รักฉบับร้าย (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 66 : บทที่ ๑๓ : กะเทาะเปลือก (๑)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,417
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    24 ก.ย. 62



อีบุ๊คส์มาแล้วน้าา โหลดที่นี่ค่ะ



สั่งหนังสือที่ลิงค์นี้ค่ะ จิ้ม

บทที่ ๑๓ กะเทาะเปลือก

ฮือ...พ่อจ๋าแม่จ๋า ช่วยหนูด้วย!

หญิงสาวหวาดกลัวจนแข้งขาสั่นไปหมดในขณะที่ร่างหนาหนักตามมากดทับร่างเธอไว้ ทว่านั่นไม่ใช่คนร้ายที่ไหน แต่กลับกลายเป็นท่านประธานเองเสียอย่างนั้น วินาทีที่ดวงตาสีน้ำมันดิบของเขาวาวโรจน์ขึ้นอย่างน่ากลัว มันทำให้เธอมองเห็นภาพขุมนรกที่ลึกที่สุดซ้อนทับขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

“คุณแอบตามผมมาทำไม คุณณดา!

“คะ...คือว่า...”

“ผมถาม ทำไมไม่ตอบ!” คราวนี้ไม่เพียงแต่ถามเปล่า ท่อนแขนแข็งแรงยังกดค้ำใต้ปลายคางเธอไว้อีกด้วย ทำให้เหมือนเธอกำลังถูกเค้นคออยู่กลายๆ “ทำตัวลับๆ ล่อๆ แบบนี้ ใครส่งคุณมา!

แม้จะกลัวจนอยากร้องไห้แล้ว แต่ทว่าน้ำตากลับไม่ไหลออกมาสักหยด จึงพยายามตั้งสติตอบกลับไป แม้มันจะเป็นการยากลำบากอย่างไรก็ตาม

“ใจเย็นๆ ก่อนเถอะค่ะ ไม่มีใครส่งฉันมา ฉันตามท่านประธานมาเอง”

ตามมาเองหรือ...ถึงจะได้รับคำตอบแล้ว แต่ชายหนุ่มก็ยังไม่วางใจเสียทีเดียว

“ต้องการอะไร!

“ก็แค่มีเรื่องด่วนจะคุยด้วยน่ะค่ะ สาบานว่าฉันไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไรเลยจริงๆ แค่กๆ ทีนี้ปล่อยฉันก่อนได้ไหมคะ ฉันหายใจไม่ออก”

ภีมหรี่ตามองเธออยู่วินาทีหนึ่ง คล้ายกำลังชั่งใจบางอย่าง และแล้วเดชะบุญที่เขายอมปล่อยเธอเสียที ไม่รู้เพราะเชื่อคำพูดเธอหรือเพราะสีหน้าของสาวเจ้าเริ่มจะเขียวจากการขาดอากาศหายใจก็ไม่ทราบ

ณดาคลำคอตัวเองป้อยๆ ไถลตัวไปกับผนังโกดัง ทรุดตัวลงนั่งยองๆ กับพื้นอย่างโล่งใจ

“ถ้าแค่มีเรื่องจะคุยด้วย ทำไมต้องทำท่ามีพิรุธ!

“ฉันเปล่าทำตัวมีพิรุธเสียหน่อยค่ะ!” เธอแหวใส่ เห็นได้ชัดว่าพอร่างกายเป็นอิสระแล้วก็กลับเชิดหน้าทะนงตนใหม่ได้อย่างไม่ยาก “ฉันไปขอพบคุณที่ข้างบนมาแล้ว แต่คุณไพบูลย์บอกว่า คุณกำลังจะกลับ พอดีเรื่องที่ฉันจะคุยด้วยเป็นเรื่องด่วนมาก ชักช้าอาจไม่ทันกาล ฉันเลยรีบตามมานี่ละค่ะ”

“แล้วทำไมไม่เรียก ไม่มีปากหรือ”

คนถูกหาว่าไม่มีปากหน้าตึง เงยหน้ามองคนตัวโตด้วยดวงตาขุ่นๆ

“ฉันร้องเรียกไปตั้งหลายครั้งแล้วค่ะ แต่ท่านประธานก็ไม่ได้ยินเองนี่คะ”

ไม่รู้เพราะรีบเดิน หรือเพราะประสาทหูเริ่มตึงก็ไม่ทราบ ถ้าเป็นอย่างหลังเธอพอจะเข้าใจได้ คนอายุใกล้จะสี่สิบแล้วก็อย่างนี้ อวัยวะบางอย่างมันก็เสื่อมไปตามอายุนั่นละ! คนอ่อนเยาว์กว่าคิดในใจอย่างเผ็ดร้อน แต่ก็ไม่กล้าพอจะพูดออกไป ซึ่งก็เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องแล้ว เพราะหากเธอยั่วโมโหเขาตอนนี้ เธออาจไม่มีโอกาสได้แจ้งข่าวเขาอย่างที่ตั้งไว้ก็ได้

“ถ้าอย่างนั้นคุณมีเรื่องอะไร หวังว่ามันจะด่วนและสำคัญมากพอกับการเสียเวลาของผม”

ดู๊ดู น่าหมั่นไส้อย่างนี้ ควรจะเตือนดีไหมเนี่ย!

