มุกลายเพชร (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 39 : บทที่ ๘ : เกมแห่งอำนาจ (๒)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,097
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    14 ส.ค. 63


บทที่ ๘

เกมแห่งอำนาจ

“พี่พช เล่นมาไม่ให้สุ้มให้เสียงแบบนี้ ผมตกใจแทบแย่” หนุ่มผมยาวเอ่ยยิ้มๆ ยกมือขึ้นสองข้างเทียมศีรษะขึ้นอย่างช้าๆ ไม่ใช่การยอมจำนน แต่เป็นการเล่นสงครามประสาทเสียมากกว่า

“ตกใจที่เห็นพี่มาอยู่ตรงนี้ แทนที่จะไปหาเจ้าพลตามที่แกวางแผนใช่ไหม”

“ผมไม่เข้าใจว่าพี่พูดเรื่องอะไร”

“เลิกไขสือ พี่ไม่มีเวลามาเล่นด้วย” ไม่เพียงแต่พูดเปล่า แต่ยังออกแรงกดอาวุธบนศีรษะของเขามากขึ้นอีกต่างหาก บ่งบอกชัดว่าคงเบื่อกับเกมนี้เต็มทีแล้ว “แกทำแบบนี้ทำไม พี่ไม่เคยเข้าไปก้าวก่ายภารกิจของแกเลยสักครั้ง แล้วแกมายุ่งกับมุกอันดาเพื่ออะไร”

แฝดคนรองไหวไหล่ ก่อนจะทอดถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ 

“เฮ้อ ความแตกเสียได้ น่าเสียดายชะมัด ไม่นึกว่าจะรู้ตัวเร็วขนาดนี้ บริวารคนไหนบอกพี่หรือครับ”

“ไม่จำเป็นต้องมีใครบอก พี่ก็รู้ได้ด้วยตัวเอง เพราะแผนการโบ้ยความผิดแบบเด็กๆ ของแกมีช่องโหว่เต็มไปหมด”

“ช่องโหว่หรือครับ”

“ใช่ ข้อแรกเจ้าพลมักใช้บิ๊กไบค์มากกว่ารถยนต์ และต่อให้ใช้รถยนต์ก็คงไม่โง่ขนาดที่จะใช้รถของตัวเองไปส่งมุกอันดากลับบ้าน ถ้ารถถูกนำมาใช้ก็แปลว่าเป็นการจงใจป้ายสีจากคนอื่นเสียมากกว่า”

“อ้อ...”

“ข้อสองถ้าไม่มีกุญแจไว้ใช้ไข อาวุธที่จะทำลายกุญแจมือของมุกอันดาได้เร็วที่สุดก็มีแต่ปืนกับดาบคมๆ เท่านั้น เจ้าพลมักใช้มือเปล่าในการต่อสู้ และจะไม่หยิบปืนมาใช้งานเลยถ้าไม่ได้ออกทำภารกิจ ซึ่งช่วงนี้เขาไม่ได้ออกไปทำเสียด้วย ฉะนั้นความเป็นไปได้จึงเหลือแค่ดาบ ซึ่งคนใช้ดาบได้เก่งที่สุดก็มีแค่แกคนเดียว”

“พลาดจนได้” คนใช้ดาบเก่งยิ้มมุมปาก ดูไม่สะทกสะท้านเท่าไรที่ถูกจับได้ไล่ทัน เช่นเดียวกับพชพัชรซึ่งยังร่ายเหตุผลเพื่อฉีกทึ้งแผนการอันล้มเหลวนี้ต่อแบบไม่ปรานีเช่นกัน

“ข้อสามเป็นข้อที่สำคัญที่สุด ถ้าจะมีใครถูกผู้หญิงนิยามว่าสุภาพบุรุษผู้แสนดีละก็...คนๆ นั้นเป็นใครอื่นไม่ได้ นอกจากคาสโนว่าในคราบสุภาพบุรุษแบบแก เจ้าพิช”

“อ่านเกมได้ขาดอีกตามเคยนะครับ เรื่องวิเคราะห์แผนการนี่ผมต้องยอมให้พี่จริงๆ ไม่เคยชนะได้เลยสักครั้ง”

แต่พชพัชรดูจะไม่ได้ปลื้มกับคำชมนั้นแต่อย่างใด เห็นได้จากอาการตึงๆ ของเขา ซึ่งยังไม่ยอมผ่อนลงเลย

“แกก็รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นแหล่งข้อมูลในการทำภารกิจของพี่ เข้ามายุ่งกับเธอทำไม เราเป็นพี่น้องกัน พี่ไม่ชอบให้มาตลบหลังกันแบบนี้”

“ไม่อยากให้ผมมายุ่ง เพราะหึงเธอหรือครับ”

“อย่าเหลวไหล!

เสียงดุจัดของแฝดผู้พี่เป็นสัญญาณชัดเจนว่าไม่ขำด้วย

“ขอโทษครับ ผมคิดน้อยไปหน่อย แค่อยากจะแกล้งสั่งสอนให้เจ้าพลมันหลาบจำบ้างก็เท่านั้น แต่อย่างว่าล่ะ” เขาเปิดยิ้มมุมปากแบบไม่ทิ้งแววท้าทาย “ถ้าการที่ผมปล่อยสุภาพสตรีผู้น่าสงสารไปโดยอ้างชื่อคนอื่นเรียกว่าตลบหลังละก็ การที่พี่จ่อปืนใส่หัวน้องชายตัวเองจากทางด้านหลังแบบนี้เรียกว่าอะไรหรือครับ ผมขออนุญาตถามกลับบ้างได้ไหม”

“แบบนี้น่ะหรือ” พชพัชรง้างนกปืนดังกริ๊กแบบไม่สะทกสะท้าน “สำหรับพี่มันเรียกว่าคำเตือน”

“คำเตือน?

