รักฉบับร้าย (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 1 : บทนำ (๑/๒)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,846
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 107 ครั้ง
    26 ม.ค. 63







เห็นผีเสื้อนั่นไหม...

มีคนเคยกล่าวไว้ว่า เพียงผีเสื้อขยับปีก ก็อาจก่อให้เกิดพายุในอีกซีกโลกได้

พายุ...ที่นำมาซึ่งจุดแสงแห่งความหวังและความรักอันหวานซ่านท่ามกลางความมืดมิด

นวตา

 


บทนำ

คุณเคยรู้สึก ช็อกมาก่อนหรือเปล่า เวลาที่คนเราตกใจกับเรื่องอะไรสักอย่างที่สุดในชีวิต มันจะเข้าสู่สภาวะช็อกไปชั่วขณะโดยอัตโนมัติ ร่างกายเย็นเฉียบ แข็งทื่อ สมองว่างเปล่าขาวโพลนไม่รับรู้และไม่สั่งการอะไรทั้งสิ้น ณดาเพิ่งเคยสัมผัสความรู้สึกนี้เป็นครั้งแรก เป็นความรู้สึกที่แปลกใหม่ดี แต่ในขณะเดียวกันเธอกลับไม่รู้ยินดีที่จะได้เป็นแขกของไอ้ความ ช็อกนี้เลยสักนิด เพราะมันทำให้เธอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนโง่เง่า แม้จิตใต้สำนึกจะสั่งให้รีบขยับหรือวิ่งหนีไปเสีย แต่แขนและขาของเธอกลับทรยศไม่ยอมทำตามเสียอย่างนั้น ได้แต่ยืนเบื้อใบ้อยู่กับที่ ทั้งๆ ที่ริมฝีปากอ้าค้าง ดวงตาเบิกโพลง ตกใจสุดขีดกับเหตุการณ์ตรงหน้า

เธอกำลังจะตายงั้นหรือ!

 

งานพิธีเปิดตัวห้างสรรพสินค้า เซีย คิงดอมส์สาขาใหม่ เป็นไปอย่างยิ่งใหญ่และอลังการสมสโลแกน ‘Civilization’ ความศิวิไลซ์ของมนุษยชาติอย่างแท้จริง อาคารรูปปีกนกสีขาวสูง 7 ชั้นซึ่งถูกปลูกสร้างลงบนพื้นที่หลายสิบไร่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาดูงดงามเป็นพิเศษ เพราะถูกตกแต่งประดับประดาอย่างเก๋ไก๋ด้วยไฟ LED หลากสีสัน บ่อน้ำพุซึ่งขนานยาวไปกับแนวถนนด้านหน้ากำลังจัดแสดงโชว์น้ำพุเต้นระบำอย่างน่าตื่นตาตื่นใจ พรมสีทองปูลาดอย่างดีตั้งแต่บริเวณถนนด้านหน้าไปจนถึงประตูทางเข้า นำพาบรรดาแขกเหรื่อซึ่งประกอบไปด้วยดารา เซเล็ป สื่อมวลชน และคนดังจากหลายแวดวง เข้าสู่งานอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง

ภายใต้หลังคาโดมแก้วบริเวณโถงชั้น 1 เวทีตั้งตระหง่านอยู่ ข้างบนนั้นมีการแสดงต่างๆ คอยให้ความบันเทิงแก่ผู้ร่วมงานอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็นวงดนตรีออเครสต้า มายากล เต้นรำ กายกรรม บัลเล่ต์ และอื่นๆ อีกมากมาย หากแต่หัวใจสำคัญไม่ได้อยู่ที่การแสดงเหล่านี้ แต่อยู่ที่งานพิธีเปิดซึ่ง คณินท่านประธานของห้างกำลังจะทำการตัดริบบิ้นในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าต่างหาก

 “ใกล้ได้เวลาแล้ว คุณณดาอยู่ที่ไหน คุณณดา!” เสียงดุๆ ของผู้จัดการห้างทำให้หญิงสาวในชุดกระโปรงยูนิฟอร์มสีดำซึ่งกำลังตื่นตาตื่นใจกับการแสดงและง่วนกับการถ่ายคลิปวิดิโออยู่ข้างเวทีนั้นสะดุ้งเฮือก เมื่อเห็นผู้จัดการหน้าโหดกำลังสอดส่ายสายตาหาตัวเธออยู่ เธอก็รีบกระโดดแผล็วออกมาจากทีมสตาฟ พร้อมชูมือชูไม้แสดงตัวทันที

“ค่ะ อยู่นี่ค่ะ!

