รักฉบับร้าย (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 53 : บทที่ ๑๐ : เจ้าชายสายเอส (๔)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,502
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    11 ก.ย. 62


อีบุ๊คส์มาแล้วน้าา โหลดที่นี่ค่ะ


สั่งหนังสือที่ลิงค์นี้ค่ะ จิ้ม


ตาสบตา...ใกล้จนแทบจะใช้ลมหายใจร่วมกัน

เธอรู้ก่อนหน้านี้แล้วว่า ภีมเป็นคนหล่อเหลามาก แต่เมื่อมองในระยะประชิดเช่นนี้ ใช้คำว่า สมบูรณ์แบบยังน้อยเกินไปสำหรับเขาด้วยซ้ำ โดยเฉพาะกับดวงตาสีน้ำมันดิบคู่นั้น เป็นดวงตาที่ร้อนระอุทรงพลังมากจนทำให้เธอลืมหายใจไปชั่วขณะ จนกระทั่งเสียงเข้มๆ ของเจ้านายดังแทรกขึ้นนั่นละ เธอจึงสะดุ้งตื่นจากภวังค์

“คุณจะจับเสื้อผมอีกนานไหม”

ตายละหว่า! เธอจะถูกฆ่าตายตรงนี้ไหมเนี่ย!

“ขอโทษค่ะ!” เมื่อตั้งสติได้ก็รีบปล่อยมือจากการขยุ้มเสื้อสูทของเขาทันที แต่แรงขยุ้มเมื่อครู่คงจะแน่นมากไปหน่อยจึงทำให้เกิดรอยยับบนเสื้อของเขาอย่างชัดเจน เห็นอย่างนั้นณดาก็ลืมตัว พยายามเอื้อมมือไปช่วยลูบๆ เกลี่ยๆ ให้รอยยับเหล่านั้นลดลง ต่อเมื่อเห็นสายตาอันตรายของประธานหนุ่มนั่นละ เธอจึงตั้งสติได้ว่าทำเรื่องไม่เหมาะสมอยู่ จึงรีบหดมือกลับอย่างว่องไว ก่อนจะก้มศีรษะขอโทษขอโพยปะหลกๆ ในความไม่ระมัดระวังนี้

“ท่านประธานอย่าถือสาฉันเลยนะคะ เมื่อครู่ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ”

เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายคิดอย่างไรจะถือสาหรือเปล่าก็ไม่ทราบ เพราะหลังจากที่เงียบไปชั่ววินาทีหนึ่ง ชายหนุ่มก็ถามต่อ

“เท้าของคุณ” เขาปรายตามองสภาพเท้าซึ่งยังปรากฏรอยแผลแดงๆ “รู้สึกเจ็บมากแค่ไหน"

“ก็...เจ็บน่ะค่ะ”

“ผมถามว่าเจ็บแค่ไหน” น้ำเสียงเริ่มเข้มขึ้นอีกครั้ง “ประเมินระดับความเจ็บตัวเอง”

ต้องถึงกับประเมินกันแบบจริงจังเลยหรือ จะเป็นเจ้านายหรือจะเป็นคุณหมอกันแน่ ณดาแอบสงสัยในใจ แต่ก็ยอมตอบไปตามความจริง

“ถ้าเต็มสิบ ความเจ็บก็อยู่ที่ประมาณหกมั้งคะ”

“ถ้ายังไม่ถึงสิบ ก็ถือว่ายังเดินไหว” ภีมสรุป ก่อนจะพยักเพยิดให้เธอสวมรองเท้าให้เรียบร้อยแล้วกลับบ้านไป “อีกไกลแค่ไหนกว่าจะถึงหมู่บ้านของคุณ”

“ไม่ไกลเท่าไรค่ะ อยู่ข้างหน้าโน้น” เธอชี้มือไปยังเส้นทางเบื้องหน้าซึ่งเริ่มจะเปลี่ยวเงียบวังเวงตามเวลาที่เคลื่อนคล้อย มีเพียงแสงไฟริมทางซึ่งติดบ้างไม่ติดบ้างให้แสงริบหรี่ตามมีตามเกิด

ก็ไม่รู้ว่าท่านประธานคิดอย่างไร พอเห็นอย่างนั้นแทนที่จะต่างคนต่างแยกย้าย เขากลับสั่งให้เลขานุการขับรถตามเธอไปเรื่อยๆ ราวกับตั้งใจจะจับตาดูเธออยู่ทุกฝีเก้ายังไงยังงั้น ทำให้คนถูกตามรู้สึกแปลกๆ และหวาดระแวง ครั้นพอถามว่าเขาทำอย่างนี้ทำไม ก็ได้รับคำตอบพิลึกพิลั่นกลับมา

“ผมต้องแน่ใจว่าคุณจะสวมรองเท้าคู่ใหม่นี้จนกลับถึงบ้านจริงๆ โดยไม่ถอดออกหรือสลับสับเปลี่ยนอีก”

