มุกลายเพชร (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 6 : บทที่ ๑ : ขัง (๔)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,692
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    5 ก.ค. 63


บทที่ ๑

ขัง

“แก๊งเอเด็น กำลังไล่ล่ามันอยู่ใช่ไหมล่ะ”

พชพัชรชะงัก คงคาดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะทราบเรื่องนี้ด้วย แม้จะประหลาดใจ แต่เขาก็ยอมรับ

“ครับ”

“อย่าเข้าใจผิด พี่ไม่ได้จะมาล้วงลูกอะไร พี่แค่อยากจะช่วย” หญิงสาวเอ่ยเสริมให้น้องสบายใจ

เธอรู้ดีว่าน้องชายฝาแฝดทั้งสามกำลังขับเคี่ยวกันอย่างเข้มข้นชิงตำแหน่งมือขวาและมือซ้ายของบิดา ลึกๆ แล้วเธอเองก็อยากแข่งขันด้วย แต่ปัญหาคือ หากไม่นับเรื่องกบฏคราวก่อน จนป่านนี้เธอก็ยังไม่มีเวลาแสดง ผลงานเด่นให้เป็นที่ประจักษ์แก่บิดาเลย เนื่องจากตั้งแต่แต่งงาน คุณสามีก็เพิ่มดีกรีความหวงความห่วงเป็นเท่าตัว ตามคุมแจไม่ยอมปล่อยให้ภรรยาบู๊ระห่ำเสี่ยงตายมากเท่าแต่ก่อน เขาไม่ได้บีบบังคับ แต่มักจะใช้ลูกอ้อน ลูกอ่อยที่ทำให้เธอใจอ่อนเสียทุกที จนสุดท้ายเธอเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า ตนควรจะท้าชิงตำแหน่งนั้นหรือไม่ หรือควรจะปล่อยให้น้องชายได้ห้ำหั่นกันไปตามประสาชายโสดก็ไม่ทราบ ถึงกระนั้นในระหว่างที่คิดหาคำตอบให้ตัวเอง เธอก็มีน้ำใจนักกีฬาพอจะช่วยเหลือและสนับสนุนน้องทุกคนโดยไม่แบ่งแยก สำหรับพชพัชร ผู้มีปณิธานเดียวกับเธอ และเกลียดขบวนการค้าเนื้อสดเหมือนกัน เบาะแสเกี่ยวกับเครือข่ายแก๊งเอเด็นที่เธอเก็บรักษาไว้นานหลายปี น่าจะช่วยให้เขาทำงานง่ายขึ้น

พราวไพลินล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ ก่อนจะยื่นอุปกรณ์บันทึกข้อมูลแบบพกพาใส่มือของน้องชาย

 “รับไป นี่เป็นข้อมูลที่พี่ขโมยมาจากหนึ่งในเครือข่ายของแก๊งเอเด็น พี่ได้มันมาในช่วงก่อนพี่จะเสียความทรงจำน่ะ ถึงพี่จะกวาดล้างพวกมันไปมากโขแล้ว แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังสาวไปไม่ถึงตัวตนจริงของแก๊งเอเด็นเสียที แต่พี่เชื่อว่าคราวนี้พชต้องทำได้ ถ้านำเบาะแสของพี่รวมเข้ากับข้อมูลที่พชมี การกระชากหน้ากากแก๊งเอเด็นคงไม่ยากเกินความสามารถ ถ้าพชทำได้ นี่จะกลายเป็นผลงานชิ้นโบแดงที่เข้าตาคุณพ่อแน่นอน”

คำว่า ผลงานชิ้นโบแดง เป็นสิ่งที่เขาปรารถนาอยู่เช่นกัน แต่เขายังไม่เข้าใจอยู่ดีว่า พราวไพลินทำอย่างนี้เพื่ออะไร เธอสามารถเก็บข้อมูลนี้ไว้กับตัวและสานต่อให้เป็นผลงานของตัวเองเสียก็ได้ แต่เธอก็ไม่ทำ เลือกที่จะส่งไม้ต่อให้เขา ทั้งๆ ที่รู้อยู่แล้วว่า เขาเป็นหนึ่งในผู้ท้าชิงตำแหน่งสำคัญ

“ผมไม่เข้าใจ ทำไมพี่ถึงเลือกช่วยผม”

“หมอเคยบอกกับพี่ว่า คนเราไม่จำเป็นต้องคิดอะไรซับซ้อนตลอดเวลา ช่วยเพราะอยากช่วย คิดแค่นั้นก็พอแล้ว พี่เห็นด้วยในคำกล่าวนี้นะ”

“พี่พราว”

“ในฐานะพี่สาวคนโต พี่อยากช่วยน้องๆ ทุกคน อยากเห็นพวกเราเติบโตและประสบความสำเร็จ เพราะนั่นคือความสำเร็จของพี่เหมือนกัน”