“ไม่รู้จักเวล่ำเวลา มันใช่เวลาจะมาชมการแสดงอย่างเพลิดเพลินไหม คุณได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่สำคัญนะ คุณณดา ถ้าไม่อยากทำให้แผนกของคุณต้องขายหน้า ก็รีบเก็บโทรศัพท์มือถือแล้วไปเตรียมตัว ผมประสานงานกับเลขาฯ ท่านประธานแล้ว ท่านกำลังจะลงมาจากออฟฟิศภายในสิบห้านาทีนี้!

พอได้ยินว่า สิบห้านาทีดวงหน้าหวานๆ ของสาวเจ้าก็เหวอไปชั่วขณะ เธอแน่ใจว่าตนจำกำหนดการไม่ผิด เห็นว่ายังมีเวลาเหลืออีกมากพอสมควร จึงใช้เวลาหย่อนใจดูโน่นดูนี่เพื่อให้คลายความตื่นเต้น แต่จู่ๆ ผู้จัดการก็บอกว่าท่านประธานจะมาถึงงานในอีกไม่กี่นาทีเสียอย่างนั้น

“กำหนดเวลาเปิดงานไม่ใช่ตอนสิบโมงสิบนาทีหรือคะ”

“เขาเปลี่ยนเป็นเก้าโมงเก้านาทีแล้ว ไม่อัพเดตเลยนะคุณ หึ! เพราะอย่างนี้ไงผมถึงได้บอกหัวหน้าคุณว่า อย่ามอบหมายให้เด็กมารับงานสำคัญแบบนี้ ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย”

 “ขอโทษค่ะ”

หญิงสาวจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ายกมือไหว้ขอโทษขอโพยผู้จัดการไปกี่ครั้งแล้ว ต่อเมื่ออีกฝ่ายเทศนายาวยืดจนพอใจนั่นละ ผู้จัดการหน้าโหดจึงโบกไม้โบกมือให้เธอไปทำหน้าที่ของตัวเองได้เสียที ก็ไม่รู้ว่าใครกันแน่ที่ไม่รู้จัก เวล่ำเวลาของจริง

เฮ้อ มันช่วยไม่ได้นี่นาเธอถูกหมอบมายให้รับงานนี้ เพราะเหมือนฝันผู้จัดการแผนกประชาสัมพันธ์ หัวหน้าของเธอเกิดป่วยเป็นอีสุกอีใสช่วงก่อนพิธีไม่กี่วันพอดี จึงได้มอบหมายงานนี้ให้เธอแทน แม้จะไม่ได้พึงใจกันเป็นพิเศษ แต่หัวหน้าก็รู้ดีว่า เธอเป็นคนเดียวที่ไว้ใจให้ทำงานสำคัญนี้ได้

เมื่อหลุดพ้นจากเจ้ากรรมนายเวรคนช่างบ่นแล้ว ณดาจึงมีเวลาเตรียมตัวเสียที เธอล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าถือหยิบเอากระจกพับบานเล็กขึ้นมาส่องความเรียบร้อยของตนเอง เงาสะท้อนของหญิงสาวคนหนึ่งมองตอบกลับมาเป็นหญิงสาวคนเดิมกับที่เธอมองเห็นทุกๆ เช้า เพียงแต่วันนี้ดูโดดเด่นเป็นพิเศษด้วยเครื่องสำอางซึ่งประทินไว้อย่างดีด้วยฝีมือการแต่งตัวและแต่งหน้าแบบมืออาชีพจาก จีจี้เพื่อนสาวประเภทสองร่างยักษ์ ซึ่งทำงานอยู่ในแผนกเครื่องสำอาง

ฉันจะทำให้แกปั๊วะที่สุดในงาน!’

เธอรู้ว่าจีจี้หวังดีเพราะเธออุตส่าห์ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ ถือพานวางกรรไกรเพื่อให้ท่านประธานตัดริบบิ้นเปิดงาน แต่ก็ไม่รู้ว่าจะ ปั๊วะจริงหรือเปล่า เพราะเธอไม่ชินกับการแต่งหน้าจัดเต็มเช่นนี้สักเท่าไร ดวงตากลมโตเป็นประกายสดใสล้อมกรอบด้วยแพขนตางอนงามกรีดทับด้วยอายไลน์เนอร์ทำให้แลดูสวยเด้งมากขึ้นไปอีก คิ้วเรียวถูกวาดเป็นทรงระบายสีน้ำตาลอ่อนสมกับเป็นมงกุฎของใบหน้า พวงแก้มขาวนวลที่ปกติจะเนียนใสถูกแต้มให้มีเลือดฝาดด้วยบลัชออนสีชมพูอมส้มจางๆ ดูรับกันดีกับริมฝีปากรูปกระจับซึ่งเคลือบลิปสติกในโทนสีหวานแบบเดียวกัน

