รักฉบับร้าย (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 72 : บทที่ ๑๓ : กะเทาะเปลือก (๗)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,139
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    30 ก.ย. 62


อีบุ๊คส์มาแล้วน้าา โหลดที่นี่ค่ะ



สั่งหนังสือที่ลิงค์นี้ค่ะ จิ้ม


“กลับไปบ้านก็ประคบเย็น จะช่วยให้ไม่ปวดมาก แต่ถ้าทนไม่ไหวก็ไปหาหมอ ค่ารักษาผมรับผิดชอบเอง”

ในขณะที่มือแข็งแกร่งตวัดผูกผ้าเนื้อดีให้เธออย่างตั้งใจ ณดาก็เผลอจ้องมองใบหน้าคมคายของเขาอยู่เนิ่นนาน

เธอไม่รู้ว่า ที่เขาทำไปแค่เพราะอยากจะชดเชยที่ทำให้เธอต้องเจ็บตัวหรือเปล่า แต่จะเพราะอะไร ความมีน้ำใจของเขาก็ทำให้เธอรู้สึกซาบซึ้งอยู่ดี เป็นความอบอุ่นจางๆ ซึ่งสอดแทรกตีรวนขึ้นมาในบรรยากาศเย็นเยือกอย่างน่าประหลาด อยากจะขุดค้นความอบอุ่นนั้นขึ้นมาสัมผัสให้มากกว่านี้ และเผื่อแผ่ให้คนทั่วไปรับรู้ด้วยว่า ผู้ชายคนนี้มีมุมดีๆ อยู่ในตัวเช่นกัน แต่การจะทำอย่างนั้นได้ จำเป็นต้องก้าวข้ามความสงสัยบางอย่างก่อน

“ทำไมถึงไม่อยากพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นล่ะคะว่า คุณไม่ใช่ฆาตกร”

 “ผมพิสูจน์ตัวเองไปแล้วในทางคดี” เขาตอบโดยยังไม่เงยหน้าจากการพันผ้าเช็ดหน้า “ตำรวจสรุปพยานหลักฐานออกมานานแล้วว่าผมบริสุทธิ์ คุณไม่รู้เรื่องนี้หรือ”

“รู้ค่ะ ใครๆ ก็รู้เรื่องนี้ทั้งนั้น แต่มันยังไม่เพียงพอสักหน่อย คุณต้องพิสูจน์ต่อผู้คนมากกว่านี้ โดยเฉพาะกับผู้คนในโลกอินเตอร์เน็ต”

“ผมมีหน้าที่พิสูจน์ความบริสุทธิ์ต่อตำรวจ แต่ไม่มีหน้าที่พิสูจน์ต่อหน้าผู้คน โดยเฉพาะพวกชาวเน็ต มันไม่จำเป็น”

“ทำไมจะไม่จำเป็นล่ะคะ โลกอินเตอร์เน็ตมีอิทธิพลต่อคนในยุคปัจจุบันมากเลยนะ มันจะสร้างใครให้เป็นวีรบุรุษหรือปิศาจก็ได้เพียงแค่ปลายนิ้ว ถ้าคุณไม่ยอมทำอะไรเลย คุณจะกลายเป็นเหยื่อ และคราวนี้มันจะไม่ได้ส่งผลกระทบแค่ตัวคุณ แต่ความเสียหายจะลามมาถึงเซีย คิงดอมส์ และพนักงานทุกคนด้วย คุณไม่รักเซีย คิงดอมส์หรอกหรือคะ”

ราวกับเป็นคำถามที่ผิดมหันต์ คราวนี้ภีมเงยหน้าขึ้นมองเธอทันทีด้วยแววตาซึ่งซ่อนความรวดร้าวบางอย่างไว้ ก่อนจะบีบมือน้อยที่กุมค้างอยู่อย่างแรง จนสาวเจ้าต้องครางฮือเพราะเจ็บ

ไม่รักงั้นหรือ น่าขันสิ้นดี!