ณดาเหลือบตามองบน พยุงกายตนลุกขึ้น ก่อนจะเล่าเรื่องที่เธอบังเอิญได้ยินนักข่าวคนนั้นคุยโทรศัพท์ให้เขาฟัง แต่แทนที่จะตระหนกกับเรื่องดังกล่าว ภีมกลับนิ่งเฉย แม้คิ้วเข้มจะขมวดขึ้นมาเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้มีท่าทีตกใจอะไรมากกว่านั้น

“ที่คุณตามผมมา เพราะจะมาบอกเรื่องนี้น่ะหรือ”

“ค่ะ ว่าแต่ทำไมท่านประธานถึงดูไม่ตกใจเลยล่ะคะ”

“เพราะมันไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับผม ถ้านักข่าวพวกนั้นไม่ได้ใช้อคติมากจนเกินควร ก็ต้องรับงานใครบางคนมาแน่ คำตอบมันมีแค่สองอย่าง ผมไม่ได้โง่ขนาดจะดูไม่ออก”

“อ้อ...”

ดวงตาคู่คมปรายตามองณดาซึ่งมีสีหน้าเจื่อนๆ ไป ไม่รู้เพราะสงสารที่เธออุตส่าห์วิ่งตามมาถึงที่นี่เพื่อแจ้งข่าวที่เขารู้อยู่แล้วหรือเปล่าก็ไม่ทราบ จึงได้พูดเสริมต่อ เป็นการเสริมที่ทำเอาณดาตกใจมากทีเดียว

“แต่ยังไงก็ขอบคุณที่บอก ผมจะให้คนไปจัดการเรื่องบทความนั่น ถึงคุณจะไม่รู้ว่า นักข่าวคนนั้นเป็นใคร แต่ผมคิดว่าพอจะหาตัวเขาได้ เพราะผมให้พนักงานรักษาความปลอดภัยเก็บข้อมูลนักข่าวทุกคนตั้งแต่ตอนแลกบัตรเข้ามาแล้ว ทีนี้การจะสาวต่อไปถึงคนที่เขาติดต่อด้วยก็ไม่น่าใช่เรื่องยาก”

เหนือกว่าการเตรียมการอันล้ำลึกก็คือการได้รับคำขอบคุณนี่ละ นี่เธอฟังผิดไปหรือเปล่า ปิศาจแห่งเซีย คิงดอมส์กำลังขอบคุณเธองั้นหรือ เธอไม่ได้ฝันไปใช่ไหม! ครั้นพอลองแอบหยิกท้องแขนตัวเองแล้วรู้สึกเจ็บ จึงสรุปได้ว่าตนเองไม่ได้ฝัน ช่างเป็นความจริงที่น่ายินดีจนต้องเผลอหลุดหัวเราะออกมา นี่เธอเป็นพนักงานคนแรกเลยหรือเปล่านี่ ที่ได้รับคำขอบคุณจากผู้ชายคนนี้

“ขำอะไร”

“เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร” แม้ปากจะบอกว่าเปล่า แต่กลับหัวเราะคิกหนักกว่าเดิมเสียอย่างนั้น เป็นเสียงหัวเราะที่ทั้งกังวานสดใสและเจิดจ้า จนทำให้คนที่อยู่ในเงามืดเงียบเหงาตลอดมาอย่างภีมรู้สึกแปลกๆ จึงต้องเอ็ดออกมาทันควัน

“ถ้าไม่มีอะไรก็หยุดขำ เพราะผมไม่ใช่ตัวตลกที่คุณจะมาหัวเราะใส่”


นวตา



โถววววว พี่ภีมมมม แบบนี้มันน่าเตือนมั้ยเนี่ย 5555 อย่าดุน้องมากได้มั้ย ณดาอุตส่าห์รวบรวมความกล้ามาเตือนเชียวนา อิอิ

อีบุ๊คส์มาแล้วน้าา โหลดที่นี่ค่ะ



สั่งหนังสือที่ลิงค์นี้ค่ะ จิ้ม


ADD FAV มุกลายเพชร นิยายลำดับที่ 3 ในซีรีส์ดวงใจเพชร 
ตามไปที่นี่เลยค่า----> จิ้ม


ซีรีย์พรหมลิขิต
ซีรีส์ชุดดวงใจเพชร


บ่วงบริมาส



ฝากกดถูกใจเพจเพื่อพูดคุย ติดตามข่าวสารจากนักเขียน ร่วมกิจกรรม รวมถึงเล่นเกมชิงหนังสือและของรางวัลมากมาย ด้วยนะคะ



ทวิตเตอร์นวตา ไปกดติดตามกันได้ค่ะ ----> https://twitter.com/NavataWriter
อินสตราแกรมนวตา ----> https://www.instagram.com/navata.write
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

462 ความคิดเห็น

  1. #408 kar1965 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 13:40

    พาลลลลล จุง บอสขาาาาาา

    #408
    1
    • #408-1 น ว ต า(จากตอนที่ 66)
      24 กันยายน 2562 / 14:34
      บอสเกรี้ยวกราดใส่น้องอีกแล้วว
      #408-1
  2. #406 น ว ต า (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 08:43

    มาส่งบอสตอนใหม่ค่า กำลังลุ้นน

    #406
    0
  3. #405 Putari99999 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 21:17

    มายังๆๆๆๆจ้า
    #405
    1
    • #405-1 น ว ต า(จากตอนที่ 66)
      23 กันยายน 2562 / 23:30
      เจอกันพรุ่งนี้เช้าเน้อ
      #405-1