จะไหวหรือเปล่าน๊อ...ณดามองตัวเองในกระจก เมื่อเช้า นังเจน เพื่อนสนิทของเธออีกคนซึ่งทำงานอยู่แผนกชุดชั้นในสตรีช่วยดูเรื่องการแต่งกายให้เธอบ้างแล้ว แต่เธอก็อดกังวลไม่ได้ ต้องสำรวจซ้ำอีกรอบ

หญิงสาวใช้นิ้วมือแตะเช็กสภาพทรงผม ปลายเส้นผมยาวสลวยถูกม้วนเก็บในถุงตาข่ายติดริบบิ้นบริเวณหลังต้นคออย่างเรียบร้อย เช่นเดียวกับเครื่องแต่งกายที่แม้จะเป็นยูนิฟอร์มซึ่งเธอสวมใส่อยู่ทุกวันในฐานะพนักงานประจำเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์อยู่แล้ว แต่เนื่องในโอกาสสำคัญเธอก็ได้รีดมันเสียเนี้ยบกริบเป็นพิเศษ ทั้งกระโปรงทรงสอบ เสื้อเชิ้ตสีขาวซึ่งใส่ไว้ด้านในทับด้วยเสื้อกั๊กสีดำ และโบว์สีเดียวกัน ล้วนต่างไม่มีแม้แต่รอยยับสักจุดเดียว ส่วนรองเท้าคัตชูที่สวมอยู่นี้ เธอก็อุตส่าห์ตื่นมาตั้งแต่ตีห้าเพื่อขัดถูมันจนเงาวับยิ่งกว่ารองเท้าใหม่เสียอีก ทั้งหมดนี้เพื่อให้เกียรติหน้าที่ที่ตนได้รับมอบหมาย หากไม่นับเรื่องที่จู่ๆ กำหนดเวลาเกิดเปลี่ยนกะทันหันและไม่มีใครแจ้งให้เธอทราบ ก็นับว่าเธอเตรียมตัวมาอย่างพร้อมที่สุดสำหรับงานวันนี้แล้ว

เมื่อตรวจสอบความเรียบร้อยของตนเองแล้ว เธอจึงไปตรวจสอบข้าวของซึ่งต้องใช้ในพิธีเปิดอีกรอบ ก่อนไปยืนแสตนด์บายกับทีมสตาฟบริเวณข้างเวทีเพื่อรอท่านประธาน รอได้สักพักการแสดงบนเวทีก็ยุติลง เช่นเดียวกับเสียงพูดคุยเซ็งแซ่ของแขกเหรื่อที่เบาลงจนกลายเป็นความเงียบงันกะทันหัน เมื่อขบวนของใครบางคนเพิ่งเดินมามาถึง

ท่านประธานมาแล้วหรือ...นั่นเป็นความคิดแรกที่ผุดวาบขึ้นมา แต่ก็แปลก เพราะหากท่านประธานมาถึง ทุกคนคงมีสีหน้าชื่นบานกว่านี้ แต่นี่ทำหน้าหวาดกลัวกันเหลือเกิน บรรยากาศที่เคยสว่างไสวเย็นเยือกมืดหม่นขึ้นมาเสียเฉยๆ ราวกับใครกำลังไล่ปิดไฟห้าง พนักงานหลายคนต่างก็ก้มหน้ามองปลายเท้าตัวเองเสียอย่างนั้น และก็เป็นอย่างที่ณดาสันนิษฐานเมื่อเพื่อนพนักงานกระซิบกระซาบบอกถึงสัญญาณอันตราย

“รหัส S ทุกคนเตรียมเข้าประจำที่!

