รักฉบับร้าย (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 46 : บทที่ ๙ : ซินเดอเรลล่ากับรองเท้าคัตชู (๔)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,715
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    4 ก.ย. 62



สั่งหนังสือที่ลิงค์นี้ค่ะ จิ้ม

รักฉบับร้ายเริ่มทยอยวางแผงตามร้านหนังสือแล้วนะคะ 
ใครผ่านไปเจอบอสก็รับนางกลับบ้านด้วยนะ ^_^

“ผมเกลียดความไม่เป็นระเบียบเรียบร้อย ถ้าสวมอะไรแล้วมันดูเลอะเทอะดูขัดตา ก็สู้เปลื้องออกให้หมดเสียดีกว่า ถึงเวลาเปลือยเปล่าล่อนจ้อนจะมาหาว่าผมคุกคามหรือไม่ให้เกียรติคุณไม่ได้ เพราะคุณไม่ให้เกียรติต่อสถานที่และต่ออาชีพตัวเองก่อน”

ก็ไม่รู้ว่าเอาจริงหรือแค่ขู่ แต่ต้องยอมรับว่าคำกล่าวของเขาทำให้ใบหน้าของณดาร้อนผ่าว รู้สึกสะพรึงจนต้องรีบยกแขนจัดไขว้เข้าหาตัวอย่างตื่นตกใจ

“ค...ค่ะ ฉันจะปรับปรุงแน่นอนค่ะ!

ก็แน่ละสิ เพราะถ้าไม่ปรับปรุงเธอจะโดนบังคับเปลื้องผ้าต่อหน้าธารกำนัล ใครจะยอมให้เป็นแบบนั้น ถึงจะอกแบน ก้นแฟบ พุงหลามนิดหน่อย แต่เธอก็หวงแหนเรือนร่างตัวเองยิ่งกว่าอะไร ว่าแต่คนประเภทไหนกันที่ขู่ว่าจะเปลื้องผ้าลูกน้องได้ลงคอ

โรคจิต!

หญิงสาวมองตามร่างสูงของประธานหนุ่มซึ่งกำลังเดินห่างออกไปพร้อมกับทีมผู้ติดตามด้วยความรู้สึกที่ทั้งหวาดหวั่น ทั้งแอบหมั่นไส้ คิดว่าคงจะไม่มีใครเข้าใจความรู้สึกของเธอแล้ว แต่ก็เหมือนฟ้ามาโปรด เพราะตอนนั้นเองเธอก็พบกับใครคนหนึ่งที่เข้าใจเธอ คนที่อย่างน้อยรู้จักคำว่า เมตตาและสงสาร

“หนูไม่ต้องกลัวหรือคิดมากหรอก ท่านประธานก็ขู่ไปอย่างนั้นเอง ท่านแค่อยากให้หนูปรับปรุงตัวไง เห็นโหดๆ เฮี้ยบๆ อย่างนี้ แต่ที่จริงแล้วท่านเป็นสุภาพบุรุษมากนะ ไม่รังแกผู้หญิงโดยที่ไม่เต็มใจหรอก”

ชายวัยกลางคนสวมสูทสีเขียวขี้ม้าคนหนึ่งกล่าวให้กำลังใจเธอ ชายคนนี้เป็นหนึ่งในทีมผู้บริหารซึ่งติดตามภีมมาเช่นกัน แต่ด้วยความที่เขาเข้าเฝือกแขนซ้ายและขาซ้ายอยู่ ทำให้การเคลื่อนไหวช้าลงกว่าผู้ติดตามคนอื่น แม้จะมีเลขานุการส่วนตัวคอยช่วยประคองแล้วแต่สุดท้ายก็ถูกปล่อยทิ้งไว้ท้ายขบวนอยู่ดี จึงทำให้มีโอกาสสนทนากับเธอ ซึ่งน่าดีใจเป็นอันมาก เพราะเธอจำได้ว่า เขาคือผู้ใหญ่ใจดีที่เธอเคยพบในงานวันเปิดตัวห้าง ตอนนั้นเธอเกือบทำพานวางกรรไกรร่วงลงพื้น แต่ก็ได้เขานี่ละช่วยเอาไว้และยังอุตส่าห์ให้กำลังใจเธออีกด้วย ครั้นพอถามว่าเขาจำเธอได้หรือไม่ ฝ่ายนั้นก็ยิ้มแย้ม ตอบกลับมาว่าจำได้ ก่อนจะแนะนำตัวเองว่าตนชื่อ วิกรมเป็นรองประธานฝ่ายบริหารของห้าง

“จำได้สิ แม่หนูคนที่ถือพานวางกรรไกรใช่ไหมล่ะ วันนั้นพานเกือบตก เกือบเสียฤกษ์มงคลเลยนะ”

