มุกลายเพชร (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 48 : บทที่ ๑๐ : ทรายสีชาด (๑)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,066
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    24 ส.ค. 63



บทที่ ๑๐ 

ทรายสีชาด

คำกล่าวที่ว่าพชพัชรตั้งแง่และเข้ากับผู้หญิงไม่ได้สักเท่าใด ดูจะเป็นคำกล่าวที่ถูกเพียงครึ่งเดียว เพราะในความเป็นจริงเขาไม่ใช่แค่ตั้งแง่และเข้าไม่ได้ แต่เขาคงเกลียดผู้หญิงมากเป็นแน่แท้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้หญิงอย่างเธอ ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่จงใจหลอกพาเธอมาถึงเกาะแห่งนี้ ให้เธอต้องมาพบภาพสยดสยองที่สุดในชีวิตซึ่งไม่รู้เลยว่าอีกกี่เดือนจึงจะลบภาพติดตานี้ออกไปได้

“คุณพช คุณมันอำมหิตที่สุด คุณทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง!

มุกอันดาถึงกับเข่าทรุดลงบนผืนทราย โก่งคออาเจียนแทบไม่ทันเมื่อทั้งภาพและกลิ่นปะทะประสาทสัมผัสแบบจัดเต็ม เธอได้พบจัสมินแล้ว ไม่ใช่ในสภาพมีชีวิตอย่างที่เธอหวัง แต่ในสภาพที่เสียชีวิตมาแล้วหลายวันและกำลังบวมอืด ส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้งได้ที่!

ก็คิดอยู่แล้วว่าเรื่องมันแปลกพิกล เพราะเมื่อพวกเธอโดยสายเรือเร็วต่อมายังเกาะแห่งนี้ เธอก็แทบไม่พบใครสักคนบนเกาะ ทั้งๆ ที่ตามปกติที่นี่เป็นแหล่งท่องเที่ยวซึ่งมีนักท่องเที่ยวเดินทางมาไม่ขาดสาย พชพัชรคงจะใช้อิทธิพลสั่งปิดเกาะนี้ไว้เป็นการชั่วคราว เพื่อจะได้มีเวลาพินิจลูกน้องของตนแบบชัดๆ ในสภาพที่เจ้าหล่อนไร้ลมหายใจไปแล้ว โดยไม่มีคนนอกเข้ามายุ่มย่ามเป็นแน่

“เมื่อครู่คุณยังบอกอยู่เลยว่าเป็นข่าวดีที่เจอจัสมิน”

“ยังจะมาพูด ก็ฉันไม่รู้นี่คะว่าเรื่องมันจะกลายเป็นแบบนี้!” เธอแหวใส่ทั้งๆ ที่ขอบตาร้อนผ่าวรู้สึกทั้งเวทนาจัสมินและเวทนาตัวเองจับใจ “คุณน่าจะบอกฉันก่อนว่าเธอตายแล้ว ฉันจะได้เตรียมใจ ไม่ต้อง...อ๊อก อ้วก!” พูดยังไม่ทันจบประโยค ท้องไส้ก็ปั่นป่วนขึ้นมาอีกจนคายของเก่าออกมาแบบหมดไส้หมดพุงซึ่งก็แทบจะไม่มีอะไรให้คายออกมาเสียเท่าไร เพราะแทบไม่มีอะไรตกถึงท้องแบบจริงจังมาหลายชั่วโมงแล้ว

“ถ้าบอก คุณก็จะอิดออดและคงทำเสียงหนวกหูไม่เลิก ผมไม่อยากฟัง” พชพัชรกล่าว ทั้งๆ ที่อารมณ์ยังกรุ่นๆ ตั้งแต่อยู่ในรถ คงจะไม่พอใจที่ลูกน้องมือดีของตนต้องมาตายเช่นนี้

“เพราะฉะนั้นก็เลยไม่บอกก่อนงั้นหรือคะ นั่นหรือเหตุผลของคุณ”

“ใช่ แต่ที่ผมประเมินผิดไปหน่อยก็ตรงที่ถึงจะไม่บอกก่อน ตอนนี้คุณก็ยังทำเสียงหนวกหูไม่เลิกอยู่ดี” ตำหนิแล้วร่างสูงก็ชะโงกหน้าไปสำรวจสภาพศพของลูกน้อง