แม้จะยืนยันไปแล้วว่า เธอจะไม่ถอดหรือเปลี่ยนรองเท้าอีกจนถึงบ้าน แต่อีกฝ่ายก็ไม่ยอมเชื่อเธอเลย สุดท้ายเธอจึงต้องปล่อยให้เขาทำตามที่ต้องการ แม้ว่าจะเป็นภาพที่แปลกพิกลอย่างไรก็ตามทีเถอะ เพราะในขณะที่เธอเดินบนทางเท้าอันเงียบเชียบเพื่อเดินกลับบ้าน ก็มีรถยนต์คันหรูคอยแล่นช้าๆ ตามประกบสังเกตการณ์อย่างใกล้ชิดไปด้วย

 “กลับมาแล้วหรือหนู วันนี้กลับช้านะ”

ลุงยามที่ป้อมยามหน้าหมู่บ้านชื่อ ลุงจ๊อดมักจะทักทายเธอเป็นประจำเสมอ คราวนี้ก็เช่นกันดูผาดๆ นึกว่าหลับคาป้อมพร้อมกับโทรทัศน์ซึ่งฉายละครน้ำเน่าทิ้งไว้ไปแล้ว แต่ก็ผิดถนัด เพราะเมื่อได้ยินคนเดินผ่านมาลุงยามก็ลืมตาโพลง พร้อมปฏิบัติหน้าที่ แบบที่ลุงมักจะมีสโลแกนประจำตัวว่า ไม่ได้หลับ แค่พักสายตาเฉยๆ

“ค่ะ เกิดแอ็คซิเดนท์นิดหน่อย”

“อ้าวหรือ เป็นอะไรมากไหม”

ณดาส่ายหน้ายิ้มๆ เป็นเชิงว่าเธอไม่เป็นอะไรมาก ก่อนจะลดเสียงลงเพื่อกระซิบกระซาบกับลุงยามที่ป้อม เธอไม่ได้แค้นเคืองซาตานหน้าหยกมากหรอกนะ เพราะเขายอมคืนรองเท้าให้เธอแล้ว แต่เธอก็อดหมั่นไส้ไม่ได้อยู่ดี จนป่านนี้เท้าของเธอยังแสบอยู่เลย จึงอยากจะแก้เผ็ดอะไรคืนไปสักหน่อย

บอสคะ รู้จักณดาน้อยเกินไปแล้วค่ะ!

“ลุงจ๊อดคะ หนูมีเรื่องจะขอร้อง”

“หือ ขอร้องอะไร”

“ลุงเห็นรถยนต์สีดำที่อยู่ทางด้านหลังของหนูตอนนี้ไหมคะ” หญิงสาวบุ้ยใบ้นิดหนึ่งไปยังรถยนต์ของภีมทางด้านหลัง และเมื่อเห็นลุงยามพยักหน้า เธอจึงพูดต่อแสร้งทำสีหน้าหวาดกลัวเสียเต็มประดา “หนูว่ารถคันนี้ดูมีพิรุธน่ะค่ะ เห็นขับตามหนูมาสักพักแล้ว ไม่ใช่รถของคนรู้จักด้วยสิ ลุงอย่าให้รถคันนี้เข้าหมู่บ้านได้นะ หนูกลัว รู้สึกไม่ปลอดภัยยังไงไม่รู้ อาจจะเป็นพวกโจรก็ได้”

พอได้ยินว่า โจรลุงยามก็หูผึ่ง แต่ก็ยังมิวายมีข้อสงสัย

“แต่รถหรูเชียวนะ โจรใช้รถแบบนี้ด้วยหรือ”

“โอ๊ย ลุงคะ อย่าหลงกลลูกไม้ตื้นๆ  โจรทำทีใช้รถดีๆ เพื่อตบตาเหยื่อก็มีเยอะแยะไป พวกมิจฉาชีพในคราบผู้ดีมีให้เห็นบนหน้าข่าวแทบทุกวันนั่นละค่ะ ถ้าปล่อยให้เข้ามาได้ ไม่ใช่แค่หนูกับคนในหมู่บ้านนะที่จะเดือดร้อน แต่ลุงก็จะพลอยเดือดร้อนไปด้วย คิดดูสิคะ ถ้าปล่อยให้โจรผ่านเข้ามาได้ ลุงจะไม่โดนไล่ออกหรือคะ”

พอได้ยินว่า ไล่ออกลุงยามก็ตื่นตระหนกเริ่มคล้อยตาม รีบโบกมือหย็อยๆ ไล่ให้เธอรีบเดินกลับบ้านไปทันที

“ถ้าอย่างนั้นรีบกลับบ้านไปเลยหนู ลงกลอนประตูให้ดีด้วย เดี๋ยวทางนี้ลุงจัดการเอง!

