รักฉบับร้าย (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 14 : บทที่ ๓ : พิสูจน์ความบริสุทธิ์ (๒)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,859
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 108 ครั้ง
    3 ส.ค. 62

 

บทที่ ๓ พิสูจน์ความบริสุทธิ์ (๒)


นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!

ณดาถึงกับผงะ เมื่ออารมณ์ดีๆ ของการเริ่มงานในเช้าวันใหม่ถูกทำลายกะทันหัน เมื่อ มธุรินหรือ มิ้นท์เพื่อนพนักงานอีกคนที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์นำซองจดหมายจ่าหน้าถึงเธอซองหนึ่งมาให้ เธอจินตนาการเพริศแพร้วว่าอาจจะเป็นจดหมายสารภาพรักจากหนุ่มที่ไหนสักคน แต่ที่ไหนได้ผิดคาดไปหมด เพราะมันไม่ใช่จดหมายรักแต่เป็นเช็คเงินสดอีกใบจากท่านประธานต่างหาก คราวนี้มาด้วยจำนวนเงินหลายหลักที่มากกว่าเดิมด้วย

แย่ที่สุด! นี่เขาคิดอะไรอยู่ ไม่เข้าใจสิ่งที่เธอบอกเลยหรืออย่างไร!

หญิงสาวคิดอย่างมีโมโห อยากจะปรี่ไปคุยกับเขาเสียเดี๋ยวนั้น แต่ภาระหน้าที่ดึงเธอไว้ก่อน เธอข่มใจปั้นยิ้มให้บริการลูกค้าของห้างทั้งวัน จนกระทั่งถึงเวลาเลิกงานจึงรีบขึ้นลิฟต์ตัวพิเศษตรงดิ่งไปหาท่านประธานเพื่อคืนเช็คทันที งานนี้ถึงจะโดนเพื่อนด่าว่าผิดคำพูดตัวเองที่ว่าจะไม่กลับไปหาเขาอีก เธอก็ยอม

โฮ่งๆ เธอพร้อมจะซ้อมเห่าและคลานสี่ขาไว้แล้ว ขอเพียงแต่ได้จัดการคนพูดไม่รู้เรื่องนี่หน่อยเถอะ หมาก็หมาสิเอ้า!


โชคยังดีที่เมื่อประชาสัมพันธ์สาวไปถึงประตูกระจกนิรภัย เธอก็พบกับไพบูลย์กำลังยืนสนทนากับผู้บริหารกลุ่มหนึ่งบนระเบียงทางเดินไม่ห่างจากประตูพอดี เธอจำได้ว่าหนึ่งในผู้บริหารกลุ่มนั้นคือ ผู้ใหญ่ใจดีที่เคยช่วยเธอคว้าพานไว้ตอนงานเปิดตัวนั่นเอง ตอนถ่ายรูปเขาคงจะยืนอยู่ใกล้ประธานคณินมาก จึงได้รับบาดเจ็บหนักใช่เล่นเพราะจนป่านนี้ยังต้องใช้ไม้ค้ำเข้าเฝือกแขนขาซ้ายอยู่ ครั้นพอเลขานุการหนุ่มใหญ่สังเกตเห็นประชาสัมพันธ์สาวซึ่งยืนหน้าบึ้งอยู่นอกประตู เขาก็หันไปพูดอะไรกับกลุ่มผู้บริหารอีกสองสามคำ แล้วจึงยกมือไหว้ลา พอเหล่าผู้บริหารแยกย้ายกลับไปยังห้องทำงานตัวเอง เขาจึงเดินตรงมาหาคนที่รออยู่

“มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ”

มีสิ...มีมากด้วย!

ณดาอยากจะกรีดร้องใส่เขาเสียเดี๋ยวนี้ แต่นึกขึ้นได้ว่าเขาคงไม่ใช่คนต้นคิด คงแค่ทำตามคำสั่งเจ้านายเท่านั้น หากเธอจะจัดการคงต้องจัดการที่โต้โผใหญ่ เธอยกเช็คเงินสดขึ้นแสดงด้วยท่าทีเคืองๆ

“ฉันมาพบท่านประธานค่ะ อยากจะคุยเรื่องนี้”

“ท่านประธานไม่อยู่ครับ ออกไปทำธุระข้างนอก ยังไม่ทราบว่าจะกลับเข้ามาเมื่อไร”

เธอไม่รู้ว่า สิ่งที่ไพบูลย์พูดเป็นเรื่องจริงหรือแค่ข้ออ้าง แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยืนยันที่จะไม่กลับไปง่ายๆ วันนี้เธอต้องพบเขาให้ได้

“ถ้าอย่างนั้นฉันจะอยู่รอค่ะ ฉันต้องคืนเช็คให้เขา”

