รักฉบับร้าย (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 47 : บทที่ ๙ : ซินเดอเรลล่ากับรองเท้าคัตชู (๕)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,659
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 96 ครั้ง
    5 ก.ย. 62



สั่งหนังสือที่ลิงค์นี้ค่ะ จิ้ม

รักฉบับร้ายเริ่มทยอยวางแผงตามร้านหนังสือแล้วนะคะ 
ใครผ่านไปเจอบอสก็รับนางกลับบ้านด้วยนะ ^_^

หลังจากเสร็จงานช่วงเช้าแล้ว ในช่วงก่อนบ่ายเล็กน้อยภีมก็มาตรวจตราความเรียบร้อยของสถานที่ที่จะใช้เป็นโลเกชั่นถ่ายทำสปอตโฆษณาที่จะมีขึ้นในอีกไม่กี่วันนี้ นอกจากถ่ายทำในห้างแล้ว ยังมีบางส่วนที่ถ่ายทำบริเวณลานน้ำพุหน้าห้างด้วย ซึ่งขณะนี้ผู้จัดการฝ่ายการตลาดและเจ้าหน้าที่ผู้เกี่ยวข้องกำลังอธิบายพร้อมพาเดินชมโดยรอบ

“กล้องจะแพนจากส่วนเอาท์ดอร์ตรงนี้ขึ้นไปจนถึงป้ายชื่อของเซีย คิงดอมส์นะคะ จากนั้นจะตัดเข้าไปในส่วนอินดอร์ของห้าง เริ่มจาก...”

ทว่าชายหนุ่มไม่ได้สนใจฟังคำอธิบายใดๆ จากผู้จัดการฝ่ายการตลาดต่อแล้ว เพราะสายตาบังเอิญเหลือบไปเห็น ของบางอย่างไม่ห่างออกไป ใกล้กับลานน้ำพุ รองเท้าคัตชูสีดำข้างหนึ่งนอนแอ้งแม้งอยู่บนพื้น 

“รองเท้านั่น...”

เหล่าเจ้าหน้าที่ต่างพากันมองตามนิ้วที่ชี้ไปของประธานหนุ่ม คงจะเกิดความกลัวว่า ภาพที่เห็นจะสร้างความขุ่นเคืองให้กับเจ้านาย จึงรีบแก้ไขกันอย่างเร่งด่วน

“ตายจริง ทำไมถึงมีรองเท้าไปอยู่ตรงนั้นได้ล่ะเนี่ย”

“ของคุณณดาหรือเปล่าคะ เมื่อช่วงพักดิฉันเห็นเธอมาวนเวียนพยายามดึงมันออกแต่ไม่สำเร็จ” ลูกน้องคนหนึ่งในกลุ่มให้ความเห็น

“เอ้อ จะของใครก็ช่างเถอะ รีบไปเอาออกมา” สั่งการพลางหันไปขอโทษขอโพยเจ้านายหนุ่มไปด้วย “ขอประทานโทษนะคะ ท่านประธาน เดี๋ยวดิฉันให้เด็กจัดการให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ!

แต่ไม่ทันแล้วเพราะภีมก้าวฉับตรงไปยังรองเท้าข้างนั้นทันที พอเข้ามาใกล้จึงเห็นว่า ส้นรองเท้าเข้าไปเกี่ยวในร่องระหว่างฝาท่อระบายน้ำนั่นเอง นี่คงเป็นสาเหตุที่ทำให้เจ้าของรองเท้าจำเป็นต้องทิ้งมันไว้แบบนั้นกระมัง จู่ๆ ภาพของหญิงสาวซึ่งเดินกะโผลกะเผลกเข้ามาทำงานด้วยรองเท้าเพียงข้างเดียวก็ผุดขึ้นมาในความคิดของเขา ตอนนั้นเขาไม่รู้ว่าทำไมเธอจึงมีสภาพเช่นนั้น แต่ตอนนี้ดูเหมือนเขาจะรู้สาเหตุแล้ว

 “ดึงรองเท้าขึ้นมา อย่าให้ทัศนียภาพของห้างต้องเสีย”

