มุกลายเพชร (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 57 : บทที่ ๑๑ : นกน้อยในกรงทอง (๔)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 945
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    3 ก.ย. 63


บทที่ ๑๑ 

นกน้อยในกรงทอง



ตอนนี้สนพ.สถาพรเปิดจองมุกลายเพชรแล้วนะคะ 

ลิงค์จอง ▶️ bit.ly/2ENtcZA จองได้ตั้งแต่วันนี้ ถึง 9 กันยานี้ ใครสั่งไว จะได้รับโฟโต้การ์ดที่ระลึกพร้อมลายเซ็นจากนวตาด้วย จำนวนจำกัดนะคะ แจกเรียงตามยอดบิลที่โอนเงินค่ะ จ่ายก่อน ได้ก่อนนน 



“งานนี้ดูกันยาวๆ ดีกว่าไหมครับ เดี๋ยวคุณมุกก็จะรู้คำตอบเองว่าเจ้านายผมเป็นหรือไม่เป็น”

มุกอันดาขมวดคิ้วมุ่น ดูกันยาวๆ อะไรกันอีกล่ะ นี่คงจะช่วยเจ้านายปกปิดสินะ โลกไปถึงไหนต่อไหนแล้วแท้ๆ ยังจะมาปกปิดตัวตนให้ลำบากกันอยู่ได้ เฮ้อ!

“ช่างเถอะค่ะ เขาจะเป็นอะไรก็ช่าง เพราะมันก็ไม่ได้ทำให้เขานิสัยดีขึ้นมาได้” หญิงสาวส่ายหน้าเอือมๆ พยายามไม่ติดใจเรื่องดังกล่าวอีก ขอให้เขาจิกกัดเธอให้น้อยลงกว่าเดิมก็พอ “ฉันขอถามคำถามคุณแดนดีกว่า เพราะเจ้านายคุณส่งคุณมาตอบคำถามแทนเขา” เธอรีบตั้งต้นเปิดประเด็น ก่อนที่แดนไทยจะขอตัว “ฉันอยากรู้ว่าอากับน้องสาวฉันอยู่ที่ไหน เป็นยังไงบ้าง ล่าสุดคุณอยู่กับพวกเขาใช่ไหม”

“ครับ พวกเขาก็สบายดี ตอนนี้พักผ่อนอยู่ที่หัวหิน”

“พักผ่อน? เดี๋ยวนะคะ แล้วพวกเขาไม่ถามถึงฉันเลยหรือว่าฉันหายไปไหน ทำไมไม่อยู่รอที่ปั๊มน้ำมัน”

“ไม่ครับ เพราะพอขับรถย้อนกลับไปที่ปั๊มแล้วไม่เจอใคร ผมก็จัดฉากทำให้คุณปัทมาและคุณปริมเข้าใจว่าคุณโกรธพวกเขาที่ถูกทิ้งไว้ที่นั่นคนเดียวเลยตัดช่องน้อยแต่พอตัว หนีเอาตัวรอดไปคนเดียวแล้ว” แดนไทยพูดหน้าตาเฉยทำเอามุกอันดาอ้าปากค้าง “เป็นคำสั่งคุณพชน่ะครับ” เขาเสริมท้าย ราวกับกลัวว่าเธอจะขย้ำคอเขาคนเดียว

“โอ๊ย กระเป๋าฉันก็ยังอยู่ รถฉันก็ไม่มี ฉันจะหนีไปได้ยังไง ทำไมคุณอาของฉันถึงเชื่อเรื่องโกหกพรรค์นี้เข้าไปได้!”

“อาจจะเพราะผมจัดฉากดี หรือไม่ก็เพราะพวกเขามีทัศนคติที่ไม่ดีต่อคุณเป็นทุนเดิมละมั้งครับ เรื่องสัมภาระหรือเรื่องรถไม่ใช่ประเด็น เพราะถ้ามีเงินเสียอย่างคุณก็หาวิธีหนีหนี้ไปสุดหล้าฟ้าเขียวได้อยู่ดี พวกเขาคิดแบบนั้นเลยเชื่อสนิทใจ โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงกันยกใหญ่”

“เอิ่ม...ขอบคุณนะคะที่ทำให้ฉันถูกครอบครัวตัวเองเกลียดขี้หน้าหนักกว่าเดิม!”