“ผมก็แจ้งไปแล้วนี่ครับว่า ยังไม่ทราบเลยว่าท่านจะเข้ามากี่โมง คุณจะเสียเวลารอเปล่าๆ นะ ถ้าคุณอยากจะคืนเช็ค คุณฝากเช็คไว้ที่ผมก็ได้”

“ไม่ค่ะ ถ้าฉันคืนเช็คโดยฝากคุณไปแบบนี้ พนันเลยว่าคราวหน้าเช็คใบใหม่ก็จะกลับมาอีก ฉันต้องคุยกับท่านประธานให้รู้เรื่องเพื่อจบปัญหานี้ค่ะ ต่อให้ต้องรอนานแค่ไหน ฉันก็จะรอ”

พอเห็นท่าทีขึงขังของอีกฝ่ายแล้ว ไพบูลย์ก็ถอนหายใจ ในเมื่อยืนยันปักหลักเสียขนาดนี้ เขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเชิญหญิงสาวมานั่งรอในห้อง

ห้องทำงานของภีมยังดูเหมือนเดิมกับเมื่อวาน เป็นระเบียบเรียบร้อยทุกกระเบียดนิ้ว ที่จะต่างออกไปหน่อยก็ตรงที่บนโต๊ะมีกองแฟ้มเอกสารเพิ่มเข้ามา

“นั่งรอตรงโซฟาก่อนนะครับ อย่าเดินเพ่นพ่านหรือแตะต้องอะไรในห้อง”

ไพบูลย์นำเครื่องดื่มและของว่างมาให้ แต่ยังไม่วายกำชับเธออีก อย่างกับว่าเธอเป็นเด็กๆ ที่พร้อมจะวิ่งเล่นหรือทำเรื่องซุกซนอย่างนั้นล่ะ

“ฉันอายุ 26 ไม่ใช่ 6 ขวบ เพราะฉะนั้นฉันไม่วิ่งเล่นในห้องทำงานใครหรอกค่ะ สบายใจได้”

ไพบูลย์ยิ้มขำ ดูท่าเธอคงจะอารมณ์เสียมาก ไม่ใช่แค่ตั้งแง่กับท่านประธานเท่านั้น แต่ตอนนี้ยังลามมาถึงเขาด้วยสิ

“ผมดีใจนะที่ได้ฟังอย่างนั้น เพราะท่านประธานไม่ชอบให้ใครยุ่งกับข้าวของของท่านเสียด้วยสิ”

พอพูดเสร็จแล้วก็เดินออกไปจากห้อง ทิ้งให้เธอนั่งอยู่เพียงลำพังพร้อมกับความสงสัยที่ตีรวน ว่าจะหักห้ามใจไว้ไม่ให้เผือกแล้วเชียว แต่พอไพบูลย์พูดย้ำอย่างนั้นก็ทำให้เธอเริ่มอยากรู้แล้วว่า ภีมซ่อนอะไรไว้ในห้องทำงานหรือเปล่า จึงได้หวงแหนนัก หรือว่า...จะเป็นห้องลับที่นังเจนพูดถึง!

พอนึกถึงเรื่องที่เพื่อนล้อกันเมื่อวานแล้วก็พาลให้หน้าร้อนผ่าวขึ้นมา เธอรู้ว่าตัวเองไม่ควรจะบ้าจี้ตามจินตนาการของเพื่อน แต่เธอก็ห้ามใจตัวเองไม่ได้ หลังจากรับประทานมาการองหวานเจี๊ยบคู่กับการดื่มน้ำชาจนหมดแก้ว ร่างบอบบางก็ผุดลุกขึ้นจากโซฟา แล้วเดินไปมาในห้อง ทำทีเหมือนยืดเส้นยืดสาย แต่ที่จริงแล้วสายตากำลังสอดส่ายหาความผิดปกติทุกตารางนิ้ว เธอไม่ได้วิ่งเล่น แต่กำลังสืบค้นสิ่งน่าสงสัยอยู่ เพราะฉะนั้นจะมาว่าเธอไม่ได้หรอกนะ

ทว่าหลังจากสำรวจรอบห้องอยู่พักใหญ่ เธอก็ไม่พบอะไรที่ผิดแปลกอยู่ดี ไม่มีห้องลับเริงสวาท ไม่มีอะไรอย่างที่สหายจินตนาการทั้งนั้น แล้วสิ่งที่เธอจินตนาการถึงก่อนหน้านี้ล่ะ มีอยู่จริงหรือเปล่า จนป่านนี้เธอก็ยังเก็บความสงสัยเรื่องการตายของประธานคณินอยู่เลย ชายที่ถูกตำรวจจับไปเป็นแค่แพะ มีผู้บงการอื่นอยู่เบื้องหลังการฆาตกรรมอย่างเหี้ยมโหดและอุกอาจครั้งนี้อย่างที่คนเขาพูดกันให้จริงหรือไม่

