็ตขึ้นมาตรวจเช็คงานไปพลางๆ

                หลังจากที่เขานั่งรอเธอประมาณหนึ่งชั่วโมงก็ได้ยินเสียงเหมือนมีคนกำลังเดินลงบันไดมา เมื่อหันไปแล้วก็ตะลึงกับร่างบางในชุดราตรียาว เนื้อผ้าซีฟองสีฟ้าสดใสโชว์แผ่นหลังขาวเนียน ชุดเข้ารุปเน้นสัดส่วนโค้งเว้าเข้ากับหุ่นนาฬิกาทราย

                เธอแต่งหน้าโทนเข้มนิดหน่อยเพื่อให้เข้ากับบรรยากาศตอนกลางคืน และเปิดใบหน้าหวานปนเซ็กซี่ด้วยการเกล้าผมขึ้นไปเป็นมวยที่ด้านหลัง โดยมีที่คาดผมประดับเพชรเม็ดเล็กๆประดับอยู่ด้านหน้า

 น้ำสวยพอที่จะควงพี่ลีโอหรือยังคะ ” น้ำรินหมุนร่างของตัวเองโชว์สามีหนุ่มหลังจากที่เขาเดินมารอรับที่ขั้นบันได

คืนนี้ลิโอเนลหล่อเหลาสมกับเป็นเขาในชุดสูทสีดำ แสงยามค่ำคืนช่วยส่องแสงออกมาให้เขาหล่อเหลาเหมือนกับเจ้าชายสูงศักดิ์ จนน้ำรินคิดว่าตัวเองไม่สวยสง่าพอที่จะเดินเคียงข้างเขาในค่ำคืนนี้

“ สะ...สวย สวยมากเลย ” เขาตอบเธอกลับไปอย่างละเมอเพ้อฝันกับความงามของเมียตัวน้อยที่ยืนอยู่ตรงหน้า

“ พี่ลีโอก็หล่อมากค่ะ หล่อจนน้ำหวงมากๆเลย ” เธอเอ่ยพูดไปตามความจริง ก่อนเดินเข้ามาใกล้ร่างของเขาเพื่อที่จะขยับคอปกเสื้อกับเน็คไทน์ของเขาให้เข้าที่เรียบร้อย

“ ถ้าหวงพี่มากก็จับมือพี่ไว้แน่นๆนะ เพราะถ้าปล่อยมือเมื่อไหร่พี่หายไปไม่รู้ด้วย ” เขาพูดออกไปอย่างอารมณ์ดี รู้สึกดีและมีความสุขที่เธอหวงในตัวของเขา

ไม่เหมือนกับผู้หญิงคนอื่นๆที่มักจะหวงในตัวของเขาแบบนี้ แต่เขากลับรู้สึกรำคาญและไม่พอใจเป็นอย่างมาก เขาไม่ชอบให้ใครมาแสดงความเป็นเจ้าของ

แต่กับน้ำรินเขาอยากให้เธอหึง ห่วง หวง อยากให้เธอแสดงความเป็นเจ้าของ อยากให้เธอไม่พอใจเวลาผู้หญิงคนอื่นมายุ่งวุ่นวายกับเขา

ซึ่งมันต่างกับเขมมิกาอยู่บ้าง ตรงที่เขาอยากให้น้ำรินรู้จักหึง หวง แสดงความเป็นเจ้าของในตัวของเขามากกว่าที่เขมมิกาเคยทำ   

และเมื่อหันกลับมาสนใจคนที่อยู่ตรงหน้าตอนนี้ ก็ทำให้เขารู้สึกหึง หวงในตัวของเธอมากกว่าปกติ เพราะวันนี้ใบหน้าที่เคยสวยถูกแต่งเติมให้ดูมีสีสันและน่ามองยิ่งขึ้นไป

ยามไปถึงงานแต่งงานแล้วเขากลัวว่าจะมีผู้ชายคนอื่นมองและหลงใหลในตัวของเธอเหมือนกับที่เขากำลังเป็นอยู่ตอนนี้ งานแต่งงานเป็นงานของลูกของคนมีชื่อเสียงในสังคมและเป็นคู่ค้าธุรกิจรายใหญ่ที่บริษัทด้วย ก็ต้องมีหนุ่มๆมาร่วมงานเยอะอยู่แล้ว เพราะเขาได้ข่าวมาว่าเจ้าบ่าวในคืนนี้มีเพื่อนเยอะมากๆ