“อย่างคุณจะไปรู้อะไร คุณณดา ถ้าจะมีใครสักคนยืนหยัดเป็นคนสุดท้ายเพื่อเซีย คิงดอมส์ คนๆ นั้นก็คือผม มันไม่ใช่แค่ธุรกิจ แต่มันคือชีวิตของผม!

ก็ไม่รู้ว่าไปจี้ใจดำอะไรเข้า จึงทำให้เขาเปลี่ยนท่าทีกลับมาเป็นแข็งกร้าวเสียอย่างนั้น

“ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้ท่านประธานโกรธ ฉันเพียงแค่อยากแน่ใจเฉยๆ ยังไงฉันก็ยืนยันค่ะว่า ฉันอยากช่วย  ฉันยอมให้คุณโดนกล่าวหาทั้งๆ ที่คุณไม่ได้ทำอะไรผิดไม่ได้หรอก มาร่วมทีมกันเถอะนะคะ กระชากหน้ากากคนร้ายตัวจริงและกู้ชื่อเสียงคุณกลับคืนมากัน”

แม้จะโดนทำให้เจ็บ แต่น้ำเสียงและสีหน้าของเธอก็ไม่ได้มุ่งมั่นน้อยลงเลย ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงได้รั้นขนาดนี้นะ

มือใหญ่ค่อยๆ คลายออกจากการบีบรัด ดูเหมือนว่าในที่สุดความจริงใจของเธอก็ส่งถึงเขา แม้จะไม่ใช่ทั้งหมดก็ตาม เพราะลึกๆ แล้วภีมยังมีความระแวงซ่อนอยู่ตามวิสัย หากเขาไว้ใจคนผิด ความไว้ใจก็จะกลายเป็นหอกแหลมที่พุ่งกลับมาทิ่มแทงตัวเองได้ทุกเมื่อ ซึ่งเขาจะปล่อยให้มันเกิดขึ้นไม่ได้

“ผมไม่ต้องการทีมอะไรทั้งนั้น และไม่ต้องการความช่วยเหลือจากคุณด้วย”

กับแม่พนักงานสาวที่ช่างขันอาสาแบบนี้ เขายังพิสูจน์ไม่ได้เลยว่า เธอเกี่ยวข้องกับคนร้ายหรือเปล่า แล้วจะตกปากรับคำให้มาช่วยเหลือเขาได้อย่างไร ที่สำคัญสิ่งที่เขาต้องการคือการจับตาดูเธอฝ่ายเดียว ไม่ใช่การเปิดโอกาสให้เธอมาจับตาดูเขาอย่างใกล้ชิดแบบที่เธอร้องขออยู่ตอนนี้ มันผิดวัตถุประสงค์ไปหน่อย 

“ทำไมถึงไม่ยอมให้ฉันช่วยล่ะคะ หรือว่า...” ณดานิ่งไป พยายามประมวลสถานการณ์ใหม่และพลันความเข้าใจก็ปรากฏอย่างช้าๆ “หรือว่าคุณคิดว่าฉันเกี่ยวข้องกับพวกคนร้าย!

อาการเงียบงันของเขา เป็นเครื่องยืนยันได้ว่าเธอเดาถูก ให้ตายสิ เดี๋ยวก็เมียน้อยบ้างล่ะ เดี๋ยวก็คนร้ายบ้างล่ะ! ใจคอจะใจดำยัดเยียดบทบาทซึ่งเธอไม่เคยเป็นและไม่คิดจะเป็นไปถึงเมื่อไร

“ฉันก็บอกไปแล้วนี่คะว่าฉันไม่รู้เรื่อง ฉันไม่ได้สะกดรอยตามคุณ จะให้ทำยังไงคุณถึงจะยอมเชื่อ”

ก็ไม่ต้องทำอะไรเลยประธานหนุ่มคงอยากจะตอบเช่นนี้ เห็นได้จากภาษากายอันเย็นชาของเขา แต่ถึงอย่างนั้นณดาก็มองข้ามจุดนั้นไป เพราะเธอมีปณิธานอันแน่วแน่แล้ว

