รักฉบับร้าย (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 50 : บทที่ ๑๐ : เจ้าชายสายเอส (๑)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,747
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    8 ก.ย. 62



อีบุ๊คส์มาแล้วน้าา โหลดที่นี่ค่ะ



สั่งหนังสือที่ลิงค์นี้ค่ะ จิ้ม


บทที่ ๑๐ เจ้าชายสายเอส

“พรุ่งนี้เวลาเก้าโมงท่านประธานมีประชุมเรื่องปรับกลยุทธ์การตลาดออนไลน์กับผู้บริหารนะครับ แล้วก็บ่ายสองโมงตรงผู้จัดการของคุณซันกับทีมงานจะเข้ามาคุยเรื่องสปอตโฆษณาที่จะถ่ายทำในวันมะรืนนี้”

ไพบูลย์รายงานตารางงานในวันถัดไป ในระหว่างทำหน้าที่เป็นสารถีพาเจ้านายกลับที่พักไปด้วย

“อืม ถ้าอย่างนั้นช่วงบ่ายสามครึ่ง คิวผมยังว่างอยู่ใช่ไหม”

“คิดว่าว่างครับ ทีมงานของคุณซันคงใช้เวลาไม่นาน ทุกอย่างถูกจัดเตรียมไว้พร้อมหมดแล้ว พวกเขาแค่มารีเช็คความเรียบร้อยรอบสุดท้ายเฉยๆ ท่านประธานจะให้ผมลงคิวอะไรเพิ่มหรือครับ”

“เรียกผู้จัดการแผนกสวัสดิการกับเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องมาประชุมกับผมหน่อย ผมอยากจะหารือการปรับเพิ่มพื้นที่ห้องล็อกเกอร์เดิม ให้เป็นห้องเปลี่ยนชุดของพนักงาน”

“เอ๊ะ ห้องเปลี่ยนชุดหรือครับ”

ภีมพยักหน้า นึกถึงสิ่งที่ณดากล่าวกับเขาเมื่อเช้าแล้วก็มีเหตุผลอยู่ แม้เธอจะผิดที่มาเข้างานสาย แต่ประเด็นเรื่องการผลัดเปลี่ยนชุดยูนิฟอร์มในที่ทำงานก็ยังวนเวียนในหัวเขาอยู่ดี เพราะก่อนหน้านี้เขาเองก็เคยได้ยินมาว่าไม่ใช่เพียงณดาคนเดียวที่นำชุดยูนิฟอร์มมาเปลี่ยน แต่พนักงานหลายคนก็ทำแบบนั้นเช่นกัน

“ห้างเราไม่มีห้องให้พนักงานเปลี่ยนชุดแบบเป็นกิจจลักษณะ บางคนก็เลยต้องอาศัยห้องล็อคเกอร์ไว้ผลัดเปลี่ยน ผมว่าไม่เหมาะ เพราะห้องล็อคเกอร์ไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อวัตถุประสงค์การใช้งานแบบนั้นตั้งแต่แรก มันเป็นห้องเอาไว้เก็บข้าวของเฉยๆ ก็เลยไม่มีการแบ่งแยกเป็นสัดส่วนระหว่างพนักงานชายหญิง บางมุมก็มีกล้องวงจรปิดด้วย คงดีกว่าถ้าจะปรับพื้นที่บางส่วนให้เป็นห้องเปลี่ยนชุดที่ปลอดภัย หนึ่งคือป้องกันพวกจิตคิดอกุศลอย่างหลานชายผู้จัดการฝ่ายการตลาดนั่นซึ่งก็ไม่รู้ว่ายังมีคนพรรค์นั้นแฝงตัวในองค์กรอีกหรือเปล่า และสองคืออำนวยความสะดวกให้พนักงานบางส่วนซึ่งไม่สามารถสวมชุดยูนิฟอร์มตั้งแต่ออกจากบ้านได้”

ก็ไม่รู้ว่าพนักงานบางส่วนที่ว่าหมายรวมถึง ประชาสัมพันธ์สาวคนสวยเป็นใจความหลักอันสำคัญด้วยหรือเปล่า แต่ไพบูลย์ก็เลือกที่จะไม่ถามอะไรออกไป ได้แต่ยิ้มแย้มรับคำของเจ้านายทันที

“ได้ครับ ผมจะจัดการนัดประชุมผู้เกี่ยวข้องให้ครับ”

คืนนี้ควรจะยุติลงอย่างสงบสุขได้แล้ว หากประธานหนุ่มไม่บังเอิญเหลือบไปเห็นร่างบอบบางซึ่งเดินลากเท้าอยู่ริมถนนในขณะที่รถจอดติดไฟแดงเข้าเสียก่อน

“นั่นคุณณดานี่ครับ”

ต่อให้ไม่มีเลขานุการคอยบอก เขาก็จำเธอได้แม่น ไม่ใช่จากหน้าตาเพียงอย่างเดียว แต่จากท่าทางการเดินที่กะโผลกกะเผลกราวกับซอมบี้ชวนอนาถใจนั่นด้วย

 “ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้สวมรองเท้าที่ท่านประธานให้อยู่ดีนะครับ” ไพบูลย์ก็ออกความเห็นไปตามตรงตามภาพที่เห็น ไม่ได้ตั้งใจจะยั่วให้ท่านประธานขุ่นเคืองแต่อย่างใด เพราะเมื่อไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีเขียว เขาก็เดินหน้าออกรถไปตามปกติ แต่ท่านประธานที่นั่งอยู่เบาะหลังนี่สิที่ยังไม่ยอมเดินหน้าไปพร้อมกับรถ

ทำอะไรของเธอ เขาก็สั่งไปชัดเจนแล้วนี่ว่า ให้สวมรองเท้าคู่ใหม่กลับบ้าน ช่างขยันทำเรื่องขัดหูขัดตาเหลือเกิน!

