มุกลายเพชร (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 33 : บทที่ ๗ : เพราะคุณคือผู้หญิง (๒)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,211
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    8 ส.ค. 63


บทที่ ๗

เพราะคุณคือผู้หญิง

“โค้ดเรด 9-3 พาผมไปพบบทกลอนนี้ มันเป็นรหัสที่จัสมินทิ้งไว้อีกชั้นก่อนไปถึงข้อมูลที่ผมต้องการแน่นอน ถ้าคุณไม่ได้โกหก อย่างนั้นตอบผมหน่อยว่าทำไมถึงมีชื่อของคุณอยู่ในบทกลอนด้วย”

“เรื่องนั้นฉันจะไปทราบได้ยังไงล่ะคะ ฉันก็เพิ่งเห็นตอนคุณเอาให้ดูนี่ล่ะ แต่จะอะไรก็ช่าง เพราะฉันไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องกลอนเรื่องรหัสอะไรนี่อยู่ดี!

“คุณคิดว่าแค่ตอบปัดๆ ว่าไม่เกี่ยวข้อง แล้วจะทำให้เรื่องจบลงง่ายๆ งั้นหรือ”

“เปล่าค่ะ ฉันแค่คิดว่ามันอาจเป็นเรื่องเข้าใจผิดกัน ฉันไม่เคยรู้จักจัสมินมาก่อน แล้วทำไมเธอถึงต้องใส่ชื่อฉันเป็นรหัสในกลอนด้วย คุณแน่ใจแล้วหรือคะว่าเธอเป็นคนเขียนมันขึ้นมาเองจริงๆ แล้วทำไมต้องเป็นกลอนด้วยล่ะ”

“ผมแน่ใจว่าจัสมินเป็นคนเขียนมันขึ้นมาเอง ผมจำลายมือลูกน้องของผมได้ แล้วถ้าจะถามว่าทำไมถึงต้องเป็นกลอน นั่นก็เพราะว่ากลอนเป็นหนึ่งในรหัสสื่อสารเก่าแก่อย่างหนึ่งของแก๊งฟอลโค่ จริงอยู่มันอาจไม่ได้รับความนิยมเท่ารหัสแบบอื่น เพราะไม่ใช่ว่าทุกคนจะหลงใหลด้านภาษาชอบแต่งกาพย์กลอนแบบจัสมินจนสามารถสร้างรหัสแบบนี้ขึ้นมาได้ อีกอย่างบริวารส่วนใหญ่ในแก๊งก็เป็นผู้ชายเลยนิยมใช้อะไรที่ไม่ต้องประณีตมากอย่างพวกรหัสตัวเลข อักษรแอลฟาเบ็ต หรือรหัสซีซาร์สื่อสารแทนมากกว่า แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้มีกฎห้ามเรื่องการทิ้งโค้ดในกลอน โดยเฉพาะในเวลาเจอทางตันจริงๆ มันอาจจะเป็นวิธีที่ปลอดภัยที่สุด เพราะการจะไขคำตอบรหัสในกลอนจำเป็นต้องใช้ทักษะหลายอย่างมากกว่ารหัสแบบอื่น ซึ่งไม่ใช่ทุกคนที่จะไขได้”

“เข้าใจแล้วค่ะ ถึงจะพูดว่าจัสมินเป็นคนเขียนกลอนขึ้นมาเองก็เถอะ แต่คุณไม่คิดหรือว่า...”

“เธออาจจะโดนพวกมันบังคับให้เขียนกลอนนี้ขึ้นมาเพื่อลวงผมน่ะหรือ ใช่...มันก็มีความเป็นไปได้เหมือนกัน” เขาพูดต่อราวกับล่วงรู้ใจเธอ ย้ำชัดว่าเธอไม่ใช่คนเดียวที่ฉลาดพอจะคิดถึงความเป็นไปได้เหล่านี้ออก “แต่ต่อให้เป็นอย่างนั้น จัสมินก็ต้องแอบซ่อน สารบางอย่างถึงผมเพื่อบอกใบ้ว่ามันคือกับดักอยู่ดี เธอไม่ใช่คนที่จะยอมจนมุมง่ายๆ ถ้าเธอต้องตาย เธอก็จะสู้จนลมหายใจสุดท้ายเพื่อภารกิจ บริวารของแก๊งฟอลโค่ทุกคนล้วนถูกฝึกฝนให้เป็นอย่างนั้น”