“ก็ได้ท่านรองฯ นี่ละค่ะช่วยไว้ แต่สุดท้ายฤกษ์มงคลก็เสียไปอยู่ดี เพราะท่านคณินไม่อยู่กับเราแล้ว” เธอกล่าวเสียงแผ่ว หวนนึกถึงเหตุการณ์สะเทือนขวัญในวันนั้นแล้วก็ใจคอไม่ดีทุกที

“นั่นสิ เหตุการณ์วันนั้นคือการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ของเซีย คิงดอมส์เลยละ” เขาพูดด้วยอาการซึมเซา มองดูสภาพของตัวเองที่จนป่านนี้ก็ยังไม่กลับมาแข็งแรงดีแล้วก็สะท้อนใจ นี่เป็นหนึ่งในหลักฐานแห่งการสูญเสียและเสียหายของวันนั้นเช่นกัน

“แต่คิดในอีกแง่ในเรื่องร้ายก็ยังมีเรื่องดีซ่อนอยู่เหมือนกัน ถ้าไม่เกิดเรื่อง เราคงไม่ได้ท่านประธานคนใหม่ขึ้นมาบริหาร ตอนที่คุณภีมเป็นรองประธานลำดับหนึ่งก็ว่าเก่งแล้ว แต่พอขึ้นมาดำรงตำแหน่งประธานเต็มตัว ยิ่งได้แสดงศักยภาพเต็มที่ ห้างของเราเจริญขึ้นหลายอย่างเลย”

ณดายิ้ม ไม่ได้ออกความเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ เธอรู้ว่าภีมทำเพื่อประโยชน์ของเซียคิงดอมส์และพนักงานหลายเรื่อง แต่คำขู่ของ ประธานคนเก่ง เรื่องจับเธอเปลื้องเสื้อผ้าจนล่อนจ้อนต่อหน้าธารกำนัลก็ยังล่องลอยในหัวอยู่ดี ทำให้ความพยายามที่จะคิดกับเขาในแง่ดีถูกเจือจางลงจนไม่กล้าออกตัวแรงให้ความเห็นใดๆ ต่อให้วิกรมจะยืนยันว่าเขาเป็นสุภาพบุรุษที่ไม่รังแกผู้หญิงก็เถอะ แต่เธอก็ยังไม่ค่อยวางใจ เธออาจจะเป็นรายแรกที่โดนเขารังแกก็ได้ ใครจะไปรู้ล่ะ!

หญิงสาวได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ ซึ่งโชคดีที่วิกรมตีความหมายรอยยิ้มผิดไปว่า เธออาจจะรู้สึกไม่สบายเพราะอาการบาดเจ็บบริเวณข้อศอกกำเริบ

“ทำไมทำหน้าแบบนั้น หนูเจ็บแผลหรือ ถ้าเจ็บจนทนไม่ไหวก็ไปพักนะ ลาสักวันไม่เป็นไรหรอก”

“ขอบคุณท่านรองฯ ที่ห่วงใยค่ะ แต่ถ้าหยุดงานเพราะแผลถลอกแค่นี้จนไม่มีคนเฝ้าเคาน์เตอร์ละก็ มีหวังท่านประธานคงเฉ่งยับแน่เชียวค่ะ”

วิกรมหัวเราะ โคลงศีรษะไปมา

“อย่าประมาทกับแผลแค่นี้สิ ตั้งแต่ที่ผมถูกยิงหวิดดับวันนั้น ผมก็รู้ซึ้งสัจจธรรมข้อหนึ่งขึ้นมาล่ะ ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าชีวิตและร่างกายของเราแล้ว รีบไปหายามาทาหรือไปหาหมอก็ดีนะ ประชาสัมพันธ์อย่างคุณต้องใช้รูปร่างหน้าตาในการทำงาน เกิดมีแผลเป็นขึ้นมาจะหมดสวยกันพอดี อ้อ ช่วงนี้ผมเข้าๆ ออกๆ โรงพยาบาลบ่อยเลยทำให้รู้จักหมอเก่งๆ หลายคน ถ้าหนูอยากได้เบอร์ติดต่อคุณหมอท่านไหนก็ถามที่เลขาฯ ผมได้ทันทีเลยนะ”

ช่างเป็นผู้ใหญ่ที่มีน้ำใจดีจริงๆ แม้เธอจะไม่ได้ไปโรงพยาบาลตามที่เขาแนะนำ แต่ก็อดประทับใจไม่ได้ เพราะวิกรมมีบุคลิกที่ทำให้เธอนึกถึงคณินอยู่มาก เป็นผู้ใหญ่ที่มีเมตตาเหมือนกัน แต่คงเป็นความเมตตาที่ต่างไปจากภีมผู้เป็นบุตรชายอยู่โข เพราะรายนั้นชอบซุกซ่อนความเมตตาไว้ภายใต้เกราะอันแข็งกร้าวดุดัน จนบางทีณดาก็แอบอยากรู้ไม่ได้ว่า ในอดีตเขาต้องผ่านเรื่องอะไรมาบ้าง จึงได้สร้างเกราะหนามาห่อหุ้มขนาดนี้

มีทางไหนที่จะทำลายเกราะเหล่านั้นไหมนะ?