“ใช่ ภารกิจคราวนี้สำคัญต่อพี่มาก แกก็รู้ว่าพี่รอคอยที่จะได้คิดบัญชีกับไอ้แก๊งสวะนั่นมาเป็นสิบปีแล้ว พี่จะไม่ยอมให้ภารกิจพี่ล้มเหลวเพราะแกหรือเพราะใคร”

“จริงจังใช่ย่อยเลยนะครับ พี่อยากจะแก้แค้นแก๊งเอเด็น เหตุผลมันมีเท่านั้นจริงๆ น่ะหรือ ผมว่าไม่ใช่แค่นั้นหรอก” พิชพัชรโจมตีพี่ชายด้วยสงครามประสาท “ถึงจะทำเป็นนิ่ง แต่ยอมรับเถอะว่าพี่พชเองก็กระหายอำนาจ อยากได้รับการยอมรับจากคุณพ่อมากเหมือนกัน เผลอๆ อาจจะมากยิ่งกว่าใครในบ้านเลยด้วยซ้ำ ก็ไม่แปลกหรอก เพราะความมั่นใจและศักดิ์ศรีของพี่ในฐานะลูกชายคนโตมันถูกทำลายเสียย่อยยับตั้งแต่วันนั้น วันที่คุณพ่อเปลี่ยนแปลงกฎของผู้มีสิทธิ์เป็นผู้นำแก๊งใช่ไหมล่ะครับ”

“เจ้าพิช!

“ทำไมหรือครับ ผมพูดผิดตรงไหน พี่พชคงรู้สึกว่าถูกยื้อแย่งของที่ตนเองควรจะได้ไป เพราะตอนนี้มันไม่ใช่แค่พี่คนเดียวที่มีสิทธิ์ในการขึ้นครองบัลลังก์ แต่อาจจะเป็นผม เป็นพี่พราว เป็นเจ้าพล หรือน้องแพรว ลูกคนไหนในห้าคนนี้ก็ได้ที่มีความสามารถมากพอ เรื่องนี้มันติดอยู่ในใจพี่มาตลอดหลายปีใช่ไหม”

ดวงตาคู่คมของพชพัชรกระตุกวูบเมื่อถูกจี้ใจดำเข้าให้ มือที่จับกระบอกปืนสั่นเล็กน้อย แต่ก็เพียงไม่นานเพราะเขาสามารถคุมสติตัวเองได้ทัน และกลับมาจับปืนนิ่งอีกครั้ง เขาต้องไม่หลงไปกับสงครามจิตวิทยาของแฝดผู้น้อง เพราะหากเป็นเช่นนั้นอีกฝ่ายก็จะสมปรารถนา

“กลับไปทำภารกิจปั่นหัวผู้หญิงแบบที่แกถนัดต่อไป อย่าเอาเวลามาสอดเรื่องของพี่ เพราะถ้าแกเข้ามายุ่งกับภารกิจของพี่เป็นครั้งที่สามละก็...” มาเฟียหนุ่มกดเสียงต่ำอันตราย เหนี่ยวไกดังแชะ แม้ปืนจะไม่มีลูก แต่ก็ทำอีกฝ่ายใจหายใจคว่ำไปชั่วขณะ เพราะคาดไม่ถึงว่าพี่ชายจะทำเช่นนี้

“ต่อให้แกเป็นน้อง แต่พี่จะไม่หยุดอยู่แค่คำเตือน เข้าใจเรื่องนี้เอาไว้ด้วย!

พอกล่าวเสร็จ พชพัชรจึงชักปืนกลับแล้วเดินจากไป ทิ้งให้พิชพัชรมองตามพี่ชายจนลับตา เลือดเย็นเสมอต้นเสมอปลายสมฉายาบลัดดี้บูลเล็ตจริงๆ นั่นละ!

นวตา

นั่นไง จี้ใจดำ พี่พชเปิดโหมดโหดอีกแล้ว โหดไม่เว้นแม้แต่กับน้องชายด้วย เอาซี่ หนูมุกจะกล่อมเกลาพี่แกได้หรือไม่ งานหนักซะแล้วสิ




ทวิตเตอร์นวตา ไปกดติดตามกันได้ค่ะ ----> https://twitter.com/NavataWriter
อินสตราแกรมนวตา ----> https://www.instagram.com/navata.writer/


นิยายที่เกี่ยวข้อง (เซ็ตดวงใจเพชร)
-----------------
ผลงานอื่นๆ
  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

418 ความคิดเห็น

  1. #230 pairingeo (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 11:10
    พี่พชโหดจัง กลัวๆๆๆๆ
    #230
    1
    • #230-1 น ว ต า(จากตอนที่ 39)
      15 สิงหาคม 2563 / 11:16
      อย่าหือกับพี่!!!
      #230-1
  2. #228 น ว ต า (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 19:48

    ส่งพี่พชตอนใหม่ค่า

    #228
    0
  3. #227 YuyJomjun (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 11:09
    เตือนแล้วนะอย่างอแงกับพี่😁😁😁
    #227
    1
    • #227-1 น ว ต า(จากตอนที่ 39)
      14 สิงหาคม 2563 / 11:35
      นั่นสือ อย่าลองดีกับพี่พชนะ
      #227-1