ริมฝีปากสวยของพราวไพลินแต้มรอยยิ้ม เอื้อมมือมาตบไหล่หนาของพชพัชร

“ไม่ต้องกังวลเรื่องพี่หรอก แค่ทำงานของตัวเองให้ดีก็พอ พี่เชื่อมั่นในตัวพช แสดงฝีมือให้เต็มที่”

วิเศษยิ่งกว่ากำลังใจ ก็คือความรู้สึกเต็มตื้นจากสายสัมพันธ์พี่น้องที่คอยช่วยเหลือกันและกันเสมอ

พชพัชรนิ่งขึงไปครู่หนึ่ง ในที่สุดเขาก็ยินยอมที่จะรับน้ำใจนี้ไว้

“ขอบคุณครับ ผมจะไม่ทำให้ผิดหวัง”

แก๊งเอเด็น...เป็นแก๊งใหญ่ที่เติบโตมาจากการทำธุรกิจค้ามนุษย์ เป็นธุรกิจชั้นต่ำซึ่งแม้แต่คนในวงการมาเฟียด้วยกันเองก็ยังดูแคลน มันซ่อนตัวหลบหลังเงามืด อาศัยแก๊งเครือข่ายเป็นหุ่นเชิดให้ที่กำบังมานานหลายสิบปีแล้ว ไม่มีใครกำจัดมันได้เพราะไม่มีใครรู้ตัวจริงของหัวหน้าแก๊งเอเด็นสักที แต่เวลาของมันใกล้จะหมดลงแล้ว เพราะเขานี่ละจะเป็นผู้กระชากหน้ากากตัวจริงและทำลายมันให้สิ้นซาก นั่นคือเป้าหมายของเขา

พชพัชรในชุดทักซิโด้สีดำยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องส่วนตัว รอยสักสีดำบนต้นคอถูกอำพรางปิดบังด้วยเมกอัพแบบพิเศษจนมองร่องรอยเดิมไม่เห็น

 “ผมเพิ่งได้รับรายงานมาเมื่อครู่ ทางนั้นจัดเตรียมสินค้าสำหรับคืนนี้เรียบร้อยแล้วครับ” แดนไทยเข้ามารายงาน

มาเฟียหนุ่มพยักหน้า จัดหูกระต่ายให้เข้าที่เข้าทางเสร็จแล้วจึงหยิบหน้ากากครึ่งหน้าสีแดงจากในกล่องกำมะหยี่มาสวม ซ่อนเร้นความงดงามแห่งตัวตนทั้งหมดไว้ข้างใน เหลือไว้เพียงเสน่ห์ของความลึกลับ น่าค้นหาซึ่งแสดงต่อสายตาคนภายนอก

นาทีนี้เขาพร้อมแล้วที่จะโค่นล้มศัตรูที่เขาชิงชังมาหลายสิบปีแบบถอนรากถอนโคน!

พชพัชรเดินออกมาหน้าคฤหาสน์ ท่ามกลางลูกน้องที่ก้มศีรษะค้อมคำนับเพื่อส่งนายน้อยคนโตของพวกเขาไปทำภารกิจสำคัญ

“คุณพชจะไปด้วยตัวเองจริงๆ หรือครับ” แดนไทยซึ่งก้าวมาเปิดประตูรถให้เขาถามย้ำอีกครั้ง คงจะเป็นกังวลอยู่บ้าง เพราะรู้ว่าเจ้านายไม่ถูกโฉลกกับสถานที่แบบนี้สักเท่าใด แต่เขาได้รับรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมจากเจ้านายแทนคำตอบ บ่งบอกว่างานนี้ไม่ต้องกังวล

“แน่นอน สำหรับผลงานชิ้นโบแดง ฉันไม่อยากให้มีอะไรผิดพลาด คืนนี้ฉันจะไปรับ เธอ สินค้าชิ้นนี้ด้วยตัวเอง”

 

สติสัมปชัญญะของมุกอันดากลับมาทีละน้อย เธอเริ่มรู้สึกตัว รับรู้ได้ถึงสัมผัสจากแปรงขนนุ่มๆ ที่ลากไล้ไปตามพวงแก้มและกรอบหน้า กระทั่งลิปสติกที่บรรจงทาบนริมฝีปากรูปกระจับของเธอเป็นอย่างสุดท้าย

“เธอเป็นสินค้าเกรดเอ ทำให้เธอสวยที่สุด เข้าใจไหม”

“ทราบแล้วค่ะ”

ที่นี่ที่ไหน...เธอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?