รหัส S เป็นรหัสที่น่ากลัวที่สุดของเหล่าพนักงานก็ว่าได้ เพราะมันคือรหัสเรียกขานการปรากฏตัวของมนุษย์...ไม่สิ ของปิศาจร้ายสุดซาดิสม์แห่งห้างเซีย คิงดอมส์

 ปิศาจนามว่า ภีม สิทธิอนันต์บุตรชายคนเดียวของประธานคณิน สิทธิอนันนต์

พนักงานต่างก้มศีรษะลงต่ำ หลีกทางให้กับผู้มาใหม่ ชายหนุ่มร่างสูงสง่าคนหนึ่งก้าวฉับๆ อยู่หน้าสุดของขบวน เขาสวมสูทสีดำสุภาพ เส้นผมดกดำถูกหวีเสยขึ้นเผยให้เห็นใบหน้าคมคายกระจ่างชัดสู่สายตา หากมีใครกล้ามองเขาตรงๆ ละก็ คงได้มีตะลึงงันบ้างละ โชคร้ายที่ไม่มีใครกล้า ณดาก็เช่นกัน แม้ลึกๆ เธออยากจะเงยหน้ามองดูให้เต็มตาว่าเขาหล่อเหลาเพียงใด แต่เนื่องจากเพื่อนร่วมงานต่างพูดถึงกิตติศัพท์ของเขาในแง่ร้ายมาเยอะ ได้ยินว่า เขาไม่ชอบให้ใครมองหน้าด้วย และหากผู้ใดหาญกล้าก็จะโดนคำสาป หรือโดนเฉดหัวออกไปทันที เธอไม่กลัวเรื่องคำสาปอะไรนั่นหรอก แต่กลัวอย่างหลังมากกว่า งานสมัยนี้หากันได้ง่ายๆ เสียเมื่อไร อย่างไรเธอก็ต้องรักษางานของตัวเองเอาไว้ให้ได้ ไม่อยากจะเสี่ยงทำอะไรให้ บอสขุ่นข้องหมองใจอะไรทั้งนั้น ทว่าความตั้งใจของเธอมีอันต้องสั่นคลอน เมื่อชายหนุ่มเดินไปนั่งบนเก้าอี้ซึ่งไม่ใช่ที่ๆ ทีมสตาฟจัดไว้ให้

“แบบนี้ก็แย่น่ะสิผิดคิวหมด ท่านต้องนั่งบนโซฟาหลุยส์ข้างท่านประธานนะ ใครก็ได้ไปกระซิบนำเรียนท่านให้ย้ายที่ที”

ทีมสตาฟต่างพากันวุ่นวายกันใหญ่ที่เห็นว่าที่ทางผิดไปจากความตั้งใจเดิม ส่วนตัวแล้วณดาไม่คิดว่ามันเป็นปัญหาเพราะคิวต่างๆ ย่อมเปลี่ยนแปลงไปตามสถานการณ์ได้ แต่คนอื่นกลับไม่คิดเช่นนั้นยืนยันว่าทุกอย่างถูกเซ็ตไว้ลงตัวหมดแล้ว และการที่คุณเอส ไม่สิ คุณภีมไปนั่งห่างคนละโยชน์กับท่านประธานเป็นการไม่เหมาะสมต่อภาพลักษณ์ จึงต้องหาใครสักคนไปช่วยนำเรียนท่านให้ย้ายที่นั่งก่อนพิธีการจะเริ่ม แต่ก็ไม่มีใครรับอาสา ได้แต่เกี่ยงกันไปมา แม้แต่คนที่เหมาะจะรับหน้าที่นี้ที่สุดอย่างผู้จัดการหน้าโหดก็ยังขอตัว อ้างว่าต้องไปเตรียมตัวรับท่านประธาน หน้าที่เอาคอไปขึ้นเขียงเซ่นสังเวยปิศาจจึงตกเป็นของคนที่อาวุโสน้อยสุดและพยายามทำตัวสงบเสงี่ยมที่สุดอย่างณดานั่นเอง

“คุณณดา ผมมอบหมายให้คุณไปนำเรียนคุณภีมเรื่องที่นั่ง!

หญิงสาวหน้าเหลอหลา ชี้นิ้วมาที่ตัวเอง

“หา! ฉันหรือคะ!

“ก็ใช่น่ะสิ ถ้าไม่ใช่คุณจะเป็นใครละ จะให้ผมทำหรือไง ผมต้องไปต้อนรับท่านประธานนะ นี่จวนจะได้เวลาแล้วด้วย”

“เอ่อ...แต่ว่า...”

“ไม่มีแต่ คุณคิดว่างานนี้เป็นเรื่องเล่นๆ หรือไง ถ้ามีอะไรผิดพลาดขึ้นมาคุณรับผิดชอบไหวไหม ไปจัดการให้เรียบร้อยเดี๋ยวนี้!