“ขอบคุณค่า ถ้าอย่างนั้นหนูลาละค่ะ ฝากด้วยนะคะ” ณดายกมือไหว้ลุงยามอย่างไม่ถือตัว รีบปรู๊ดปร๊าดกลับบ้านเร็วที่สุดเท่าที่สังขารจะอำนวย ทั้งๆ ที่หัวเราะคิกคักไปตลอดทาง


นวตา




ตามน้องมาทำไมหราคะบอส กลัวน้องจะถอดรองเท้าหรือเป็นห่วงน้องกันแน่ เอาดีๆ555 ว่าแต่ณดาไปแกล้งพี่เขาแบบนั้น ระวังพี่เขาเอาคืนทั้งต้นทั้งดอกนะเอ้อ เอาละ มาดูกันว่าบอสจะทำยังไง เมื่อจู่ๆ จากเจ้านายสายเอสก็ถูกใส่ความให้กลายเป็นโจรผู้ร้ายซะงั้น ตอนนี้เพิ่งหนึ่งในสามของเรื่องเนอะ ยังมีเรื่องราวดีๆ อีกเพียบบ แล้วจะรู้ว่าพี่ภีมคนนี้เขาไม่ได้มาเล่นๆ ถึงคราวปลูกต้นรัก เฮียก็ร๊ากรัก สายป๋าสายเปย์ตัวจริ๊งง >< อย่าลืมไปรับพี่ภีมกันด้วยน้าา ทั้งแบบเล่มและอีบุ๊คส์

อีบุ๊คส์มาแล้วน้าา โหลดที่นี่ค่ะ


สั่งหนังสือที่ลิงค์นี้ค่ะ จิ้ม


ADD FAV มุกลายเพชร นิยายลำดับที่ 3 ในซีรีส์ดวงใจเพชร 
ตามไปที่นี่เลยค่า----> จิ้ม


ซีรีย์พรหมลิขิต
ซีรีส์ชุดดวงใจเพชร


บ่วงบริมาส



ฝากกดถูกใจเพจเพื่อพูดคุย ติดตามข่าวสารจากนักเขียน ร่วมกิจกรรม รวมถึงเล่นเกมชิงหนังสือและของรางวัลมากมาย ด้วยนะคะ



ทวิตเตอร์นวตา ไปกดติดตามกันได้ค่ะ ----> https://twitter.com/NavataWriter
อินสตราแกรมนวตา ----> https://www.instagram.com/navata.write
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

462 ความคิดเห็น

  1. #400 1986p (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 13:55
    บอสโดนน้องเล่นแล้วมั้ยล่ะ
    #400
    1
    • #400-1 น ว ต า(จากตอนที่ 53)
      23 กันยายน 2562 / 14:17
      ระวังบอสจะเล่นงานคืนน้า คราวนี้ทั้งต้นทั้งดอก
      #400-1
  2. #333 cher (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 20:53

    ทำไมไม่ให้เค้านั่งรถไป ก้อรู้ว่าเค้าเจ็บขา รึว่าอยากอยู่กะเค้านานๆ (สายเอสตัวจริง)

    #333
    1
    • #333-1 น ว ต า(จากตอนที่ 53)
      12 กันยายน 2562 / 00:11
      ปากแข็งซึนเดเระละมั้งคะ ไม่ยอมชวนดีๆ หรือาอจจะรู้อยู่แล้วว่าต่อให้ชวนณดาก็ไม่ยอมขึ้นมาแน่ๆ 5555 คอยขับตามดูนางนี่แหละ ดูนางแสบๆ คันๆ
      #333-1
  3. #332 T@T (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 11:55

    ไม่ไปส่งน้องถึงนอนเลยละคะ บอสสส ถ้าจะตามขนาดนี้ คิคิคิ

    #332
    1
    • #332-1 น ว ต า(จากตอนที่ 53)
      11 กันยายน 2562 / 16:46
      ท่าทางจะอยากทำแบบนั้นอยู่เหมือนกันนะ อิอิ
      #332-1
  4. #331 น ว ต า (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 08:54

    มาส่งบอสขาตอนใหม่ จ้องตากันแล้วววเป็นไงต่อไปนะ

    #331
    0
  5. #330 Babenat (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 22:42

    เดี๋ยวจะโดนณดาปาระเบิดแบบไม่ทันตั้งตัว เตรียมตัวให้ดีนะคะอิบอสส

    #330
    1
    • #330-1 น ว ต า(จากตอนที่ 53)
      11 กันยายน 2562 / 00:19
      กลัวจะโดนปาก่อนก็บ้านนักเขียนนี่แหละ 55555 คุณ Babenat อย่าลืมไปปักรอในผลงานต่อไปที่จะอัพนะคะ มุกลายเพชร เค้ากลับไปแก๊งฟอลโค่ละ ><
      #330-1
  6. #329 YuyJomjun (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 22:01

    ไม่ต้องมาถาม>3<
    #329
    1
    • #329-1 น ว ต า(จากตอนที่ 53)
      11 กันยายน 2562 / 00:18
      เนอะ งอนแล้ววว
      #329-1