‘ หรือจะอุ้มพาเธอไปเก็บไว้บนห้อง ไม่ต้องไปแล้วงานแต่งงาน ’

แต่ถ้าไม่ไปมันก็น่าเกลียดเกินไป หรือไปคนเดียวก็ต้องมีคนถามหาถึงเธออีก

‘ ไปก็ไปวะ เราจะเฝ้าไม่ห่างกายเธอเลย ’    

“ เราไปรีบไปกันเถอะ เดี๋ยวจะเลยเวลา ” เขารีบเอ่ยชวนเธอไปงานอย่างตัดอกตัดใจ

เธอรีบส่งมือไปควงกับแขนแกร่งของเขาที่รอรับอยู่แล้ว ถึงจะเป็นการกระทำธรรมดาที่เวลาหนุ่มสาวออกงานร่วมกัน แต่เธอกลับคิดไปอีกอย่างหนึ่งว่า เธอจะรู้สึกอุ่นใจ ปลอดภัย ตราบใดที่ยังจับแขนของเขาไว้แน่นๆแบบนี้ และตราบใดที่เขาไม่สะบัดมือเธอทิ้ง เขาก็จะยังคุ้มครองและปกป้องเธออยู่เสมอ

งานแต่งงานถูกจัดขึ้นที่โรงแรมหรูใจกลางเมือง อย่างที่เคยบอกเจ้าภาพนั้นเป็นคนดังของสังคมและมีการเชื้อเชิญแขกมาร่วมงานแต่งในครั้งมากมาย ซึ่งรวมไปถึงนักข่าวที่ให้ความสนใจกับงานแต่งในคืนนี้

ใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงก็มาถึงยังโรงแรมที่จัดงาน ลิโอเนลเดินลงจากรถและเดินไปเปิดประตูรถให้ภรรยาตัวน้อย แล้วส่งกุญแจรถให้กับพนักงานให้นำรถไปเก็บ

เมื่อเดินเข้าไปถึงหน้าห้องจัดเลี้ยงก็มีการจัดซุ้มที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวยืนต้อนรับแขกอยู่หน้างาน มีนักข่าวคอยยืนถ่ายรูปทำข่าวกันเต็มไปหมด เมื่อเหล่านักข่าวนั้นหันมาเจอกับเขาและเธอ ต่างก็วิ่งเข้ามาถ่ายรูปของทั้งคู่ เพราะภาพถ่ายและข่าวของทั้งสองสามารถนำไปเขียนข่าวและเนรมิตเงินได้มหาศาล เนื่องจากลิโอเนลและน้ำรินเป็นที่รู้จักของทุกคนและมีคนคอยติดตามข่าวของทั้งคู่อยู่มากมาย

                จากนั้นทั้งสองเดินไปกล่าวทักทายและร่วมยินดีอวยพรกับคู่บ่าวสาวในคืนนี้ และมีการถ่ายรูปกับคู่บ่าวสาวด้วย ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องจัดเลี้ยง

 อ้าวน้ำมาถึงนานหรือยัง ” เสียงทักของวีรนุชดังขึ้นเมื่อเธอเห็นเพื่อนสนิทเดินเข้ามาในงานกับสามีสุดหล่อ

น้ำรินหันไปมองตามเสียงของเพื่อนสนิท พบว่าคืนนี้วีรนุชมากับพี่ชาย และไม่ลืมที่จะทักทายคนที่อาวุโสกว่า

“ เพิ่งจะมาถึงเมื่อกี้เอง นุชมานานแล้วหรือยัง สวัสดีค่ะพี่นนท์ ” 

เนื่องจากทั้งสองได้โทรศัพท์คุยกันแทบทุกวัน จนได้รู้ว่าคืนนี้ทั้งสองได้มาร่วมงานเดียวกัน เมื่อได้เจอกันก็ไม่ได้แปลกใจอะไร ตอนแรกน้ำรินกับวีรนุชนัดที่จะออกไปซื้อชุดมางานแต่งในคืนนี้ด้วยกัน แต่กลับกลายเป็นว่าเธอต้องไปเลือกซื้อชุดกับลิโอเนลแทน จึงต้องโทรไปขอโทษและยกเลิกนัด