พอถูกจี้อย่างนั้น ณดาจึงไม่มีทางเลือกอื่น ได้แต่ก้มหน้างุดๆ เดินกุมพานสีทองในมือตรงเข้าไปหาขบวนผู้ติดตาม ราวกับว่าการถืออะไรสักอย่างไว้ในมือจะช่วยเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจเธอได้ เธอตั้งใจจะแจ้งกับเลขานุการเพื่อให้ไปนำเรียนเจ้านายต่อ แต่เรื่องมันชักยากก็ตรงที่ว่าเลขานุการคนเก่าของเขาเพิ่งจะลาออกไป และตอนนี้เขาก็ยังหาเลขานุการที่ถูกใจคนใหม่ไม่ได้ ซึ่งก็แปลอีกนัยว่า ตอนนี้เขาไม่มีเลขานุการที่จะฝากข้อความได้แล้วนั่นละ ครั้นพอจะฝากผ่านผู้ติดตามคนอื่น ทุกคนก็พากันหวาดเกรงกันหมด ไม่มีใครยอมรับฝากสักราย ลงท้ายณดาจึงต้องกลั้นใจ เป็นฝ่ายเดินไปหาเขาเพื่อนำเรียนเอง

ความรู้สึกนี้เหมือนตัวเองกำลังถูกส่งตัวไปบูชายัญยังไงยังงั้น!

“ขออนุญาตค่ะ คือว่า...”

ณดาเดินค้อมตัวเข้าไปหาอีกฝ่ายอย่างนอบน้อม ตั้งมั่นว่า จะไม่เงยหน้าขึ้นมองหน้าเขาโดยไม่จำเป็น แต่ก็ลืมตัวไปชั่วขณะเพราะคนที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หยุดเธอไว้ด้วยคำสั่งบางอย่าง โดยไม่ได้หันหน้ามามองด้วยซ้ำ ราวกับรู้อยู่แล้วว่าเธอจะมาแจ้งเรื่องอะไร

“กลับไปที่ของคุณเสีย”

เป็นคำสั่งเย็นเยือกน่าเกรงขามซึ่งเธอไม่ได้เตรียมใจมาก่อนเลยจนเผลอเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายอย่างมีคำถาม จริงอยู่ที่เธอเคยพบเจ้านายท่านนี้มาบ้างแล้ว เวลาที่เขาเดินตรวจตราตามแผนกต่างๆ ในห้างสาขาเก่าฯ แต่ด้วยกิตติศัพท์อันน่ากลัวทำให้เธอไม่กล้ามองหน้าเขาตรงๆ เสียที นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้มองเห็นใบหน้าของเขาแบบชัดๆ และเธอไม่เสียใจเลยที่ทำอย่างนั้นเพราะภาพที่เธอเห็นคุ้มค่ากับการจ้องมองเหลือเกิน

กรอบหน้าได้รูป จมูกโด่งเป็นสัน กับสันกรามที่ชัดเจนทำให้เครื่องหน้าของเขาดูแข็งแกร่งสมชายชาตรี แต่มันก็ไม่ดุดันจนเกินไปเพราะมีแนวคิ้วที่เข้มกำลังดี สอดรับกันอย่างละมุนด้วยริมฝีปากบางสีแดงธรรมชาติ และที่เธอชอบที่สุดคงจะเป็นนัยน์ตาคมกริบสีน้ำมันดิบราวกับพญานักล่าคู่นั้น

ละ...หล่อเฉียบมาก!

ไม่สิ คำว่าหล่อยังน้อยไป ที่ผ่านมาเธอเคยเห็นคนหล่อมามากมายนับไม่ถ้วน แต่ไม่มีใครเลยที่จะสะกดสายตาของเธอได้ขนาดนี้ นี่สินะความงามขนาดบัลลังก์นรกยังต้องสั่นสะเทือน

หัวใจของหญิงสาวเต้นตึกตัก...ตึกตัก ตกอยู่ในภวังค์ไปชั่วขณะ

หากเขาเป็นปิศาจก็คงเป็นราชาปิศาจที่รูปงามที่สุด เท่าที่โลกใบนี้จะเสกสรรปั้นแต่งออกมาได้แน่