ภีมเป็นผู้ฆ่าบิดาแท้ๆ ของเขาเองหรือเปล่า

ณดาหยุดฝีเท้าที่ผนังปูนเปลือย จ้องมองผีเสื้อหลากสีงดงามซึ่งถูกสตาฟไว้ในกรอบสี่เหลี่ยมแขวนประดับไว้บนผนัง ผีเสื้อที่น่าสงสารเหล่านี้เคยมีชีวิตมาก่อน โบยบินอย่างอิสระสร้างสีสันให้กับโลกใบนี้ มีใครบางคนพรากชีวิตของพวกมันมาอย่างโหดร้ายเพื่อผลประโยชน์ เพื่อความสุขของตัวเองอย่างเห็นแก่ตัวหรือเปล่านะ

งานวันนั้นภีมทำตัวมีพิรุธหลายอย่าง ต่อให้เธอปิดตาข้างหนึ่ง เธอยังรู้ได้เลย มันมีอะไรไม่ชอบมาพากลจริงๆ ก็เหมือนกับการสันนิษฐานต่างๆ นาๆ ของเหล่าพนักงานและคนในโลกโซเชี่ยลนั่นละ มีทฤษฎีความเชื่อมโยงที่สามารถเป็นไปได้หลายทฤษฎีที่บ่งบอกว่าเขาเป็นฆาตกรตัวจริง ก็ไม่รู้ทำไมตำรวจจึงไม่ลองสืบค้นจากทฤษฎีเหล่านั้นบ้าง หรือลองแล้วพยานหลักฐานไม่พอก็ไม่ทราบ จึงได้ปล่อยให้ฆาตกรตัวจริงลอยนวลอย่างนี้

แต่เขาช่วยชีวิตเธอไว้เลยนะ ทำไมเธอจึงสงสัยเขาล่ะ คนที่ช่วยชีวิตคนอื่นได้ จะมีจิตใจฆ่าคนได้อย่างไร?

ความคิดด้านดีเข้าต่อสู้ แต่ก็เพียงไม่นานก่อนที่จะถูกความคิดด้านร้ายโจมตีร่วงด้วยคำตอบที่ว่า ของแบบนี้มันเสแสร้งแกล้งทำกันได้ ไม่เคยดูในภาพยนตร์หรือละครสืบสวนหรืออย่างไร ฆาตกรมักเป็นคนใกล้ตัวและเสแสร้งได้แนบเนียนที่สุด และคนหล่อแต่เหี้ยมโหดก็มีอยู่มากมายนัก เธอเคยเห็นฆาตกรหน้าตาดีๆ ลงข่าวหน้าหนึ่งออกจะบ่อย เพราะฉะนั้นเธอไม่ควรจะประมาทกับผู้ชายคนนี้เด็ดขาด ต้องระวังให้มาก และหากเป็นไปได้เธอก็อยากจะพิสูจน์ความจริงให้หายแคลงใจเสียที


นวตา


ความโคนันก็มาค่ะ บอสจะเป็นฆาตกรจริงๆ หรือเปล่าน้า และณดาจะคืนเช็คให้นางสำเร็จมั้ย หรือจะต้องถูกเข้าใจผิดไปจนวันตาย 5555 เชิญคุณลงทัณฑ์บัญชา จนสมอุราจาสาแก่ใจ~ อย่าลืมมาติดตามกันต่อนะคะ





ADD FAV มุกลายเพชร นิยายลำดับที่ 3 ในซีรีส์ดวงใจเพชร 
ตามไปที่นี่เลยค่า----> จิ้ม


ซีรีย์พรหมลิขิต
ซีรีส์ชุดดวงใจเพชร


บ่วงบริมาส



ฝากกดถูกใจเพจเพื่อพูดคุย ติดตามข่าวสารจากนักเขียน ร่วมกิจกรรม รวมถึงเล่นเกมชิงหนังสือและของรางวัลมากมาย ด้วยนะคะ



ทวิตเตอร์นวตา ไปกดติดตามกันได้ค่ะ ----> https://twitter.com/NavataWriter
อินสตราแกรมนวตา ----> https://www.instagram.com/navata.writer/

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 108 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

462 ความคิดเห็น

  1. #69 daynim (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 22:24
    มารอบอสเป็นเพื่อนณดาค่ะ
    #69
    1
    • #69-1 น ว ต า(จากตอนที่ 14)
      4 สิงหาคม 2562 / 03:22
      อย่าเด่นเพ่นพ่านน้าา นั่งรอดีๆ เดี๋ยวบอสดุเอา อิอิ
      #69-1
  2. #68 น ว ต า (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 20:07

    มาส่งบอสกับณดาตอนใหม่ค่า ความโคนันก็มาา

    #68
    0
  3. #67 daynim (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 11:33
    รอบอสสสส
    #67
    1
    • #67-1 น ว ต า(จากตอนที่ 14)
      3 สิงหาคม 2562 / 12:16
      มานั่งรอก่อนค่า
      #67-1