เพิ่งมาถึงก่อนหน้าน้ำสักครู่ สวัสดีค่ะพี่ลีโอ วีรนุชเอ่ย

ลิโอเนลพูดกับวีรนุชด้วยน้ำเสียงยิ้มแย้ม ก่อนจะทักทายวีรนนท์ด้วยน้ำเสียงและใบหน้าขรึม แววตาแข็งกร้าว เขารีบปล่อยแขนมาเป็นโอวเอวบางของเธอทันทีอย่างหึงหวงที่เห็นวีรนนท์มองหน้าเมียตัวน้อยของเขาด้วยสายตาหลงใหลและอาลัยอาวรณ์

ซึ่งรวมไปถึงหนุ่มๆในงานมองมาที่น้ำรินด้วยแววตาชื่นชมปนหลงใหลในร่างบางตั้งแต่เขาและเธอเดินเข้ามาในงานนี้แล้ว

พี่ลีโอคะทำไมน้ำยังไม่เห็นพี่ดินเลย น้ำรินถามกับคนข้างตัว ก่อนรีบขยับกายเข้าไปซุกซบร่างหนาอย่างใกล้ชิดเข้าไปอีก เมื่อสายตาของเธอหันไปเจอกับบรรดาผู้หญิงสาวไอโซทั้งหลายที่มองมายังสามีของตนด้วยแววตาไว้ใจไม่ได้

และโดยที่ทุกคนไม่ทันสังเกต ตอนที่น้ำรินเอ่ยถามถึงปฐพี ดวงตาวีรนุชก็ฉายแววตกใจปนตื่นเต้นขึ้นมา

สงสัยมันคงยังมาไม่ถึง

ลิโอเนลยิ้มอย่างชอบใจในการกระทำของน้ำรินเมื่อเธอแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของในตัวของเขาอย่างเต็มที่ และรู้สึกมีความสุขยามที่เธอซบกายเข้าหาอย่างแนบชิด

น้ำว่าพวกเราไปหาโต๊ะนั่งกินดีกว่า น้ำรินและลิโอเนลเดินนำวีรนุชและวีรนนท์ไป

สวัสดีครับทุกคนดินคนหล่อมาแล้ว

เพียงไม่นานทุกคนก็ได้ยินเสียงของปฐพีเดินมายังโต๊ะที่นั่งอยู่พร้อมกับสาวสวยคนหนึ่งที่เป็นคู่ควงของเขาในคืนนี้ หลังจากนั้นทุกคนก็ทักทายกันจนครบ

และปฐพีก็ไม่ลืมแนะนำให้ทุกคนรู้จักสาวคู่ควงในฐานะเพื่อน แต่ทุกคนก็รู้ดีว่าคงไม่ใช่แค่เพื่อนอย่างเดียวแน่ๆ เพราะคนอย่างปฐพีหรือจะปล่อยผู้หญิงไปง่ายๆโดยไม่ทำอะไร

ชั่วครู่ปฐพีก็มองไปที่วีรนุชด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก แต่ในสมองกลับคิดแวบขึ้นมาว่า คืนนี้เขาพาหญิงสาวที่เป็นคู่ควงของเขามาด้วย ทั้งๆที่แนะนำไปแล้วว่าเป็นแค่เพื่อน (ที่ร่วมเตียงกัน) แต่เขาก็กลัวว่าเธอจะไม่เชื่อ (ใครเชื่อก็บ้าแล้ว)  

แต่ต่อมา...

          ปฐพีสะบัดหน้าเบาเบาเมื่อคิดขึ้นได้ว่า ไม่เห็นต้องแคร์อะไรเลย ก็เขาไม่ได้คิดอะไรกับเธอไปมากกว่าแค่เพื่อนของน้องสาว...

