มุกลายเพชร (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 85 : บทที่ ๑๖ : เรียกจูบหรือเปล่า (๒)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,108
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    22 ต.ค. 63


บทที่ ๑๖ 

เรียกจูบหรือเปล่า

E-Books มาแล้วจ้าา ไปโหลดกันได้เลยย  

มุกลายเพชรรูปเล่มมาแล้วน้าา ไปสั่งกันได้เลย ลิงค์สั่งนิยาย ▶️ bit.ly/2ENtcZA 

ตอนนี้มีเล่นเกมชิงนิยาย "รักฉบับร้าย" ในแฟนเพจนะคะ ใครสนใจไปเล่นในแฟนเพจได้

เล่นเกมจิ้มตรงนี้

หลังจากมุกอันดาพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลได้สองสามวัน แพทย์ก็ลงความเห็นว่าสมองของเธอไม่ได้รับความเสียหายและไม่มีสารพิษตกค้างใดๆ เหลืออยู่ในร่างกายอีกแล้ว เธอแข็งแรงพอที่จะกลับได้ แต่ถึงรู้อย่างนั้นแต่พชพัชรกลับไม่ยอมอยู่ห่างจากเธอเลย แม้จะในคืนสุดท้ายก่อนออกจากโรงพยาบาลก็ตาม เขาก็ยังเฝ้าเธออย่างใกล้ชิด ไม่รู้ว่ากลัวเธอจะหนี หรือเพราะเป็นห่วงก็ไม่ทราบ

แปลกจริง การที่เขาคอยเฝ้าเธอเช่นนี้ ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกอึดอัดหรือรำคาญใจเหมือนที่เคยเป็นมา ทั้งหมดนี้เพราะเธอเริ่มจะปรับตัวให้ชิน...หรือแท้จริงแล้วเธอเริ่มจะชอบที่มีเขาคอยอยู่ข้างๆ กันนะ

หญิงสาวขยับตัวลุกขึ้นนั่ง ท้าวคางมองคนตัวโตที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียงด้วยสายตาที่อ่อนลง มาเฟียหนุ่มนั่งหลับตากอดอกอยู่บนเก้าอี้ เธอไม่รู้ว่าเขาหลับอยู่หรือเปล่า กระทั่งฝันถึงเรื่องอะไรอยู่ แต่เธอชอบที่ได้มองเขาอย่างนี้

เวลาที่เขาไม่ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดกระทั่งพูดจาร้ายๆ ออกมา เขาก็ดีดูใช่ย่อยเหมือนกัน

ต้องยอมรับว่าตั้งแต่เขาช่วยชีวิตเธอไว้ เธอก็มีความรู้สึกในแง่บวกต่อเขามากขึ้น พชพัชรยังคงมีบุคลิกป่าเถื่อนเหมือนเดิมนั่นละ แต่เป็นความป่าเถื่อนที่ซุกซ่อนความอ่อนโยนและห่วงใยในบางแง่มุม

หญิงสาวหยิบผ้าห่มจากปลายเตียงขึ้นมาคลี่ก่อนบรรจงคลุมมันลงบนร่างของคนที่อยู่ในนิทรา แต่ก็เหมือนเป็นการปลุกเสือให้ตื่นหรือเปล่าก็ไม่ทราบ เพราะยังไม่ทันได้คลุมผ้าด้วยซ้ำ พชพัชรก็รู้ตัวและคว้ามือเธอไว้ก่อน

มุกอันดาชะงัก ไม่ใช่เพราะมือที่เอื้อมมาจับ แต่เพราะดวงตาคู่คมที่เผยอขึ้นแล้วสบตาเธออย่างได้จังหวะนั่นมากกว่า ทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะไป

“ฉันนึกว่าคุณหลับอยู่เสียอีก”

“คุณทำให้ผมตื่น” เขาจ้องสบตาเธอลึกนิ่ง ราวกับจะค้นหาอะไรบางอย่างในแววตาของเธอ “ด้วยเสียงกับกลิ่นของคุณ”

เป็นประโยคแสนธรรมดา แต่มันกลับทำให้ผู้ฟังสะท้านอย่างไรก็ไม่ทราบ เธอเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเพราะเหตุใดเธอถึงมีอาการเช่นนี้ อาจเพราะระยะที่ใกล้กันจนริมฝีปากน่าหลงใหลนั้นแทบจะแตะกับริมฝีปากของเธอกระมัง มันทำให้เธอหวนนึกถึงภาพเหตุการณ์ จูบช่วยชีวิตขึ้นมา เธอรู้ว่ามันเป็นเพียงวิธีการช่วยชีวิต ไม่ใช่การจูบจริงๆ แต่เธอก็สลัดภาพตอนนั้นไม่ออกอยู่ดี

“ขอโทษนะคะที่ทำให้คุณตื่น” เธออ้อมแอ้ม “แต่ที่ว่ากลิ่น ฉัน...เอ่อ ตัวเหม็นหรือคะ”