แดนไทยยิ้ม ราวกับว่านั่นคือคำชื่นชม

“ยินดีครับ ทีนี้ผมเลยทำหน้าที่พลเมืองดีเสนอตัวช่วยหาที่หลบภัยให้พวกเขา พอรู้ว่าจะได้กินหรูอยู่ฟรีในเซฟเฮ้าส์ พวกเขาก็สำราญจนลืมเรื่องคุณไปเลย ผมก็เลยฉวยโอกาสนำสัมภาระของคุณกลับมาให้นี่แหละครับ”

ถึงจะคาดคะเนได้อยู่แล้ว แต่ความจริงที่ว่าครอบครัวไม่สนใจเธอเท่าที่เธอสนใจพวกเขา ทำให้หัวใจของเธอโหวงเหวงและหดหู่อย่างมาก...ต้องทำอย่างไร ต้องพยายามอีกแค่ไหนเธอถึงจะเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวได้เสียที

“พวกเขาจะอยู่ที่นั่นอีกสักพัก ถ้าคุณยังไขปริศนาไม่ได้ คุณพชจะย้ายพวกเขาไปต่างประเทศ โดยทำทีเป็นว่าพวกเขาได้รางวัลใหญ่จากการชิงโชค เพราะเราสืบทราบมาว่าเมื่อเดือนก่อนคุณอาคุณส่งคูปองช็อปปิ้งไปชิงโชคด้วย” แดนไทยชี้แจงต่อ ดึงสติผู้ฟังให้ออกจากอารมณ์หดหู่ชั่วขณะ

ย้ายครอบครัวเธอไปต่างประเทศ นี่คงเป็นวิธีกดดันเธอกลายๆ ใช่ไหม...หญิงสาวคิดอย่างตึงเครียด

“พวกคุณนี่วางแผนเป็นขั้นเป็นตอนเชียว เหลือเชื่อจริงๆ ที่คุณอากับน้องสาวฉันไม่เอะใจอะไรเลย”

“คุณพชบอกว่ามันเป็นธรรมดาของคนโลภมาก ที่มักหน้ามืดตามัวจนไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังโดนหลอก ความโลภทำให้ตกเป็นเหยื่อเสมอ ไม่อย่างนั้นแก๊งตกทองทั้งหลายคงสูญพันธุ์ไปนานแล้วละ แต่นี่อาจจะเป็นข้อดีก็ได้ เพราะถ้าคุณมุกทำภารกิจสำเร็จ พวกเขาก็จะถูกปล่อยตัวแบบไม่ทันรู้ตัวเลยว่าเกิดอะไรขึ้น...ท่านว่ามาอย่างนี้ละครับ”

“ค่ะ พอแล้วสำหรับสารจากเจ้านายคุณ” เธอย่นหน้าอย่างเบื่อหน่ายเต็มกลืน เพียงมาแค่คำพูด ใบหน้าหล่อๆ ของคนใจร้ายก็ผุดวาบเข้ามาในความคิดราวกับเขามายืนด่าทอต่อหน้าเธอ “แต่พวกคุณเล่นใหญ่กันขนาดนี้ ถ้าฉันทำภารกิจนี้สำเร็จแล้ว ฉันจะกลับไปหาครอบครัวตัวเองได้หรือเปล่ายังไม่รู้เลย”

“ครอบครัวตัดขาดกันง่ายๆ เสียเมื่อไร คุณมุกก็แค่บอกว่าหาเงินปลดหนี้ได้แล้ว ขอโทษสักคำและกลับไปใช้ชีวิตกับพวกเขาอย่างเดิมเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นไง แค่นี้ก็เรียบร้อย”

