มุกลายเพชร (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 36 : บทที่ ๗ : เพราะคุณคือผู้หญิง (๕)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,256
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    11 ส.ค. 63


บทที่ ๗

เพราะคุณคือผู้หญิง

“หา! อยู่กับคุณเนี่ยนะ!

“ใช่ ผมไม่ได้บอกว่ามันจะปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่มันก็ดีกว่าที่คุณต้องใช้ชีวิตเองข้างนอก”

“ไม่เอาค่ะ คุณจะมากักขังฉันไม่ได้ ฉันไม่ใช่สัตว์หรือสิ่งของเสียหน่อย”

“ผมก็ไม่ได้บอกว่าคุณเป็น แต่บางครั้งความปลอดภัยมันก็ต้องแลกกับอิสรภาพ ที่สำคัญผมไม่ได้ล่ามคุณติดกับเสาตลอดเวลา คุณยังสามารถเดินไปไหนมาไหนได้ ตราบใดที่ไม่ออกนอกเขตรั้วคฤหาสน์”

 “นั่นละค่ะที่เรียกว่าหน่วยเหนี่ยวกักขัง อย่ามาทำเหมือนว่าฉันเป็นนกเลี้ยงตัวหนึ่งที่ต้องปลาบปลื้มซาบซึ้งบุญคุณกับการได้บินวนในกรงแคบๆ ของคุณจะได้ไหม อิสรภาพและเสรีภาพมันยิ่งใหญ่กว่านั้นเยอะ เป็นสิทธิขั้นพื้นฐานที่มนุษย์ทุกคนต้องมีติดตัว ใครอยากจะแลกก็เชิญ แต่ฉันคนหนึ่งล่ะที่ไม่ยอมแลกสิทธินี้กับอะไรเด็ดขาด!

ต่อให้อธิบายอีกกี่ครั้ง แต่แม่สาวรักเสรีก็ยืนกรานปฏิเสธที่จะมาอยู่กับเขาอยู่ดี ยืนยันว่าเธอจะไม่ยอมมาอยู่กับเขาและถูกกักขังเป็นแน่ ไม่รู้ว่าเธอเห็นเขาอันตรายกว่าศัตรู หรือเป็นเพราะเธอตระเตรียมอะไรไว้ในใจหรือไม่ จนในที่สุดเขาก็หน่ายจะโต้แย้งกับเธอต่อไป

“ก็ได้ ถ้าคุณอยากดื้อด้านเสี่ยงตายให้ได้นัก อยากจะทำอะไรก็ทำ”

พอได้ยินอย่างนั้นหญิงสาวก็ร้องออกมาอย่างดีใจ

“จริงหรือคะ แปลว่าคุณยอมรับเงื่อนไขของฉันแล้วใช่ไหม!

 แม้จะไม่เต็มใจ แต่ชายหนุ่มก็พยักหน้า ดูท่าต่อไปเขาคงต้องปรับยุทธวิธีในการคุ้มกันเธอเสียแล้ว หากนกปฏิเสธที่จะอยู่ในกรงแคบๆ เขาก็แค่ต้องขยายกรงให้มันใหญ่มากกว่าเดิม จนนกน้อยดูไม่ออกว่ามันคือกรง ทำให้เข้าใจว่าพื้นที่ในกรงกว้างใหญ่คือโลกภายนอกอันสวยงามและเปี่ยมไปด้วยอิสรภาพก็เท่านั้น

“ถ้ายืนยันจะใช้ชีวิตเองก็ตามใจ ขอแค่อย่ากลายเป็นศพก่อนไขปริศนาในกลอนเสร็จก็พอ ผมต้องการแค่นั้น ที่สำคัญถ้าผมเรียก คุณต้องมาหาผมทันที และทำงานให้ผมอย่างเต็มกำลังความสามารถด้วย”

“แน่นอนค่ะ ฉันจะดูแลตัวเองให้ดีและรีบมาช่วยคุณทำงานอย่างเต็มที่” เธอส่งยิ้มให้เขา ทั้งๆ ที่ในใจคิดแผนการไปร้อยแปดแล้ว

เต็มที่กับผีน่ะสิ! คิดหรือว่าเธอจะหลงกลมาเฟียแบบเขาเป็นครั้งที่สอง ถ้าเชื่อก็คงมีเขางอกออกมาจากหัวแล้วละ คราวก่อนก็รับปากว่าจะปล่อยเธอไปหากเธอยอมบอกทุกอย่าง แต่ที่ไหนได้กลับโยนกุญแจทิ้งหน้าตาเฉย ครั้งนี้ใช้งานเธอแล้วจะมาไม้ไหนอีกก็ไม่ทราบ เธอจะไม่ยอมให้เขาเล่นตุกติกอะไรกับเธออีกแล้ว

“ว่าแต่งานที่คุณอยากให้ฉันทำ จะต้องทำยังไงบ้างหรือคะ” เธอถามต่อ เก็บงำแผนการไว้ในใจและรอจังหวะ

“ก็อย่างที่บอกไปแล้ว คุณต้องเป็นกุญแจให้ผม”

“กุญแจ?