สีหน้าเหลอหลาของหญิงสาว ทำให้พชพัชรเผลอเปิดยิ้มเล็กๆ โดยไม่รู้ตัว อยู่กับผู้หญิงคนนี้ทีไร มักจะมีเรื่องราวทำให้เขาเผลอทำอะไรแบบไม่รู้ตัวอยู่ร่ำไป

“ไม่ใช่กลิ่นตัว แต่เป็นกลิ่นแชมพูกับสบู่ที่คุณใช้ และยังมีเสียงที่คุณลงจากเตียง”

“อ้อ” ได้ยินเช่นนี้ก็โล่งอกไปหน่อย “ช่างสังเกตและประสาทสัมผัสไวจังค่ะ ทั้งๆ ที่มองไม่เห็นแท้ๆ”

“ผมพยายามฝึกให้ตัวเองเป็นแบบนั้น แต่ก็แค่ทำได้ ยังไม่ถึงขั้นดีอย่างที่หวัง”

ก็ไม่รู้หรอกว่าเหตุใดเขาถึงต้องดิ้นรนฝึกฝนตัวเองขนาดนั้นด้วย แต่ความเหนือมนุษย์นี้คงต้องชมเชย

“โอ้โห นี่ยังไม่เรียกว่าดีอีกหรือคะ”

“ดีสำหรับคนทั่วไป แต่ยังไม่ดีพอสำหรับการแข่งขันในวงการมาเฟีย” เขาตอบอย่างคนตั้งความหวังกับตัวเองไว้สูง ก่อนจะวกกลับมาประเด็นที่ยังค้างกันอยู่  “แล้วคุณทำอะไร จู่ๆ ลงจากเตียงทำไม”

“ไม่ได้คิดจะหนีไปไหนหรอกค่ะ ฉันเห็นคุณหลับ ก็เลยจะห่มผ้าให้คุณเท่านั้นเอง”

ก็ไม่รู้ว่าเขาจะว่าอย่างไร นาทีหนึ่งที่เขาได้แต่จ้องมองมุกอันดาคล้ายจะสงสัยว่าเหตุใดเธอต้องทำเช่นนั้นด้วย แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ได้ถามในสิ่งที่สงสัย เพียงแต่ดึงผ้าออกจากมือคนไข้และตวัดห่อรอบตัวเธอแทน

 “ก่อนที่จะห่วงคนอื่น คุณต้องห่วงตัวเองก่อน”

เพียงการถูกห่อด้วยผ้าคงไม่ทำให้เธอตกใจ แต่เพราะอาการที่คล้ายจะโอบกอดกลายๆ ของเขานั่นละทำให้เธอสะดุ้งเฮือก ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมา จนทำให้เผลอยื่นมือออกไปดันแผ่นอกเขาไว้โดยอัตโนมัติ เธอรู้ว่าเขาคงไม่ได้คิดอะไรกับผู้หญิงอย่างเธอ แต่เป็นเธอเองนั่นละที่กระดากอายเอง

“กะ...ใกล้เกินไปแล้ว!

คิ้วเข้มเลิกขึ้น คงไม่เข้าใจในอาการแปลกๆ ของสาวเจ้า

“เป็นอะไร ไม่ห่วงตัวเองหรือ”

“ก็ห่วงอยู่หรอกค่ะ แต่คุณพชไม่ต้องเข้าใกล้ฉันขนาดนี้ก็ได้ คุณเกือบจะกอดฉันอยู่แล้ว”

“กอด?” เขาทวนคำ ดูจะไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย “นั่นไม่เรียกกอด”

“ค่ะ ฉันรู้ ก็เหมือนๆ กับที่คุณบอกว่าการผายปอดครั้งก่อน ไม่ได้เรียกว่าจูบนั่นละ” เธอยั้งคำพูดตัวเองไม่ทัน และก็นึกเสียใจที่พูดออกไป เพราะพชพัชรจ้องมองเธอเขม็ง

“คุณคิดว่าสิ่งที่เราทำครั้งก่อนคือจูบหรือ”

“ก็แบบว่า...”

“อายุเท่าไรแล้ว ถึงได้คิดว่าการเอาปากมาประกบกันเฉยๆ แล้วเป่าลมเข้าไปเหมือนเป่าสระยางให้เด็กเล่นคือการจูบ” เขาตอกอย่างใจร้าย ทำเอาคนถูกหาว่าเป็นเด็กอนุบาลหน้าแห้ง รู้สึกตะหงิดๆ กับการถูกเปรียบเปรยเป็นสระลมยาง นี่ร่างกายเธอกลายเป็นสระน้ำ ส่วนริมฝีปากกลายเป็นจุกลมบนสระไปแล้วสินะ “มันไม่ใช่จูบ แต่คือการช่วยชีวิต ถ้าผมไม่ทำ คุณก็ตาย คุณไม่เข้าใจเหตุผลข้อนี้หรือ”