ร่างของจัสมินถูกจับมัดมือมัดเท้าคาดตาด้วยผ้าสีแดง ยัดในถังน้ำมันขนาด 200 ลิตร ถังฝังอยู่บนหาดทรายด้วยหลุมซึ่งไม่ลึกมากเท่าไร ราวกับจงใจให้ใครสักคนมาพบแบบไม่ยากเย็น ซึ่งก็เป็นไปตามนั้นเพราะมีชาวบ้านบนเกาะมาพบเข้าและแจ้งตำรวจท้องที่ซึ่งเป็นสายของแก๊งฟอลโค่ ทำให้ทีมลูกน้องของพชพัชรสามารถติดตามมาจนพบในที่สุด

“เป็นยังไงบ้างคะ ตกลงเธอตายเพราะอะไร”

มุกอันดาพยายามมองข้ามคำตำหนิน่ากวนใจแล้วถามต่อ แม้จะเคยเห็นจัสมินมาแค่ครั้งเดียว แต่เธอก็รู้สึกสะเทือนใจกับการตายของหล่อนอยู่ดีจนอดอยากรู้ไม่ได้ นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ต้องเห็นศพกับตาชัดๆ เช่นนี้

“เธอตายเพราะเสียเลือดมาก” เขาสันนิษฐานสาเหตุการตาย หลังจากสั่งให้ลูกน้องยกศพจัสมินออกจากถังนำมานอนราบกับพื้นแล้ว แม้จะไม่ใช่แพทย์ แต่ด้วยความที่พี่เขยของเขาเป็นแพทย์ เขาเลยได้เรียนรู้อะไรมาหลายอย่าง รวมถึงเรื่องสันนิษฐานสาเหตุการตายเบื้องต้นด้วย

“จากบาดแผลถูกยิงที่ท้องนั่นหรือคะ”

“ใช่ นั่นคงเป็นสาเหตุหลัก และก็อาจจะมีบาดแผลนี้ช่วยเร่งให้เร็วขึ้น” แทนคำอธิบายให้ชัดเจน เขาก็ใช้มือซึ่งสวมถุงมืออยู่จับร่างของจัสมินซึ่งนอนตะแคงอยู่พลิกไปอีกด้าน เพื่อให้มุกอันดาเห็นชัดๆ ทำเอาใจสาวเจ้าถึงกับหล่นไปอยู่ตาตุ่ม

“คุณพระช่วย! เกิดอะไรขึ้นกับหูของจัสมิน!” หญิงสาวถึงกับอยากจะเป็นลมล้มหงายตึงให้ได้ การได้เห็นคนตายก็ว่าแย่แล้ว แต่นี่คนตายที่ว่ายังถูกทรมานด้วยการถูกเฉือนอวัยวะออกอีก “หูซ้ายของเธอหายไปข้างหนึ่งนี่คะ!

“ใช่ มันถูกตัด”

“ทำไมคนพวกนั้นถึงได้โหดเหี้ยมกันขนาดนี้ล่ะ ทำเหมือนอีกฝ่ายไม่ใช่มนุษย์ ทำไปเพื่ออะไร!

“คงเพื่อทรมานเพื่อให้เธอคายความลับว่าเป็นสปายของใคร” พชพัชรวิเคราะห์ ต่อจากนี้เขาคงต้องประเมินความสามารถในการทรมานเหยื่อของแก๊งเอเด็นใหม่และระมัดระวังในการส่งคนไปทำภารกิจมากขึ้น เพราะฝ่ายนั้นโหดเหี้ยมกว่าที่คิด เขาไม่อยากให้ใครต้องพบจุดจบเจ็บปวดแบบที่จัสมินต้องเผชิญอีกแล้ว “แต่จะว่าไปมีบางอย่างที่ดูแปลกๆ ซึ่งผมยังไม่เข้าใจ...”