ฟังๆ ดูแล้วชีวิตในวงการนี้ก็ไม่ได้สวยหรูเลยสักนิด ชีวิตที่ต้องไต่บนเส้นเชือกแห่งความเป็นความตายทุกครั้งที่ออกทำภารกิจ โดยไม่รู้ว่าเมื่อไรจะพลาดพลั้งหล่นลงมานั้นคงเป็นเรื่องที่กดดันและยากจะหาความสุขได้จริงๆ เธอเคยคิดมาตลอดว่าชีวิตของเธอย่ำแย่แล้ว แต่มันก็ไม่ได้เศษเสี้ยวของคนในวงการนี้เลย เพราะชีวิตซึ่งอยู่โดยไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะยังมีลมหายใจอีกหรือไม่ เป็นเรื่องย่ำแย่กว่าหลายเท่า

“แล้วยังไงต่อคะ มันก็ไม่ได้ทำให้เรื่องที่ชื่อฉันไปโผล่ในกลอนมันมีเหตุผลขึ้นมาตรงไหนเลย หรือว่าครั้งนี้จัสมินทำอะไรเหนือความคาดหมายไร้เหตุผลแบบที่คุณว่ากันล่ะ เพราะเธอก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่งเหมือนกัน”

 “จัสมินเป็นผู้หญิงก็จริง แต่ถ้าอยู่ในระหว่างปฏิบัติภารกิจ เธอจะมีเหตุผลในการทำภารกิจเสมอ เรื่องนี้ถือเป็นข้อยกเว้น”

“อ้าว ทีกับจัสมินยกเว้นได้ แต่กับฉันกลับโดนมองในแง่ร้ายเฉยเลย คุณควรจะให้ความเป็นธรรมกับฉันบ้างสิ” สาวเจ้าประท้วง แต่พชพัชรก็ไม่ได้สนใจ ยังคงพูดต่อไปราวกับว่าเสียงประท้วงเป็นเพียงเสียงหวีดหวิวของลม

“เอาเป็นว่าถ้าจัสมินทิ้งชื่อคุณไว้ในกลอน ไม่ว่าจะเพื่อใช้ไขรหัสที่ซ่อนข้อมูล หรือเพื่อใช้ไขคำใบ้ว่ามันคือกับดักก็ตาม มันก็เปลี่ยนความจริงไม่ได้อยู่ดีว่าคุณคือกุญแจสำคัญซึ่งจะไขความลับของภารกิจนี้”

“ฟังดูเหมือนฉันเป็นคนสำคัญขึ้นมาเลยค่ะ” เธอประชดใส่ ก่อนจะยื่นส่งกระดาษกลอนคืนให้มาเฟียหนุ่ม “แต่ต้องขอโทษจริงๆ ที่ฉันไม่ดีใจที่ได้รับเกียรตินี้เลยสักนิด อย่างที่เคยย้ำไปหลายรอบแล้ว ฉันไม่มีข้อมูลเพิ่มเติมอะไรจะบอกคุณหรอกค่ะ หมดเรื่องแล้วใช่ไหม ถ้าหมดแล้วฉันต้องขอตัว”

“คุณคือกุญแจในการไขภารกิจของผม ดังนั้นคุณยังไปไหนไม่ได้ ถ้าผมยังไม่อนุญาตให้คุณไป”

“กุญจงกุญแจอะไร ฉันไม่สนภารกิจของคุณหรอก มันไม่ใช่ธุระโกงการอะไรของฉันนี่นา ที่สำคัญฉันไม่ใช่นกน้อยในกรงทองของคุณด้วย ฉันมีอิสระที่จะไปไหนก็ได้ตราบใดที่ฉันพอใจ เพราะนี่คือชีวิตของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มาบงการให้ฉันทำหรือไม่ทำอะไรทั้งนั้น เข้าใจไว้ด้วยนะคะ!” หญิงสาวกล่าวอย่างไม่ยี่หระ ตั้งท่าจะลงจากรถทันที แต่มือบางซึ่งกำลังเอื้อมจับเบ้าเปิดประตูรถก็ต้องชะงักค้าง เมื่อสัมผัสได้ถึงวัตถุเย็นๆ ซึ่งกดเข้าที่สีข้างของเธอ พร้อมกับน้ำเสียงเข้มทวงถาม

“แล้วถ้าแบบนี้ล่ะ ผมจะเริ่มมีสิทธิ์ในอิสรภาพของคุณขึ้นบ้างแล้วหรือยัง”

ปืนหรือ! มุกอันดากลืนน้ำลายฝืนฝืน รู้สึกเย็นยะเยือก ไม่คาดฝันว่าต้องมาพบเจออะไรเช่นนี้อีกครั้ง