“เข้าใจสิคะ แต่บางทีฉันก็อดรู้สึกแปลกๆ ไม่ได้”

“แปลกยังไง หรือคุณถือเรื่องนี้”

“เปล่าค่ะ ฉันไม่ได้ถือหรอก ฉันเข้าใจว่าคุณทำไปเพื่อช่วยชีวิตฉัน ฉันเองต้องขอบคุณคุณด้วยซ้ำ แต่ในบางครั้งฉันก็รู้สึกแปลกๆ อยู่บ้าง อาจเป็นเพราะว่าฉันไม่เคยคบหาใครมาก่อน ก็เลยไม่ชินที่จู่ๆ ก็มีผู้ชายมาทำ เอ่อ...อะไรแบบนี้กับฉันน่ะค่ะ” เธอตอบเก้อๆ รู้สึกยิ่งอธิบายมากก็ยิ่งประจานตัวเองว่าไม่ประสีประสาในเรื่องรักๆ ใคร่ๆ อย่างไรชอบกล

พชพัชรหรี่ตาลงอย่างเข้าใจอะไรบางอย่างได้ ถ้าเช่นนั้นความสัมพันธ์ระหว่างมุกอันดาและชลธิศก็คงยังไปไม่ถึงไหน ความจริงเรื่องนี้ทำให้เขารู้สึกดีอย่างไรก็ไม่ทราบ

มือใหญ่เอื้อมมากุมมือน้อยซึ่งยันค้างอยู่บนหน้าอกของเขา ก่อนจะปลดปราการป้องกันตัวของหญิงสาวด้วยการดึงมือเธอออก ไม่ใช่ด้วยแรงกระชากมหาศาลแบบไม่ปรานีปราศรัย แต่เป็นเรี่ยวแรงที่รู้จักผ่อนลงมาอย่างนิ่มนวลจนเธอไม่รู้สึกเจ็บอีกต่อไป

“ผมเข้าใจประเด็นของคุณ แต่ไม่ต้องกังวล อย่างที่บอกไปแล้วนั่นไม่ได้เรียกว่าจูบ คนเชื้อสายฝรั่งเศสแบบผมไม่จูบกันแบบนี้”

“คุณหมายถึง...”

Rouler un patin” สแลงฝรั่งเศสที่ชายหนุ่มเอื้อนเอ่ยออกมาซึ่งหมายถึงการจูบแลกลิ้นแบบเฟรนช์คิส ทำให้คู่สนทนาหน้าชาวาบ เธอไม่รู้ว่าเขาจงใจเลี่ยงอธิบายเป็นภาษาไทยแบบตรงไปตรงมาหรือเปล่า หากใช่ ก็คงต้องขอบคุณเขา เพราะมันช่วยให้เธอไม่กระดากอายหนักไปกว่านี้ เพราะเพียงเท่านี้มือไม้ก็สั่นแทบแย่แล้ว “ถ้าจูบแบบคู่รัก คงไม่มีอะไรดีไปกว่าการจูบแบบนี้อีกแล้ว คุณเห็นด้วยไหม”

นวตา

อ๊ายยย พี่พชขาอย่ารุกน้องแรงแบบนั้นซี่ น้องเขินแย่แล้วนะ

เปิดเรื่องต่อไปแล้วน้าา พี่พิชคนปากหวาน ตามไปโดยพลัน   https://writer.dek-d.com/naughtyprincess/writer/view.php?id=2028735





ทวิตเตอร์นวตา ไปกดติดตามกันได้ค่ะ ----> https://twitter.com/NavataWriter
อินสตราแกรมนวตา ----> https://www.instagram.com/navata.writer/


นิยายที่เกี่ยวข้อง (เซ็ตดวงใจเพชร)
-----------------
ผลงานอื่นๆ
  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

418 ความคิดเห็น

  1. #418 JiraPiya (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2563 / 19:59
    เดี๋ยวป๋าพชจะสาธิตให้ดูนะ ว่าผายปอดกับจูบมันต่างกันยังไง
    #418
    1
    • #418-1 น ว ต า(จากตอนที่ 85)
      23 ตุลาคม 2563 / 13:52
      ว้ายยย อยากให้พี่สาธิตให้ดูเลยย
      #418-1
  2. #417 น ว ต า (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2563 / 12:28

    ส่งตอนใหม่ค่า ป.ล. ตอนนี้มีเกมแจกนิยายในแฟนเพจนวตา ใครสนใจไปเล่นได้นะคะ

    https://www.facebook.com/Mignonnewriter/photos/a.181365638665241/2071743836294069/

    #417
    0
  3. #416 YuyJomjun (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 04:47
    บรรยากาศมันละมุนแปลกๆนะช่วงนี้
    #416
    1
    • #416-1 น ว ต า(จากตอนที่ 85)
      21 ตุลาคม 2563 / 19:40
      เต็มเปี่ยมด้วยความรัก ก่อนพายุมา 5555
      #416-1