นวตา



ณดาจะมัวแต่ตะลึงแลลานอีกนานมั้ย ใจเย็นๆ นะลูกสาวว เก็บอาการสำรวมนิดหนึ่ง เช็ดน้ำลายด้วย เพราะเดี๋ยวผู้เขาตกใจหนีเตลิดไปไม่รู้ด้วยนะ เธอจะทำภารกิจเทียบเชิญปิศาจได้สำเร็จหรือเปล่า มาเอาใจช่วย
เอาละ คุยกันสักนิด ยินดีต้อนรับมาดามทุกครั้งอีกครั้งนะคะ มาพบกันอีกแล้ว คราวนี้นวตามีผลงานใหม่ "รักฉบับร้าย" มาฝาก นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายในโปรเจ็คใหม่ของสนพ.สถาพรนะคะ ตีพิมพ์กับสนพ.พิมพ์คำ ประมาณเดือนกันยา 62 ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของซีรีส์ของนวตาเดิมแต่อย่างใดเน้อ โปรเจ็คนี้เขียนร่วมกับนักเขียนอีกสองท่านค่ะ แบ่งกันเขียนคนละเล่ม ยังไงก็เตรียมหยอดกระปุกรออุดหนุนกันด้วยนะ เป็นงานร่วมชิ้นแรก แนวสบายๆ ไม่หนักหน่วงมาก (มั้ง) เป็นครั้งแรกที่ทำงานแบบโปรเจ็ค อาจจะยังไม่โปรเฟสชั่นแนลมากนัก เพราะเป็นมือใหม่ที่สุดในทีมโปรเจ็คนี้ แต่จะตั้งใจเขียนให้เต็มที่ดีที่สุดเลยค่ะ ^^ พยายามยิ่งยวดที่จะตบๆ ให้เนียนกลมกลืนกับเรื่องอื่นในเซ็ตจะได้ไม่โดดแปลกมากไปด้วย  เรื่องนี้จำนวนบทไม่เยอะ แต่ละบทมีจำนวนหน้าเยอะ ฉะนั้นจะทยอยอัพเป็นพาร์ทเช่นเดิม ยังไงก็ฝากสนับสนุน "คุณภีม" ไว้ในอ้อมใจอีกคนเนอะ รับรองว่าเฮียคนนี้แซ่บซี๊ดสายเอส ช่าง "ดุ" จนต้องร้องขอชีวิต~ ฮี่ๆๆ

----------
ADD FAV มุกลายเพชร นิยายลำดับที่ 3 ในซีรีส์ดวงใจเพชร 
ตามไปที่นี่เลยค่า----> จิ้ม


ซีรีย์พรหมลิขิต
ซีรีส์ชุดดวงใจเพชร


บ่วงบริมาส



ฝากกดถูกใจเพจเพื่อพูดคุย ติดตามข่าวสารจากนักเขียน ร่วมกิจกรรม รวมถึงเล่นเกมชิงหนังสือและของรางวัลมากมาย ด้วยนะคะ



ทวิตเตอร์นวตา ไปกดติดตามกันได้ค่ะ ----> https://twitter.com/NavataWriter
อินสตราแกรมนวตา ----> https://www.instagram.com/navata.writer/


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 107 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

462 ความคิดเห็น

  1. #12 nantiyakris (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 00:09
    หนาเท่าคุณพัชรดนัยมั้ยคะ

    #กำตังค์
    #12
    1
    • #12-1 น ว ต า(จากตอนที่ 1)
      21 กรกฎาคม 2562 / 00:18
      เอ...ณ ตอนนี้ต้นฉบับยังไม่จบ แต่คิดว่าไม่ถึงค่ะ น่าจะหนาราวๆ หนูพราว ดวงใจไพลินนะ ไม่เกิน 600 หน้า
      #12-1
  2. #11 nantiyakris (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 13:14
    บอสสสมาเเล้วววสมาสักทีฮือออออออ😂😂😂????????
    #11
    1
    • #11-1 น ว ต า(จากตอนที่ 1)
      20 กรกฎาคม 2562 / 21:25
      สิ้นสุดการรอคอยค่า จะพยายามมาอัพให้สม่ำเสมอเนอะ ฝากเอ็นดูบอสด้วย ถึงนางจะฟอร์มเยอะหน่อยก็ตามม
      #11-1
  3. #10 ictsunanthadaw (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 13:03
    มาแล้ววว
    #10
    1
    • #10-1 น ว ต า(จากตอนที่ 1)
      20 กรกฎาคม 2562 / 21:24
      มาตามนัดเป๊ะๆ
      #10-1
  4. #9 น ว ต า (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 13:03

    มาส่งบอสสายเอสตอนแรกแล้วน้าา มาเอาใจช่วยณดาให้รับมือกับปิศาจตนนี้กันเถอะ

    #9
    0