“สุภาพบุรุษประเภทไหนกันคะ หันปืนใส่ผู้หญิงโดยไม่รู้สึกรู้สาแบบนี้”

“ก็ถูกของคุณ คุณแม่ของผมจึงได้สอนลูกชายทุกคนว่าต้องให้เกียรติผู้หญิง เราจะทำร้ายพวกเธอไม่ได้ แม้แต่การหันปืนใส่ผู้หญิงก็เป็นเรื่องที่สุภาพบุรุษไม่ควรกระทำ สำหรับน้องชายผม โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่คุณพบที่คฤหาสน์อาจจะเต็มใจที่จะทำตามคำสอนนั้น เขาไม่มีวันยกปืนขึ้นจ้องผู้หญิงแน่นอน แต่สำหรับผมไม่ใช่ คุณก็เห็นกับตามาแล้วไม่ใช่หรือที่คฤหาสน์ เพราะทุกคำสอนก็ต้องมีการปรับให้เข้ากับอุดมการณ์ของแต่ละคน ถ้ามันทำให้ภารกิจของผมสำเร็จ ผมไม่สนถ้าจะต้องเป่าสมองผู้หญิงคนไหนเมื่อถึงคราวจำเป็น”

“คุณพช!

“แต่คุณยังโชคดีอยู่ที่ตอนนี้มันยังไม่ถึงคราวจำเป็นแบบที่ผมว่า” 

พชพัชรกล่าวปิดท้าย ทำเอาหญิงสาวต้องเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ เมื่อเธอหันกลับมาช้าๆ ก็พบว่าสิ่งที่กดเข้าสีข้างเธออยู่นั้นไม่ใช่อาวุธปืนแบบที่จินตนาการ แต่เป็นเพียงแท็บเล็ตเครื่องหนึ่ง เธอโล่งใจได้เพียงครู่ก็ตระหนักถึงความจริงบางอย่าง บางทีสู้ให้เขายกปืนขึ้นเล็งเธอเสียยังดีกว่า เพราะภาพที่ปรากฏในแท็บเล็ตซึ่งเขายกขึ้นแสดงให้ดูนั้นมันน่าสะพรึงยิ่งกว่าโดนปืนจ่อศีรษะเสียอีก

“เดี๋ยวนะ นี่มัน...”

“ลืมครอบครัวตัวเองแล้วหรือ”

นวตา

พี่พชชชชชช พี่โหดเหลือเกินนนน ไม่ลังเลที่จะเป่าสมองใครเลย แต่นั่นมันครอบครัวน้องนะ อย่าทำร้ายยย ไม่งั้นน้องต้องไม่ให้อภัยแน่ๆ





ทวิตเตอร์นวตา ไปกดติดตามกันได้ค่ะ ----> https://twitter.com/NavataWriter
อินสตราแกรมนวตา ----> https://www.instagram.com/navata.writer/


นิยายที่เกี่ยวข้อง (เซ็ตดวงใจเพชร)
-----------------
ผลงานอื่นๆ
  


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

418 ความคิดเห็น

  1. #189 pairingeo (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 22:52
    ว้ายๆๆ เอาครอบครัวน้องมุกมาขู่ด้วยงะ
    #189
    3
    • #189-2 pairingeo(จากตอนที่ 33)
      9 สิงหาคม 2563 / 09:37
      มาเฟียก็เงี้ย 🙄
      #189-2
    • #189-3 น ว ต า(จากตอนที่ 33)
      9 สิงหาคม 2563 / 09:42
      นี่คือวิถีมาเฟียย งื้อออ น้องมุกลำบากแหล่วว
      #189-3
  2. #188 Mai & Nut (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 21:27
    น้องมุกดื้อมากกกกก พี่พชต้องจัดการเลยนะ
    #188
    1
    • #188-1 น ว ต า(จากตอนที่ 33)
      9 สิงหาคม 2563 / 01:18
      จับไปลงโทษแบบหนักหน่วงเลยยย
      #188-1
  3. #187 น ว ต า (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 19:53

    ส่งพี่พชตอนใหม่ค่า

    #187
    0
  4. #186 YuyJomjun (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 12:33
    ก็น้องอยากจบพี่อย่างอแงดิ
    #186
    1
    • #186-1 น ว ต า(จากตอนที่ 33)
      8 สิงหาคม 2563 / 15:08
      ต้องเปลี่ยนฉายาเป็นพี่พชคนงอแง
      #186-1