แหม่ๆพี่ดินกว่าจะได้เสร็จมานะคะ น้ำรินแหย่พี่ชาย

ธรรมดาของคนหล่อก็ต้องแต่งตัวนานๆหน่อย

แต่...น้ำเคยได้ยินมาว่าคนหล่อไม่ต้องแต่งอะไรก็หล่ออยู่แล้ว เธอเริ่มจะงงๆและไม่เข้าใจในตรรกะของพี่ชายเสียแล้ว

สำหรับพี่หล่ออยู่แล้วเมื่อแต่งตัวพิถีพิถันยิ่งขึ้นก็ดูหล่อกว่าเดิมยังไงล่ะ

เอิ่ม...เอาที่พี่ดินสบายใจละกัน

และหลังจากน้ำรินพูดเสร็จทุกคนบนโต๊ะก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน พี่น้องคู่นี้อยู่ใกล้กันแต่ละครั้ง ก็ต้องเป็นแบบนี้ทุกครั้งสินา...

แล้วผู้หญิงที่พามาแค่เพื่อนจริงๆเหรอพี่ดิน เธอมองหน้าพี่ชายอย่างจับผิดและไม่อยากจะเชื่อตามที่เขาพูดสักนิด คนอย่างพี่ดินหรือ จะมีเพื่อนเป็นผู้หญิงสวยและเซ็กซี่แบบนี้

เธอหวงพี่ชายมาก เธออยากให้เขาได้ผู้หญิงที่ดีๆมาเป็นภรรยา ไม่ใช่ผู้หญิงที่วันๆเอาคอยวิ่งตามและเกาะติดผู้ชายตลอดเวลา และผู้หญิงดีๆคนนั้นก็คือ วีรนุช เพื่อนของเธอเอง

พี่บอกว่าเพื่อนก็เพื่อนสิ เอาน่า...เราอย่าถามและสงสัยให้ยุ่งยากเลยนะ อยากจะบ้ากับน้องสาวของเขาจริงๆ คอยจิกผู้หญิงที่เขาควงไปไหนมาไหนแทบที่จะทุกคน คล้ายกับแม่คนที่สองของเขาเข้าไปทุกที

เอ้อ...น้ำจะพยายามเชื่อพี่ล่ะกัน เนอะนุชเนอะ เธอพูดด้วยน้ำเสียงสูงลิ่ว

เอ่อ...จ๊ะน้ำ วีรนุชพยักหน้าตอบรับเพื่อนสนิทของตน

เธอมองปฐพีหนุ่มที่ตัวเองแอบรักด้วยแววตาเศร้าสร้อย แต่เมื่อสายตาของเธอและเขาบังเอิญสบกันเพียงชั่วครู่ คนที่ไม่ค่อยมั่นคงในตัวเองพอรีบหลบสายตาแทบจะทันที

น้ำไปห้องน้ำนุชหน่อยสิ เมื่อโดนปฐพีจับได้ว่าตนเองแอบมองเขา เธอรีบเอ่ยชวนน้ำรินไปห้องน้ำทันทีเพื่อหลีกเลี่ยงความน่าอายของตัวเอง สงสัยเขาคงจะหัวเราะเยาะอยู่ในใจแน่ๆที่ไม่เจียมตัวเองไปแอบมองเขา

พี่ลีโอน้ำขอตัวไปห้องน้ำกับนุชแปปหนึ่งนะคะ
               “ อืม...แล้วจะให้พี่ไปเป็นเพื่อนไหม ร่างหนารีบเอ่ยขอไปด้วย เพราะกลัวว่าใครจะตามไปตอแยเธอ
               “ ไม่ต้องหรอกค่ะ น้ำไปกับนุชสองคนได้

แหม่ๆลีโอหวงจริงเว้ย เมียไปห้องน้ำแค่นี้ยังอยากจะตามไปด้วย ปฐพีพูดแซวคนหวงเมียไม่เข้าเรื่อง เมื่อก่อนเห็นคอยหลีกหนี แต่พอมาตอนนี้ติดเมียงอมแงม

ไม่พูดอะไรใครก็ไม่ว่าแกใบ้หรอก ลิโอเนลพูดเสียงดังกลบเกลื้อนความจริง

ตลอดเวลาที่น้ำรินไปห้องน้ำ สายตาของลิโอเนลคอยมองไปตามทางที่ร่างบางเดินออกไปแทบจะตลอดเวลาอย่างหวงๆ

แต่แล้วความคิดของเขาก็เป็นจริง!