พูดง่าย แต่ทำยากละสิไม่ว่า เพราะครอบครัวเธอเหมือนครอบครัวอื่นเสียเมื่อไรกันล่ะ มุกอันดาถอนหายใจอย่างปลงตก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากยอมรับรับชะตากรรมและตั้งใจทำภารกิจนี้ให้ดีที่สุด

ครั้นพอแดนไทยขอตัวจากไป มุกอันดาก็ลากสัมภาระเข้ามาในห้องนอน เงี่ยหูฟังรอจนอีกฝ่ายเดินห่างออกไปมากพอแล้วจึงย่องกลับลงไปยังชั้นล่างเพื่อดูลาดเลา เธอได้ยินเสียงล็อกแบบดิจิทัลดังคลิกเป็นการล็อกจากด้านนอก ก่อนที่ร่างของแดนไทยจะก้าวหายเข้าไปยังเซฟเฮ้าส์หลังข้างๆ ซึ่งอยู่ทางด้านขวามือของหลังเธอ

นั่นไง...นี่เพื่อนบ้านแก้เหงาที่พชพัชรส่งมาสินะ นี่ยังไม่นับรวมกับบอดีการ์ดหน้าถมึงทึงอีกสี่ห้าคนซึ่งคอยประจำอยู่ตามจุดต่างๆ ล้อมรอบภายนอกเซฟเฮ้าส์ของเธออีกชั้น เรียกได้ว่าเธอหมดทางหนีโดยสิ้นเชิง

เมื่อตระหนักได้เช่นนั้น หญิงสาวก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากเดินคอตกกลับไปขึ้นไปยังห้องนอน ภายในห้องนอนแห่งนี้กว้างขวาง ถูกตกแต่งอย่างประณีตงดงามราวกับห้องของเจ้าหญิง

เจ้าหญิงหรือ...

ร่างบอบบางหงายหลังล้มตึงลงไปบนเตียง กอดตุ๊กตาเจ้านกฮูกตัวกลมไว้แนบอก ลืมตามองเพดานแต่งโคมไฟแก้วด้วยใจที่หนักอึ้ง เธอสูญสิ้นอิสรภาพแล้วสินะ

นี่ไม่ใช่ห้องของเจ้าหญิง แต่เป็นกรงทองเต็มรูปแบบดีๆ เสียมากกว่า!

    นวตา

------------------------------

วางแผนกันเป็นขั้นตอนเชียว แก๊งฟอลโค่นี่ประมาทไม่ได้จริงๆ นะ ว่าแต่หนูมุกอย่าเพิ่งถอดใจในกรงทองนี้ล่าา หนทางยังอีกยาวไกล ยังมีอะไรให้เจออีกมากเลยยย ><





ทวิตเตอร์นวตา ไปกดติดตามกันได้ค่ะ ----> https://twitter.com/NavataWriter
อินสตราแกรมนวตา ----> https://www.instagram.com/navata.writer/


นิยายที่เกี่ยวข้อง (เซ็ตดวงใจเพชร)
-----------------
ผลงานอื่นๆ
  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

418 ความคิดเห็น

  1. #316 melodymaiikim (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 20:12
    แล้วอีบุ๊คได้ประมาณวันไหนหรอคะ
    #316
    1
    • #316-1 น ว ต า(จากตอนที่ 57)
      2 กันยายน 2563 / 20:19
      หลังเล่มออกประมาณ 1-2 อาทิตย์ค่า รอก่อนนะ
      #316-1
  2. #315 น ว ต า (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 19:44

    ส่งพี่พชตอนใหม่ค่า

    #315
    0
  3. #314 YuyJomjun (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 13:52
    ไม่เป็นไรเดี๋ยวพี่จะดูแลน้องเอง
    #314
    1
    • #314-1 น ว ต า(จากตอนที่ 57)
      2 กันยายน 2563 / 14:40
      เอาให้ไม่ข่มขู่น้อนก๊อนน
      #314-1