“น่ารำคาญ เป็นผู้หญิงที่น่ารำคาญมากจริงๆ” เขาสบถอย่างหัวเสีย ก่อนจะสั่งการให้สารถีหยุดรถทันที “เดี๋ยวจอดรถที่ทางข้างหน้าด้วย ผมต้องลงไปจัดการอะไรหน่อย”

“จัดการอะไรครับ”

“ไม่ต้องถามมาก แค่จอดรถแล้วก็ตามลงมากับผม!

“ครับๆ ได้ครับ!

 

 

หลังจากแยกกับเพื่อนที่สถานีรถไฟใต้ดินแล้ว ณดาก็เดินต๊อกๆ ต่อไปเพื่อจะกลับเข้าหมู่บ้าน โดยที่กอดกล่องรองเท้าคู่ใหม่ไว้แน่นอย่างหวงแหนไปด้วยราวกับกลัวว่าจะมีใครโผล่มาแย่งมันไปจากมือของเธอ แม้เท้าของเธอเจ็บระบมจะแย่แล้ว เพราะต้องทนสวมรองเท้าเล็กกะจิดริดของเพื่อนพนักงาน แต่เธอก็ไม่กล้านำรองเท้าคู่ใหม่ออกมาใช้งานตอนนี้อยู่ดี เพราะกลัวตนจะซุ่มซ่ามเดินไปสะดุดอะไรเข้าจนรองเท้าเสียหายอีก

รองเท้าแบรนด์ดังราคาแพงขนาดนี้ เธอจะไม่ยอมทำให้มันเป็นรอยขีดข่วนหรือเสียหายก่อนถึงวันทำงานเด็ดขาด!

พอตั้งปณิธานได้อย่างนั้น เธอก็กัดฟันสู้กับความเจ็บปวดทั้งหมดทั้งมวล เธอไม่ได้แวะซื้อรองเท้าแตะที่ตลาดนัดมาด้วย เพราะอยากประหยัดและคิดว่ายังไม่จำเป็นเท่าไร ทนอีกนิดเธอก็กลับถึงบ้านแล้ว จึงเดินกะโผลกกะเผลกมาจนถึงตอนนี้นี่ละ แต่ยังไม่ทันจะได้ไปไหนไกลด้วยซ้ำ ก็ต้องหยุดชะงักไปกะทันหัน เมื่อรถยนต์คันหรูสีดำราคาเหยียบแปดหลักอย่างที่มักจะเห็นแต่ในภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดแล่นมาจอดเทียบที่ริมทางไม่ห่างจากจุดที่เธอยืนอยู่ พร้อมกับการปรากฏตัวของชายสองคนซึ่งก้าวลงมาจากรถ

หญิงสาวเลิกคิ้วอย่างงุนงง รถยนต์ที่ว่าสะดุดตาแล้วก็ยังไม่เทียบเท่ากับเจ้าของรถเลย

“ท่านประธาน มาทำอะไรที่นี่หรือคะ”


นวตา




นั่นสิ ทุกคนก็คงสงสัยเหมือนณดาใช่ม้าา บอสภีมมาทำอะไรที่นี่กันนะ น่าสงสัยยย ตอนนี้เพิ่งอัพได้หนึ่งในสามของเรื่อง จะอัพต่อจนครบโควต้าแล้วจะหยุดอัพนะคะ สามารถไปติดตามเรื่องราวแบบเต็มๆ ในรูปเล่มหรือีบุ๊คส์ได้เลย มีวางจำหน่ายแล้วว ^^


อีบุ๊คส์มาแล้วน้าา โหลดที่นี่ค่ะ



สั่งหนังสือที่ลิงค์นี้ค่ะ จิ้ม


ADD FAV มุกลายเพชร นิยายลำดับที่ 3 ในซีรีส์ดวงใจเพชร 
ตามไปที่นี่เลยค่า----> จิ้ม


ซีรีย์พรหมลิขิต
ซีรีส์ชุดดวงใจเพชร


บ่วงบริมาส



ฝากกดถูกใจเพจเพื่อพูดคุย ติดตามข่าวสารจากนักเขียน ร่วมกิจกรรม รวมถึงเล่นเกมชิงหนังสือและของรางวัลมากมาย ด้วยนะคะ



ทวิตเตอร์นวตา ไปกดติดตามกันได้ค่ะ ----> https://twitter.com/NavataWriter
อินสตราแกรมนวตา ----> https://www.instagram.com/navata.write
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

462 ความคิดเห็น

  1. #310 T@T (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 18:31

    ไม่ค่อยห่วง"สาว"เลยนะคะบอสสส แค่เห็นเขาเดินกะโผลกกะเผลกก็รีบวิ่งไปหาเลยยยยยย

    #310
    1
    • #310-1 น ว ต า(จากตอนที่ 50)
      8 กันยายน 2562 / 19:37
      ห่วงเขาตลอด แต่ทำเป็นเก๊ก มาหนนี้อาจจะทำนิ่งเฉยไม่ได้แล้วล่ะค่ะ
      #310-1
  2. #309 น ว ต า (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 12:02

    มาส่งตอนใหม่แล้วค่า

    #309
    0
  3. #308 ictsunanthadaw (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 20:12
    บอสสส!!! ว่าอะไรน้องอีก
    #308
    1
    • #308-1 น ว ต า(จากตอนที่ 50)
      7 กันยายน 2562 / 21:43
      ด่าน้องตลอด แต่ก็แอบหวงห่วงน้องนะ ><
      #308-1