เมื่อตอนเธอเข้ามามีหนุ่มหล่อคนหนึ่งเดินไปทักทายพูดคุย แทนที่เธอจะปฎิเสธกลับยืนคุยกับหนุ่มคนนั้นด้วยน้ำเสียงสดใส ทำให้ร่างสูงของลิโอเนลลุกขึ้นพรวดจากเก้าอี้ทีนที และเขารีบเดินเข้าไปหาร่างบางอย่างโมโหหึงหวง

ไม่ทราบว่าคุณมีปัญหาอะไรกับภรรยาผมครับ ลิโอเนลรีบเข้าไปกระชากเอวบางเข้าหาตนทันทีอย่างแสดงความเป็นเจ้าของร่างบางเต็มที่ด้วยใบหน้าบึงตึงแข็งกร้าว ลาวาความโกรธพร้อมที่จะระเบิดใส่คนตรงหน้าเขาให้แหลวแหลกเป็นจุน

ปละ...เปล่าครับไม่มีอะไร ผมขอตัวก่อนนะครับ หนุ่มหล่อนิรนามเอ่ยขอตัวอย่างเสียดายเมื่อร่างบางแสนงามมีเจ้าของเสียแล้ว

เมื่อกี้เขามาพูดอะไรด้วย ทำไมต้องไปตอบเขาและยังไปส่งยิ้มให้เขาอีก คนขี้หึงคาดคั้นแทบจะทันที

เขามาทักทายเฉยๆแล้วน้ำก็ไม่ได้ทันตอบอะไรด้วย และน้ำแค่ยิ้มตอบเขาตามมารยาทเท่านั้นค่ะ

ถ้าแค่นั้นมันก็ดีสิ! ไปกลับบ้านได้แล้ว นุชพี่ขอตัวกลับบ้านก่อนนะฝากไปบอกกับทุกคนด้วย ลิโอเนลรีบพาน้ำรินกลับบ้านทันที

ตอนนี้เขาทนไม่ไหวที่มีหนุ่มมาคอยตอแยเมียของเขา ต่อไปนี้เขาจะไม่พาเธอออกไปไหนแล้ว ถ้าไม่จำเป็น เขาจะให้เธออยู่แต่บ้าน ไม่ให้ออกไปไหนเด็ดขาด!

ในขณะที่ทั้งสองคนนั่งรถกลับบ้านด้วยกันก็ไม่มีเสียงการสนทนาเลยสักนิด ฝ่ายลิโอเนลรีบขับรถด้วยใบหน้าเงียบขรึมไม่พูด ไม่เอ่ยอะไรออกมา

น้ำรินก็ได้แต่คอยลอบมองเขาแทบจะทุกเวลา อยากเอ่ยพูดทำลายความเงียบอันแสนอึดอัดนี้ แต่เมื่อหันไปเจอกับหน้าเงียบขรึมของเขา ปากที่อ้าจะชวนเขาพูดด้วยรีบหุบนิ่งไม่ทัน

ตลอดทางน้ำรินนั่งยิ้มคิดแผนบางอย่างขึ้นมาเพื่อเอาใจเขาและทำให้เขาหายโกรธเธอ เธอเชื่อว่าแผนครั้งนี้มันต้องสำเร็จและเขาก็ต้องชอบมันแน่นอน

 

******************************




กดโหวต กดให้คะแนน กด favorite กดคอมเม้นท์ด้วยนะคะ เม้นท์กันเยอะๆนะ 

ขอให้สนุกกับการอ่าน 





ช่วงนี้หวานแหววฟินๆกันไปก่อนนะคะ เพราะหลังจากนี้อีก 2 ตอนใหญ่ ก็ถึงจุดสำคัญของเรื่องที่แท้จริงแล้ว และตอนนั้นน้ำรินก็ได้รับการตอบแทนจากคนที่เธอรักอย่างเจ็บปวดแน่นอน


และตอนหน้าเจอกับตอนที่ชื่อว่า  ความสุขของสองเราก่อนความจริงจะเปิดเผย




อ่านแล้วชอบก็อุดหนุนกันหน่อยนะคะ อิอิ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

473 ความคิดเห็น

  1. #341 visr (@visr) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 20:20
    รอนะคร้าบดีใจที่ไรท์กลับอัพต่อ
    #341
    0
  2. #120 มายมินท์ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 18:40
    หึงโหดดด
    #120
    0
  3. #119 มายมินท์ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 18:39
    หึงโหดดด
    #119
    0