“จะปฏิเสธความช่วยเหลือก็เรื่องของคุณแล้วกันค่ะ แต่ยังไงฉันก็ยืนยันจะช่วยคุณเหมือนเดิมอยู่ดี”

“พูดไม่รู้ฟัง นี่ผมต้องทำยังไงกับคุณ คุณถึงจะยอมหยุดเรื่องนี้”

“ฉันไม่มีทางยอมหยุดหรอกค่ะ เพราะฉันเองก็ไม่ชอบถูกปรักปรำเหมือนกัน ฉันจะพิสูจน์ให้คุณยอมรับให้ได้ว่า ฉันไม่ได้เกี่ยวข้องกับคนร้าย และบริสุทธิ์ใจที่จะช่วยเหลือคุณจากใจจริงๆ”

คำประกาศของณดายังติดตรึงในความคิดของเขาตลอดทั้งคืน ไม่ว่าเขาจะทำอะไรหลังจากนั้นก็ตาม ก็ไม่อาจลบเลือนไปได้ ถ้าไม่ใช่การแสดงละครตบตาอย่างแนบเนียนที่สุด ก็คงเป็นเพราะว่าสิ่งที่เธอพูดเป็นความจริงกระมัง

 


ในลานจอดรถหน้าโรงพยาบาลแห่งใหม่ซึ่งประธานแห่งเซีย คิงดอมส์ เพิ่งจะย้ายมารดามาพักรักษาตัว รถยนต์สีดำคันหรูจอดนิ่งสนิท แม้แสงไฟในรถจะไม่ได้สว่างมาก แต่มันก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อผู้อยากค้นหาความจริงแต่อย่างใด

ภีมค่อยๆ พลิกอ่านบันทึกการรักษาและใบนัดของณดาไปเรื่อยๆ และเมื่ออ่านจนจบ เขาก็ตระหนักว่าเธอไม่ได้โกหก วันนั้นเธอมีนัดไปถอดเฝือกกับหมออยู่ก่อนนานแล้ว ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการไปเยี่ยมมารดาของเขาด้วยซ้ำ แปลความได้ว่า ทั้งหมดเป็นเรื่องบังเอิญและเธอไม่ได้สะกดรอยตามเขาจริงๆ

อย่างน้อยผู้หญิงคนนั้นก็พูดความจริงแล้วเรื่องหนึ่ง พอคิดมาถึงตรงนี้ก็รู้สึกดีอย่างไรไม่ทราบ แม้เรื่องกล้องสอดแนมจะยังพิสูจน์ไม่ได้ว่าเป็นฝีมือเธอ แต่อีกไม่นานหรอกเมื่อใดที่คนร้ายย้อนกลับมาเอาเม็มโมรี่ เขาก็จะได้รู้ความจริงเสียที

ชายหนุ่มเก็บบันทึกการรักษาและลงจากรถ มุ่งหน้าไปในโถงทางเข้าของโรงพยาบาลเพื่อเยี่ยมมารดา โดยต่อสายหาลูกน้องเพื่อสั่งการเกี่ยวกับเรื่องนักข่าวคนนั้นไปด้วย ต่อให้ตอนนี้เขาพิสูจน์ความบริสุทธิ์ใจของณดาได้เพียงเรื่องเดียว แต่ก็ทำให้เขาคลายความสงสัยในตัวเธอไปได้มากพอสมควร จนเขากล้าที่จะรับฟังคำเตือนจากเธอ