ทันทีที่ลั่นคำออกไป เหล่าลูกน้องตัวโตก็รีบไปจัดการแก้ไขตามสั่ง เพียงไม่นานรองเท้าก็หลุดออกจากฝาท่อ แต่ด้วยความที่ออกแรงดึงมากเกินไปหรือเปล่าไม่ทราบ จึงไม่ใช่เพียงตัวรองเท้าที่หลุดออกมาแต่ส้นรองเท้าก็ยังหักดังเป๊าะอีกด้วย แต่ดูเหมือนจะไม่มีใครสนใจ เพราะคิดว่าเจ้าของคงทิ้งรองเท้าไปแล้ว จะมีก็แต่เพียงประธานนี่ละที่พอเห็นลูกน้องทำรองเท้าเสียหาย ก็ตำหนิทันที

“ไม่รู้จักระวัง ถ้ามันเป็นรองเท้าของลูกค้า พวกคุณจะรับผิดชอบยังไง!

“แต่...แต่มันไม่ใช่รองเท้าของลูกค้าไม่ใช่หรือครับ มันเป็นของคุณณดา”

“ผมถึงบอกไงว่า ถ้าถ้ามันเป็นของลูกค้าขึ้นมาจะทำยังไง ต่อให้คราวนี้ไม่ใช่ของลูกค้าแล้วยังไงล่ะทีนี้ จะบอกว่าคุณณดาไม่ใช่ลูกค้า จะทำยังไงกับข้าวของของเธอก็ได้งั้นหรือ คุณควรจะมีสิ่งที่เรียกว่าจิตสำนึกต่อเพื่อนร่วมงานบ้าง”

คงจะกลัวว่า ลูกน้องจะพากันหัวใจวายเพราะถูกเอ็ดเสียตรงนี้ ผู้จัดการจึงเข้ามารับหน้าด้วยการเปลี่ยนหัวข้อคำถาม

“แล้วจะให้ทำยังไงกับรองเท้าข้างนี้ดีคะ”

“ถ้ามันเป็นของคุณณดา ก็นำไปคืนเธอ”

“เอ๊ะ แต่ส้นรองเท้ามันหักไปแล้ว ของมันพังแล้วนะคะท่าน เธอยังอยากได้คืนหรือคะ”

“นั่นมันไม่ใช่เรื่องที่คุณจะตัดสินใจ ปล่อยให้เจ้าของรองเท้าเขาตัดสินใจเอง บางทีของที่มันพังแล้วก็อาจจะยังมีคุณค่าทางจิตใจกับเจ้าของก็ได้”

เมื่อเป็นอันชัดเจนแล้วสำหรับคำสั่ง เหล่าลูกน้องจึงค้อมศีรษะรับคำ

“ค่ะ ท่านประธาน เดี๋ยวดิฉันให้เด็กนำรองเท้าข้างนี้ไปคืนให้คุณณดาค่ะ”

 

 

หลังจากรับประทานอาหารเสร็จ ณดาพร้อมด้วยสหายก็พากันรีบรุดไปยังทางเข้าห้าง หมายจะดึงรองเท้าออกจากฝาท่อระบายน้ำให้ได้ แต่เธอกลับไม่พบรองเท้า เรียกได้ว่ามันอันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย พยายามถามคนแถวนั้นแล้วแต่ก็ไม่ได้รับคำตอบ จนเธอเริ่มจะเชื่อที่เพื่อนบอกแล้วว่า แม่บ้านคงคิดว่ามันเป็นขยะเลยจัดการเก็บไปทิ้งแล้ว พอตระหนักได้อย่างนั้น เธอก็อดใจหายไม่ได้ แม้มันจะไม่ใช่รองเท้าราคาแพง แต่เธอสวมรองเท้าคู่นี้มานานแล้ว และมันยังเป็นรองเท้าที่พ่อของเธอซื้อให้ในวันเกิดปีหนึ่งอีกด้วย การที่เธอเข้ามาทำงานในกรุงเทพฯ ส่วนคนในครอบครัวคนอื่นอยู่ที่บ้านสวนในอัมพวา ทำให้เหงาอยู่ลึกๆ เหมือนกัน ข้าวของต่างๆ จึงเป็นสิ่งแทนใจแทนความคิดถึงครอบครัว

ทว่านึกเสียดายได้ไม่เท่าไร ในขณะที่ประชาสัมพันธ์สาวกำลังทำงานในช่วงบ่ายนั้นเอง ก็มีพนักงานคนหนึ่งนำรองเท้ามาคืนให้เธอพร้อมคำอธิบาย แม้รองเท้าจะอยู่ในสภาพที่ไม่สมประกอบแล้วเพราะส้นรองเท้าหักไปจนแรงกระชาก แต่เธอก็อดดีใจไม่ได้ เพราะได้รองเท้าอีกข้างของตนคืน