“ใช่ ขึ้นชื่อว่ากุญแจก็ต้องสามารถไขปริศนาทุกอย่างที่จะไขได้”

นี่กุญแจหรือเชอล็อก โฮมส์กันแน่! เธอตอกกลับในใจ แต่ก็ยังไม่อยากยั่วประสาทเขาตอนนี้ อย่างไรเธอก็ต้องทำให้เขาเข้าใจว่าเธอยินยอมพร้อมใจอยู่ใต้อาณัติเขาแล้ว

“ค่ะ ถึงจะยาก แต่ฉันก็จะพยายามทำตัวเป็น กุญแจผีไขทุกอย่างให้ได้ ทีนี้จะปล่อยมือคุณได้หรือยังคะ คุณบีบแขนฉันแน่นจนกระดูกจะแตกอยู่แล้ว” เธอเตือนเขา เพราะตั้งแต่เมื่อครู่เขาก็ยังไม่ยอมบังคับเธอให้ตรึงกับพนักเบาะไม่ยอมปล่อยเลย

“ก่อนที่ผมจะปล่อยคุณ ผมต้องถามให้แน่ใจอีกครั้ง ตกลงสิ่งที่จัสมินบอกกับคุณมีแค่โค้ดเรด 9-3 เท่านั้น และคุณก็ไม่รู้ด้วยว่าชื่อของคุณมาอยู่ในกลอนได้ยังไงใช่ไหม”

“ใช่ค่ะ ถ้าฉันโกหก คุณยิงฉันทิ้งได้เลย”

“ไม่ต้องท้า เพราะผมคิดจะทำอย่างนั้นอยู่แล้ว” พชพัชรพูดอย่างไม่สะทกสะท้าน จ้องมองเธอด้วยสายตาแทงทะลุ ก่อนจะค่อยๆ คลายมือซึ่งพันธนาการเธอออกในที่สุด คงจะตัดสินใจได้แล้วว่าจะยอมเชื่อเธอดูสักครั้ง “คุณควรจะรู้ไว้อย่างหนึ่ง ที่คุณยังมีชีวิตอยู่ถึงตอนนี้ ไม่ใช่เพราะผมฆ่าคุณไม่ได้ แต่เป็นเพราะผมเลือกที่จะยังไม่ฆ่าคุณ”

“ฉันเชื่อค่ะ ดูจากความเหี้ยมโหดที่ผ่านมาก็พอจะรู้อยู่” มุกอันดาบ่น คลำข้อแขนตนเองป้อยๆ ราวกับตรวจสอบว่ามันยังอยู่ในสภาพดีหรือไม่ “แล้วฉันควรจะเริ่มงานจากตรงไหนก่อนดีคะ”

“คุณต้องเริ่มจากเจ้านี่ ไขปริศนากลอนให้ได้ว่ามันมีสารอะไรซ่อนอยู่ มันอาจจะเป็นคำบอกใบ้ว่าเป็นกับดักหรือที่ซ่อนข้อมูลจริงก็ได้ทั้งนั้น แต่ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร ผมต้องรู้ความหมายของมัน” เขาคีบกระดาษกลอนไว้ระหว่างนิ้วและยื่นมันมาตรงหน้าเธอ เมื่อเธอทำท่าจะคว้าไว้ เขาก็ดึงกลับเสียอย่างนั้น “และอย่าฝันเฟื่องว่าผมจะไว้ใจคุณมากขนาดที่จะยอมให้คุณเก็บฉบับจริง ดังนั้นคุณเอาตัวก๊อปปี้ไป” ว่าแล้วเขาก็หันไปพยักหน้ากับลูกน้องเพื่อจะรับแท็บเล็ตอีกเครื่องมาส่งให้เธอ คงจะเห็นว่าเธอไม่มีอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ใดๆ ติดตัวมานั่นละ จึงได้ยกแท็บเล็ตเครื่องนี้ให้เธอเสียเลย

มุกอันดาเหลือบตามองบนอย่างนึกเอือม แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็บ่นอะไรไม่ได้ จำต้องรับแท็บเล็ตเครื่องนั้นซึ่งบรรจุช้อมูลบทกลอนฉบับสำรองอีกชุดมาเก็บรักษาไว้

“คุณจะใช้เวลากี่วันในการไขปริศนาบทกลอน”

“ไม่ทราบค่ะ เพราะฉันเป็นไกด์ ไม่ใช่อาจารย์สอนภาษาไทย” เธอประชดใส่ แต่เมื่อเห็นสายตาของเขาจึงต้องคลายท่าทีลง “แต่ฉันจะพยายามคิดให้ออกให้เร็วที่สุด”

“ผมไม่ชอบการรับปากเลื่อนลอย คนเราทำอะไรต้องมีแผนถึงจะประสบความสำเร็จ ฉะนั้นทุกสัปดาห์คุณต้องมารายงานความความคืบหน้าว่าคุณทำอะไร หรือไขปริศนาไปถึงขั้นไหนแล้วให้ผมรู้เป็นระยะด้วย”

“ฮ้า! อะไรจะขนาดนั้น นี่ฉันต้องคอยส่งการบ้านรายงานร้อยละความสำเร็จให้คุณด้วยหรือ!