“อะไรหรือคะ”

มาเฟียหนุ่มเงียบไป จ้องนิ่งไปยังอวัยวะที่หายไปและรอยแผลน่าสยดสยองนั้นอย่างครุ่นคิด แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะไม่พูดอะไร เพราะเรื่องนี้ยังไม่มีหลักฐานมาสนับสนุนมากพอ เขาอาจจะเพียงคิดมากไปเองก็ได้

“ไม่มีอะไร” เขาส่ายหน้าเล็กน้อย ก่อนจะสันนิษฐานต่อราวกับเมื่อครู่ไม่มีอะไรเกิด “ดูจากสภาพศพ เธอน่าจะเสียชีวิตตั้งแต่คืนวันประมูล จากนั้นพวกมันก็ขนศพเธอมาทิ้งไว้ที่นี่”

“อ้าว แต่ทำไมต้องทำอย่างนั้นด้วยล่ะ เกาะนี้มีนักท่องเที่ยวเยอะแยะแถมยังอยู่ห่างจากจุดที่เธอโดนยิงตั้งมาก นำไปทิ้งที่อื่นไม่ดีกว่าหรือ”

พชพัชรหลับตาลง เขารู้เหตุผลดีว่าทำไมแก๊งเอเด็นจึงเลือกทำเช่นนี้

“มีสองเหตุผลในการทิ้งศพในจุดที่สะดุดตา เหตุผลแรกคือเพื่อท้าทายอำนาจผม แสดงให้เห็นว่าพวกมันอยู่เหนือกว่าผมและจะทำอะไรก็ได้ ส่วนอีกเหตุผล...”

“อีกเหตุผลคืออะไรหรือคะ”

“อีกเหตุผลซึ่งมีความเป็นไปได้เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์...” พชพัชรเงยหน้าขึ้นสบตาเธอ ในดวงตาคู่นั้นเธอเดาแทบไม่ออกเลยว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ จนกระทั่งเขาเอ่ยปากออกมาเอง ซึ่งก็เป็นคำกล่าวที่น่าตกใจเหลือเกิน

“พวกมันจงใจล่อให้ผมเผยตัว และออกมาติดกับดักของพวกมันที่นี่”

พอได้ฟังอย่างนั้นหญิงสาวก็ถึงกับเย็นวาบไปทั่วสรรพางค์กาย ดวงตาคู่โตเบิกโพลงอย่างตกตะลึง

เสร็จกัน! ทั้งหมดเป็นกับดัก พวกเธอเสียท่าพวกมันแล้ว!

นวตา

แย่แล้ว จัสมินตายซะแล้ว ที่สำคัญทั้งหมดคือกับดักด้วย ชะตาของพี่พชกับหนูมุกจะต้องขาดที่ตรงนี้แล้วเหรอ มาตามกันน





ทวิตเตอร์นวตา ไปกดติดตามกันได้ค่ะ ----> https://twitter.com/NavataWriter
อินสตราแกรมนวตา ----> https://www.instagram.com/navata.writer/


นิยายที่เกี่ยวข้อง (เซ็ตดวงใจเพชร)
-----------------
ผลงานอื่นๆ
  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

418 ความคิดเห็น

  1. #276 tungkn4841 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 18:55

    เกิดเรื่องขนาด จัสมิน ถูกฆ่าตายแล้ว อย่างนี้น้องมุกจะทำอย่างไรต่อในเมื่องานของเธอคือการตามเรื่องจัสมิน ....

    #276
    1
    • #276-1 น ว ต า(จากตอนที่ 48)
      25 สิงหาคม 2563 / 19:21
      งานนี้หนูมุกจะกลายเป็นกุญแจสำคัญทืี่เหลืออยู่แล้วละค่ะ
      #276-1
  2. #274 pairingeo (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 21:14
    แย่แล้ว😬😬😬
    #274
    4
    • #274-1 น ว ต า(จากตอนที่ 48)
      25 สิงหาคม 2563 / 00:54
      ทำไงต่อดีนะ
      #274-1
    • #274-3 น ว ต า(จากตอนที่ 48)
      25 สิงหาคม 2563 / 08:28
      จำเลยรักกันเลยทีเดียววว
      #274-3
  3. #273 น ว ต า (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 19:18

    ส่งพี่พชตอนใหม่ค่า

    #273
    0
  4. #272 YuyJomjun (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 09:59
    อย่าถามเค้าละกานนนนน
    #272
    3
    • #272-2 Namphuengwhan(จากตอนที่ 48)
      24 สิงหาคม 2563 / 21:07
      Ebook ใจจะขาด มันขาดตอนอารมณ์ค้าง
      #272-2
    • #272-3 น ว ต า(จากตอนที่ 48)
      25 สิงหาคม 2563 / 09:32
      กันยาน้าา อีกแป๊บเดียว
      #272-3