เดี๋ยวสิ ทำไมเธอต้องหาวิธีทำลายด้วยล่ะ ท่าจะเพี้ยนใหญ่แล้ว! หญิงสาวบ่นว่าตัวเองในใจ ก่อนจะตรงดิ่งไปทำความสะอาดแผล เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วกลับมาทำงานต่อ โดยยืมรองเท้าคัตชูสำรองอีกคู่จากเพื่อนพนักงานคนอื่นใช้ไปพลาง แต่ขึ้นชื่อว่าเป็นของที่ยืมมาแล้ว มันก็เลยสวมไม่พอดี เล็กกว่าเท้าของเธอจนรู้สึกอึดอัด เพราะอย่างนั้นเองเมื่อถึงเวลาพัก หญิงสาวจึงรีบไปงัดรองเท้าออกจากฝาท่อระบายน้ำ แต่ปัญหาคือ ดึงอย่างไรก็ดึงไม่ออก ในระหว่างที่กำลังกุมขมับอยู่นั่นเอง สหายทั้งสองก็โทรฯ มาหา คงจะเห็นว่าเธอตามไปที่โรงอาหารช้า

“ฉันยังดึงรองเท้าออกจากฝาท่อไม่ได้เลย แกกับนังจีจี้กินข้าวกันไปก่อนเลยก็ได้”

“อะไร ติดเข้าไปลึกขนาดนั้นเลยหรือ”

“น่าจะใช่ ฉันพยายามดึงเต็มแรงแล้ว แต่มันไม่ขยับ”

“โถวๆ สงสารจัง ไม่ได้กินข้าวล่ะสิเลยไม่มีแรง มาๆ มากินข้าวเติมพลังก่อนแล้วค่อยกลับไปดึงใหม่ เดี๋ยวฉันกับจีจี้จะไปช่วยแกด้วยอีกแรง”

พอท้องเริ่มอุทธรณ์ส่งเสียงจ๊อกๆ ณดาก็เริ่มเห็นด้วยกับคำแนะนำของเพื่อน เธอตัดสินใจรามือจากความพยายามอันล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า แล้วตรงไปรับประทานอาหารกับเพื่อนที่โรงอาหาร


นวตา




ณดามีแอบอยากทำลายเกราะนะเราอะ ตะกี้บอสเพิ่งจะขู่เปลื้องผ้าหล่อนอยู่เลยนะ คิคิ คิดอะไรกับบอสเหรอถึงอยากช่วย แหมๆ ว่าแต่ทำไงดีน้าา ดึงรองเท้าไม่ออกซะแล้ว กินให้อิ่มๆ แล้วกลับมาดึงใหม่นะลูก หรือใครมีวิธีดีๆ ช่วยบอกณดาด้วยจ้าา 555





สั่งหนังสือที่ลิงค์นี้ค่ะ จิ้ม


ADD FAV มุกลายเพชร นิยายลำดับที่ 3 ในซีรีส์ดวงใจเพชร 
ตามไปที่นี่เลยค่า----> จิ้ม


ซีรีย์พรหมลิขิต
ซีรีส์ชุดดวงใจเพชร


บ่วงบริมาส



ฝากกดถูกใจเพจเพื่อพูดคุย ติดตามข่าวสารจากนักเขียน ร่วมกิจกรรม รวมถึงเล่นเกมชิงหนังสือและของรางวัลมากมาย ด้วยนะคะ



ทวิตเตอร์นวตา ไปกดติดตามกันได้ค่ะ ----> https://twitter.com/NavataWriter
อินสตราแกรมนวตา ----> https://www.instagram.com/navata.write
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

462 ความคิดเห็น

  1. #290 YuyJomjun (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 10:36
    เด๋วบอสหามาให้ละมั้ง👞👠👡👢
    #290
    1
    • #290-1 น ว ต า(จากตอนที่ 46)
      4 กันยายน 2562 / 19:24
      บอสใจดีขนาดนั้นเลยเหรอ อ๊ายย
      #290-1
  2. #289 thitinan5555 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 09:27
    รอ ebook ค่าา
    #289
    1
    • #289-1 น ว ต า(จากตอนที่ 46)
      4 กันยายน 2562 / 19:23
      ใกล้มาแล้วไม่เกินวันสองวันนี้ สนพ.น่าจะอัพลงแล้วค่ะ
      #289-1
  3. #288 น ว ต า (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 09:14

    มาส่งบอสตอนใหมีค่า ไหนใครออ่านอยู่บ้างเอ่ย อีบุ๊คส์ใกล้จะมาละนะ ใครสายนี้ก็เตรียมรอโหลดได้เลยค่ะ

    #288
    0