เสียงสนทนาแว่วๆ ที่เหนือศีรษะทำให้ สินค้าเกรดเอมึนงงหนักกว่าเดิม หญิงสาวค่อยๆ ปรือตาขึ้นพบว่า ตัวเองถูกจับเปลี่ยนเสื้อผ้าตั้งแต่เมื่อไรไม่ทราบ ตอนนี้เธออยู่ในชุดราตรีเกาะอกสีม่วงจับเดรปผ่าหน้าถึงโคนขา แต่นั่นยังไม่ใช่ส่วนที่ร้ายที่สุดเพราะเธอเพิ่งรู้ตัวว่า ตนเองอยู่ในสถานที่ไม่คุ้นเคย ดูคล้ายจะเป็นห้องแต่งตัวสักแห่ง เพราะทั้งห้องเต็มไปด้วยกระจก มีอุปกรณ์แต่งหน้าและราวแขวนซึ่งอัดแน่นด้วยเสื้อผ้าสวยหรูครบครัน

มัคคุเทศก์สาวพยายามเรียบเรียงความคิดและเริ่มขยับตัว แต่ไม่สามารถทำได้ เพราะเพิ่งตระหนักว่าทั้ง ลำคอ แขน และขาถูกตรวนล่ามติดกับเก้าอี้เหล็ก และที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ ไม่ใช่เธอเพียงคนเดียวที่ตกอยู่ในสภาพนี้ เพราะในห้องยังมีชายหญิงอีกหลายรายที่ถูกตีตรวนไว้ราวกับนักโทษเช่นเดียวกัน แต่ไม่มีใครที่มีอาการต่อต้านเลยสักราย หากไม่มีสีหน้าเฉยเมย ล่องลอย ก็ล้วนแต่นั่งคอตกซึมเซาอย่างคนยอมรับชะตากรรม

 “รู้สึกตัวแล้วหรือ”

คำถามนั้นมาจากหญิงคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ตัวเธอที่สุด หล่อนคงจะเป็นช่างแต่งหน้าที่บรรจงประทินโฉมเธอเมื่อครู่นั่นเอง แต่มุกอันดาไม่สามารถมองเห็นหน้าอีกฝ่ายได้ เพราะหล่อนสวมหน้ากากครึ่งหน้าปิดใบหน้าไว้ เช่นเดียวกับชายชุดดำคนอื่นในห้องที่ยืนคุมเชิงกระจัดกระจายอยู่ ทุกคนล้วนสวมหน้ากากอำพราง

 “ที่นี่ที่ไหน!

 “สวรรค์”

 สวรรค์หรือ...สวรรค์อะไรจะมีสภาพน่ากลัวแบบนี้ นรกล่ะสิไม่ว่า!

“พวกคุณเป็นใคร จับฉันมาทำไม ปล่อยฉันนะ!

นวตา


เมื่อพี่พชบอกว่าจะไป "รับ" สินค้านี้ด้วยตัวเอง งื้อออ ทำไงต่อดีน้อ เรื่องนี้มันเกี่ยวกับหนูมุกหรือเปล่านะ พี่พชจะมารับหนูมุกแล้วใช่ม้ายยย มาช่วยเร็วๆ เถอะ น้องจะแย่แล้ว น้องจะไปสวรรค์แหล่วววว




ทวิตเตอร์นวตา ไปกดติดตามกันได้ค่ะ ----> https://twitter.com/NavataWriter
อินสตราแกรมนวตา ----> https://www.instagram.com/navata.writer/


นิยายที่เกี่ยวข้อง (เซ็ตดวงใจเพชร)
-----------------
ผลงานอื่นๆ
  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

418 ความคิดเห็น

  1. #41 TimzeeTim (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 00:15
    อ้ายยยยยยย เขินนนแทน
    #41
    1
    • #41-1 น ว ต า(จากตอนที่ 6)
      6 กรกฎาคม 2563 / 02:47
      เขินอาร๊ายยย เป็นห่วงน้องมุกก่อนนน 55555 อิพี่มันจะช่วยหรือจะมาซ้ำยังไม่รู้เลยนะ
      #41-1
  2. #40 Green_Aye (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 22:09
    พี่พชคลหล่อของรีดเดอร์ เขาจะเจอกันแล้วหนูมุกแต่งหน้าพร้อมมาก
    #40
    1
    • #40-1 น ว ต า(จากตอนที่ 6)
      6 กรกฎาคม 2563 / 02:47
      5555555555 นั่นสิ ที่แท้โดนจับมาแต่งตัวแต่งหน้าเพื่อมาเจอพี่พชของเรานี่เองเนอะ
      #40-1
  3. #39 น ว ต า (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 21:03

    ส่งตอนใหม่ค่า ช่วงนี้วันหยุดมาอัพให้อ่านบ่อยหน่อยแล้วกันเนอะ

    #39
    0
  4. #38 YuyJomjun (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 07:31

    ว้าย.!!!เค้าจิเจอกันแล้ว ชิมิ
    #38
    1
    • #38-1 น ว ต า(จากตอนที่ 6)
      5 กรกฎาคม 2563 / 13:09
      พี่พชไปช่วยน้องด้วยยย หรือไปซ้ำเติมไม่รู้นะ 5555
      #38-1