“หาตัวนักข่าวตามลักษณะที่คุณณดาบรรยาย เขาเป็นหนึ่งในคนที่มาสัมภาษณ์ผมวันนี้ หาตัวเขาให้พบและยับยั้งไม่ให้เขาเผยแพร่บทความเกี่ยวกับผมออกสู่สาธาณะ เราจะให้เขาเผยแพร่ข่าวผิดๆ ไม่ได้ และที่สำคัญเค้นมาให้ได้ด้วยว่า นักข่าวคนนี้ติดต่อหรือรับงานมาจากใคร ผมได้ยินมาว่าเขาถูกจ้างมาเพื่อให้เขียนข่าวทำลายผมโดยเฉพาะ รีบไปตรวจสอบว่าจริงไหม ถ้าจริง สาวไปให้ถึงตัวคนว่าจ้าง ผมอยากรู้ว่าไอ้สารเลวนั่นมันเป็นใคร”

“ครับ ท่านประธาน”

เขาค่อนข้างแน่ใจว่า ผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ปล่อยข่าวกับคนที่ส่งข้อความข่มขู่เขาน่าจะเป็นคนเดียวกัน เพราะมิเช่นนั้นคงไม่ประจวบเหมาะขนาดนี้ แต่คำถามคือ มันเป็นคนเดียวกับคนร้ายที่ฆ่าคณินกับสถิตย์หรือไม่ หากใช่ นี่ก็คงไม่ใช่ศัตรูธรรมดาที่เพียงแต่หวังผลประโยชน์ฉาบฉวย แต่คิดการณ์ใหญ่กว่านั้นด้วยการวางแผนมาตั้งแต่เริ่ม และตอนนี้คงกำลังดำเนินแผนการขั้นสุดท้ายกำจัดเขาอีกคนด้วยการใช้กระแสสังคมเป็นเครื่องมือ ไม่ว่าความจริงจะเป็นเช่นไร แต่เขาต้องกระชากหน้ากากมันและยับยั้งแผนร้ายให้ได้ ไม่ยอมให้อีกฝ่ายทำตามอำเภอใจและรุกฆาตเขาเหมือนอย่างที่ทำกับคณินและสถิตย์เป็นอันขาด!


นวตา





ณดาก็มุ่งมั่นช่วยเต็มที่ ส่วนบอสก็ปฏิเสธเต็มที่ 5555 ไม่เป็นไรๆ หายสงสัยน้องไปอย่างหนึ่งแล้วนี่นา รีบๆ หายสงสัย ร้อยเปอร์เซนต์ไวๆ จะได้ยอมรับหัวใจตัวเองซะที

อีบุ๊คส์มาแล้วน้าา โหลดที่นี่ค่ะ



สั่งหนังสือที่ลิงค์นี้ค่ะ จิ้ม


ADD FAV มุกลายเพชร นิยายลำดับที่ 3 ในซีรีส์ดวงใจเพชร 
ตามไปที่นี่เลยค่า----> จิ้ม


ซีรีย์พรหมลิขิต
ซีรีส์ชุดดวงใจเพชร


บ่วงบริมาส



ฝากกดถูกใจเพจเพื่อพูดคุย ติดตามข่าวสารจากนักเขียน ร่วมกิจกรรม รวมถึงเล่นเกมชิงหนังสือและของรางวัลมากมาย ด้วยนะคะ



ทวิตเตอร์นวตา ไปกดติดตามกันได้ค่ะ ----> https://twitter.com/NavataWriter
อินสตราแกรมนวตา ----> https://www.instagram.com/navata.write
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

462 ความคิดเห็น

  1. #428 Ruby (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 22:15

    ณดาน่าร๊ากกก

    #428
    1
    • #428-1 น ว ต า(จากตอนที่ 72)
      30 กันยายน 2562 / 23:12
      บอสถึงได้หลงยังไงล่ะะะ
      #428-1
  2. #427 น ว ต า (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 09:54

    ส่งตอนใหม่ค่า บอสแอบมีความอ่อนโยนกับน้องงง

    #427
    0
  3. #426 YuyJomjun (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 21:15

    ผีเข้าสิงบอสอีกแล้วหราาา
    #426
    1
    • #426-1 น ว ต า(จากตอนที่ 72)
      29 กันยายน 2562 / 22:15
      ช่วงนี้ดูท่าจะผีเข้าผีออกบ่อยๆ ค่ะ 5555
      #426-1