“ใช่ ผมต้องมั่นใจว่าคุณตั้งใจทำงาน ไม่ใช่เตะถ่วงเวลาให้หมดไปวันๆ โดยเปล่าประโยชน์”

“เกินไป นี่คุณกำลังทำตัวเหมือนเจ้านายฉันเลยนะคะ”

 “จะว่าอย่างนั้นก็ได้ ผมคือนายจ้างของคุณ ค่าจ้างจ่ายเป็นความปลอดภัยในชีวิตของตัวคุณและครอบครัว”

หญิงสาวถอนหายใจ ยกมือสองข้างขึ้นอย่างจำยอม

“โอเค ถ้าอย่างนั้นสัปดาห์หน้าฉันจะติดต่อไป คุณหมดเรื่องกับฉันแล้วใช่ไหมคะ ฉันจะได้ขอตัวกลับบ้านสักที”

พชพัชรกอดอกมองเธอด้วยสายตาที่อ่านแทบไม่ออก ต้องยอมรับว่ามาดของเขาเป็นอะไรที่ทั้งสง่างามแต่ก็น่าหมั่นไส้ในความรู้สึกของเธอจริงๆ

“เดี๋ยวผมไปส่งที่บ้าน”

หญิงสาวขมวดคิ้วมุ่น ทั้งตกใจและแปลกใจมากกับการอาสานั้น ค่อนข้างแน่ใจเชียวว่า ไม่ใช่เพราะความหวังดีแต่คงเพราะอยากจะตามติดเธอไม่ให้คลาดสายตาเสียมากกว่า และอาจจะต้องการให้รู้แน่ด้วยว่าบ้านเธออยู่ที่ไหน

“ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันไม่รบกวน เจ้านายดีกว่า ฉันกลับเองได้”

“ไม่ต้องกลัวหรอกว่าผมจะรู้ว่าบ้านคุณอยู่ที่ไหน เพราะผมรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับตัวคุณหมดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นประวัติชีวิต การศึกษา กระทั่งโรคประจำตัว ผมก็รู้ ดังนั้นพยายามปกปิดไปก็เท่านั้น ครั้งนี้ถือว่าเป็นบริการพิเศษจากผมในฐานะที่เราทำงานร่วมกันอย่างเป็นทางการก็แล้วกัน” เขาเอ่ยเรียบๆ ตวัดนิ้วเป็นสัญญาณให้ลูกน้องถอยรถจากลานใต้สะพาน แล่นไปตามถนนสายยาวอีกครั้ง เพื่อมุ่งหน้าไปส่งลูกน้องคนใหม่ซึ่งรับมือยากกว่าใครที่เขาเคยรู้จัก

นวตา

หนูมุกมีแผนร้ายในใจ ไม่ยอมแพ้พี่พชง่ายๆ แน่นวลลล พี่พชล่ะ รู้มั้ยนะว่าน้องมีแผนร้ายซ่อนอยู่ ก็บอกแล้วว่าการจับนกน้อยตัวนี้ใส่กรงมันไม่ง่ายหรอกนะ อิอิ





ทวิตเตอร์นวตา ไปกดติดตามกันได้ค่ะ ----> https://twitter.com/NavataWriter
อินสตราแกรมนวตา ----> https://www.instagram.com/navata.writer/


นิยายที่เกี่ยวข้อง (เซ็ตดวงใจเพชร)
-----------------
ผลงานอื่นๆ
  


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

418 ความคิดเห็น

  1. #217 pairingeo (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 23:13
    🤔วันนี้เป็นงานเป็นการ โหมดจริงจังทั้งคู่เลย พี่พช น้องมุก
    #217
    1
    • #217-1 น ว ต า(จากตอนที่ 36)
      12 สิงหาคม 2563 / 01:05
      ปกติไม่เป็นงานเป็นการเหรอคะ 555
      #217-1
  2. #216 น ว ต า (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 21:33

    ส่งพี่พชกับหนูมุกตอนใหม่ค่า

    #216
    0
  3. #215 YuyJomjun (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 08:21
    พี่อ่อนโยนกับน้องหน่อยน้องจะได้อยู่ด้วย
    #215
    1
    • #215-1 น ว ต า(จากตอนที่ 36)
      11 สิงหาคม 2563 / 09:20
      ท่าจะยากนะ พี่พชคนเถื่อนน 555
      #215-1