“ขอบคุณนะคะที่เอามาคืนให้ ถึงมันจะพังแล้ว แต่มันเป็นของขวัญจากพ่อ ต่อให้จะซ่อมได้หรือไม่ได้ ยังไงฉันก็ยังอยากเก็บมันไว้อยู่ดีค่ะ”

พอได้ยินณดากล่าวอย่างนั้น พนักงานคนนั้นก็ยิ้ม ก่อนจะเอ่ยเสริม

“เกือบไปแล้วละครับ จริงๆ หัวหน้าผมจะให้โยนรองเท้าข้างนี้ทิ้งอยู่แล้วนะ แต่ท่านประธานขอไว้ก่อน ท่านพูดเหมือนอย่างคุณพูดนี่ละว่ามันอาจจะสำคัญต่อคุณก็ได้”

แม้หญิงสาวจะไม่ได้ตอบอะไรกลับไปให้มากความ แต่เรื่องที่ท่านประธานขอเรื่องรองเท้าเธอไว้อย่างเข้าอกเข้าใจก็วนเวียนในความคิดของเธออยู่จนถึงตอนเย็นอยู่ดี

ใส่ใจคนอื่นเหมือนกันนะนี่ ผู้ชายคนนี้


นวตา 




แน่ะๆ แอบคิดถึงบอสภีมเหรอจ๊ะณดา เริ่มเห็นความดีของบอสรึยางง ถึงจะน้อยนิดแต่ก็พอจะมีนะ 5555



สั่งหนังสือที่ลิงค์นี้ค่ะ จิ้ม


ADD FAV มุกลายเพชร นิยายลำดับที่ 3 ในซีรีส์ดวงใจเพชร 
ตามไปที่นี่เลยค่า----> จิ้ม


ซีรีย์พรหมลิขิต
ซีรีส์ชุดดวงใจเพชร


บ่วงบริมาส



ฝากกดถูกใจเพจเพื่อพูดคุย ติดตามข่าวสารจากนักเขียน ร่วมกิจกรรม รวมถึงเล่นเกมชิงหนังสือและของรางวัลมากมาย ด้วยนะคะ



ทวิตเตอร์นวตา ไปกดติดตามกันได้ค่ะ ----> https://twitter.com/NavataWriter
อินสตราแกรมนวตา ----> https://www.instagram.com/navata.write
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 96 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

462 ความคิดเห็น

  1. #297 T@T (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 12:10

    ดูเห็นอกเห็นใจกันดีนะคะแบบนี้เริ่มมีความรู้สึกพิเศษให้"ณดา"บ้างหรือยังคะ"บอสสสสสสส"

    #297
    1
    • #297-1 น ว ต า(จากตอนที่ 47)
      5 กันยายน 2562 / 19:14
      อาจจะมีแล้ว แต่ไม่รู้ตัว หรือไม่ก็ยังทำเป็นฟอร์มจัดอยู่นะคะ ><
      #297-1
  2. #296 KwangNichanan (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 10:52
    บอสน่ารัก
    #296
    1
    • #296-1 น ว ต า(จากตอนที่ 47)
      5 กันยายน 2562 / 19:13
      น่ารัก ก็รักซะสิ อิอิ
      #296-1
  3. #295 น ว ต า (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 10:44

    มาส่งตอนใหม่ค่า ณดาเตรียมตัวให้ดี เจ้าชายของเธอมาแล้ววว

    #295
    0
  4. #294 YuyJomjun (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 19:58

    ณดาสปาเท้ารอเลยจ้า
    #294
    1
    • #294-1 น ว ต า(จากตอนที่ 47)
      4 กันยายน 2562 / 21:25
      55555 เตรียมสปารอเจ้าชายเลยใช่มะ
      #294-1
  5. #292 wishmeluck (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 19:24
    ซินณดา หรือ ซึน นะ ดา เอาดีๆ
    #292
    1
    • #292-1 น ว ต า(จากตอนที่ 47)
      4 กันยายน 2562 / 19:25
      ซึนแดเระกันทั้งคู่เลยค่ะ ทั้งบอสทั้งณดา 555
      #292-1